Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Πάνορμος (στα τουρκικά Bandırma) είναι πόλη της Μικράς Ασίας στην Τουρκία. Bρίσκεται στα νότια παράλια της Προποντίδας, σε απόσταση 60 ναυτικών μιλίων από την Κωνσταντινούπολη και 100 περίπου χλμ. από την Προύσσα, δίπλα στην αρχαία Κύζικο. Έχει σήμερα 145.089[1] κατοίκους (2014) και ανήκει στην επαρχία του Μπαλικεσίρ.

Πάνορμος Κυζίκου
Bandırma harbour 2009-08-17.jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Πάνορμος Κυζίκου
40°21′15″N 27°58′21″E
ΧώραΤουρκία
Διοικητική υπαγωγήΕπαρχία Μπαλικεσίρ
Υψόμετρο20 μέτρο
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Συνδέεται σιδηροδρομικά με τις πόλεις του Μπαλικεσίρ και της Σμύρνης. Διαθέτει ασφαλές λιμάνι το οποίο και βοηθά στο εμπόριο μεταξύ των δύο μεγάλων πόλεων της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης. Στην πόλη λειτουργούν πανεπιστημιακές σχολές του Πανεπιστημίου του Μπαλικεσίρ, η Σχολή Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών, η Σχολή Ναυτιλιακών και η Σχολή Υγείας[2].

ΙστορίαΕπεξεργασία

Οι πρώτες ενδείξεις για την κατοίκηση της πόλης ανάγονται μεταξύ του 8ου και 9ου π.Χ. αιώνα. Ο πρώτος οικισμός ήταν ένας "ασφαλής λιμένας" εξ ου και η ονομασία Πάνορμος[3] η οποία διατηρείται ως και σήμερα, με την ανάλογη παραφθορά, στα τουρκικά. Κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο το 334 π.Χ., μετά πέρασε στην κυριαρχία των Ρωμαίων και κατόπιν έγινε τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι Βυζαντινοί την έχασαν το 1345 όταν έπεσε στα χέρια των Οθωμανών του Ορχάν. Με τη μεγάλη πυρκαγιά του 1874 ολόκληρη η Πάνορμος καταστράφηκε. Μετά την πυρκαγιά ανοικοδομήθηκε σύμφωνα το ιπποδάμειο σύστημα. Με το τέλος του Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1876- 1878 στην Πάνορμο εγκαταστάθηκαν Τάταροι από την Κριμαία, γεγονός που άλλαξε την φυσιογνωμία της πόλης και οδήγησε στην αύξηση πληθυσμού της. Σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή του 1901[4] η πόλη είχε περίπου 16.500 κατοίκους, από αυτούς οι περισσότεροι, 10.000 κάτοικοι, ήταν μουσουλμάνοι (Τούρκοι, Τάταροι, Κιρκάσιοι, Τσιγγάνοι), οι Έλληνες ήταν 5.800 και 630 ήταν από άλλες εθνότητες (Αρμένιοι, Εβραίοι κ.λπ.). Μετά την Μικρασιατική καταστροφή οι Έλληνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη στις 17 Σεπτεμβρίου του 1922 όταν μαζί με το Γ΄ Σώμα Στρατού αποχώρησαν και πέρασαν στις απέναντι ακτές (Ραιδεστό) της Ανατολικής Θράκης.

Οι Έλληνες της Μπαντιρμά διέθεταν ακμάζουσα κοινότητα με τέσσερις εκκλησίες, ημιγυμνάσιο αρρένων, οικοτροφείο θηλέων, έντεκα πρωτοβάθμιες σχολές αρρένων και δύο θηλέων.[5] Μετά τη συνθήκη της Λωζάνης, το 1922, οι Παντερμαλήδες προσέφυγαν σε διάφορες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, όπως η Θεσσαλονίκη, το Πολύκαστρο κ.α.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. TÜRKİYE İSTATİSTİK KURUMU İlçelere göre il/ilçe merkezi ve belde/köy nüfusu – 2014, webcitation.org
  2. Balıkesir Üniversitesi - Academic Informations Αρχειοθετήθηκε 2015-12-13 στο Wayback Machine., balikesir.edu.tr
  3. Bandırma Belediyesi BANDIRMA Tarihçe Αρχειοθετήθηκε 2015-12-13 στο Wayback Machine., bandirma-bld.gov.tr
  4. Πάνορμος (Πάντερμο), asiaminor.ehw.gr
  5. Πηγή: Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν, τόμος 15, σελ. 421, εκδ. ΗΛΙΟΣ, Αθήναι

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία