Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Γουώλτερ Έλιας Ντίσνεϋ (Walter Elias "Walt" Disney, 5 Δεκεμβρίου 1901 – 15 Δεκεμβρίου 1966) ήταν Αμερικανός animator, επιχειρηματίας, ηθοποιός φωνής και παραγωγός ταινιών. Θεωρείται πρωτοπόρος στη βιομηχανία του αμερικανικού animation. Μαζί με τον αδερφό του, Ρόι Ντίσνεϋ, ίδρυσε το Disney Brothers Studio (νυν The Walt Disney Company).

Γουώλτ Ντίσνεϋ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Walt Disney (Αγγλικά)
Γέννηση
Αιτία θανάτουcirculatory collapse[1] και Καρκίνος του μαστού[2]
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια[2]
Τόπος ταφήςΦόρεστ Λόουν Μεμόριαλ Παρκ
ΚατοικίαΚάνσας Σίτυ (1910–1923)[2][3]
Λος Άντζελες (από 1923)[2]
Marceline (1906–1910)[3]
Σικάγο (1901–1906)[4]
ΘρησκείαΕυαγγελικός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
ΣπουδέςΣχολή του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγο
Kansas City Art Institute[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Αξιοσημείωτο έργοMickey Mouse universe
Donald Duck universe
Επηρεάστηκε απόAesop's Film Fables[5]
Περίοδος ακμής1920
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΡεπουμπλικανικό Κόμμα
Οικογένεια
ΣύζυγοςΛίλιαν Ντίσνεϋ (1925–1966)
ΤέκναΝταϊάν Ντίσνεϋ Μίλλερ
ΓονείςΕλίας Ντίσνεϋ και Φλόρα Κολ Ντίσνεϋ
ΑδέλφιαRoy O. Disney[2]
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΑ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Σταυρός Αξίας 1ης τάξεως του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας
Μεγάλη Τιμητική Διάκριση για τις υπηρεσίες στην Δημοκρατία της Αυστρίας
Ειδικό Βραβείο Επιτροπής Γκράμι (1989)
Academy Award for Best Live Action Short Film
Academy Award for Best Live Action Short Film, Two-Reel[2]
Academy Award for Best Live Action Short Film, Two-Reel[2]
Academy Award for Best Live Action Short Film, Two-Reel
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[6]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους[2]
Academy Award for Best Documentary (Short Subject)[2]
Academy Award for Best Documentary (Short Subject)
Academy Award for Best Documentary Feature[2]
Academy Award for Best Documentary Feature[2]
Primetime Emmy Award for Best Producer for a Film Series (17  Μαρτίου 1956)
Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου
California Hall of Fame (2006)
Αίθουσα Φήμης των Εθνικών Εφευρετών
Winsor McCay Award (1975)[2]
Βραβεία Έμμυ
τιμητικό βραβείο Σεζάρ
Audubon Medal (1955)
Bραβείο Έρβιν Θάλμπεργκ[6]
Τιμητικό Όσκαρ (1932)[6]
Υπογραφή
Walt Disney 1942 signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ως παραγωγός ταινιών, κατέχει ρεκόρ για τα περισσότερα Βραβεία Ακαδημίας που απέσπασε ποτέ ένα άτομο, έχοντας κερδίσει συνολικά 26 Όσκαρ από 59 υποψηφιότητες.[7] Κέρδισε τρεις Χρυσές Σφαίρες, δύο εκ των οποίων στην κατηγορία Σπουδαίο Επίτευγμα[8] και ένα Βραβείο Έμμυ,[9] μεταξύ άλλων τιμών. Αρκετές από τις ταινίες του συμπεριλαμβάνονται στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.[9]

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Πρώιμα χρόνια: 1901-1920Επεξεργασία

Ο Γουώλτ Ντίσνεϋ γεννήθηκε το 1901 στο Σικάγο των ΗΠΑ.[10] Ήταν γιος της δασκάλας Φλόρα Κολ και του εργολάβου οικοδομών Έλιας Ντίσνεϋ,[11] Είχε τρεις αδελφούς και μια αδελφή. Σε ηλικία δεκατεσσάρων χρόνων, άρχισε να σπουδάζει ζωγραφική στο Ινστιτούτο Τέχνης του Κάνσας Σίτυ (Μιζούρι) και σε ηλικία 20 ετών άρχισε να εργάζεται σε ένα καλλιτεχνικό στούντιο στην ίδια πόλη.

Δημιουργία του Mickey MouseΕπεξεργασία

Για να αντικαταστήσουν τον χαρακτήρα Oswald the Lucky Rabbit, ο Ντίσνεϋ και ο animator Ουμπ Άιουερκς δημιούργησαν τον χαρακτήρα Mickey Mouse, πιθανώς εμπνευσμένος από ένα οικόσιτο ποντίκι που είχε υιοθετήσει ο πρώτος την περίοδο που εργαζόταν στο στούντιο Laugh-O-Gram, ωστόσο οι απαρχές του χαρακτήρα είναι ασαφείς. Το αρχικό όνομα επιλογής του Ντίσνεϋ για τον χαρακτήρα ήταν Mortimer Mouse, ωστόσο, η εικαστική καλλιτέχνιδα Λίλιαν Μπάουντς θεώρησε ότι ήταν πολύ πομπώδες, και αντιπρότεινε το Mickey. Ο Άιουερκς προσάρμοσε τα πρόμο σκίτσα του Ντίσνεϋ ώστε ο Mickey να γινόταν πιο εύκολο να προσαρμοστεί στη διαδικασία του animation, και ο Ντίσνεϋ έδωσε τη φωνή του στον χαρακτήρα μέχρι το 1947.[12] Ο ίδιος περίγραψε τον τρόπο προσέγγισης του χαρακτήρα ως εξής:

"Έπρεπε ο Μίκι να είναι απλός στον σχεδιασμό του. Τα αυτιά του ήταν στρογγυλά, ο κορμός του είχε το σχήμα αχλαδιού και τα πόδια του κατέληγαν σε δύο μεγάλες πατούσες, όπως ενός παιδιού που χρησιμοποιεί τα παπούτσια του πατέρα του. Δεν θέλαμε να του δώσουμε χέρια ποντικού, γιατί έπρεπε να θυμίζει άνθρωπο. Έτσι του φορέσαμε γάντια και του αφαιρέσαμε ένα δάκτυλο, γιατί τα πέντε έμοιαζαν υπερβολικά σε ένα τόσο μικρό σώμα".

Σύμφωνα με τα λόγια ενός εργαζόμενου της Disney, "Ο Ουμπ σχεδίασε την εξωτερική εμφάνιση του Mickey, αλλά ο Γουόλτ του έδωσε την ψυχή του".[13]

Ο Mickey Mouse παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 1928 σε ένα τεστ προβολής της ταινίας μικρού μήκους Plane Crazy, αλλά αυτή και η δεύτερη ταινία παρωδίας, The Gallopin' Gaucho,[12] απέτυχαν να βρουν διανομέα. Μετά από την επιτυχία που σημείωσε τη ταινία του 1927, The Jazz Singer, ο Ντίσνεϋ χρησιμοποίησε συγχρονισμένο ήχο στην τρίτη ταινία μικρού μήκους, Steamboat Willie, εμπνευσμένη από την ταινία Steamboat Bill Jr. (1928), για να δημιουργήσει το πρώτο καρτούν με ήχο. Όταν η διαδικασία του animation είχε ολοκληρωθεί, ο Ντίσνεϋ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Πατ Πάουερς, πρώην στέλεχος της Universal Pictures, για να χρησιμοποιήσει το σύστημα ηχογράφησης ήχου "Powers Cinephone".[14] Η ταινία, η οποία έχει διάρκεια 7½ λεπτά, προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 18 Νοεμβρίου του 1928 στο Colony Theater της Νέας Υόρκης,[15] και έλαβε διθυραμβικές κριτικές. Ο Πάουερς έγινε διανομέας των πρώτων καρτούν με ήχο του Ντίσνεϋ, τα οποία σύντομα έγιναν δημοφιλή.

Χρυσή εποχή του animation: 1934–Επεξεργασία

Στις 9 Ιουνίου του 1934, έκανε την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση σε δευτερεύοντα ρόλο η πάπια Donald Fauntleroy Duck, στο επτάλεπτο επεισόδιο της σειράς Silly Symphonies, ονόματι The Wise Little Hen.[16] Το όνομά του είναι παρμένο από τον Αυστραλό παίκτη κρίκετ, Ντόναλντ Μπράντμαν.[17] Η κακόκεφη και νευρική πάπια δημιουργήθηκε ως αντίθεση στον καλό Mickey Mouse. Οι χαρακτήρες που σχεδιάστηκαν έπειτα, έγιναν όλοι δημοφιλείς: η Μίννι Μάους, ο Πλούτο, ο Γκούφυ, τα τρία γουρουνάκια.[18] Όλα ανθρωπόμορφα και ρεαλιστικά, αποτέλεσμα προσεκτικής παρατήρησης και δημιουργικής φαντασίας. Παράλληλα, η αρχική βιοτεχνία εξελίχθηκε σε βιομηχανία για να καθιερωθεί ως αυτοκρατορία. Το 1934, το καλλιτεχνικό και τεχνικό προσωπικό ξεπερνούσε τα 700 άτομα.

Εκτός από την παραγωγή ταινιών, η εταιρία προώθησε και εμπορικές επιχειρήσεις (παιχνίδια, ρούχα, βιβλία κ.ο.κ.) με σήμα κατατεθέν τους ήρωες.

Στην πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της Disney, Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι (1937), εφαρμόστηκαν νέες τεχνικές όπως το πολυπλάνο, για λήψεις με πολλαπλά επίπεδα βάθους, και δαπανήθηκαν κολοσσιαία, για την εποχή, ποσά (1.500.000 δολάρια, περίπου).[19] Η ταινία γνώρισε τεράστια επιτυχία και έφερε στα ταμεία εκείνης της χρονιάς (1938) 8.000.000 δολάρια, ποσό που θεωρήθηκε πρωτοφανές. Ακολούθησε ο Πινόκιο (1940) και μετά η Φαντασία (1940), ταινία βασισμένη στην κλασική μουσική συνοδευόμενη από την εικόνα.[20] Το Ντάμπο (1941), ταινία μεγάλου μήκους της εταιρείας με θέμα ένα μικρό ελεφαντάκι, το Μπάμπι (1942), που αφηγείται την ζωή ενός ελαφιού από μικρό μέχρι την ενηλικίωσή του, το Σαλούδος Αμίγκος (1943) και το Τρεις Καμπαλέρος (1945), όπου κινούμενα σχέδια εμφανίζονταν μαζί με ανθρώπους, το Μουσική και Χαρά (1946), το Ώρα για Διασκέδαση (1947), που περιελάμβανε δυο ταινίες μικρού μήκους (Μπόνγκο και Ο Μίκυ και η Φασολιά), και το Νοσταλγικές Μελωδίες (1948), το Ίκαμποντ και ο κύριος Τοντ (1949), η Σταχτοπούτα (1950), η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων (1951) ο Πίτερ Παν (1953) η Λαίδη και ο Αλήτης (1955), η Ωραία Κοιμωμένη (1959), τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας (1961), το Σπαθί του Βασιλιά Αρθούρου (1963), η Μαίρη Πόππινς (1964) ήταν μερικές από τις κριτικές επιτυχίες που απέφεραν στον Ντίσνεϋ 22 βραβεία Όσκαρ.

Ο Ντίσνεϋ δημιούργησε το θεματικό πάρκο με το όνομα Disneyland στο Άναχαϊμ της Καλιφόρνια, το οποίο άνοιξε στις 17 Ιουλίου του 1955.[21]

Προσωπική ζωή και θάνατοςΕπεξεργασία

Ο Γουώλτ Ντίσνεϋ νυμφεύθηκε την εικαστική καλλιτέχνιδα Λίλιαν Μπάουντς, η οποία εργαζόταν στο τμήμα "μελάνι και ζωγραφική" του Disney Studio.[22] Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1925 στο Αϊντάχο.[23]

Απεβίωσε στις 15 Δεκεμβρίου του 1966, σε ηλικία 65 ετών, από καρκίνο του πνεύμονα. Είχε δηλώσει: "Θα ήθελα το όνομα Ντίσνεϋ να είναι συνώνυμο με θεάματα ποιότητας που απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες", αφήνοντας μια άτυπη διαθήκη στους κληρονόμους του.[24] Οι ισχυρισμοί περί παγώματός του με την κρυογονική μέθοδο, μέχρι να ανακαλυφθεί θεραπεία, είναι αστικός μύθος.[25][26]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Who's Who in Animated Cartoon» (Αγγλικά) Hal Leonard Corporation. Νέα Υόρκη. 2006. ISBN-13 978-1-55783-671-7. ISBN-10 1-55783-671-X.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 2,21 2,22 «Who's Who in Animated Cartoon» (Αγγλικά) Hal Leonard Corporation. Νέα Υόρκη. 2006. ISBN-13 978-1-55783-671-7. ISBN-10 1-55783-671-X.
  3. 3,0 3,1 Giannalberto Bendazzi: «Foundations - The Golden Age» (Αγγλικά) Taylor & Francis. 2016. σελ. 50. ISBN-13 978-1-138-85452-9.
  4. Giannalberto Bendazzi: «Animation» σελ. 51.
  5. Giannalberto Bendazzi: «Foundations - The Golden Age» (Αγγλικά) Taylor & Francis. 2016. σελ. 47. ISBN-13 978-1-138-85452-9.
  6. 6,0 6,1 6,2 Dave Smith: «Disney A to Z: The Official Encyclopedia» (Αγγλικά) 1996.
  7. «WebCite query result» (PDF). www.webcitation.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2018. 
  8. «Walt Disney». www.goldenglobes.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2018. 
  9. 9,0 9,1 «Walt Disney | Television Academy» (στα αγγλικά). Television Academy. https://www.emmys.com/bios/walt-disney. Ανακτήθηκε στις 2018-03-07. 
  10. «Γουόλτ Ντίσνεϊ». Σαν Σήμερα .gr. https://www.sansimera.gr/biographies/219. Ανακτήθηκε στις 2018-03-06. 
  11. (στα αγγλικά) Disney, Walt (05 December 1901–15 December 1966), animator and motion picture producer | American National Biography. doi:10.1093/anb/9780198606697.001.0001/anb-9780198606697-e-1800309. http://www.anb.org/view/10.1093/anb/9780198606697.001.0001/anb-9780198606697-e-1800309. 
  12. 12,0 12,1 «Οι ταινίες του Μίκυ Μάους που δεν προβλήθηκαν στο ευρύ κοινό, επειδή κάπνιζε, έπινε και κυνηγούσε τη Μίνι. Η φωνή του Μίκυ ήταν του Ντίσνεϋ, που κέρδισε συνολικά 26 Όσκαρ - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ». ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. 2015-09-21. http://www.mixanitouxronou.gr/i-tenies-tou-miki-maous-pou-den-provlithikan-sto-evri-kino-epidi-kapnize-epine-ke-kinigouse-ti-mini-i-foni-tou-miki-itan-tou-ntisnei-pou-kerdise-sinolika-26-oskar/. Ανακτήθηκε στις 2018-03-07. 
  13. «The Golden Age of Mickey Mouse». 10 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2018. 
  14. «Chronology of the Walt Disney Company (1929)». kpolsson.com. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2018. 
  15. «Walt Disney, Ub Iwerks. Steamboat Willie. 1928 | MoMA». The Museum of Modern Art (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2018. 
  16. «Donald Duck | cartoon character» (στα αγγλικά). Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/topic/Donald-Duck. Ανακτήθηκε στις 2018-03-07. 
  17. «Το όνομά του προέρχεται από Aυστραλό παίκτη κρίκετ και έκανε το ντεμπούτο του στο πλευρό μιας κότας. Ο Ντόλαντ Ντακ ξεπέρασε τον Μίκι Μάους με ένα απλό τρικ». ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. 2017-06-08. http://www.mixanitouxronou.gr/to-ntempouto-tou-ntonalnt-ntak-sto-plevro-mias-kotas-to-onoma-tou-proerchete-apo-enan-afstralo-pekti-kriket-ke-otan-anelave-tin-kidemonia-ton-tridimon-anipsion-tou-xeperase-se-dimotikotita-ton-miki/. Ανακτήθηκε στις 2018-03-07. 
  18. «Huffing and Puffing about Three Little Pigs». 22 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2017. 
  19. Michael Barrier, Hollywood Cartoons : American Animation in Its Golden Age, Οξφόρδη: Oxford University Press (1999), ISBN 0-19-516729-5
  20. «Φαντασία: η αξεπέραστη ταινία του Γουόλτ Ντίσνεϊ που άλλαξε την ιστορία του animation». LiFO. http://www.lifo.gr/articles/san_simera/168565. Ανακτήθηκε στις 2018-03-07. 
  21. «Disneyland Opening Day - Just Disney» (στα αγγλικά). Just Disney. http://www.justdisney.com/Features/disneyland_opening/index.html. Ανακτήθηκε στις 2018-03-06. 
  22. admin (2012-02-14). «Walt and Lilly» (στα αγγλικά). The Walt Disney Family Museum. http://waltdisney.org/blog/walt-and-lilly. Ανακτήθηκε στις 2018-03-06. 
  23. «Lillian Disney Dies Philanthropist Widow Of Walt Disney Remembered Her Idaho Roots» (στα αγγλικά). Spokesman.com. http://www.spokesman.com/stories/1997/dec/18/lillian-disney-dies-philanthropist-widow-of-walt/. Ανακτήθηκε στις 2018-03-06. 
  24. Ο Μίκι Μάους μένει ορφανός, Ιστορικό Λεύκωμα 1966, σελ. 132-135, Καθημερινή (1997)
  25. «Was Walt Disney frozen after death? Top 10 celebrity myths debunked» (στα αγγλικά). 2009-04-30. ISSN 0307-1235. http://www.telegraph.co.uk/news/celebritynews/5246724/Was-Walt-Disney-frozen-after-death-Top-10-celebrity-myths-debunked.html. Ανακτήθηκε στις 2017-10-07. 
  26. «Cryonics: the chilling facts». www.independent.co.uk. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία