Ο Αντρέ Μαλρώ (André Malraux, 3 Νοεμβρίου 1901 - 23 Νοεμβρίου 1976) ήταν Γάλλος συγγραφέας και πολιτικός.

Αντρέ Μαλρώ
André Malraux, Pic, 22.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
André Malraux (Γαλλικά)
Προφορά
Γέννηση3  Νοεμβρίου 1901[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Μασσαλία[10][11][12]
Θάνατος23  Νοεμβρίου 1976[1][2][3][4][5][6][7][8]
Κρετέιγ[13][14]
Αιτία θανάτουκαρκίνος
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΠάνθεον (48°50′46″ s. š., 2°20′46″ v. d.)
ΚατοικίαΠαρίσι
ΕθνικότηταΓάλλοι
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[15][16]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[17]
ΣπουδέςΕθνικό Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμών
Lycée Turgot
Λύκειο Κοντορσέ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
σεναριογράφος
μοντέρ
ιστορικός της τέχνης
μυθιστοριογράφος
συγγραφέας[18][19]
δημοσιογράφος
ΕργοδότηςL'Express (Neuchâtel)
Αξιοσημείωτο έργοMan's Fate
Επηρεάστηκε απόΜωρίς Μπαρές
Αντρέ Ζιντ
Φρειδερίκος Νίτσε
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΣυναγερμός του Γαλλικού Λαού
Οικογένεια
ΣύζυγοςClara Malraux
Madeleine Malraux (1948–1966)
ΣύντροφοςJosette Clotis
ΤέκναFlorence Malraux
ΑδέλφιαEmma Simon
Claude Malraux
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΥπουργός Επικρατείας της Γαλλίας (1959–1969)
Υπουργός πολιτισμού της Γαλλίας (1968–1969)
Υπουργός πολιτισμού της Γαλλίας (1967–1968)
Υπουργός πολιτισμού της Γαλλίας (1966–1967)
Υπουργός πολιτισμού της Γαλλίας (1962–1966)
Υπουργός πολιτισμού της Γαλλίας (Απριλίου 1962 – Νοέμβριος 1962)
Υπουργός πολιτισμού της Γαλλίας (1959–1962)
ΒραβεύσειςΑξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Πολεμικός Σταυρός 1939-1945
Βραβείο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού (1972)
Εταίρος της Ελευθερίας
Τάγμα Διακεκριμένης Υπηρεσίας
Médaille de la Résistance
Order of the Polar Star - Commander's Grand Cross
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας της Γερμανίας
Prix Interallié
Grand Cordon of the National Order of the Cedar‎
Μέγας Σταυρός της Τάξεως του Στέμματος
Grand Cross of the Order of the Oak Crown
Ιπποτικός Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αγίου Όλαφ
Μεγάλος ταξιάρχης του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Grand Cross of the Military Order of Saint James of the Sword[20]
Τάγμα του Λέοντος της Φινλανδίας
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Ντάνεμπρογκ
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Βισάμ Ελ Αλαουίτ
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Γεωργίου του Α΄
Μεγάλη Κορδέλα της Τάξης του Ανατέλλοντος Ηλίου
Grand Officer of the Order of the Southern Cross
Order of the Equatorial Star
Βραβείο Γκονκούρ (1933)
βραβείο Λουί Ντελούκ (1945)
Παράσημο της Δημοκρατίας (Αίγυπτος)
Υπογραφή
SignatureAndréMalraux.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1901 στο Παρίσι. Γόνος αστικής οικογενείας, είχε την ευκαιρία να σπουδάσει στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών και έγινε γνωστός το 1921 με το αλληγορικό του διήγημα "Χάρτινα φεγγάρια". Κατά τη συμμετοχή σου σε αρχαιολογική αποστολή στην Ινδοκίνα συνελήφθη από την κυβέρνηση των Πνομ Πεν με την κατηγορία της παράνομης διακίνησης αρχαίων

Έγραψε τον "Πειρασμό της Δύσης" (1926) και αργότερα "Το αλλόκοτο βασίλειο" (1928), τους "Κατακτητές" (1928), τη "Βασιλική οδό" (1930), και την "Ανθρώπινη μοίρα" (1930) που τιμήθηκε με το βραβείο Γκονκούρ.

Στον μεσοπόλεμο ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Τρότσκι. Υποστηρίζεται μάλιστα ότι είχε καταστρώσει σχέδιο για την διάσωση του από την εξορία όπου τον είχε στείλει ο Στάλιν. Το σχετικό αποδεικτικό υλικό κατέστρεψε ο εκδότης Γκαλιμάρ λίγο πριν τη γερμανική επέλαση στο Παρίσι. [21][22]. Συμμετείχε στον ισπανικό εμφύλιο στο πλευρό των δημοκρατικών με τις Διεθνείς Ταξιαρχίες. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου υπήρξε ενεργό μέλος της Γαλλικής Αντίστασης. Μετά το πέρας του πολέμου ασχολήθηκε κυρίως με την ιστορία της τέχνης και ακολούθησε πολιτικά τον στρατηγό Ντε Γκώλ, ο οποίος του εμπιστεύτηκε το Υπουργείο Πολιτιστικών Υποθέσεων από το 1958 μέχρι τον Μάη του 1968. Πέθανε στις 23 Νοεμβρίου 1976 στο Κρετέιγ.

Έργα μεταφρασμένα στα ελληνικάΕπεξεργασία

  • La Tentation de l'Occident (Ο πειρασμός της Δύσης, 1926) :
    • "Εξάντας", 1987
    • Γιάννης Στρίγκος ("Καστανιώτης", 2001)
  • Les Conquérants (Οι κατακτητές, 1928) :
    • Ε.Παπαγκίκα ("Οδυσσέας", 1980)
    • "Καστανιώτης", 1999
  • La Voie royale (Η βασιλική οδός, 1930)
    • Γιώργος Παπακυριάκης ("Καστανιώτης", 2000)
    • Νίκος Βώκος ("Φέξης", 1960)
  • La Condition humaine (Η ανθρώπινη μοίρα, 1933) :
    • Γιάννης Λάμψας, ("Εκδόσεις των Φίλων", 1963, 1980, 2004)
    • Γιάννης Λάμψας, ("Εξάντας", 2005)
    • Ρίτα Κολαΐτη, ("Μεταίχμιο", 2018)
  • Carnet d'URSS (Σημειωματάριο από την Ε.Σ.Σ.Δ. 1934), Έφη Πυρπάσου, ("Εκδόσεις Πατάκη", 2009)
  • Le Temps du mépris (Χρόνια καταφρόνιας, 1935), Αρης Νικολετόπουλος ("Γκοβόστης", 1987)
  • "L'Espoir" (Η ελπίδα, 1937) :
    • Ν. Βώκου, ("Α/φοί Συρόπουλοι & Κ. Κουμουνδουρέας", '60)
    • Αλίκη Βρανά, ("Άγκυρα", 1973)
    • Γιώργος Σπανός ("Εξάντας", 1989)
  • Esquisse d'une psychologie du cinéma (Σχεδίασμα μιας ψυχολογίας του κινηματογράφου, 1946), Αλέξης Ζήρας ("Ύψιλον", 1997)
  • Le Musée Imaginaire (Το φανταστικό μουσείο, 1947), Νίκος Ηλιάδης ("Πλέθρον, 2007)
  • Lazare (Λάζαρος, 1974) :
    • Κατερίνα Καλατζάκου ("Ρόπτρον", 1991)
    • "Ύψιλον", 1991

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 (Αγγλικά) Internet Movie Database. nm0540716. Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11914167k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Andre-Malraux. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 RKDartists. 352301. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) SNAC. w6g73bq8. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 1408. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. malraux-andre.
  8. 8,0 8,1 8,2 «Store norske leksikon». (Μποκμάλ, Νεονορβηγικά) Great Norwegian Encyclopedia. 1978. André_Malraux.
  9. 9,0 9,1 Jean-Pierre Delarge: (Γαλλικά) Le Delarge. Gründ, Jean-Pierre Delarge. Παρίσι. 2001. 3962_artiste_MALRAUX_Andjre. ISBN-13 978-2-7000-3055-6. ISBN-10 2-7000-3055-9.
  10. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  11. www.nytimes.com/2005/04/10/books/review/10HITCHEN.html?pagewanted=print&position=.
  12. www.nytimes.com/2005/04/10/books/review/10HITCHEN.html?pagewanted=all.
  13. debatenotes.pbworks.com/w/page/40342547/Andre%20Malraux.
  14. fondationandremalraux.com/en/andre-malraux-a-man-in-the-culture-of-his-time/.
  15. www.nytimes.com/2009/02/22/style/tmagazine/22vilmorin.html.
  16. www.nytimes.com/2011/01/30/arts/music/30nixon.html?pagewanted=all.
  17. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11914167k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  18. www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/10848770.2011.608019.
  19. www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/14662041003672478.
  20. www.ordens.presidencia.pt?idc=154.
  21. Κατσαγάνης, Δημήτρης (27 Ιουνίου 2003). «Η συνάντηση Λέον Τρόσκι - Αντρέ Μαλρώ». Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2011. 
  22. iefimerida.gr (2016-11-23). «40 χρόνια από τον θάνατο του Αντρέ Μαλρό -Ενας διανοούμενος που έγινε υπουργός [εικόνες»]. iefimerida.gr. http://www.iefimerida.gr/news/303059/40-hronia-apo-ton-thanato-toy-antre-malro-enas-dianooymenos-poy-egine-ypoyrgos-eikones. Ανακτήθηκε στις 2016-12-01. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία