Τεκίρνταγ

πόλη της Τουρκίας
(Ανακατεύθυνση από Ραιδεστός)

Συντεταγμένες: 40°59′N 27°31′E / 40.983°N 27.517°E / 40.983; 27.517

Η Τεκίρνταγ (τουρκικά: Tekirdağ)[1][2][3], γνωστή στα ελληνικά κυρίως ως Ραιδεστός,[2][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13] είναι παραλιακή πόλη της Τουρκίας. Αποτελεί μέρος της περιοχής η οποία είναι ιστορικά γνωστή υπό την ονομασία Ανατολική Θράκη και είναι χτισμένη στις όχθες της Θάλασσας του Μαρμαρά. Το Τεκίρνταγ είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Το 2016, ο πληθυσμός της πόλης ήταν της τάξεως των 176.848 κατοίκων.[14] Στην πόλη υπάρχουν τιμητικά προξενεία της Ουγγαρίας και της Βουλγαρίας.

Τεκιρντάγ
Kumbag Tekirdag 2010.jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Τεκιρντάγ
40°59′0″N 27°31′0″E
ΧώραΤουρκία
Διοικητική υπαγωγήΕπαρχία του Τεκιρντάγ
Έκταση1 111,53 km²
Υψόμετρο37 μέτρο
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

Το Τεκίρνταγ βρίσκεται στη βόρεια ακτή της Θάλασσας του Μαρμαρά, 135 χιλιόμετρα δυτικά της Κωνσταντινούπολης. Ο κόλπος του Τεκίρνταγ περικλείεται από το μεγάλο ακρωτήριο του βουνού, που δίνει το όνομά του στην πόλη, (Τεκίρ Ντάγ), ύψους 921 μ.[15]. Μεταξύ της πόλης και του Σάρκιοϊ βρίσκεται ένα άλλο βουνό, το Γκάνος Ντάγι (Ganos Dağı).

ΚλίμαΕπεξεργασία

Το Tekirdağ έχει οριακόμεσογειακό/υγρό υποτροπικό κλίμα (ταξινόμηση κλίματος Köppen: Csa / Cfa). Τα καλοκαίρια είναι μακρά, ζεστά και υγρά, ενώ οι χειμώνες είναι δροσεροί και υγροί. Οι χιονοπτώσεις είναι αρκετά συχνές μεταξύ των μηνών Δεκεμβρίου και Μαρτίου.

Κλιματικά δεδομένα Tekirdağ
Μήνας Ιαν Φεβ Μαρ Απρ Μαι Ιουν Ιουλ Αυγ Σεπ Οκτ Νοε Δεκ Έτος
Υψηλότερη Μέγιστη °C (°F) 21.5 24.7 28.1 34.3 33.5 40.2 38.4 37.5 39.7 35.1 27.9 23.5 40,2
Μέση Μέγιστη °C (°F) 8.2 8.9 11.0 15.8 20.6 25.3 28.0 28.1 24.4 19.6 14.7 10.5 17,93
Μέση Μηνιαία °C (°F) 4.9 5.4 7.4 11.9 16.9 21.3 23.8 23.8 20.0 15.4 11.0 7.2 14,08
Μέση Ελάχιστη °C (°F) 2.1 2.4 4.1 8.2 12.6 16.6 18.9 19.3 16.0 12.0 8.0 4.4 10,38
Χαμηλότερη Ελάχιστη °C (°F) −12.3 −13.3 −10.4 −1.2 3.5 8.6 10.9 12.0 3.7 −1.8 −6.9 −10.9 −13,3
Κατακρημνίσεις mm (ίντσες) 69 54,1 54,9 41,3 38,5 37,7 23,2 14 36,3 64,3 74,6 81,2 589,1
Μέσες ημέρες βροχόπτωσης 12.4 10.8 10.7 9.8 8.2 7.2 3.6 2.5 4.8 7.6 9.6 12.9 100,1
Μέσες μηνιαίες ώρες ηλιοφάνειας 86.8 98 133.3 177 241.8 270 303.8 279 216 155 102 74.4 2.137,1
Μέσες ημερήσιες ώρες ηλιοφάνειας 2.4 3.2 4.1 5.4 7.4 9.6 9.5 9.0 7.2 4.5 3.2 2.3 67,8
Πηγή: Turkish State Meteorological Service [16]

Ονομασίες και ετυμολογίαΕπεξεργασία

Η πόλη ιδρύθηκε τον 6ο π.Χ. αιώνα από αποίκους προερχόμενους από τη Σάμο και ονομαζόταν Βισάνθη[17][18][19]. Παράλληλα, υποστηρίζεται η άποψη πως στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν σε αυτή και Αθηναίοι άποικοι[19]. Αργότερα έγινε γνωστή ως Ραιδεστός, ονομασία που ευρισκόταν σε χρήση κατά τη βυζαντινή περίοδο.[20] Κατόπιν μετονομάστηκε σε Rodosçuk μετά την κατάληψή της από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα (στις δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες η συγκεκριμένη ονομασία αποδιδόταν ως Rodosto). Μετά τον 18ο αιώνα η πόλη αναφερόταν από τους Οθωμανούς ως Τεκφούρ νταγ ή Τεκίρ νταγ, με βάση την τουρκική λέξη tekfur, που σημαίνει ανίερος.[21] Αργότερα, η ονομασία αυτή αποτέλεσε αντικείμενο παραφθοράς με αποτέλεσμα την μετονομασία σε Tekirdağ, η οποία και κατέστη η επίσημη ονομασία της πόλης εντός της Τουρκικής Δημοκρατίας. Η ιστορική ονομασία Ραιδεστός εξακολουθεί και ευρίσκεται σε χρήση έως σήμερα στα ελληνικά.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Ως Ραιδεστός ανέπτυξε αξιόλογο πολιτισμό, άκμασε ιδιαίτερα κατά τους βυζαντινούς χρόνους και έγινε έδρα του μητροπολίτη Ηρακλείας[22]. Κατά την οθωμανική περίοδο γνώρισε σημαντική εμπορική ανάπτυξη, κυρίως λόγω της επίκαιρης θέσης της.[5] Παράλληλα, ήταν γνωστή για τα σιδηρουργεία της (τα οποία βρίσκονταν κυρίως στον έλεγχο της αρμενικής κοινότητας) και το εμπόριο υφασμάτων.[21] Το 1911 πραγματοποιήθηκε εντός της πόλης διαμαρτυρία εκπροσώπων των ελληνικών κοινοτήτων της Θράκης ενάντια στην πολιτική της οθωμανικής κυβέρνησης σε εκκλησιαστικά και εκπαιδευτικά ζητήματα.[11] Στη σύγχρονη ιστορία άλλαξε διαδοχικά κυρίαρχους αρκετές φορές. Στον πρώτο βαλκανικό πόλεμο (1912) καταλήφθηκε από τους Βουλγάρους, ενώ ανακατελήφθη από τους Τούρκους το 1913. Το 1920, προσαρτήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών και υπήχθη στον νομό Ραιδεστού.[23] Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, ο ελληνικός πληθυσμός της πόλεως μεταφέρθηκε στην Ελλάδα.

ΠροσωπικότητεςΕπεξεργασία

Στην πόλη γεννήθηκαν ο Μεγάλος Βεζίρης Μπεκρί Μουσταφά, ο Οθωμανός ποιητής Ναμίκ Κεμάλ[8], ο Έλληνας πολιτικός Φίλιππος Μανουηλίδης[24] και ο σύγχρονος Τούρκος πανεπιστημιακός Ερχάν Ταμπάκογλου. Επιπλέον, εκεί πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Ούγγρος ευγενής και επαναστάτης Φραγκίσκος Ράκοζι.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Δομή (2006–2007). Λήμμα «Τεκιρντάγ» - Εγκυκλοπαίδεια Δομή. 28. Εκδόσεις Δομή Α.Ε. σελ. 432. ISBN 960-8177-80-4. 
  2. 2,0 2,1 «Το Ιστορικό Παρελθόν του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητήριου της Ραιδεστού (Τεκίρνταγ)». tekirdagtso.org.tr. Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Τεκίρνταγ. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2020. 
  3. Κύρρης, Κ. (1986). Τουρκία και Βαλκάνια. Αθήνα: Εστία. σελ. 38. ISBN 9780000502605. 
  4. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica (2007). Λήμμα «Ραιδεστός» - Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica. 44. Εκδότικός Οργανισμός Πάπυρος. σελ. 327. ISBN 978-960-6715-15-0. 
  5. 5,0 5,1 Σφυρόερα, Βασ. Βλ. (1979). Επισκόπηση οικονομική και δημογραφική του τουρκοκρατούμενου ελληνικού χώρου (1669-1821). Αθήνα. σελ. 18. 
  6. Γιαννακάκη, Γεωργίου Ι. (1958). «Ο Ελληνισμός της Θράκης κατά την εποχήν της Τουρκοκρατίας μετά την Άλωσιν». Θρακικά (Εν Αθήναις) 29ος: 108. https://www.he.duth.gr/erg_laog/thrakika/Thrakika29.pdf. 
  7. Σύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη. 21ος (πέμπτη έκδοση). Αθήναι: Εγκυκλοπαιδικαί Εκδόσεις Ν. Νίκας και ΣΙΑ Ε.Ε. 1964. σελ. 67, συμπλ. 663. 
  8. 8,0 8,1 «Ιστορία της Ραιδεστού». tekirdagtso.org.tr. Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Τεκίρνταγ. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2020. 
  9. «Προξενείο Αδριανούπολης». mfa.gr. Ελληνική Δημοκρατία - Υπουργείο Εξωτερικών. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2020. 
  10. «Αδελφές πόλεις». kavala.gov.gr. Δήμος Καβάλας. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2020. 
  11. 11,0 11,1 Συλλογικό (1977). Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. ΙΔ΄. Αθήναι: Εκδοτική Αθηνών. σελ. 360. 
  12. Μαστροπαύλος, Νίκος Γ. (23 Νοεμβρίου 2016). «Η Ανατολή της Θράκης». tovima.gr. Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2020. 
  13. «Τρόμος και καταστροφές από το σεισμό των 6,7 βαθμών στη Σάμο – Νεκροί στη Σμύρνη (βίντεο)». www.pontos-news.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2020. 
  14. Tekirdağ merkez nüfusu
  15. Παπαχριστοδούλου, Π. (1962). Αρχείο Θράκης 27-28: 44. ISSN 1105-0101. 
  16. «Tekirdağ». Turkish State Meteorological Service. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
  17. «A System of Geography, Ancient and Modern». google.gr. 
  18. «Full text of "Hellenica; Books I-II"». archive.org. 
  19. 19,0 19,1 Ζάγκλη, Δημ. Διον. (1969). «Όρια και πόλεις της αρχαίας Θράκης (Β΄μέρος)». Αρχείον Θράκης (Αθήναι: Εταιρεία Θρακικών Μελετών) 34ος: 69. https://www.he.duth.gr/erg_laog/arxeio/arxeio_thrakikou_laografikou_glossikou_thisavrou_t34.pdf. 
  20. Warren Treadgold, The Middle Byzantine Historians (Palgrave Macmillan, 2013)
  21. 21,0 21,1 Γιαννακάκη, Γεωργίου Ι. (1958). σελ. 109.
  22. Βασιλόπουλος, Α.Δ. (1914). Η Οθωμανική Θράκη μετά γεωγραφικού και ιστορικού χάρτου και καλλιτεχνικών εικόνων. Εν Κωνσταντινουπόλει: Τύποις Αδελφών Γεράρδων. σελ. 21. 
  23. Τσανικλίδης, Δημήτριος Ι. (2000). Η Μητρόπολις και ο ελληνισμός της Σηλυβρίας. Θεσσαλονίκη: Διδακτορική Διατριβή-ΑΠΘ. σελ. 187. 
  24. «Μανουηλίδης Φίλιππος». greek-parliament-members.anavathmis.eu. Βιογραφικό Λεξικό Ελλήνων Βουλευτών. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία