Δροσοπηγή Ιωαννίνων

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°12′40″N 20°54′48″E / 40.21111°N 20.91333°E / 40.21111; 20.91333

Η Δροσοπηγή είναι ένα ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.050 μέτρων στις πλαγιές του υψώματος Ταμπούρι, επί της κοιλάδας του ποταμού Σαρανταπόρου, ανάμεσα στα δύο ψηλότερα βουνά της Πίνδου, τον Γράμμο και τον Σμόλικα, και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Ιωαννίνων. Ανήκει στον δήμο Κονιτσας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 103 μόνιμοι κάτοικοι ενώ κατά την περίοδο του καλοκαιριού ο πληθυσμός αυξάνεται.

Δροσοπηγή
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Δροσοπηγή
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΗπείρου
ΔήμοςΚόνιτσας
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΙωαννίνων
Υψόμετρο1.050[1]
Πληθυσμός103 [2] (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚάντσικο
Δροσοπηγή: Κάντσικο
Γεφύρι, Δροσοπηγή Κόνιτσας
Το γεφύρι της Δροσοπηγής στο Σαραντάπορο

Γενικά στοιχείαΕπεξεργασία

Μέχρι το 1955, ο οικισμός ονομαζόταν Κάντσικο[3]. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη και απολάμβανε ιδιαίτερα διοικητικά και εκκλησιαστικά προνόμια. Όντας ένα από τα ονομαζόμενα Μαστοροχώρια, ο οικισμός ανέδειξε αρκετούς τεχνίτες και οικοδόμους[4]. Το 1895, υπαγόταν στον κασαμπά Κόνιτσας, εντός των ορίων του ομώνυμου καζά του σαντζακίου Ιωαννίνων[5].

Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, λεηλατήθηκε από άνδρες της ιταλικής μεραρχίας «Τζούλια» ενώ επί Κατοχής, πραγματοποιήθηκε επιδρομή και από γερμανικές δυνάμεις[6]. Κατά τον Εμφύλιο, το Κάντσικο απετέλεσε πεδίο σκληρών συγκρούσεων μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών[7]. Στα μεταπολεμικά χρόνια, ιδίως μετά το 1960, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αποχώρησε από το χωριό, κινούμενο προς τα αστικά κέντρα ( Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα κλπ )[8].

Διοικητικά, η Δροσοπηγή υπογόταν ως το 1997 στην επαρχία Κονίτσης. Έπειτα, βάση του σχεδίου «Καποδίστρια» συμπεριλήφθηκε στο δήμο Μαστοροχωρίων[1] ενώ από το 2011 αποτελεί τμήμα του δήμου Κονιτσας.

Απέχει 45 χλμ από την Κόνιτσα, 100 από τα Ιωάννινα, 250 από την Θεσσαλονίκη και 535 από την Αθήνα[9].

Απογραφές πληθυσμούΕπεξεργασία

Απογραφή 1895 1913 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 668[5] 890[10] 634[10] 459[10] 548[1] 812[1] 398[1] 554[1] 399[1] 264[1] 226[11] 103[12]


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Σταματελάτος Μιχαήλ - Βαμβά Σταματελάτου Φωτεινή, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ 204.
  2. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2013. 
  3. Πανδέκτης - Μετονομασίες, Δροσοπηγή Κονίτσης
  4. Δροσοπηγή: Ιστορικό Αρχειοθετήθηκε 2014-08-24 στο Wayback Machine..
  5. 5,0 5,1 Μιχάλης Κοκολάκης, Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο Σαλναμέ του 1895, στο Τετράδια Εργασίας, τεύχος 18, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Αθήνα 2008, σελ. 272.
  6. Έκθεσις των γενομένων ζημιών εν γένει Ηπείρου από της κηρύξεως του Ελληνο-ιταλικού πολέμου (28-10-40) μέχρι της τελικής απελευθερώσεώς της, Οκτώβριος 1944, Βιβλιοθήκη Ηπειρωτικής Εταιρείας Αθηνών, Αθήνα 1987, σελ. 79 - 80.
  7. Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τόμος 13ος, συμπλήρωμα, σελ. 595.
  8. Ρέα Κακαμπούρα, Ανάμεσα στο αστικό κέντρο και τις τοπικές κοινωνίες - Οι σύλλογοι της επαρχίας Κόνιτσας στην Αθήνα, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, 1998, σελ. 93.
  9. «Δροσοπηγή: Τοποθεσία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2014. 
  10. 10,0 10,1 10,2 Στοιχεία Απογραφών
  11. Απογραφή 2001, σελ. 144
  12. epirusonline: Πόσοι κατοικούμε στην Ήπειρο - Όλη η απογραφή του 2011 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine..

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία