Άνοιγμα κυρίου μενού

Καλαμάκι Μόβρης Αχαΐας

οικισμός της Ελλάδας

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

Το Καλαμάκι της Μόβρης, γνωστό και με την πρώην ονομασία του Βίδοβα[1][2], είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας και σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του Σχεδίου Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Μόβρης ως τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος της πρώην κοινότητας Λιμνοχωρίου[3]. Βρίσκεται στο δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, προς τα χωριά Νιφοραίικα, Λακκόπετρα και Άραξος, καθώς και προς τις πολύ γνωστές παραλίες της Καλόγριας και του Γιαννισκαρίου.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήρθαν από την ευρύτερη περιοχή της Ζουμπάτας και ήταν αρβανίτες[4][5].

Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 προσαρτάται στον τότε Δήμο Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 υπήχθη στην τότε κοινότητα Στριγκλεΐκων[3]. Απογράφεται για πρώτη φορά το 1861 και έχει 77 κάτοικους[4]. Στα 1885 αναφέρεται ότι ο οικισμός απείχε τότε δυο ώρες δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, την έδρα του τότε Δήμου Δύμης στον οποίο ανήκε διοικητικά[6]. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε από Βίδοβα ή Βέδοβα σε Καλαμάκι[3].

Δημογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[7][8] είναι η εξής:

1861 1879 1889 1896 1907 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
77[4] 123[4] 132[4] 167[4] 201[4] 210[4] 226[4] 288[4] 329[4] 320[4] 667[4] 726[4] 537[4] 559[4][9] 502[10]

Λοιπά στοιχείαΕπεξεργασία

Δεν πρέπει να ταυτίζεται με τον ομώνυμο οικισμό του πρώην Δήμου Ωλενίας και τον ομώνυμο οικισμό στα Καλάβρυτα.

Παραπομπές και υποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Το όνομα «Βίδοβα» είναι σλάβικης προέλευσης και δηλώνει το επώνυμο του πρώτου ιδιοκτήτη της περιοχής που κατοίκησε το λεγόμενο βουνό της Βίδοβας (στο Παναχαϊκό). Λουλούδης 2010, σελ. 177.
  2. Υπάρχει και η άποψη που θέλει αλβανικής προέλευσης το όνομα Βίδοβα σημαίνον φτελιά ή τόπο με φτελιές. Βλ. Θανασουλόπουλος 2007, σελ. 32.
  3. 3,0 3,1 3,2 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλαμακίου Μόβρης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
  4. 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 4,15 Λουλούδης 2010, σελ. 176.
  5. Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Καλαμάκι.
  6. Νουχάκης 1885, σελ. 60.
  7. Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ.. dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  8. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  9. Μόνιμος πληθυσμός: 498 κάτοικοι. Βλ. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
  10. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Κώστας Θανασουλόπουλος, Τα τοπωνύμια της Αχαΐας ως ιστορικές μνήμες του μεσαιωνικού εποικισμού της, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-6684-27-2.
  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Καλαμάκι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία