Άνοιγμα κυρίου μενού

Σταντ Ρενναί ΦΚ

γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Ρεν

Η Σταντ Ρενναί Φουτμπόλ Κλαμπ (βρετονικά: Stad Roazhon,[1] γκαλό Resnn, γαλλικά: Stade Rennais Football Club, πιο γνωστή ως Σταντ Ρενναί, ΣΡΦΚ, ή απλώς Ρεν) είναι μια γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Ρεν της Βρετάνης. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1901 και αγωνίζεται στην Λιγκ 1, την ανώτατη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η Ρεν παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στο Ροαζόν Παρκ που βρίσκεται εντός της πόλης. Προπονητής της ομάδας είναι ο πρώην ποδοσφαιριστής Φρεντερίκ Αντονετί και αρχηγός της ο Γάλλος αμυντικός Ρομάν Ντανζέ. Πρόεδρος της ομάδας είναι ο Πατρίκ Λε Λε, που βρίσκεται κοντά στον επιχειρηματία Φρανσουά Πινό, τον ιδιοκτήτη της ομάδας.

Σταντ Ρενναί
Logo Stade Rennais FC.svg
Επίσημη ονομασίαStade Rennais
Football Club
Σύντομο όνομαΡεν
ΠαρατσούκλιLes Rouges et Noirs
(Οι Κόκκινοι και Μαύροι)
Ίδρυση1901
ΈδραΡεν, Γαλλία
ΣτάδιοΡοαζόν Παρκ
Ρεν, Γαλλία, Ρεν
ΙδιοκτήτηςFlag of France.svg Φρανσουά Πινώ
ΠρόεδροςFlag of France.svg Ρενέ Ρυελό
ΠροπονητήςFlag of France.svg Φιλίπ Μοντανιέ
ΠρωτάθλημαΛιγκ 1
Ιστότοποςstaderennais.com
Πρώτη εμφάνιση
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Facebook Σελίδα στο Twitter Σελίδα στο Instagram
Commons page Πολυμέσα σχετικά με την ομάδα

Η Ρεν ιδρύθηκε το 1901 υπό το όνομα Σταντ Ρεννέ και είναι μια από τις πλέον γνωστές ποδοσφαιρικές ομάδες στην περιοχή της Βρετάνης, μαζί με την πρώην κάτοικο της Βρετάνης Ναντ. Οι δυο τους βρίσκονται ανάμεσα στις βασικές ομάδες που ανταγωνίζονται στο Ντέρμπι της Βρετάνης. Η Ρεν είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της πρώτης κατηγορίας του γαλλικού ποδοσφαίρου. Μαζί με την Μαρσέιγ, την Μονπελιέ, την Σοσό, και την Νις, η Ρεν είναι η μοναδική ομάδα που έχει αγωνιστεί στην εναρκτήρια σεζόν 1932–33 και ακόμα αγωνίζεται στην σημερινή πρώτη κατηγορία. Η ομάδα, πάντως, δεν έχει ποτέ κατακτήσει την Λιγκ 1. Η καλύτερη τελική θέση της ομάδας στο βαθμολογικό πίνακα του πρωταθλήματος ήταν η 4η με την ομάδα να φτάνει σε αυτή τη θέση τέσσερεις φορές, με πιο πρόσφατη τη σεζόν 2006–07. Η Ρεν έχει κατακτήσει δύο φορές το Κύπελλο Γαλλίας το 1965 και το 1971. Μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Γαλλίας το 1971, η Ρεν άλλαξε το όνομά της στην τωρινή του έκδοση.

Η Ρεν είναι γνωστή για την ακαδημία της, γνωστή στα Αγγλικά ως Ανρί Γκεράν Τραίινινγκ Σέντερ, που δημιουργήθηκε το 2000. Η Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FFF) έχει αναγνωρίσει πολλές φορές το γεγονός πως η Ρεν διαθέτει τις καλύτερες ακαδημίες στην χώρα. Η Ρεν έχει τερματίσει στην 1η θέση της σχετικής βαθμολογίας για τις δύο προηγούμενες σεζόν.[2] Ο «πατριάρχης» της ακαδημίας είναι η ομάδα Κ-19, που έχει κατακτήσει το Κύπελλο Γκαμπαρντελά τρεις φορές: το 1973, το 2003, και το 2008. Η ακαδημία του συλλόγου έχει δημιουργήσει πολλά μεγάλα ταλέντα όπως ο Σιλβαίν Βιλτόρ, ο Γιοάν Γκουρκύφ, ο Γιάν Μ’Βιλά, ο Μούσα Σόου, και ο Τζιμί Μπριάν, ανάμεσα σε άλλους.

Πίνακας περιεχομένων

ΟπαδοίΕπεξεργασία

 
Φωτοβολίδες από το Roazhon Celtic Kop στο Σταντντε λα Ρουτ ντε Λοριάν

Η Ρεν έχει αρκετά γκρουπ οπαδών που σχετίζονται με την ομάδα που μπορούν να είναι από απλά γκρουπ οπαδών μέχρι γκρουπ σκληροπυρηνικών ultras. Ο παλαιότερος, ο καλύτερα οργανωμένος και αυτός με το μεγαλύτερο αριθμό μελών, είναι ο Allez Rennes (Εμπρός Ρεν). Το γκρουπ ιδρύθηκε το 1962 και μαζί με τον Les Socios, που ιδρύθηκε το 1992, είναι το μεγαλύτερο γκρουπ παραδοσιακών οπαδών.

Το τμήμα του γηπέδου που είναι γνωστό στους φιλάθλους της ομάδας ως Tribune Mordelles χρησιμοποιείται από το Roazhon Celtic Kop (RCK). Το γκρουπ ιδρύθηκε το 1991, πάντως, οι βάσεις του πάνε πίσω στο 1987 όταν ένα γκρουπ οπαδών γνωστό ως Ultras Roazhon ιδρύθηκε. Το RCK δημιουργήθηκε από τρεις νεαρούς οπαδούς που αποφάσισαν να καταστήσουν την κερκίδα Mordelles ως το πιο καυτό κομμάτι του γηπέδου.[3] Το γκρουπ κάνει αισθητή την παρουσία του όχι μόνο μέσω του συνεχόμενου τραγουδιού και της χρήσης φωτοβολίδων, αλλά και μέσα από πολυάριθμα tifos και χορογραφίες. Η Βρετανική ταυτότητα γίνεται συχνά εμφανής και η χρήση Κελτικών συμβόλων είναι συχνή.[4] Ένα μεγάλο κατόρθωμα του RCK είναι ότι το γκρουπ είναι υπεύθυνο για την Παρασκευή του μεγαλύτερου Gwenn-ha-du στην ιστορία μεγέθους 270 τετραγωνικών μέτρων. Χρησιμοποιήθηκε στην κερκίδα Mordelles στη διάρκεια της σεζόν 1994–95.[5]

 
Το RCK τιμά τον αποθανόντα πρώην παίκτη της ομάδας Ζαν Προυφ το 2008.

Το RCK λειτουργεί ως ένα αυτόνομο γκρουπ οπαδών που δίνει το παρών σε όλα τα παιχνίδια, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Ευρώπης, και περιλαμβάνει κυρίως οπαδούς της νοοτροπίας των ultras, αλλά επίσης δίνει πολύ μεγάλη σημασία στις αξίες του Amitié, Respect et Fête (Φιλία, Σεβασμός και Γιορτή). Το Kop δέχεται ευχαρίστως νέα μέλη που διακατέχονται από τις ίδιες απόψεις με αυτό. Το γκρουπ δεν είναι επίσημα πολιτικοποιημένο, αλλά έχει μια δυναμική άποψη ενάντια στο "football business" (την εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου), τον καταπνιγμό του κινήματος ultra, και τον φασισμό. Το RCK είναι επίσης μέλος του RSRA (Δίκτυο Οπαδών Αντιφασιστικής Αντίστασης), ένα αντιρατσιστικό γκρουπ που αποτελείται από ένα δίκτυο γκρουπ οπαδών ανά το γαλλικό ποδόσφαιρο.

Ένα άλλο μεγάλο γκρουπ οπαδών της ομάδας είναι η Section Roazhon Pariz. Είναι ένα τμήμα του RCK που βρίσκεται στο Παρίσι. The group supports the team at important away matches, such as those against Olympique Lyonnais and Paris Saint-Germain.[6] Το RCK δεν κάνει καμιά προσπάθεια για να κρύψει την χαοτική και γιορτινή του εμφάνιση. Το 2003, ένα δεύτερο γκρουπ ultras, οι Breizh Stourmer (ελ. Βρετανοί Πολεμιστές) δημιουργήθηκε λόγω διαφωνιών με το RCK. Το γκρουπ δημιουργήθηκε γύρω από την ιδέα ενός μικρού, δυνατού κορμού οπαδών και αποφάσισε να πάει στην απέναντι πλευρά από το RCK. Οι Breizh Stourmer έχουν κατηγορηθεί από μέλη του RCK για ακροδεξιές συμπεριφορές. Βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα σε ακραία τμήματα των δύο γκρουπ έχουν λάβει χώρα. Ο κύριος αντίπαλος του RCK, πάντως, δεν είναι οι Breizh Stourmer, αλλά για πολλά χρόνια, η Bridage Loire, ένα γκρουπ οπαδών της μισητής αντιπάλου της Ρεν Ναντ. Οι Breizh Stourmer έχουν από τότε διαλυθεί. Το 2008, ένα νέο γκρουπ οπαδών, η Unvez Kelt (UK) (ελ. Κελτική Ένωση), ιδρύθηκε. Το γκρουπ αρχικά δεν έγινε δεκτό από την ομάδα ως ένα επίσημο γκρουπ, πάντως, με την βοήθεια των Les Socios, έγινε τελικά δεκτό.[7]

ΠαίκτεςΕπεξεργασία

Τωρινή ΟμάδαΕπεξεργασία

Ως τις 10 Αυγούστου 2011[8]

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης
1   GK Μπενουά Κοστίλ
2   DF Κεβίν Τεοφίλ-Κατρίν
3   DF Κρις Μαβινγκά
4   DF Ονιεκάτσι Απάμ
5   DF Καντέρ Μανγκάν
6   MF Αλεξάντερ Τετέι
7   FW Τζόναθαν Πιτρόιπα
8   MF Ζουλιάν Φερέ
9   FW Μεβλούτ Ερντίνγκ
10   MF Στεφάν Νταλμά
11   FW Ζιρές Κεμπό Εκοκό
12   FW Ραζάκ Μπουκαρί
14   MF Ζωρζ Μαντζέκ
15   DF Ζαν-Αρμέλ Κανά-Μπιγίκ
16   GK Αμπντουλαγιέ Ντιαλό
Αρ. Θέση Παίκτης
17   MF Γιαν Μ’Βιλά
19   FW Γιουσούφ Χατζί
20   MF Γιασίν Μπραϊμί
21   FW Βίκτορ Μοντάνο
22   MF Γιασίν Τζεμπούρ
23   MF Καμάλ Ισσά
24   DF Ντιμιτρί Φουλκιέ
25   DF Τζον Μπόι
26   MF Βενσάν Παζό
28   MF Τονγκό Χαμέντ Ντουμπιά
29   DF Ρομάν Ντανζέ
30   GK Σέικ Ν’Ντάι
39   MF Σέικ Φανταμαντί Ντιαρά
40   FW Αμπντουλαγιέ Σανέ

Δανεικοί σε άλλες ομάδεςΕπεξεργασία

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης
16   GK Γιοάν Καρασό (δανεικός στην Μονακό μέχρι το τέλος της σεζόν 2011–12 της Λιγκ 2)
19   FW Τζον Φέρχοεκ (δανεικός στην ΑΝΤΟ Ντεν Χάαγκ μέχρι το τέλος της σεζόν 2011–12 της Ερεντιβίζιε)
  FW Φρανκ Ζουλιέν (δανεικός στην Χάβρη μέχρι το τέλος της σεζόν 2011–12 της Λιγκ 2)

Δεύτερη ΟμάδαΕπεξεργασία

Ως τις 10 Ιανουαρίου 2011[9]

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης
  GK Νταβίντ Αντρέ
  GK Νάιαλ Μπάρντον
  GK Βενσάν Ντορέλ
  GK Ντεβίς Επασσύ-Μ'Μποκά
  DF Φαμπιάν Μπαλιζιέ
  DF Μπενζαμάν Μπας
  DF Κεβίν Μποβερζέ
  DF Ντιμιτρί Φουλκιέ
  DF Νταουντά Ζεράρ
  DF Κριστοφέρ Γκραφάν
  DF Αλεξάντρ Ουό
  DF Βενσάν Λε Μπουλέρ
  DF Πιέρ Λεμονιέ
  DF Πάπε-Μαλίκ Καντζί
  DF Ουεσλέι Γιαμναίν
  MF Αμπντουλαγιέ Ντουκουρέ
Αρ. Θέση Παίκτης
  MF Αλεξάντρ Εβέν
  MF Φρανκ Ερί
  MF Τζονατάν Ισαμπάρ
  MF Καμάλ Ισσά-Σισοκό
  MF Αξέλ Ν’Γκαντό-Ελεσσά
  MF Νικολά Κεν
  MF Φρανσουά Ριό
  MF Κεντάν Ρουζέ
  MF Ελιό Σορέν
  FW Μπενουά Αρντουέν
  FW Ζαν-Μπριάν Μπουκακά
  FW Σιρίλ Ντουράν
  FW Φρανκ Ζουλιέν
  FW Κέβιν Μακιλά-Μουτομπό
  FW Σλιμάν Σισοκό

Σημαντικοί ΠαίκτεςΕπεξεργασία

Παρακάτω βρίσκονται σημαντικοί πρώην και νυν παίκτες που έχουν εκπροσωπίσει την Ρεν στο πρωτάθλημα και σε διεθνείς διοργανώσεις από την ίδρυση της ομάδας το 1901. Για να βρίσκεται στην παρακάτω λίστα, ένας παίκτης θα πρέπει να έχει αγωνιστεί το λιγότερο σε 100 επίσημα παιχνίδια με την ομάδα.

Διεύθυνση και προπόνησηΕπεξεργασία

Υπάλληλοι ΟμάδαςΕπεξεργασία

 
Ο Φρεντερίκ Αντονετί, προπονητής της Ρεν από το 2009 έως το 2013.
Προσωπικό ανδρικής ομάδας[10]
  • Πρόεδρος: Πατρίκ Λε Λε
  • Εκτελεστικός Διευθυντής: Ολιβιέ Τομίν
  • Εμπορικός Διευθυντής: Στεφάν Πουζέ
  • Οικονομικός Διευθυντής: Μαρί Βερίτ
  • Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Ζερόμ Πουπάρ
Προπονητικό και ιατρικό επιτελείο
Προπονητικό επιτελείο ομάδας νέων
  • Υπεύθυνος Ακαδημιών: Πατρίκ Ραμπιγιόν
  • Προπονητής Δεύτερης Ομάδας: Λοράν Ουάρ
  • Προπονητής Ηλικιακής Κατηγορίας U-19: Ρεζί Λε Μπρι
  • Προπονητής Ηλικιακής Κατηγορίας U-17: Π.Ε. Μπουρντό
  • Προπονητής Ηλικιακής Κατηγορίας U-15: Γιανίκ Μενού

Προπονητική ΙστορίαΕπεξεργασία

Προπονητές από το 1906 και μετά την απόκτηση επαγγελματικού καταστατικού το 1932, με εξαίρεση την περίοδο 1939–1941, όταν και η Σταντ Ρεννέ επέστρεψε στο ερασιτεχνικό καταστατικό, και την περίοδο 1942–1944, όταν δεν προσλήφτηκε κανένας πρπονητής από την διοίκηση, και το 1945 όταν η ομάδα δεν αγωνιζόταν σε καμιά διοργάνωση.[11]

ΔιακρίσειςΕπεξεργασία


Διακρίσεις  του συλλόγου Σταντ Ρενναί ΦΚ σε επίσημους αγώνες
Εγχώριοι αγώνες Διεθνείς αγώνες
Επίκαιρες διοργανώσεις
  • Καλύτερη απόδοση: 4η θέση το 1949, 1965, 2005 και 2007
  • Κύπελλα: 1965, 1971, 2019
  • Φιναλίστ: 1922, 1937, 2009, 2014
  • Φιναλίστ: 2013
  • Κύπελλα: 1971[12]
  • Φιναλίστ: 1965
  • Πρωταθλήματα: 1956, 1983
  • Φιναλίστ: 1939, 1958, 1976, 1990, 1994
  • Κύπελλα: 1973, 2003, 2008

Παλιές διοργανώσεις
  • Κύπελλο Συμμάχων (1):
  • Πρωταθλήματα: 1916
  • Πανσυνομοσπονδιακό Κύπελλο (1):
  • Πρωταθλήματα: 1917
Επίκαιρες διοργανώσεις
  • Καλύτερη απόδοση: φάση ομίλων 2005, 2007 και 2011

Παλιές διοργανώσεις
  • Καλύτερη απόδοση: Πρώτος γύρος το 1965 και 1971
  • Φιναλίστ: 1999
Περιφεριακοί αγώνες
Επίκαιρες διοργανώσεις
  • Πρωτάθλημα Βρετάνης (3):
  • Πρωταθλήματα: 1904, 1908, 1909

Παλιές διοργανώσεις
  • Πρωτάθλημα της Δύσης (3):
  • Πρωταθλήματα: 1919, 1920, 1923
  • Πανσυνομοσπονδιακό Κύπελλο της Δύσης (1):
  • Πρωταθλήματα: 1919

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Σημειώσεις
  1. Agence Bretagne Presse agencebretagnepresse.com
  2. «Rennes, champion de France de la formation». MaxiFoot. 9 June 2010. http://www.maxifoot.fr/football/article-9760.htm. Ανακτήθηκε στις 9 January 2011. 
  3. «Roazhon Celtic Kop» (στα French). Stade Rennais FC. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2011. 
  4. «Presentation» (στα French). Roazhon Celtic Kop. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2011. 
  5. Leicester University, Sport in the Making of Celtic Cultures (Sport and Nation), Grant, Jarvie, 1999, p. 82. ISBN 0-718-50129-2
  6. «Presentation: Section Roazhon Pariz» (στα French). Roazhon Celtic Kop. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2011. 
  7. «Unvez Kelt» (στα French). Stade Rennais FC. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2011. 
  8. «Equipe Pro» (στα French). Stade Rennais FC. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2011. 
  9. «Equipe CFA» (στα French). Stade Rennais FC. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2011. 
  10. «Organigramme» (στα French). Stade Rennais FC. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2011. 
  11. «Stade Rennais coaches on RSSSF». RSSSF. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2011. 
  12. Η Ολιμπίκ Μαρσέιγ πήρε το κύπελλο και η Σταντ Ρενναί ήταν φιναλίστ αλλά ο τίτλος καταχωρήθηκε και στην Σταντ Ρενναί, με απόφαση της UNFP.
Βιβλιογραφία
  • Grant, Jarvie (1999). Sport in the Making of Celtic Cultures (Sport and Nation). Leicester University. ISBN 0-7185-0129-2. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία