Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Λεωνίδας Παλάσκας (1819 - 1880) ήταν αξιωματικός του Ναυτικού, γιος του αγωνιστή της επανάστασης Χρήστου Παλάσκα από τα Ιωάννινα. Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Λεωνίδας, η αδελφή του Ανθούσα και η μητέρα του Μαρία βρέθηκαν υπό την προστασία του Ιωάννη Κωλέττη. Με την υποστήριξη και τις συστάσεις του Κωλέττη εκπαιδεύτηκε στη Γαλλία και έγινε αξιωματικός στο Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό και αργότερα στο Ελληνικό όπου απέκτησε τον βαθμό του πλοιάρχου. Διετέλεσε Υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση του Επαμεινώνδα Δεληγιώργη. Είχε μεγάλη μόρφωση και έγραψε σειρά τεχνικών βιβλίων. Προς τιμήν του το κέντρο εκπαίδευσης του ελληνικού πολεμικού ναυτικού έχει ονομαστεί Κέντρο Εκπαιδεύσεως Παλάσκας.

Λεωνίδας Παλάσκας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1819
Ιωάννινα
Θάνατος1880
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΝαυτική Σχολή της Γαλλίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΓονείςΧρήστος Παλάσκας και Μαρία Παλάσκα
ΑδέλφιαΑνθούσα Ρουζού
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός/Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΥπουργός Ναυτικών της Ελλάδας
Υπογραφή
Leonidas Palascas signature.jpg

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Λεωνίδας Παλάσκας γεννήθηκε το 1819 και την ίδια χρονιά βαφτίστηκε. Όταν ο Αλή Πασάς πληροφορήθηκε την βάφτιση του είπε: "Εσείς οι Έλληνες κάτι μεγάλο έχετε στο κεφάλι σας. Δεν βαφτίζετε πια τα παιδιά σας Γιάννη, Γιώργη, Πέτρο, Παύλο, παρά Λεωνίδα, Θεμιστοκλή, Αριστείδη! Σίγουρα κάτι ετοιμάζετε".[1]

Το 1822 η Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος, το Εκτελεστικό του 1822 κατά βάση ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και ο Ιωάννης Κωλέττης, έστειλε τους οπλαρχηγούς Χρήστο Παλάσκα και Αλέξη Νούτσο, έμπιστους φίλους του Κωλέττη να αφαιρέσουν την αρχηγία από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, τον οποίο οι Αρεοπαγίτες είχαν κατηγορήσει ότι αρνήθηκε να ακολουθήσει το στρατηγικό τους σχεδιασμό και δεν επιτέθηκε στο Ζητούνι αλλά αποχώρησε από εκεί με τις δυνάμεις του. Ο Ανδρούτσος μαθαίνει τα σχέδια τους και στις 3 Μαΐου του 1822 οι δύο οπλαρχηγοί σκοτώνονται από τα πυρά των ανδρών του. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Λεωνίδας Παλάσκας βρίσκεται, λοιπόν, υπό την προστασία του Κωλέττη, ο οποίος φροντίζει να πάει στη Γαλλία σε ηλικία οκτώ ετών αργότερα τον στέλνει στην Γαλλία για εκπαίδευση στην ναυτική σχολή της Βρέστης. Ως αξιωματικός του Γαλλικού πολεμικού ναυτικού πραγματοποιεί τον περίπλου της γης.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1844 και το 1846, σε ηλικία μόλις 27 ετών, διορίστηκε πρώτος διοικητής του Ναυτικού Παιδευτηρίου, το οποίο ιδρύθηκε πάνω στην κορβέτα "ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ". Κατά την διάρκεια της εξέγερσης κατά του Όθωνα, το 1862, ήταν κυβερνήτης του ατμοδρόμονος "ΑΜΑΛΙΑ" και συνόδευσε τον Όθωνα στην εξορία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1866. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην επιτροπή των ελλήνων ειδικών που παρακολούθησαν την ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Νέα Καμένη της Σαντορίνης.

Διετέλεσε κυβερνήτης των θωρηκτών "Βασίλισσα Όλγα" και "Βασιλεύς Γεώργιος" καθώς και Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Ναυτικών. Το 1877 διορίστηκε Υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση του Επαμεινώνδα Δεληγιώργη. Πέθανε το 1880.

Πρόσθετα ΣτοιχείαΕπεξεργασία

Ο Λεωνίδας Παλάσκας ήταν ο πρώτος που μελέτησε στα νεώτερα χρόνια το ωρολόγιο του Ανδρονίκου του Κυρρήστου (αέρηδες) και ήταν αυτός που τοποθέτησε τους μεταλλικούς γνώμονες που υπάρχουν ακόμα σε αυτό.[2]

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

Βιβλιογραφικές αναφορές στον Λεωνίδα ΠαλάσκαΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Μαρκεζίνης Σπ.: "Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος 1828-1964", Τόμος 2ος, Εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ, Αθήνα 1966.

ΑναφορέςΕπεξεργασία