Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 38°2′46″N 21°43′28″E / 38.04611°N 21.72444°E / 38.04611; 21.72444

Τα Κριθαράκια είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών στο Νομό Αχαΐας και ανήκει στην ομώνυμη τοπική κοινότητα του Δήμου Ερυμάνθου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011[1].

Κριθαράκια
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κριθαράκια
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Δήμος Ερυμάνθου
Δημοτική ενότητα Φαρρών
Τοπική κοινότητα Κριθαρακίων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου
Περιφερειακή ενότητα Αχαΐας
Έκταση 8,703 χλμ2
Υψόμετρο 244
Πληθυσμός 98 (2011)
www.erymanthou.gr

Βρίσκεται χτισμένο σε υψώματα, περίπου στα 244 μέτρα, στις νότιες παρυφές της πεδιάδας των Φαρρών, δυτικά του Ερυμάνθου και ανατολικά του Κομποβουνίου, κοντά στον ποταμό Παραπείρο. Απέχει οδικώς περίπου 27 χλμ. από το κέντρο της Πάτρας και 11,5 χλμ. περίπου από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου.

Πίνακας περιεχομένων

Τοπική Κοινότητα ΚριθαρακίωνΕπεξεργασία

Η Τοπική Κοινότητα Κριθαρακίων, η οποία αποτελείται από τον ομώνυμο οικισμό καθώς και τον οικισμό Αστέρι[2], έχει έκταση 8.703 στρέμματα και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους μόνιμους 190 κατοίκους[3]. Στην κοινότητα ανήκε μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα και το χωριό Τόσκες[2][4], που έχει εγκαταλειφθεί πλέον από τους κατοίκους του λόγω της κατασκευής του φράγματος Πείρου-Παραπείρου στην περιοχή[5].

Διοικητική εξέλιξηΕπεξεργασία

Με το ΦΕΚ 59Β της 17/06/1897 προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φαρών[1]. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και την κατάργηση των δήμων, αποσπάται από τον Δήμο Φαρών και προσαρτάται στην τότε Κοινότητα Λαλουσίου (νυν Σταροχωρίου)[1]. Με το ΦΕΚ 290Α της 26/09/1946 ορίστηκε ως έδρα της νεοσύστατης Κοινότητας Κριθαρακίων[1][2]. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Φαρρών μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης"[1].

Δημογραφική εξέλιξηΕπεξεργασία

Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Έτος Πληθυσμός
2001 93[6][7]
2011 98[3]

ΣυνοικισμοίΕπεξεργασία

Μικρές οικιστικές περιοχές (συνοικισμοί) της ομώνυμης τοπικής κοινότητας είναι τα Κολωναίικα, τα Κουτσαντωναίικα, καθώς και τα Παπακωσταίικα[8] που βρίσκονται στις ανατολικές παρυφές του Κομποβουνίου.

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

Στην περιοχή αξίζει να δει και να θαυμάσει κανείς τα παραδοσιακά πέτρινα σπίτια, τα πηγάδια καθώς και το όμορφο φυσικό τοπίο.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία