Άνοιγμα κυρίου μενού

Το βλέμμα του Οδυσσέα (αγγλ.: Ulysses' Gaze) είναι ελληνική ταινία του 1995, σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου. Ο ηθοποιός Τζιάν Μαρία Βολοντέ πέθανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και αντικαταστάθηκε από τον Έρλαντ Γιόσεφσον.

Το βλέμμα του Οδυσσέα
Το βλέμμα του Οδυσσέα (εξώφυλλο).jpg
Εξώφυλλο DVD
ΣκηνοθεσίαΘεόδωρος Αγγελόπουλος
ΠαραγωγήΘεόδωρος Αγγελόπουλος
Έρικ Χέμαν
Χέρμπερτ Κλόιμπερ
Αμαντέο Παγκάνι
Τζιόρτζιο Σιλβάνι
ΣενάριοΘεόδωρος Αγγελόπουλος
Τονίνο Γκουέρα
Πέτρος Μάρκαρης
Τζιόρτζιο Σιλβάνι
Βασισμένο σεΟδύσσεια
ΠρωταγωνιστέςΧάρβεϊ Καϊτέλ
Έρλαντ Γιόσεφσον
Μάγια Μόργκενστερν
Θανάσης Βέγγος
Γιώργος Μιχαλακόπουλος
Ντόρα Βολονάκη
ΜουσικήΕλένη Καραΐνδρου
ΦωτογραφίαΓιώργος Αρβανίτης
ΜοντάζΓιάννης Τσιτσόπουλος
ΣκηνογραφίαΓιώργος Πατσας
Νικόλικ Μίοντραγκ
Εταιρεία παραγωγήςParadis Films
ΔιανομήRosebud (Ελλάδα)
Πρώτη προβολή10 Σεπτεμβρίου 1995 (Ελλάδα)
Κυκλοφορία17 Ιανουαρίου 2006 (DVD)
Διάρκεια176΄
ΠροέλευσηΕλλάδα
ΓλώσσαΕλληνική Αγγλική

Πίνακας περιεχομένων

ΠλοκήΕπεξεργασία

Ένας Έλληνας σκηνοθέτης γυρίζει από την εξορία και αρχίζει ένα ταξίδι στα Βαλκάνια, αναζητώντας τρεις χαμένες μπομπίνες φιλμ των αδελφών Μανάκη, των πρωτοπόρων κινηματογραφιστών που έφεραν τον κινηματογράφο στα Βαλκάνια στις αρχές του 20-ού αιώνα. Η αναζήτηση των φιλμ μεταφορικά απεικονίζει την αναζήτηση μιας κοινής ιστορίας των Βαλκανικών χωρών. Στο δρόμο της αναζήτησης, ο σκηνοθέτης περνάει από τη Φλώρινα, την αγαπημένη πόλη του Αγγελόπουλου, όπου πραγματοποιούνται διαδηλώσεις και αντι-διαδηλώσεις με αίτια την προβολή μιας ταινίας του.

Μετά τη Φλώρινα, ο σκηνοθέτης μπαίνει σε ένα ταξί, για να πάει στα Βαλκάνια, σε αναζήτηση των ανέκδοτων έργων των αδελφών Μανάκη. Όταν το χιόνι αρχίζει να πέφτει βαρύ, ο ταξιτζής σταματάει και λέει:

«Ξέρεις κάτι; Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.Και πεθαίνουμε.... Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο..

Η διαδρομή του πρωταγωνιστή είναι μεγάλη. Από την Αλβανία στα Σκόπια, μετά στη Φιλιππούπολη, μετά στο Βουκουρέστι και στο Βελιγράδι για να καταλήξει στο Σαράγιεβο. Στη διαδρομή αυτή έχουμε κάποιες μνημειώδεις σεκάνς, με εκείνη του αγάλματος του Λένιν επάνω στη φορτηγίδα να είναι επικυρίαρχη. Οι τρεις μπομπίνες είναι τελικά στο Σαράγιεβο, στα χέρια του επιμελητή της ταινιοθήκης, που είχε προσπαθήσει αρκετές φορές να τις εμφανίσει, έχει κάνει πρόοδο, αλλά δεν έχει ολοκληρώσει την εμφάνιση.

Το περιστατικό του βραβείουΕπεξεργασία

Στην τελετή απονομής των βραβείων του φεστιβάλ των Καννών συνέβη ένα απροσδόκητο και αναπάντεχο γεγονός, το οποίο συζητήθηκε μετά τη λήξη της απονομής. Μετά την ανακοίνωση της επιτροπής ότι η ταινία κέρδισε το Μεγάλο βραβείο, δηλαδή την δεύτερη θέση, ο σκηνοθέτης της, Θεόδωρος Αγγελόπουλος, εμφανίστηκε φανερά ενοχλημένος από αυτή την εξέλιξη, καθώς πίστευε ότι στην ταινία άξιζε το ανώτατο βραβείο. Όταν λοιπόν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο, είπε «Αν αυτό έχετε να μου δώσετε, τότε δεν έχω να πω τίποτα», αφήνοντας άφωνο και αμήχανο τον παρουσιαστή.[1][2]

ΔιανομήΕπεξεργασία

ΒραβείαΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μέσα από τα λόγια των άλλων». www.oneman.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2016. 
  2. «Κάννες made in Greece: Οι ελληνικές ταινίες στην ιστορία του Διαγωνιστικού του Φεστιβάλ Καννών | FLIX». flix.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2016. 
  3. «Festival de Cannes: Ulysses' Gaze». festival-cannes.com. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ulysses' Gaze της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).