Άνοιγμα κυρίου μενού

Σταύρος Μπένος

Έλληνας πολιτικός και τοπογράφος

Ο Σταύρος Μπένος (30 Δεκεμβρίου 1947) είναι Έλληνας τοπογράφος-μηχανικός και πολιτικός. Υπήρξε Δήμαρχος Καλαμάτας (1979-1990), Βουλευτής του Νομού Μεσσηνίας (1990-2004 ) και στην Β' Αθήνας (2004-2007), Υφυπουργός Πολιτισμού κατά την τελευταία Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου και Υπουργός Πολιτισμού, Υπουργός Αιγαίου και Υφυπουργός Δημόσιας Διοίκησης επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη. Η ίδρυση με δική του πρωτοβουλία των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) αποτέλεσαν κορυφαία καινοτομία στον τομέα της Δημόσιας Διοίκησης της Ελλάδας.

Σταύρος Μπένος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 30  Δεκεμβρίου 1947
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
τοπογράφος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Έλληνας υφυπουργός Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης‎ (1997–1999)
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (1990–2004, εκλογική περιφέρεια Μεσσηνίας)
Έλληνας υφυπουργός Πολιτισμού‎ (1995–1996)
Υπουργός Πολιτισμού της Ελλάδας (Ιανουαρίου 1996 – Σεπτεμβρίου 1996)
Υπουργός Αιγαίου της Ελλάδας (1999–2000)
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (2004–2007, εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών)
δήμαρχος (1978–1990, Δήμος Καλαμάτας)

Σήμερα είναι πρόεδρος του σωματείου «Διάζωμα», μιας Κίνησης Πολιτών που κύριο στόχο έχει την προστασία και την ανάδειξη των αρχαίων θεάτρων[1][2]. Eίναι παντρεμένος με την Ευτυχία Σερέτη και έχει δύο παιδιά, την Κασσιανή και τον Θοδωρή.[3]

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφικόΕπεξεργασία

O Σταύρος Μπένος γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1947 και σπούδασε στο Τμήμα Αγρονόμων Τοπογράφων της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ.  Το 1978 εξελέγη δήμαρχος Καλαμάτας και επανεξελέγη άλλες δύο φορές στις εκλογές του 1982 και 1986. Έγινε γνωστός για το θεαματικό έργο που επιτέλεσε ως δήμαρχος της Καλαμάτας από το 1978 έως το 1990, περίοδο στην οποία κατάφερε να ανοικοδομήσει την πόλη αλλά και να αλλάξει τον χαρακτήρα της μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του 1986. Η θητεία του συνδέθηκε με τους καταστρεπτικούς σεισμούς της Καλαμάτας (1986) και την πολεοδομική ανασυγκρότησή της. Η πολύχρονη προσπάθεια πολεοδομικής ανασυγκρότησης της Καλαμάτας βραβεύθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πολεοδόμων (για την πρότυπη και ανθρωποκεντρική πολεοδομική ανάταξη της Καλαμάτας), και από την EuropaNostra (για την Διάσωση και ανάδειξη των μνημείων της πόλης).

Δήμαρχος ΚαλαμάταςΕπεξεργασία

Η θητεία του στο Δήμο Καλαμάτας ανέδειξε την μετατροπή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε κίνημα τοπικής εξουσίας και επηρέασε καθοριστικά την πορεία του κινήματος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε όλη την χώρα. Συνέβαλλε καθοριστικά στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης για τη Μεσσηνία, που έχει ως βάση την Ποιότητα Ζωής και τον Πολιτισμό.

Στον τομέα του Πολιτισμού υλοποίησε θεσμούς και δημιούργησε την υποδομή καθιστώντας την πόλη υπόδειγμα για όλη την χώρα. Συγκεκριμένα:

  • Ιδρυσε την Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης (ΔΕΠΑΚ) με Ωδείο, Τμήματα Χορού, Εικαστικών κ.τ.λ.
  • Ιδρυσε το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Καλαμάτας
  • Συνέβαλε στην διάσωση του πολιτιστικού κτιριακού πλούτου της πόλης, την αποκατάσταση και ανάδειξή του. Μεταξύ των άλλων, ο Δήμος απέκτησε - είτε με παραχώρηση από το Δημόσιο είτε με αγορά από ιδιώτες - 15 από τα καλύτερα νεοκλασσικά κτίρια της πόλης που σήμερα στεγάζουν σημαντικές διοικητικές και πολιτιστικές λειτουργίες του Δήμου.
  • Ενθάρρυνε τους ερασιτεχνικούς πολιτιστικούς συλλόγους της πόλης και υποβοήθησε το έργο τους.

Στον τον τομέα της Ποιότητας Ζωής προώθησε:

  • Το Σχέδιο Πόλης, που μείωσε σημαντικά το τσιμέντο (μέσω της μείωσης των συντελεστών δόμησης), πολλαπλασίασε επίσης το πράσινο και απετέλεσε την πυξίδα της πόλης για ένα μέλλον οραματικό.
  • Έχοντας ως βάση τις προτάσεις του Σχεδίου Πόλης, δρομολογήθηκαν μεγάλα έργα, όπως:
  • το Πάρκο του Ο.Σ.Ε. στο κέντρο της πόλης
  • τη Μαρίνα, που αναβάθμισε εντυπωσιακά το πιο υποβαθμισμένο τμήμα της πόλης, τη Δυτική Παραλία
  • το νέο κυκλοφοριακό δίκτυο με την καθιέρωση δακτυλίου στο κέντρο της πόλης
  • την Νέα Είσοδο της πόλης
  • την κάλυψη του ποταμού Νέδοντα και παράλληλα τη δημιουργία 700 θέσεων στάθμευσης αυτοκινήτων, αθλητικών χώρων, ευρύτατη ζώνη πρασίνου κ.ο.κ.
  • Η εφαρμογή του Σχεδίου Πόλης προσέφερε στους δημότες της Καλαμάτας κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους, εξασφαλίζοντας οικόπεδα για σχολεία, παιδικές χαρές, πλατείες και δρόμους, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την αναβάθμιση των υποβαθμισμένων περιοχών της πόλης
  • Τα Κέντρα Ανοιχτής Περίθαλψης Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ), από τα πρώτα της χώρας.
  • Την λειτουργία της πρωτης στην Ελλάδα Μονάδας Βιολογικής Επεξεργασίας Αστικών Λυμάτων και τα έργα αποχέτευσης που ξανάδωσαν στην παραλία της Καλαμάτας την καθαριότητα και την ομορφιά της και της εξασφάλισαν την Γαλάζια Σημαία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης.
  • Το εργοστάσιο λιπασματοποίησης απορριμμάτων, τόσο με τη σύνταξη μελέτης (1982) όσο και με την υπογραφή προγραμματικής σύμβασης με την ΕΤΒΑ (1988).
  • Την αξιοποίηση του παλιού Στρατοπέδου.[4]

Βουλευτική δράσηΕπεξεργασία

Η βουλευτική δράση του χωρίζεται σε δύο περιόδους:

  • 1990-2004 : Πρωταγωνίστησε για την ανάδειξη των προβλημάτων της Μεσσηνίας. Συνέβαλλε καθοριστικά στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης για τη Μεσσηνία, με θεμέλια τον πρωτογενή τομέα και τον πολιτιστικό τουρισμό. Όλα τα μεγάλα έργα που προωθήθηκαν στη Μεσσηνία τα τελευταία 20 χρόνια συμπεριέχουν και τη δική του σημαντική συμβολή (Εθνικός Δρόμος Κορίνθου - Τρίπολης - Καλαμάτας, Πανεπιστήμιο, ΤΕΙ, Αρχαία Μεσσήνη κλπ).
  • 2004 ως 2007: Στην εν λόγω κοινοβουλευτική περίοδο προώθησε συστηματικά τα προβλήματα όλων των Δήμων της Β' Αθήνας.

Εργάστηκε ως εισηγητής στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Εργασίας Πολιτισμού του Κινήματος, υπό την καθοδήγηση της Μελίνας Μερκούρη ώστε να προβληθούν τα προβλήματα και αιτήματα του πολιτισμού στη Βουλή, σε συνεργασία με τους ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών(1990-1993).

Άσκησε έντονο κοινοβουλευτικό έλεγχο και προκάλεσε δημοσιογραφική έρευνα για την εξυγίανση του κυκλώματος εμπορίας και τυποποίησης του ελαιολάδου.

Ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ανδρέας Παπανδρέου όρισε το Σταύρο Μπένο Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κινήματος στη συζήτηση του νομοσχεδίου για την πνευματική ιδιοκτησία και τα συγγενικά δικαιώματα.

Θεσμοθετήθηκαν μετά από πρόταση του, η δυνατότητα ίδρυσης Περιοχών Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ) και με ιδιωτική πρωτοβουλία και η ένταξη τουριστικών επενδύσεων στον αναπτυξιακό νόμο.[5]

Υπουργείο ΠολιτισμούΕπεξεργασία

Ο Σταύρος Μπένος υπήρξε Υφυπουργός Πολιτισμού την περίοδο Σεπτέμβριος 1995 - Ιανουάριος 1996, και στη συνέχεια Υπουργός Πολιτισμού μέχρι Σεπτέμβριο του 1996. Αντιμετώπισε τον πολιτισμό ως συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας μας, και ως οικονομικό μέγεθος και επένδυση που συμβάλλει στην ανάπτυξη του τόπου.

Στη διάρκεια της θητείας του:

  • Διηύρυνε το Εθνικό Πολιτιστικό Δίκτυο Πόλεων (ΕΠΔΠ) σε 21 πόλεις της χώρας και το εμπλούτισε με το Δίκτυο Δημοτικών Κινηματογράφων, το Δίκτυο Εργαστηρίων Εικαστικών Τεχνών, και με την υπογραφή 50 προγραμματικών συμβάσεων με Δήμους της Χώρας για την ανάπτυξη πολιτιστικών προγραμμάτων με στόχο την δημιουργία σημαντικών πολιτιστικών θεσμών στην περιφέρεια και την ανάδειξη της σύγχρονης πολιτιστικής φυσιογνωμίας της χώρας
  • Εκπόνησε πρόγραμμα αναστήλωσης μνημείων και ένταξής τους στην σύγχρονηπολιτιστική ζωή. Στο πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνονται 25 αρχαία θέατρα και 50 Κάστρα (Κάστρων περίπλους).
  • Προώθησε προγράμματα ανάδειξης ευρύτερων αρχαιολογικών συνόλων: Ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας, Αρχαία Μεσσήνη, Αρχαία Ολυμπία, Πελλαία χώρα.
  • Επεξέτεινε τον ηλεκτρονικό κόμβο ΟΔΥΣΣΕΥΣ του ΥΠΠΟ στο Διαδίκτυο και εγκαινίασε τον υποκόμβο του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ στη Θεσσαλονίκη.
  • Προώθησε το πρόγραμμα <ΜΕΛΙΝΑ: Εκπαίδευση και Πολιτισμός>, το τελευταίο όραμα της Μελίνας Μερκούρη για την διδασκαλία της Τέχνης στην Εκπάιδευση.
  • Ανασχεδίασε ορθολογικά την οργάνωση και λειτουργία των κεντρικών και αποκεντρωμένων υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού  με άξονα την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού του και την διευκόλυνση της επαφής των πολιτών με το ΥΠΠΟ.[6]

Υπουργός ΑιγαίουΕπεξεργασία

Ως Υπουργός Αιγαίου (Φεβρουάριος 1999 - Απρίλιος 2000) συνειδητοποιώντας ότι "τίποτε στο Αιγαίο δεν είναι ίδιο με την ηπειρωτική Ελλάδα" πρότεινε ειδικές νησιωτικές πολιτικές και έθεσε σε εφαρμογή τρία επιχειρησιακά προγράμματα:

  • Το Πρόγραμμα "Αστερίας" για την διοικητική εξυπηρέτηση των πολιτών
  • Το Πρόγραμμα "Ιπποκράτης" για την υγειονομική θωράκιση των νησιών
  • Το Πρόγραμμα  "Ασπίς" για τη διαχείριση κρίσεων στο Αιγαίο. 

Στον κρίσιμο τομέα των μεταφορών στο Αιγαίο:

  • Αύξησε τα δρομολόγια των συνδέσεων των μικρών νησιών
  • Εισηγήθηκε το "ΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ" για την επίλυση του προβλήματος των μεταφορών.
  • Ενέγραψε κωδικό στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Αιγαίου για την επιδότηση των άγονων αεροπορικών γραμμών.

Διαβλέποντας τη μεγάλη σημασία των νέων τεχνολογιών για το νησιωτικό χώρο έθετε σε εφαρμογή το πρόγραμμα "ΣΧΕΔΙΑ"( ένα πρόγραμμα τηλεκπαίδευσης για τη βοήθεια των παιδιών των δημοτικών σχολείων των μικρών νησιών και των απομονωμένων περιοχών) και έθέσε σε λειτουργία πλωτό, πλήρως εξοπλισμένο ιπτάμενο δελφίνι, το οποίο υποστηρίζει πρόγραμμα τηλε-ιατρικής και επισκέπτεται σε τακτά χρονικά διαστήματα τα μικρά νησιά και τις απομονωμένες περιοχές παρέχοντας ιατρική κάλυψη.Ταυτόχρονα κατάρτισε επιχειρησιακά προγράμματα για την απασχόληση, τον πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό, την προστασία του περιβάλλοντος.[7]

Υφυπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και ΑποκέντρωσηςΕπεξεργασία

Στην πρώτη του θητεία ως Υφυπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (Σεπτέμβριος 1997 - Φεβρουάριος 1999)  ανέλαβε την διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας και ξεκκίνησε την υλοποίηση ενός μεγάλου προγράμματος για τη δημόσια διοίκηση, με στόχο την πάταξη της γραφειοκρατίας και την άμεση εξυπηρέτηση του πολίτη στην επαφή του με το Κράτος.

Οι κυριότερες από τις αλλαγές αυτές περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα «Ποιότητα για τον Πολίτη» και καθιέρωσαν νέους κανόνες εξυπηρέτησης του πολίτη, που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

  • Η τηλεφωνική γραμμή 1502 για τη χορήγηση και ταχυδρομική αποστολή στο σπίτι 70 διαφορετικών πιστοποιητικών, βεβαιώσεων και άλλων δημοσίων εγγράφων με ένα απλό τηλεφώνημα. Η τηλεφωνική γραμμή 1502 κέρδισε το πρώτο παγκόσμιο βραβείο από τον ΟΗΕ ως η πλέον εξυπηρετική για τον πολίτη.
  • Η νομοθέτηση της εγκυρότητας εγγράφων που διακινούνται με fax και  ηλεκτρονικό ταχυδρομείο [email]
  • Η εκπόνηση Χαρτών Δικαιωμάτων του Πολίτη, μέσω των οποίων η Διοίκηση αποζημιώνει τους πολίτες που ζημιώνονται με δική τους υπαιτιότητα.

Στη διάρκεια της δεύτερης θητείας του ως Υφυπουργός στο ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α. (Οκτώβριος 2001 - Ιούλιος 2003) προχώρησε στην ίδρυση και λειτουργία περίπου 1.000 Κέντρων Εξυπηρέτησης του Πολίτη (ΚΕΠ) απ' άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα. Τα ΚΕΠ αποτελούν μια καινοτομία στο χώρο της Δημόσιας Διοίκησης υιοθετώντας τη φιλοσοφία της «υπηρεσίας μιας στάσης».

Πρόκειται για πλήρη υποκαταστήματα του κράτους, κέντρα ολοκληρωμένων συναλλαγών που εξυπηρετούν τους πολίτες με μια απλή επίσκεψη για όλες τις υποθέσεις τους με το Κράτος, δηλαδή για περισσότερες από 1.000 διοικητικές πράξεις. Το τελικό όραμα για τα ΚΕΠ συνοψίζεται στα εξής

  • μία επίσκεψη του πολίτη
  • προθεσμία διεκπεραίωσης
  • αποζημίωση, αν δεν τηρηθεί η προθεσμία διεκπεραίωσης

Με τα ΚΕΠ η δημόσια διοίκηση αναβαθμίστηκε ουσιαστικά και μεταλλάχτηκε σε διοίκηση στόχων και αποτελεσμάτων. Αυτό αποτυπώνεται στην κοινή γνώμη, όπως μετρήθηκε από έρευνα της εταιρείας VPRC, που διενεργήθηκε το διάστημα 10-11/2005 σε δείγμα 6.000 ατόμων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής, το 94% των ερωτηθέντων εκφράζουν θετική γνώμη ως προς την αποτελεσματικότητα των ΚΕΠ, ποσοστό πρωτοφανές για τη Δημόσια Διοίκηση.[8]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία