Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο μουσικός εθνικισμός, σήμερα θεωρείται, ότι υπήρξε ως άτυπη και μη συντονισμένη προσπάθεια συνθετών διαφορετικών εθνικοτήτων, να καθιερώσουν στη χώρα ή το έθνος τους, ένα εθνικό ύφος μουσικής, προσδίδοντας ταυτόχρονα και εθνική μουσική ταυτότητα στα νεοαναδυόμενα έθνη. Αυτή η προσπάθεια, εκφράστηκε με την ενσωμάτωση παραδοσιακών εθνικών στοιχείων και θεματων σε μουσικά έργα, με χρήση των εργαλείων της κλασικής μουσικής και χαρακτηριστικών μουσικών ιδεών ή μοτίβων εντός μίας περιοχής, χώρας ή ενός έθνους, σε έργα κυριότερα όπερας, της οποίας το μουσικό είδος συνδυάζει λόγο, μουσική και σκηνική δράση. Στοιχεία που ενσωματώθηκαν, ήταν θέματα από την ιστορία, παραδοσιακές μελωδίες, ρυθμοί, χοροί κλπ. [1][2][3][4][5]

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Σημαντικό πλήθος έργων αυτού του ρεύματος, εμφανίζεται κυρίως κατά το 19ο αιώνα.[1][4] Καθώς νέα έθνη σχηματίζονταν στην Ευρώπη, αυτές οι συνθέσεις θεωρήθηκαν ως μορφή αντίδρασης στην κυριαρχία της μουσικής κλασικής παράδοσης της Δύσης, της οποίας τις βάσεις, είχαν θέσει κυρίως Ιταλοί, Γάλλοι και Γερμανοί δημιουργοί, παρά το γεγονός ότι οι συνθέτες αυτών των έργων χρησιμοποιούσαν βασικά στοιχεία και εργαλεία της δυτικής κλασικής μουσικής. Σημαντικό στοιχείο αυτών των συνθέσεων είναι η απόδοσή τους στις γλώσσες των εθνών για τα οποία γράφτηκαν.[6] Το πνεύμα αυτοδιάθεσης διαφόρων εθνοτήτων, αποτυπώνεται σε έργα συνθετών όπως είναι έργα για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν ή αρκετές όπερες του Τζιουζέπε Βέρντι.[7]. Από τα τέλη του 18ου αιώνα ενισχύθηκε η τάση του ρομαντισμού για ανάδειξη των παραδόσεων και του λαϊκού στοιχείου και χρησιμοποιήθηκε από τους συνθέτες για να υποστηρίξουν τα εθνικά θέματα στις δημιουργίες τους.[1][4][5][8]

ΣυνθέτεςΕπεξεργασία

Συνθέτες που θώρησαν εαυτούς εκφραστές του μουσικού εθνικού στοιχείου σύμφωνα με τα παραπάνω, ή θεωρήθηκαν από μεταγενέστερους, παραθέτονται παρακάτω.

ΒρετανίαΕπεξεργασία

ΕλλάδαΕπεξεργασία

Ηνωμένες Πολιτείες ΑμερικήςΕπεξεργασία

ΙσπανίαΕπεξεργασία

ΜεξικόΕπεξεργασία

ΝορβηγίαΕπεξεργασία

ΟυγγαρίαΕπεξεργασία

ΠολωνίαΕπεξεργασία

ΡουμανίαΕπεξεργασία

ΡωσίαΕπεξεργασία

ΤσεχίαΕπεξεργασία

ΦινλανδίαΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 «Μουσική Ανάλυση Ενότητα: Ο 19ος αιώνας: Μουσική μορφολογία και ιστορική συνείδηση Νικόλαος Μαλιάρας Τμήμα Μουσικών Σπουδών». opencourses.uoa.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2016. 
  2. «Πρακτικά συνεδρίου Ελληνική μουσική δημιουργία του 20ου αιώνα για το Λυρικό θέατρο και άλλες παραστατικές τέχνες - ΜΑΡΚΟΣ ΤΣΕΤΣΟΣ: Η νεοελληνική όπερα. Ζητήματα κριτικού προβληματισμού» (PDF). mmb.org.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2016. 
  3. 3,0 3,1 «Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ». tar.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  4. 4,0 4,1 4,2 «Nationalism in Music». encyclopedia.com. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2016. 
  5. 5,0 5,1 «Nationalism in music». wolfswiki.pbworks.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  6. «Nations and Nationalism: A Global Historical Overview: A Global Historical ...». books.google.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2016. 
  7. «Modern History Sourcebook:Music and Nationalism». legacy.fordham.edu. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2016. 
  8. «Reclaiming a music for England:Nationalist concept and controversy in English musical thought and criticism,1880-1920». etd.ohiolink.edu. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  9. 9,0 9,1 «Nationalism in music». wolfswiki.pbworks.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  10. «Encyclopædia Britannica Sir Edward Elgar». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 «Music History 102:Nationalist Composers». ipl.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2016. 
  12. «Encyclopædia Britannica Ralph Vaughan Williams». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  13. 13,0 13,1 «Ηχοτοπία του Ευρωπαϊκού Εθνικισμού: Μουσική και εθνοπλασία από τη Ρωσία ως την Ελλάδα και από την Αγγλία ως τη Γερμανία» (PDF). eparaschou.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2016. 
  14. «THE NATIONAL ELΕMENT IN MUSIC» (PDF). nem2013.music.uoa.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  15. «Ο εθνικισμός στην μουσική του Μανόλη Καλομοίρη». apothetirio.teiep.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  16. «Gottschalk, Louis Moreau (1829-1869): American Piano Music». folkways.si.edu. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  17. «The Life and Times of Louis Moreau Gottschalk». louismoreaugottschalk.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  18. «Encyclopædia Britannica Roy Harris». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  19. «Encyclopædia Britannica Charles Ives». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  20. «Encyclopædia Britannica Joaquin Turina». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  21. «Φάλια Μανουέλ Ντε». iema.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  22. «Encyclopædia Britannica Isaac Albeniz». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  23. «Encyclopædia Britannica Enrique Granados». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  24. «Manuel Ponce». peermusicclassical.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  25. «Manuel Ponce». encyclopedia.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  26. «Category:Ponce,Manuel». imslp.org. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  27. «Manuel Ponce Biography by Steven Coburn». allmusic.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  28. «Carlos Chávez». musicsalesclassical.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  29. «Carlos Chavez biography». craton.chez.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  30. «Carlos Chávez Mexican composer and conductor». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  31. «Carlos Chavez». naxos.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  32. «Carlos Chávez Biography by Robert Cummings». allmusic.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  33. «Encyclopædia Britannica Edvard Grieg». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  34. «Encyclopædia Britannica Zoltán Kodály». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  35. «Encyclopædia Britannica Bela Bartok». Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  36. «Cambridge companions online - Hungarian nationalism and the reception of Bartók's music, 1904–1940 pp. 175-189». universitypublishingonline.org. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  37. «Chopin's Nationalism». academia.eu. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  38. «Chopin and Poland» (PDF). music.mcgill.ca. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  39. «Cannon-fire and blossom:the two sides of Chopin». theguardian.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  40. «ANALYSIS OF CHOPIN'S MAZURKAS AND ITS INFLUENCE ON POLISH CULTURAL NATIONALISM». digitalcommons.liberty.edu. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  41. «Chapter21» (PDF). global.oup.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  42. «Stanisław Moniuszko». culture.pl. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  43. «Stanisław Moniuszko by Maria Pilatowicz». usc.edu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2006. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  44. «Stanisław Moniuszko by Maria Pilatowicz». usc.edu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2006. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  45. «Polish Art Center Treasury of Polish Heritage Halka - Highlights - Moniuszko». polartcenter.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  46. «OPERA: MONIUSZKO'S 'HAUNTED CASTLE'By BERNARD HOLLAND». nytimes.com. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016. 
  47. «Encyclopædia Britannica Georges Enesco». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  48. «Ενέσκου Γκεόργκε,ο εθνικός συνθέτης της Ρουμανίας (1881-1955)». grafida.net. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  49. «Encyclopædia Britannica Mikhail Glinka». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  50. «The-Five». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2016. 
  51. «Ρώσοι εθνικιστές και μοντερνιστές συνθέτες στο Μέγαρο Μουσικής». e-grammes.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2016. 
  52. «Encyclopædia Britannica Bedřich Smetana». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  53. «Encyclopædia Britannica Vitezslav-Novak». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 
  54. «Vitezslav Novak». radio.cz. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία