Στενήμαχος Ημαθίας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°36′11″N 22°7′33″E / 40.60306°N 22.12583°E / 40.60306; 22.12583

Η Στενήμαχος (ή Χωροπάνι όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι) είναι χωριό της Ημαθίας[1] που υπάγεται διοικητικά στον διευρυμένο Δήμο Νάουσας.[2] Βρίσκεται σε υψόμετρο 153 μέτρων στους πρόποδες του όρους Βέρμιο, απλωμένη στον εύφορο κάμπο της Νάουσας[3]. Βρίσκεται 7 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάουσας, ενώ απέχει 13 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού Βέροια. Οι κάτοικοι της ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία αλλά και με την αμπελουργία.

Στενήμαχος
Στενήμαχος is located in Greece
Στενήμαχος
Στενήμαχος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρική Μακεδονία
Περιφερειακή ΕνότηταΗμαθίας
ΔήμοςΗρωικής Πόλης Νάουσας
Δημοτική ΕνότηταΝάουσας
Γεωγραφία και Στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
ΝομόςΗμαθίας
Υψόμετρο153
Πληθυσμός639 (2021)
Πληροφορίες
Ταχ. κώδικας590 35
Τηλ. κωδικός23320

Η παλαιά ονομασία του ήταν Διχαλεύρι. Μεταγενέστερα αποκαλούνταν Χωροπάνι και άλλαξε το 1953, όταν το χωριό ονομάστηκε Στενήμαχος, όπως και η βουλγαρική πόλη Ασένοβγκραντ της Ανατολικής Ρωμυλίας απ’ όπου και κατάγεται η πλειονότητα των κατοίκων του χωριού. Τη δεκαετία του 1960 η Στενήμαχος, όπως και η ευρύτερη περιοχή, γνώρισε σπουδαία βιομηχανική ανάπτυξη. Το 1967 λειτούργησε για πρώτη φορά ένα από τα διασημότερα οινοποιία της Ελλάδας, το οινοποιείο Μπουτάρη. Επίσης στη Στενήμαχο είχαν έδρα και άλλες βιομηχανικές μονάδες της Νάουσας, κυρίως κλωστοϋφαντουργίες.[4] Στην περιοχή σώζονται τα ερείπια του παλιού οικισμού «Διχαλεύρι» και η οικία του «Γέρου Καρατάσου», διάσημου οπλαρχηγού στην επανάσταση της Νάουσας.[4]

Από το 1998 με το νόμο Καποδίστρια, το χωριό ανήκει στο Δήμο Νάουσας. Σύμφωνα με την απογραφή 2011, αριθμεί 710 μόνιμους κατοίκους.[5]

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

Απογραφή 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 663[6] 779[7] 726[8] 819[9] 806[10] 777[11] 710

Προσωπικότητες Επεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επεξεργασία

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 55. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 206. 
  2. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2022. 
  3. «Στενήμαχος ΗΜΑΘΙΑΣ, Δήμος ΝΑΟΥΣΑΣ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2015. 
  4. 4,0 4,1 «Τοπική Κοινότητα Στενημάχου». Δήμος Ηρωικής Πόλης Νάουσας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2015. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10513 (σελ. 39 του pdf)
  6. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 7ης Μαρτίου 1951, σελ. 72 του pdf. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-05-14. https://web.archive.org/web/20130514080510/http://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1951_1.pdf. 
  7. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 19ης Μαρτίου 1961, σελ. 75 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1961_1.pdf. 
  8. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971, σελ. 74 του pdf. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-05-14. https://web.archive.org/web/20130514080510/http://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1971_1.pdf. Ανακτήθηκε στις 2022-09-14. 
  9. Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 5 Απριλίου 1981, σελ. 83 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1981_1.pdf. 
  10. Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 17 Μαρτίου 1991, σελ. 95 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_1.pdf. 
  11. Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος - Απογραφή 2001, σελ. 97 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_1.pdf.