Αλμυροπόταμος Εύβοιας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 38°16′15″N 24°11′21″E / 38.27083°N 24.18917°E / 38.27083; 24.18917

Ο Αλμυροπόταμος είναι πεδινό χωριό της νότιας Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.[1]

Αλμυροπόταμος
Αλμυροπόταμος is located in Greece
Αλμυροπόταμος
Αλμυροπόταμος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
Αποκεντρωμένη ΔιοίκησηΘεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΕυβοίας
ΔήμοςΚαρύστου
Δημοτική ΕνότηταΣτυρέων
Γεωγραφία
Γεωγραφικό διαμέρισμαΣτερεά Ελλάδα
ΝομόςΕυβοίας
Υψόμετρο141 μέτρα
Έκταση19,282 km²
Πληθυσμός
Μόνιμος109
Έτος απογραφής2021
Πληροφορίες
Ταχ. κώδικας340 15
Τηλ. κωδικός2223

Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία Επεξεργασία

Ο Αλμυροπόταμος βρίσκεται σε απόσταση 53 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου) και 77 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα. Στη δυτική άκρη του περνάει η ΕΟ Αλιβερίου - Καρύστου, βόρεια είναι οι Ζάρακες, νοτιοανατολικά τα Μεσοχώρια και δυτικά η Παναγία που αποτελεί επίνειο και παραλία του. Το χωριό είναι κτισμένο σε μια βραχώδη πλαγιά, σε υψόμετρο 141 μέτρα[2], με θέα τη μικρή κοιλάδα που διαρρέεται από τον χείμαρρο Διπόταμο. Το όνομά του οφείλεται σε μια πλούσια φυσική πηγή νερού, τη "Μεγάλη Φλέβα", η οποία αναβλύζει από τα ασβεστολιθικά πετρώματα κοντά στην παραλία και τα γλυκά νερά της οποίας κάνουν το νερό της θάλασσας υφάλμυρο (γλυφό)[3]. Ως οικισμός αναφέρεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας και υπάρχει επίσημη αναφορά του για πρώτη φορά το 1546, σε τουρκικό φορολογικό κατάστιχο στο οποίο καταγράφεται ως γεωργικός οικισμός των γειτονικών χωριών Ζάρκα (Ζάρακες) και Μεσοχώρια.

Παλαιολιθικά ευρήματα Επεξεργασία

Στα βόρεια και προς τους Ζάρακες, μετά από παλαιοντολογικές έρευνες του Πανεπιστημίου Αθηνών (μεταξύ 1916 και 1966), έχουν βρεθεί σημαντικά ευρήματα απολιθωμένων θηλαστικών που ανήκουν στη λεγόμενη «Πικερμική Πανίδα» (βλ. Μειόκαινο). Ανασκάφηκαν απολιθώματα 28 διαφορετικών ειδών ζώων (μαμούθ, δεινοθηρίων, ιππαρίων, μαστοδόντων κλπ.) που η ηλικία τους προσδιορίζεται περίπου στα οκτώ εκατομμύρια έτη και τα οποία σήμερα φυλάσσονται στο Παλαιοντολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Γεωλογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Μονάχου.[4]

Διοικητικά στοιχεία Επεξεργασία

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας το 1835, να προσαρτάται στον τότε δήμο Στυρέων. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.[5] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Παναγία και την Καβαλλιανή αποτελούν την τοπική κοινότητα Αλμυροποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 410 κατοίκους ενώ ως οικισμός 102.[6]. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 19,282 χμ² (2011). [7]

Πληθυσμός Επεξεργασία

Μόνιμος [8][9][10]
Έτος Πληθυσμός
1991 193 (417)
2001 145 (456)
2011 102 (410)
Πραγματικός (de facto) [11][12][7]
Έτος Πληθυσμός
1961 398 (456)
1971 293 (382)
1981 246 (371)
1991 188 (510)
2001 159 (543)
2011 114 (438)

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 113, τομ. 4. 
  2. «Αλμυροπόταμος ΕΥΒΟΙΑΣ, Δήμος ΚΑΡΥΣΤΟΥ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021. 
  3. Γκότση, Φυλλένια (20 Ιουνίου 2021). «Αλμυροπόταμος: Το γραφικό «ψαροχώρι» της Εύβοιας με τα πιο… ήρεμα νερά!». Newsbomb. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021. 
  4. «Αλμυροπόταμος Εύβοιας - Νότια Evia almyropotamos». almiropotamos.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021. 
  5. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10653 (σελ. 179 του pdf)
  7. 7,0 7,1 https://www.statistics.gr/2011-census-pop-hous
  8. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf
  9. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdf
  10. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdf
  11. ΠΛ 2:556
  12. ΠΛΜ 7:105

Πηγές Επεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος=Λαρούς=Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος=Λαρούς, 1963 (ΠΛ)