Ο Στέφανος Στεφανόπουλος (3 Ιουλίου 18984 Οκτωβρίου 1982) ήταν σημαντικός πολιτικός παράγοντας του κεντρο-δεξιού χώρου της μεταπολεμικής ελληνικής πολιτικής σκηνής. Χρημάτισε υπουργός σε σημαντικά υπουργεία από την αρχή της πολιτικής του δράσης, την δεκαετία του 1940, ενώ το 1965 ανέλαβε το Πρωθυπουργικό αξίωμα, σε μία από τις κυβερνήσεις της περιόδου της Αποστασίας. Παράλληλα με την πολιτική ανέπτυξε και συγγραφική δράση, κυρίως πάνω σε οικονομικά και πολιτικά θέματα.

Στέφανος Στεφανόπουλος
Stefanos Stefanopoulos 1965.jpg
CoA of the Kingdom of Greece.svg
Πρωθυπουργός της Ελλάδας
Περίοδος
17 Σεπτεμβρίου 1965 – 22 Δεκεμβρίου 1966
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου 1965
Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης
Περίοδος
15 Δεκεμβρίου 1954 – 6 Οκτωβρίου 1955
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Αλέξανδρου Παπάγου 1952
Περίοδος
5 Δεκεμβρίου 1963 – 30 Δεκεμβρίου 1963
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1963
Περίοδος
18 Φεβρουαρίου 1964 – 15 Ιουλίου 1965
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1964
Υπουργός Εξωτερικών
Περίοδος
19 Νοεμβρίου 1952 – 6 Οκτωβρίου 1955
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Αλέξανδρου Παπάγου 1952
Υπουργός Συντονισμού
Περίοδος
18 Απριλίου 1946 – 29 Αυγούστου 1947
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Απρίλιος 1946 & Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Απρίλιος 1946& Κυβέρνηση Δημητρίου Μαξίμου 1947 διαδοχικά
Περίοδος
7 Σεπτεμβρίου 1947 – 7 Φεβρουαρίου 1950
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1947 & Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1948 & Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη Ιανουάριος 1949 & Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη Απρίλιος 1949 & Κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη 1949 &Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη 1950
Περίοδος
5 Ιουνίου 1964 – 15 Ιουλίου 1965
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1964
Υπουργός Εθνικής Οικονομίας
Περίοδος
20 Μαρτίου 1935 – 19 Ιουλίου 1935
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 1933
Υπουργός Μεταφορών
Περίοδος
18 Οκτωβρίου 1944 – 3 Ιανουαρίου 1945
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Εθνικής Ενότητος 1944
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση3 Ιουλίου 1898, Πύργος Ηλείας
Θάνατος4 Οκτωβρίου 1982 (84 ετών), Αθήνα
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλλάδα
Πολιτικό κόμμαΛαϊκόν Κόμμα
(1930-1951)
Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα
(1950-1951)
Ελληνικός Συναγερμός
(1952-1955)
Ένωσις Κέντρου
(1961-1965)
Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κέντρο
(1965-1966)
Ανεξάρτητος
(1966-1977)
Εθνική Παράταξη
(1977-1981)
Σύζυγοςανύπαντρος
Παιδιάάτεκνος
ΕπάγγελμαΝομικός, Οικονομολόγος
ΒραβεύσειςΜεγαλόσταυρος 1ης κλάσης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πολιτική δράσηΕπεξεργασία

Ο Στέφανος Στεφανόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλιείας το 1898 και προερχόταν από μια κατεξοχήν πολιτική οικογένεια που είχε συμμετάσχει στα κοινά από την ίδρυση σχεδόν του νεοελληνικού κράτους. Μετά το τέλος των εγκύκλιων σπουδών συνέχισε την εκπαίδευσή του σπουδάζοντας Νομικές και Πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετέπειτα Οικονομικά στο Παρίσι.[1]

Πρωτοεμφανίζεται στην πολιτική σκηνή, στις βουλευτικές εκλογές του 1932 με το Λαϊκό Κόμμα. Αμέσως μετά, συμμετέχει στο υπουργικό σχήμα, αναλαμβάνοντας Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη.


Από την Απελευθέρωση και μετά, συμμετείχε πολλές φορές σε υπουργικές θέσεις, με σημαντικότερη την τετράχρονη θητεία του ως Υπουργού Συντονισμού, στις κυβερνήσεις συνεργασίας του Κόμματος των Φιλελευθέρων και του Λαϊκού Κόμματος, την περίοδο του Εμφυλίου πολέμου.

Το 1951, αρχηγός ομάδος βουλευτών του Λαϊκού κόμματος, που διαφωνούσαν με την πολιτική της ηγεσίας του κόμματος, ανεξαρτητοποιείται, και ιδρύει μαζί με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, το βραχύβιο Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα (Λ.Ε.Κ.), το οποίο πολύ σύντομα διαλύεται και τα μέλη του εισχωρούν στον Ελληνικό Συναγερμό, του στρατάρχη Παπάγου.

Με την νίκη του Ελληνικού Συναγερμού στις εκλογές του 1952, ο Στεφ. Στεφανόπουλος αναλαμβάνει το Υπουργείο Εξωτερικών. Τότε συνυπέγραψε την Ελληνογιουγκοσλαβική Συμφωνία συμμαχίας (28 Φεβρουαρίου 1953) με τον Στρατάρχη Τίτο, παρουσία του Βασιλέως Παύλου. Λίγο καιρό αργότερα υπέγραψε με τους Αμερικανούς την Ελληνοαμερικανική Συμφωνία περί παραχωρήσεων αεροπορικών βάσεων. Επίσης επί υπουργίας του αποκαταστάθηκαν (δημόσια) οι σχέσεις της Ελλάδας με τη Ρωσία, ενώ προωθήθηκε η αποκατάσταση αυτών με τη Βουλγαρία και ενισχύθηκαν με την Τουρκία.

 
Φωτογραφία του 1934 όταν ήταν υπουργός Εθνικής Οικονομίας

Στις κυβερνήσεις Γεωργίου Παπανδρέου ανέλαβε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ενώ δική του κυβέρνηση σχημάτισε στις 17 Σεπτεμβρίου 1965, στο κλίμα των κυβερνήσεων Αποστασίας εκείνης της περιόδου.

Το 1977 τέθηκε επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος Εθνική Παράταξη. Απέτυχε ωστόσο να εκλεγεί βουλευτής και παρέδωσε την αρχηγία του κόμματος στον Σπύρο Θεοτόκη.

Συγγραφική δράσηΕπεξεργασία

Επίσης εκτός της Πολιτικής, πλούσια ακόμη υπήρξε η συγγραφική του δράση. Μεταξύ των επιστημονικών και οικονομικών συγγραμμάτων του σημειώνονται:

  • «Η κρίση του νομίσματος και των συναλλαγματικών» 1930,
  • «Το ζήτημα της κυριότητας των καλυμμάτων της Εκδοτικής Τράπεζας» (στη Γαλλική - 1930),
  • «Αι κοινωνικαί ασφαλίσεις» (1932),
  • «Κοινωνικά συστήματα και φιλοσοφία» (1936),
  • «Οικονομικαί και κοινωνικαί μελέται» (1935), κ.ά.

Επίσης συνεργάσθηκε σε πολλά λεξικά και εγκυκλοπαίδειες και σε πλείστα αξιόλογα άρθρα, κυρίως οικονομικά, ιδεοπολιτικά, αλλά και θρησκευτικά.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2020. 

ΠηγήΕπεξεργασία

  • Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.100
Προηγούμενος:
Ηλίας Τσιριμώκος
Πρωθυπουργός της Ελλάδας
17 Σεπτεμβρίου 196522 Δεκεμβρίου 1966
Επόμενος:
Ιωάννης Παρασκευόπουλος