Η Ελισάβετ, αραγωνικά και πορτογαλ. Isabel (1271 - 4 Ιουλίου 1336) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν πριγκίπισσα της Αραγωνίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας. Έγινε μέλος Τρίτης Τάξης (δηλ. κοσμική) του τάγματος του Αγίου Φραγκίσκου (ΤΤΑΦ) και έγινε σεβαστή ως αγία της Καθολικής Εκκλησίας.

Ελισάβετ της Αραγωνίας
6- Rainha D. Isabel - A Santa.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση4  Ιανουαρίου 1271
Σαραγόσα[1]
Θάνατος4  Ιουλίου 1336
Estremoz
Χώρα πολιτογράφησηςΠορτογαλία
Ισπανία
ΘρησκείαΧριστιανισμός
Eορτασμός αγίου4 Ιουλίου
Θρησκευτικό τάγμαThird Order of Saint Francis
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΝτενίς της Πορτογαλίας (1282–1325)
ΤέκναΚονστάνσα της Πορτογαλίας
Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας
ΓονείςΠέτρος Γ΄ της Αραγωνίας και Κωνσταντία Χοενστάουφεν της Σικελίας
ΑδέλφιαΓιολάντα της Αραγωνίας, δούκισσα της Καλαβρίας
Ιάκωβος της Αραγωνίας
Αλφόνσος Β´ της Αραγωνίας
Φρειδερίκος Β΄ της Σικελίας
Πέτρος της Αραγωνίας
Jaume Pere d'Aragó i Nicolau
ΟικογένειαΟίκος της Βαρκελώνης
Θυρεός
Armas de Aragón.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Η αγία Ισαβέλλα και το θαύμα των ρόδων.

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν η πρώτη κόρη του Πέτρου Γ΄ της Αραγωνίας και της Κωνσταντίας Β΄ των Χοενστάουφεν βασίλισσας της Σικελίας, κόρης του Μαμφρέδου της Σικελίας. Αδέλφια της ήταν ο Αλφόνσος Γ΄ της Αραγωνίας, ο Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας και ο Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας.

Έδειξε από μικρή ενθουσιασμό για την πίστη. Έλεγε το πλήρες Ωρολόγιο καθημερινά, νήστευε και έκανε μετάνοιες και παρακολουθούσε δύο φορές την ημέρα χορωδιακή Λειτουργία.

Ο γάμος τηςΕπεξεργασία

Αυτός κανονίστηκε το 1281, όταν ήταν 10 ετών, με τον Διονύσιο/Ντένις της Πορτογαλίας. Έλαβε τις πόλεις Όμπιντος, Αμπράντες και Πόρτο ντε Μος ως προίκα. Ο γάμος έγινε το 1288, όταν ο βασιλιάς ήταν 26 ετών και η Ελισάβετ 17. Ο Διονύσιος ήταν ποιητής και πολιτικός· είχε φυτέψει ένα μεγάλο πευκοδάσος κοντά στη Λέιρια για να αποτρέψει τη διάβρωση του εδάφους που απειλούσε την περιοχή και τον αποκαλούσαν ο βασιλιάς αγρότης (rei lavrador).

Η Ελισάβετ ακολουθούσε ήσυχα τα καθημερινά θρησκευτικά καθήκοντα της πίστης της και ήταν αφοσιωμένη στους πένητες και στους ασθενείς. Αυτή η ζωή προκάλεσε τη μομφή από πολλούς γύρω της, τελικά όμως οι προσευχές της και η υπομονή της επέτυχαν να πείσουν τον άνδρα της, που διήγε αμαρτωλή ζωή.

Ενδιαφερόταν ενεργά για την πολιτική τής Πορτογαλίας και ήταν αποφασιστική συμφιλιωτής κατά τις διαπραγματεύσεις που αφορούσαν τη Συμφωνία του Αλκανίσες. Αυτή υπογράφτηκε από τον Διονύσιο και τον Σάντσο Δ΄ της Καστίλης το 1297 και ρύθμιζε τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Το 1304 η βασίλισσα και ο Διονύσιος επέστρεψαν στην Ισπανία για τη διαιτησία μεταξύ του Φερδινάνδου Δ΄ της Καστίλης (γιου του Σάντσο Δ΄) και του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας, αδελφού της Ελισάβετ.

Απέκτησαν δύο παιδιά: την Κωνσταντία και τον πρίγκιπα Αλφόνσο (Δ΄). Στον εμφύλιο πόλεμο (1322-1324) μεταξύ του συζύγου της και του γιου της, η Ελισάβετ μεσολάβησε μεταξύ τους. Ο πρίγκιπας λοιπόν είχε μνησικακήσει για τον πατέρα του, κατηγορώντας τον ότι ο Διονύσιος έδειχνε εύνοια στον νόθο γιο του Αλφόνσο Σάντσες. Όταν ο βασιλιάς αποκρούστηκε από την Αλενκέρ, που υποστήριζε τον Αλφόνσο (Δ΄), η βασίλισσα τον πρόλαβε από το να σκοτώσει τον γιο του. Όπως λέει ο θρύλος η Ελισάβετ, καβάλα σε ένα μουλάρι, στάθηκε μεταξύ των δύο αντιπάλων στρατών στο πεδίο του Αλβαλάντε με σκοπό να αποτρέψει τη μάχη. Η ειρήνη επήλθε το 1324, όταν ο εξορίστηκε ο νόθος γιος και ο πρίγκιπας ορκίστηκε πίστη στον βασιλιά.

Ως χήρα βασίλισσαΕπεξεργασία

ΑγιότηταΕπεξεργασία

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Παντρεύτηκε το 1288 τον Διονύσιο της Πορτογαλίας (του Οίκου των Καπετιδών-Βουργουνδίας) και είχε τέκνα;

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Ferreira, João (2010). Histórias Rocambolescas da História de Portugal [Fantastic Stories of the History of Portugal] (in Portuguese) (6 ed.). Lisbon, Portugal: A Esfera dos Livros. ISBN 978-989-626-216-7.
  • Hoever, Hugo H., ed. (1955). Lives of the Saints, For Every Day of the Year. New York, New York: Catholic Book Publishing Co. p. 511. OCLC 10070602.
  • Rodrigues Oliveira, Ana (2010). "Isabel de Aragão (1270–1336). A Rainha Santa". Rainhas medievais de Portugal. Dezassete mulheres, duas dinastias, quatro séculos de História [Medieval Queens of Portugal: Seventeen women, two dynasties, four centuries of history] (in Portuguese). Lisbon: A esfera dos livros. ISBN 978-989-626-261-7.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Elizabeth of Portugal της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).