Σκοτούσσα Σερρών

Έδρα της Δ.Ε. Σκοτούσσης του Δήμου Ηρακλείας
Για άλλους οικισμούς αλλά και για αρχαίες πόλεις με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Σκοτούσσα (αποσαφήνιση).
Για την ομώνυμη αρχαία πόλη στον νομό Σερρών, δείτε: Αρχαία Σκοτούσσα (Μακεδονία).

Η Σκοτούσσα (Βυζαντινά Ελληνικά: Προσάνικον) είναι οικισμός του Νομού Σερρών. Ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας και αποτελεί την έδρα της Δημοτικής Ενότητας Σκοτούσσης, ενώ βρίσκεται 18χλμ. βορειοδυτικά της πόλης των Σερρών. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 25 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας. Έχει έκταση 15 περίπου τ.χλμ. και πληθυσμό 795 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή 2021), ενώ Κοινοτάρχης είναι η Δήμητρα Τρακαλιάνη. Ιερέας της ενορίας ο π. Παναγιώτης Καραμβαλάσης.[1]

Σκοτούσσα
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Σκοτούσσης
Η τοποθεσία στον χάρτη της Χώρας
Η τοποθεσία στον χάρτη της Χώρας
Σκοτούσσα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
Περιφερειακή ΕνότηταΣερρών
ΔήμοςΗρακλείας
Δημοτική ΕνότηταΣκοτούσσας
Γεωγραφία και Στατιστική
Γεωγραφικό ΔιαμέρισμαΜακεδονίας
ΝομόςΣερρών
Έκταση15
Υψόμετρο25 μ.
Πληθυσμός795 (2021)
Πληροφορίες
Παλαιά ονομασίαΠρόσνικ
Ονομασία κατοίκωνΣκοτουσσαίοι
Τηλ. κωδικός+30 2321

Ιστορία Επεξεργασία

Βυζαντινή περίοδος Επεξεργασία

Κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας εντοπίζεται η έναρξη της ιστορίας της Σκοτούσσας, περίοδος όπου ο οικισμός σχηματίζεται για πρώτη φορά ως βυζαντινό χωρίον με το όνομα Προσάνικον. Επίσης, κατά την βυζαντινή περίοδο, το χωριό φαίνεται να βρίσκεται για κάποιο διάστημα υπό την εποπτεία κάποιου βυζαντινού ευγενούς, του Ιωάννου του Σεβαστού. Ο τελευταίος κατείχε τον τίτλο του Κύρη του Προσενίκου.

Τουρκοκρατία Επεξεργασία

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας γίνεται αναφορά από τον Σερραίο ιερέα Παπασυνοδινό στους κατοίκους του χωριού με την ονομασία Προσάνικοι, όπως αποκαλούνταν άλλωστε και στην βυζαντινή περίοδο. Η Σκοτούσσα εκείνη την περίοδο λεγόταν Πρόσνικ. Ενώ η υπόλοιπη Ελλάδα απαλάσσεται σιγά σιγά από την Τούρκικη κατοχή, στην Μακεδονία έχουμε την αρχή του Μακεδονικού Αγώνα (την προσπάθεια δηλαδή για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από Τούρκους και Βούλγαρους). Μεγάλο ρόλο διαδραμάτησε και η Σκοτούσσα στην απελευθέρωση αυτή. Μάλιστα στον αγώνα για την ανεξαρτησία έχασε την ζωή του και ένας σπουδαίος Σκοτουσσαίος Μακεδονομάχος, ο Αθανάσιος Χατζηπανταζής (2 Σεπτεμβρίου 1906). Η σύζυγός του, Σοφία Χατζηπανταζή, συμμετείχε επίσης ενεργά στον αγώνα.

Εμποροπανήγυρη της Σκοτούσσας Επεξεργασία

Εκτός από την λαϊκή αγορά η οποία λαμβάνει χώρα κάθε Σάββατο, υπάρχει και η γνωστή Εμποροπανήγυρη Σκοτούσσας, η μεγαλύτερη εμποροπανήγυρη των Σερρών και μία από τις μεγαλύτερες της Μακεδονίας και της Ελλάδας γενικότερα. Το πανηγύρι του χωριού έλκει την καταγωγή του από την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Άρχιζε στις 23 Απριλίου, ημέρα εορτής του Αγίου Γεωργίου προς τιμήν του οποίου κτίστηκε και ο ναός του χωριού,[2] για να διαρκέσει τέσσερις ημέρες στον χώρο που σήμερα βρίσκεται το Γυμνάσιο και το γήπεδο του χωριού.

Μέχρι το 1955 διατηρεί τον θρησκευτικό του χαρακτήρα. Τότε, μετά από απόφαση του διοικητικού συμβουλίου και της κοινοτήτος μετατρέπεται σε εμποροπανήγυρη και ξεκινά πλέον να εορτάζεται στις 8 Σεπτεμβρίου, ανήμερα της εορτής του Γενεθλίου της Θεοτόκου. Η εμποροπανήγυρη συγκέντρωνε το ενδιαφέρον όλων των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, οι οποίοι κατέφθαναν με κάθε μέσο, κυρίως με ζώα και κάρα. Συγκεντρώνονταν επίσης και πολλοί έμποροι (κυρίως ζώων), για τις εμπορικές συναλλαγές. Κατά την τρίτη ημέρα του πανηγυριού, διεξαγόταν αγώνες πάλης υπό τους ήχους ζουρνάδων μεταξύ ανθρώπων της γύρω περιοχής. Με την λήξη των αγώνων σηματοδοτούνταν και το τέλος του πανηγυριού.

Σήμερα έχει λάβει τον χαρακτήρα έκθεσης ρούχων και υποδημάτων, οικιακών ειδών, γεωργικών προϊόντων, παιχνιδιών, γεωργικών μηχανημάτων, ενώ υπάρχει και πλήθος ταβερνών, καντινών και μικροπωλητών μέσα στον χώρο του πανηγυριού. Η έναρξη του πανηγυριού είναι στις 7 Σεπτεμβρίου και η λήξη του είναι στις 11 Σεπτεμβρίου (μετά τους αγώνες της πάλης οι οποίοι διεξάγονται έως και σήμερα). Διεξάγεται στην είσοδο του χωριού, σε έκταση κάτω από τα πλατάνια και γύρω από την εκκλησία και το Δημοτικό Σχολείο. Πέρα από το διάστημα των 5 αυτών ημερών, ένα μικρό διάστημα πριν από την έναρξή του στον χώρο του πανηγυριού και γενικότερα σε όλο το χωριό γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις (π.χ. θέατρα, παραστάσεις, πολιτιστικοί χοροί, αγώνες δρόμου), με αποκορύφωμα την συναυλία που ως συνήθως δίνει κάποιος γνωστός καλλιτέχνης. Κάθε χρόνο προσεγγίζει όλο και περισσότερο κόσμο και δικαίως θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα του νομού.

Είναι αναγνωρισμένη άυλη πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας από τον Ιούλιο του 2023, καθώς αποτελεί εγγεγραμμένο στοιχείο στο αντίστοιχο ευρετήριο του υπουργείου πολιτισμού.[3][4][5][6]

Εκπαίδευση Επεξεργασία

Παιδικός Σταθμός Επεξεργασία

Νέο σχετικά κτήριο, το οποίο λειτουργεί από τις 8 Ιανουαρίου 1976.

Νηπιαγωγείο Επεξεργασία

Το Νηπιαγωγείο Σκοτούσσας, ξεκίνησε να λειτουργεί από το 1925 συστεγαζόμενο με το Δημοτικό Σχολείο για αρκετά χρόνια. Το 1970, ανεγείρεται ακριβώς δίπλα του το σημερινό κτήριο, σε οικόπεδο συνολικής έκτασης 1.717 τ.μ.

Δημοτικό Επεξεργασία

Το Δημοτικό Σχολείο Σκοτούσσης λειτούργησε για πρώτη φορά το 1916, ως διθέσιο σε ξήλινο παράπηγμα. Το σημερινό κτήριο, άρχισε να κτίζεται σε μεγάλη έκταση (10.361 τ.μ.) το 1928, σε χώρο που παραχωρήθηκε από την κοινότητα. Αρχικά, σύμφωνα με την μελέτη του Υπουργείου Παιδείας, επρόκειτο να κατασκευαστεί ως μονώροφο κτίριο με 3 αίθουσες. Ωστόσο, ο τότε κοινοτάρχης του χωριού Μητρούσης Χατζηπανταζής επέστρεψε την μελέτη πίσω στο Υπουργείο, ζητώντας να ανεγερθεί ένα διώροφο κτήριο που θα έχει τις διπλάσιες αίθουσες, με την προϋπόθεση ότι το υπόλοιπο κόστος θα το καλύψει η κοινότητα και οι κάτοικοι του χωριού. Το Υπουργείο Παιδείας αποδέχτηκε την πρόταση του Χατζηπανταζή. Έτσι, το υπόλοιπο μισό της συνολικής δαπάνης, καλύφτηκε από την κοινότητα και τους κατοίκους. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς συμμετείχαν και οικειοθελώς στις εργασίες. Το νέο σχολείο περατώθηκε το 1930 ως τριθέσιο. Το 1934 αναβαθμίστηκε σε τετραθέσιο. Το 1959 αρχίζει να λειτουργεί σαν πενταθέσιο. Από το 1963 έως και σήμερα, λειτουργεί ως εξαθέσιο με την μορφή να παραμένει ίδια.

Γυμνάσιο Επεξεργασία

Το Γυμνάσιο, λειτουργεί για πρώτη φορά το 1964, ως ιδιωτικό. Με τη μετατροπή του σε Δημόσιο, εξακολουθεί να στεγάζεται σε χώρους ιδιωτών. Το 1986 αρχίζει η ανέγερση του σημερινού κτηρίου. Η κατασκευή του, ολοκληρώνεται σε περίπου έναν χρόνο, και το σχολικό έτος 1987-88 λειτουργεί για πρώτη φορά. Η αυλή του σχολείου, κατά μεγάλο μέρος έχει πρωτοδιαμορφωθεί από τους μαθητές, στα πλαίσια της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, ενώ το υπόλοιπο μέρος του προαυλίου καλύπτεται από Γήπεδα.

Πληθυσμός Επεξεργασία

Απογραφικά Στοιχεία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (Βούλγαροι Απογράφοι) Επεξεργασία

1873 → 380 κάτοικοι

1900 → 900 κάτοικοι

1905 → 1280 κάτοικοι

Αποτελέσματα Επίσημων Απογραφών του Ελληνικού Κράτους Επεξεργασία

1920 → 774 κάτοικοι

1928 → 1307 κάτοικοι

1940 → 1499 κάτοικοι

1951 → 1584 κάτοικοι

1961 → 1792 κάτοικοι

1971 → 1451 κάτοικοι

1981 → 1534 κάτοικοι

1991 → 1619 κάτοικοι

2001 → 1440 κάτοικοι

2011 → 1415 κάτοικοι

2021 → 795 κάτοικοι

Προσωπικότητες Επεξεργασία

Γεννήθηκαν στην Σκοτούσσα
Κατάγονται από την Σκοτούσσα
Σχετίζονται με την Σκοτούσσα
  • Ιωάννης ο Σεβαστός, Έλληνας Βυζαντινός κύρης του Προσενίκου
  • Κώστας Τρέντσιος (1957), Έλληνας πολιτικός και φαρμακοποιός
  • Αδερφοί Χατζηαθανασιάδη, Έλληνες βιομήχανοι που πρώτοι διέθεσαν στην ελληνική αγορά συσκευασμένο ρύζι, εισάγοντας τους όρους "Καρολίνα", "Γλασέ" και "Νυχάκι", ιδρυτές του Πανσερραϊκού

Αδελφοποιήσεις Επεξεργασία

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. «069 – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣΗΣ – ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ». Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2023. 
  2. «069 – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣΗΣ – ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ». Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2020. 
  3. «Λαζαρίνες και κεντητό ψωμί - κι άλλες 19 άυλες νέες εγγραφές στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς | LiFO». www.lifo.gr. 18 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2023. 
  4. «21 νέες εγγραφές στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας». www.naftemporiki.gr. 20 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2023. 
  5. «Το φιστίκι Αιγίνης, οι Φανοί Κοζάνης και 19 ακόμη στοιχεία στο Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς | Liberal.gr». www.liberal.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2023. 
  6. «Τα φιστίκια Αιγίνης και η Γιαννιώτικη αργυροτεχνία στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς». ProtoThema. 18 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2023.