Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Δημήτριος Παπασπύρου (1902 - 16 Σεπτεμβρίου 1987) ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και πρόεδρος της Βουλής.

Δημήτριος Παπασπύρου
Dimitrios Papaspirou crop.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1902
Λιβαδειά
Θάνατος 16  Σεπτεμβρίου 1987
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Σπουδές Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Νέα Δημοκρατία, Ένωσις Κέντρου και Εθνική Πολιτική Ένωσις Κέντρου
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων
Υπουργός Προεδρίας της Ελλάδας (1964–1965)
Υπουργός Δικαιοσύνης της Ελλάδας
Υπουργός Γεωργίας της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Βοιωτίας)
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Αττικοβοιωτίας)

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στη Λειβαδιά το 1902 (κατ΄ άλλους το 1901). Τελειώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές στη Θήβα, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1923 άρχισε να δικηγορεί στη Λειβαδιά.

Γρήγορα αναμίχθηκε με την πολιτική και εντάχθηκε στο "Προοδευτικό Κόμμα" του Γ. Καφαντάρη, όπου μετά το θάνατο αυτού παρέμεινε ανεξάρτητος μέχρι που εντάχθηκε τελικά υπό τον Νικόλαο Πλαστήρα στο κόμμα "ΕΠΕΚ". Στις εκλογές του 1950 εκλέχθηκε βουλευτής Αττικοβοιωτίας και συνέχισε να επανεκλέγεται το 1951 και το 1953. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο κόμμα του Κέντρου και χρημάτισε Υπουργός της Δικαιοσύνης.
Ο Δημήτριος Παπασπύρου ήταν ο εισηγητής του Συντάγματος του 1952, (που ίσχυσε από 1-1-1952). Επίσης επί της υπουργίας του ψηφίσθηκε ο νόμος 2058 "Περί μέτρων ειρηνεύσεως", ως και ο νόμος 2142 του 1952 περί βελτιώσεως της οικονομικής θέσεως του δικαστικού κλάδου. Τον Ιούλιο του 1953 ανέλαβε τη διεύθυνση των αθηναϊκών ημερήσιων εφημερίδων "Ελεύθερος λόγος" και "Αθηναϊκή".
Στη συνέχεια το 1956 εκλέχθηκε βουλευτής με το κόμμα ΦΙΔΕ. Στις εκλογές του 1961 εκλέγεται βουλευτής με το κόμμα της Ένωσης Κέντρου όπου και επανεξελέγη το 1963 και το 1964. Στην Αποστασία του 1965 συμμετείχε στο πρώτο κύμα αποστατών βουλευτών από την Ένωση Κέντρου. Μετά τη μεταπολίτευση εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία όπου και επανεκλέχθηκε στις περιόδους 1974-1977 και 1977-1981.

Ο Δημήτριος Παπασπύρου συμμετείχε σ΄ όλες τις μεγάλες πολιτικές δίκες του "ανένδοτου αγώνα" (1958-1961) καθώς και στον αντιδικτατορικό αγώνα σε όλη τη διάρκεια της Δικτατορίας (1967-1974). Δημοσίευσε μελέτες πάνω σε νομικά και ιδιαίτερα ποινικά θέματα σε νομικά κυρίως περιοδικά. Ήταν μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Ποινικού Δικαίου και του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός". Είχε λάβει μέρος σε πολλές πολιτικές αποστολές σε ξένα Κοινοβούλια και είχε τιμηθεί από τον Βασιλέα Παύλο και τον Βασιλέα Κωνσταντίνο, καθώς και από ξένες κυβερνήσεις, και μέχρι τελευταία επί των καθηκόντων του, με πολλά ελληνικά και ξένα παράσημα.

Ο Δημήτριος Παπασπύρου χρημάτισε κατά σειρά:

Ο Δημήτριος Παπασπύρου ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών, όπου και πέθανε το 1987.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.15ος, σ.462
  • Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα τ.48ος, σ.122
  • WHO'S WHO 1979 σ.536