Ο Λέβαν Κομπιασβίλι (γεωργιανά: ლევან კობიაშვილი) (γενν. στις 10 Ιουλίου 1977) είναι Γεωργιανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός πλάγιος αμυντικός και νυν πρόεδρος της Γεωργιανής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και μέλος του Κοινοβουλίου της Γεωργίας.

Λέβαν Κομπιασβίλι
Schalke kobi02.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση10  Ιουλίου 1977[1][2][3] ή 10  Ιουνίου 1977
Τιφλίδα
ΨευδώνυμοKobi
Χώρα πολιτογράφησηςΓεωργία
Ύψος183 εκατοστόμετρο
Βάρος77 χιλιόγραμμο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποδοσφαιριστής
Περίοδος ακμής1994 - 2014
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας του, ο Κομπιασβίλι έπαιξε για τις Γκόρντα Ρουστάβι, ΦΚ Ντιναμό Τιφλίδας, ΦΚ Αλάνια Βλαντικαφκάς και τρεις γερμανικούς συλλόγους: ΣΚ Φράιμπουργκ, ΦΚ Σάλκε 04 και Χέρτα Βερολίνου.[4]

Ο Κομπιασβίλι είναι ο Γεωργιανός παίκτης με τις περισσότερες διεθνής συμμετοχές στην εθνική ομάδα της Γεωργίας,[5] με την οποία έπαιξε σε 100 αγώνες.[6]

Τον Οκτώβριο του 2015, εξελέγη πρόεδρος της Γεωργιανής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.[7]

Το 2016, ο Κομπιασβίλι εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου της Γεωργίας.[8]

Σταδιοδρομία σε συλλόγουςΕπεξεργασία

Πρώιμη σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Ο Κομπιασβίλι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ομάδα της πατρίδας του, Αβαζά Τιφλίδας. Ο πρώτος επαγγελματικός σύλλογός του ήταν η Γκόρντα Ρουστάβι, με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Γεωργίας το 1993. Αφού πέρασε δύο χρόνια με την ομάδα από το Ρουστάβι, ο Κομπιασβίλι μετακόμισε στη Ντιναμό Τιφλίδας το 1995. Υπό την καθοδήγηση του διάσημου πρώην παίκτη και του τότε προπονητή της Ντιναμό, Ντάβιντ Κιπιάνι, ο Κομπιασβίλι έγινε ένας από τους βασικούς παίκτες του συλλόγου.

Στις αρχές του 1997, η Αλάνια Βλαντικαφκάς δήλωσε το ενδιαφέρον της για τον Κομπιασβίλι. Η Ντιναμό Τιφλίδας άφησε τον Κομπιασβίλι να αποχωρήσει από τον σύλλογο με μια συμφωνία μονοετούς δανεισμού. Έπαιξε σε 21 αγώνες με το σύλλογο, σημειώνοντας πέντε γκολ στο Πρωτάθλημα Ρωσίας. Ο Κομπιασβίλι έπαιξε επίσης στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1997-1998, σημειώνοντας ένα μόνο γκολ (εναντίον της ΦΚ Ντνίπρο) σε τέσσερις εμφανίσεις.[9]

Μετακόμιση στη ΓερμανίαΕπεξεργασία

Αφού πέρασε μισή σεζόν με δανεισμό στην ΣΚ Φράιμπουργκ, ο Κομπιασβίλι υπέγραψε συμβόλαιο με το γερμανικό σύλλογο το 1998. Κατά τη διάρκεια της θητείας του με τους Breisgau-Brasilianer («Βραζιλιάνοι του Μπράισγκαου»), ο Κομπιασβίλι έγινε ένας από τους βασικούς παίκτες της ομάδας του Βόλκερ Φίνκε. Στην ομάδα βρήκε και μερικούς Γεωργιανούς συμπαίκτες, τον Αλεξάντρε Ιασβίλι και τον Λέβαν Τσικιτισβίλι.

Η ΣΚ Φράιμπουργκ τερμάτισε στην έκτη θέση τη σεζόν 2000-01 της Μπούντεσλιγκα, η οποία της έδωσε την πρόκριση για τον προκριματικό γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2001-2002. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά στην ιστορία του συλλόγου που συμμετείχε σε διοργάνωση της UEFA. Η ΣΚ Φράιμπουργκ αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τους μελλοντικούς πρωταθλητές Φέγενορντ, με συνολικό σκορ 2-3. Ο Κομπιασβίλι έπαιξε και τα έξι παιχνίδια του συλλόγου κατά τη διάρκεια των προκριματικών, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ εναντίον της ομάδας του Ρότερνταμ.[10][11] Τελικά, στο τέλος της σεζόν, η Φράιμπουργκ υποβιβάστηκε από την Μπούντεσλιγκα.

Ο Κομπιασβίλι αποφάσισε να παραμείνει στην ομάδα και την βοήθησε να κερδίσει την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία την επόμενη σεζόν. Σημείωσε δέκα γκολ για τον σύλλογο.[12]

Σάλκε 04Επεξεργασία

Το καλοκαίρι του 2003, το συμβόλαιο του Κομπιασβίλι με τη Φράιμπουργκ έληξε και αποφάσισε να αποχωρήσει από το σύλλογο. Έλαβε μια προσφορά από τους μελλοντικούς νικητές του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ ΤΣΣΚΑ Μόσχας.[13] Ο προπονητής της ρωσικής ομάδας, Βαλέρι Γκαζάεφ, ενδιαφερόταν να υπογράψει τον Γεωργιανό μεσαίο με τον οποίο εργάστηκε στην Αλάνια πέντε χρόνια νωρίτερα. Ωστόσο, ο Κομπιασβίλι αποφάσισε να παραμείνει στη Γερμανία και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Σάλκε 04.[14]

Ο Κομπιασβίλι έγινε βασικό μέλος του νέου συλλόγου του κατά την πρώτη σεζόν. Ο προπονητής της Σάλκε, Γιουπ Χάινκες, τον χρησιμοποίησε ως αριστερό πλάγιο αμυντικό. Με την άφιξη του Ραλφ Ράνγκνικ, ο Κομπιασβίλι μεταφέρθηκε στη μεσαία γραμμή και έγινε ένας από τους βασικούς δεσμούς μεταξύ της άμυνας και της επίθεσης της Σάλκε.[13] Δύο χρόνια μετά την ένταξή του στην ομάδα με βάση το Γκελζενκίρχεν, το συμβόλαιο του Κομπιασβίλι με το σύλλογο επεκτάθηκε μέχρι το 2010. Ο γενικός διευθυντής της Σάλκε, Ρούντι Άσαουερ δήλωσε ότι ο Κομπιασβίλι ήταν μια από τις καλύτερες μεταγραφές που είχαν κάνει την τελευταία δεκαετία.[15]

Ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της σταδιοδρομίας του Κομπιασβίλι έγινε εναντίον της ΠΣΦ Αϊντχόφεν στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2005-06, όπου σημείωσε χατ τρικ.[16] Δύο από αυτά τα γκολ σημειώθηκα με πέναλτι. Μετά το παιχνίδι επαινέθηκε από τον προπονητή Ραλφ Ράνγκνικ και τον συμπαίκτη του Φρανκ Ροστ, ο οποίος χαρακτήρισε τον Κομπιασβίλι ως αληθινό επαγγελματία, ο οποίος ήταν ένα παράδειγμα για αυτούς.[13] Αργότερα αυτή τη σεζόν, η Σάλκε μετακόμισε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου η ομάδα έφτασε στους ημιτελικούς και έχασε από την τελική νικήτρια, Σεβίλλη ΦΚ.[17]

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του με τη Σάλκε, ο Κομπιασβίλι κέρδισε τρεις τίτλους: το Λιγκ Καπ Γερμανίας το 2005 και το Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ το 2003 και το 2004.

Στις 20 Δεκεμβρίου 2009, ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από τη Σάλκε 04[18] για να ενταχθεί στη Χέρτα Βερολίνου. Έγινε μέλος του νέου συλλόγου του την 1η Ιανουαρίου 2010.[19]

Χέρτα ΒερολίνουΕπεξεργασία

Ο Κομπιασβίλι ολοκλήρωσε τη μεταγραφή στη Χέρτα Βερολίνου το 2010, αν και οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν μερικές εβδομάδες νωρίτερα.[18]

ΤιμωρίαΕπεξεργασία

Κατά τη διάρκεια ενός πλέιο οφ υποβιβασμού εναντίον της Φορτούνα Ντύσσελντορφ της 2. Μπούντεσλιγκα, ο Κομπιασβίλι γροθοκόπησε τον διαιτητή Βόλφγκανγκ Στάρκ μετά τον τελικό σφύριγμα. Η Χέρτα έχασε τα πλέι οφ με συνολικό σκορ 4-3 και ως αποτέλεσμα υποβιβάστηκε από τη Μπούντεσλιγκα. Ο Κομπιασβίλι τιμωρήθηκε για ένα έτος, αναδρομικά από τις 16 Μαΐου 2012.[20] Η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αργότερα μείωσε τη διάρκεια της τιμωρίας του Κομπιασβίλι σε επτάμισι μήνες, έως το τέλος της 31ης Δεκεμβρίου 2012.[21]

Εθνική ομάδαΕπεξεργασία

Τον Σεπτέμβριο του 1996, ο Κομπιασβίλι έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Γεωργίας, σε ένα φιλικό παιχνίδι εναντίον της Νορβηγίας στο Όσλο.[22]

Το 2011, ο Κομπιασβίλι έγινε ο πρώτος παίκτης της Γεωργίας που έφτασε τις 100 συμμετοχές και έλαβε ένα ειδικό βραβείο από την UEFA.[23] Αυτό το παιχνίδι ενάντια στην Ελλάδα ήταν το τελευταίο του Κομπιασβίλι για την Εθνική Γεωργίας. Μέχρι σήμερα είναι ο Γεωργιανός παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές. Ο Κομπιασβίλι ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας 16 φορές και σημείωσε 12 γκολ κατά τη διεθνή του σταδιοδρομία.[24] Δύο από αυτά σημειώθηκαν σε μια περίφημη νίκη εναντίον της Ουρουγουάης το 2006.[25] Ο Κομπιασβίλι σημείωσε επίσης το νικητήριο γκολ εναντίον της Κροατίας σε προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012 το 2011.[26]

Ο Κομπιασβίλι έχει δηλώσει κάποτε ότι η εθνική ομάδα ήταν η πρώτη προτεραιότητα για αυτόν και ονειρευόταν να παίξει σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ή σε ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.[13]

Ο Κομπιασβίλι ανακηρύχθηκε δύο φορές Γεωργιανός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς, το 2000 και το 2005.[27]

Μετέπειτα σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Στις 4 Οκτωβρίου 2015, εξελέγη πρόεδρος της Γεωργιανής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.[7]

Το 2016, ο Κομπιασβίλι εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου της Γεωργίας.[8]

Προσωπική ζωήΕπεξεργασία

Ο Κομπιασβίλι είναι παντρεμένος με την Τάμουνα Τσουλεϊσκίρι. Έχουν δύο παιδιά: τον Νίκολος (γεν. 1999) και τη Σαλόμε (γεν. 2007).[28]

Ο Κομπιασβίλι και το φιλανθρωπικό ταμείο του, που ονομάζεται Κόμπι και Φίλοι, δώρισαν 10.000 λάρι για την υποστήριξη των θυμάτων της πλημμύρας της Τιφλίδας το 2015.[29]

Στατιστικά σταδιοδρομίαςΕπεξεργασία

ΣυλλογικάΕπεξεργασία

Ομάδα Σεζόν Πρωτάθλημα Κύπελλο Ευρώπη Σύνολο
Κατηγορία Συμ. Γκολ Συμ. Γκολ Συμ. Γκολ Συμ. Γκολ
Όλιμπι Ρουστάβι 1993–94 Πρωτάθλημα Γεωργίας 23 0 0 0 0 0 25 0
1994–95 Πρωτάθλημα Γεωργίας 25 0 0 0 0 0 25 0
Σύνολο 48 0 0 0 0 0 48 0
Ντιναμό Τιφλίδας 1995–96 Πρωτάθλημα Γεωργίας 27 0 0 0 0 0 27 0
1996–97 Πρωτάθλημα Γεωργίας 7 3 0 0 4 0 11 3
1997–98 Πρωτάθλημα Γεωργίας 2 0 0 0 0 0 2 0
Σύνολο 36 3 0 0 4 0 40 3
Αλάνια Βλαντικαφκάς (δαν.) 1997 Πρωτάθλημα Ρωσίας 21 5 0 0 1 0 22 5
Φράιμπουργκ 1997–98 2. Μπούντεσλιγκα 15 1 0 0 0 0 15 1
1998–99 Μπούντεσλιγκα 26 3 1 0 0 0 27 3
1999–2000 Μπούντεσλιγκα 33 6 4 1 0 0 37 7
2000–01 Μπούντεσλιγκα 31 7 4 2 0 0 35 9
2001–02 Μπούντεσλιγκα 31 4 3 1 6 1 40 6
2002–03 2. Μπούντεσλιγκα 28 10 3 0 0 0 31 10
Σύνολο 164 31 15 4 6 1 185 36
Σάλκε 04 2003–04 Μπούντεσλιγκα 29 0 1 0 8 0 38 0
2004–05 Μπούντεσλιγκα 32 3 7 0 13 3 52 6
2005–06 Μπούντεσλιγκα 32 1 3 0 13 4 48 5
2006–07 Μπούντεσλιγκα 29 3 4 1 1 0 34 4
2007–08 Μπούντεσλιγκα 13 1 2 0 5 0 20 1
2008–09 Μπούντεσλιγκα 29 0 3 0 5 0 37 0
2009–10 Μπούντεσλιγκα 4 1 0 0 0 0 4 1
Σύνολο 168 9 20 1 45 7 233 17
Χέρτα Βερολίνου 2009–10 Μπούντεσλιγκα 16 0 0 0 1 0 17 0
2010–11 Μπούντεσλιγκα 32 3 2 0 0 0 34 3
2011–12 Μπούντεσλιγκα 33 2 3 0 0 0 36 2
2012–13 Μπούντεσλιγκα 11 1 0 0 0 0 11 1
2013–14 Μπούντεσλιγκα 15 1 0 0 0 0 15 1
Σύνολο 107 7 5 0 1 0 113 7
Σύνολο σταδιοδρομίας 544 55 40 5 57 8 641 68

ΔιακρίσειςΕπεξεργασία

Ντιναμό Τιφλίδας

ΣΚ Φράιμπουργκ

Σάλκε 04

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 (πολλαπλές γλώσσες) Transfermarkt. 411. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 (πολλαπλές γλώσσες) FBref.com. b9196983.
  3. 3,0 3,1 «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. kobiashvili/3421.
  4. Άρνχολντ, Ματίας (30 Απριλίου 2020). «Levan Kobiashvili - Matches and Goals in Bundesliga». RSSSF.com. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2020. 
  5. Μάμρουντ, Ρομπέρτο (20 Δεκεμβρίου 2019). «Georgia - Record International Players». RSSSF.com. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2020. 
  6. Μάμρουντ, Ρομπέρτο (30 Απριλίου 2020). «Levan Kobiashvili - Century of International Appearances». RSSSF.com. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2020. 
  7. 7,0 7,1 Μπζικάντζε, Βάχτναγκ (5 Οκτωβρίου 2015). «Kobiashvili takes GFF helm». UEFA.com. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  8. 8,0 8,1 «Levan Kobiashvili». parliament.ge. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2019. 
  9. «Dnipro-Alania». UEFA.com. 26 Αυγούστου 1997. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  10. «Van Hooijdonk strikes again». UEFA.com. 6 Δεκεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  11. «Freiburg - Feyenoord». fussballdaten.de (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  12. «Germany » 2. Bundesliga 2002/2003 » 34. Round». worldfootball.net. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 «Kobiashvili on Georgia's mind». UEFA.com. 6 Δεκεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  14. «Schalke sign Kobiashvili». UEFA.com. 6 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  15. «Kobiashvili commits to Schalke». UEFA.com. 24 Αυγούστου 2005. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  16. «Kobiashvili feat delights Schalke». UEFA.com (στα Γερμανικά). 24 Νοεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  17. «Puerta sends Sevilla through». UEFA.com. 28 Απριλίου 2006. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  18. 18,0 18,1 «Hertha move again to sign Kobiashvili». UEFA.com. 20 Δεκεμβρίου 2009. http://www.uefa.com/uefaeuropaleague/news/newsid=937767.html. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  19. «Kobiashvili kommt» (στα Γερμανικά). herthabsc.de. 20 Δεκεμβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2009. 
  20. Κουίν, Φίλιπ (30 Μαΐου 2012). «Levan Kobiashvili Banned For One Year, Four Others Also Banned». sbnation.com. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2012. 
  21. «Kobiashvili ban reduced by tribunal». espnstar.com. 4 Ιουνίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2012. 
  22. «Football MATCH: 01.09.1996 Norway v Georgia». eu-football.info. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  23. Μπζικάντζε, Βάχτναγκ (13 Οκτωβρίου 2011). «Georgia's Kobiashvili enjoys 100-cap honour». UEFA.com. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  24. «Football PLAYER: Levan Kobiashvil». eu-football.info. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  25. «Carini: Georgia 2-0 Uruguay». inter.it. 16 Νοεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  26. Ισλάμοβιτς, Έλβιρ (26 Μαρτίου 2011). «Georgia strike late to see off Croatia». UEFA.com. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  27. «Kobiashvili claims Georgian prize». UEFA.com. 17 Ιουνίου 2005. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  28. «ლევან კობიაშვილის გერმანული ცხოვრება». ambebi.ge (στα Γεωργιανά). 10 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 
  29. «ლევან კობიაშვილის ფონდი დაზარალებულებს 10 000 ლარს გადაურიცხავს». sportall.ge (στα Γεωργιανά). 16 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία