Μακριανός ο Πρεσβύτερος

Ο Φούλβιος Μακριανός ή Μακριανός ο Πρεσβύτερος, λατιν.: Fulvius Macrianus ή Macrianus Major (απεβ. 261), ήταν Ρωμαίος σφετεριστής. Ήταν ένας από τους δημοσιονομικούς αξιωματούχους του Βαλεριανού. [3] [4] Πιο συγκεκριμένα, οι πηγές τον αναφέρουν ως υπεύθυνο όλων των κρατικών λογαριασμών (a rationibus) ή, στη γλώσσα μίας μεταγενέστερης εποχής, ως κόμης του ιερού θησαυροφυλακίου (comes sacrarum largitionum) και ως υπεύθυνου για τις αγορές και τις προμήθειες. Φαίνεται σχεδόν βέβαιο ότι ήταν από την τάξη των ιππέων. Η Historia Augusta ισχυρίζεται, ότι ήταν ο κορυφαίος από τους στρατιωτικούς διοικητές του Βαλεριανού, αλλά αυτό είναι πιθανότατα μία κατάφωρη υπερβολή, αν όχι εντελώς πλασματική. [5]

Μακριανός ο Πρεσβύτερος
Macrianus Major.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Fulvius Macrianus (Λατινικά)
Γέννηση3ος αιώνας
Θάνατος261[1]
Θράκη
Συνθήκες θανάτουθάνατος στη μάχη
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααξιωματικός
στρατιώτης
πολιτικός[2]
Οικογένεια
ΤέκναΚουίετος
Μακριανός ο Νεότερος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος αυτοκράτορας

Ακολούθησε τον Βαλεριανό κατά την τελικώς καταστροφική εκστρατεία του κατά των Περσών το 259 ή το 260. παρέμεινε όμως στα Σαμόσατα κατά τη μοιραία μάχη της Έδεσσας και ο ρόλος του στα γεγονότα πριν και μετά τη μάχη είναι αμφίβολος. [6] Μετά τη σύλληψη του Βαλεριανού από τον αυτοκράτορα των Σασσανιδών Σαπούρ Α΄, ο γιος του Βαλεριανού Γαλλιηνός έγινε μοναδικός αυτοκράτορας, αλλά ασχολήθηκε με τα δικά του προβλήματα στη Δύση. Ο Μακριανός άρπαξε την ευκαιρία. Με την υποστήριξη του Bαλλίστα (Καλλίστου), ενός από τους στρατιωτικούς διοικητές του Βαλεριανού, και με την επιρροή που έφερε η κατοχή τού θησαυροφυλακίου του Βαλεριανού, ο Mακριανός κατάφερε να ανεβάσει στον θρόνο τους δύο γιους του Mακριανό τον Νεότερο και Κουίετο. Ο ίδιος δεν μπόρεσε να φορέσει την πορφύρα, διότι είχε παραμορφωθεί στο ένα του πόδι. [7]

Ο Κουίετος και ο Bαλλίστας έμειναν στην Ανατολή, για να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους. Ο Μακριανός ο Πρεσβύτερος και ο Μακριανός ο Νεότερος μετακινήθηκαν με τον ανατολικό στρατό από την Ασία στην Ευρώπη, αλλά ηττήθηκαν στη Θράκη το 261 από τον Αυρέολο. Ο Μακριανός και ο γιος του σκοτώθηκαν στη μάχη. Σύμφωνα με τον Ιωάννη Ζωναρά, ο στρατός τους περικυκλώθηκε από τον Αυρέολο και παραδόθηκε, εκτός από τις Παννονικές λεγεώνες. [8] Ο Μακριανός ζήτησε να τον σκοτώσουν μαζί με τον γιο του, για να αποφύγει την παράδοση στον Αυρέολο. [9] Ο Κουίετος δολοφονήθηκε αργότερα από τον Oδαίναθο της Παλμύρας.

Απεικονίσεις σε δημοφιλή μέσαΕπεξεργασία

Ο Mακριανός εμφανίζεται στη σειρά ιστορικών μυθιστορημάτων φαντασίας του Χάρυ Σάιντμποτομ ως ένας από τους ανταγωνιστές της σειράς.

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0039010.
  2. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  3. D. S. Potter (2004), p.256
  4. J. Bray (1997), p.95
  5. John Bray, Gallienus : A Study in Reformist and Sexual Politics, Wakefield Press, Kent Town, 1997, (ISBN 1-86254-337-2), p.95
  6. J. Bray (1997), p.112
  7. J. Bray (1997), p.142
  8. Zonaras, 12.24, incorrectly calls them Peonians
  9. J. Bray (1997), p.144

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία

  • Μπρέι, Τζον. Γαλλιηνός : A Study in Reformist and Sexual Politics, Wakefield Press, Kent Town, 1997,(ISBN 1-86254-337-2)
  • Potter, David S. The Roman Empire at Bay AD 180–395, Routledge, Oxon, 2004.(ISBN 0-415-10058-5)ISBN 0-415-10058-5
  • Joannes Zonaras, Epitome Historiarum, επιμ. L. Dindorf, Leipzig, 1870, τόμ. 3