Η Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη 1980 (Μάιος 1980 - Οκτώβριος 1981), διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τσάτσο[2], ως συνέχεια της προηγούμενης κυβέρνησης Καραμανλή. Ο Γεώργιος Ράλλης, μετά την απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή να παραιτηθεί από αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, προκειμένου να μεταπηδήσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας[3], εκλέχτηκε στις 8 Μαΐου 1980 από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, ως ο επόμενος αρχηγός.[4] Έτσι, στις 10 Μαΐου ως αρχηγός πλέον του κυβερνώντος κόμματος ανέλαβε και την Πρωθυπουργία.

Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη
Coat of arms of Greece.svg
ΓεωργιοςΡαλλης.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού10 Μαΐου 1980
Ημερομηνία διάλυσης21 Οκτωβρίου 1981
Πρόσωπα και δομές
Αρχηγός ΚράτουςΚωνσταντίνος Καραμανλής
Πρόεδρος ΚυβέρνησηςΓεώργιος Ράλλης
Αντιπρόεδρος ΚυβέρνησηςΚωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου
Ευάγγελος Αβέρωφ - Τοσίτσας (από 29 Ιουνίου 1981)
Συμμετέχοντα κόμματαΝέα Δημοκρατία
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμαΚυβέρνηση πλειοψηφίας
171 / 300 (57%)
Αξιωματική ΑντιπολίτευσηΠανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Αρχηγός Αξιωματικής ΑντιπολίτευσηςΑνδρέας Παπανδρέου
Ιστορία
Εκλογέςχωρίς εκλογές
Θητεία νομοθετικού σώματος4 Ιουλίου 1977 - 15 Σεπτεμβρίου 1981 (Β΄ κοινοβουλευτική περίοδος)[1]
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1977
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1981

Τα προβλήματα από τις διεθνείς συγκυρίες αλλά και η κόπωση του κυβερνώντος κόμματος, από τα έξι συνεχόμενα χρόνια διακυβέρνησης του τόπου, έγιναν ορατά κατά την διάρκεια της κυβέρνησης Ράλλη.
Τα επεισόδια του εορτασμού της 7ης επετείου του Πολυτεχνείου, με τον θάνατο των δυο διαδηλωτών Κουμή και Κανελλοπούλου [5]θα αμαυρώσουν την εικόνα της κυβέρνησης στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, ενώ η απόφαση για την επάνοδο της Ελλάδας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ θα πυροδοτήσει μια σειρά διαδηλώσεων αφού θα βρει αντίθετη την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Η κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει διαρκείς απεργιακές κινητοποιήσεις αλλά και τη δράση νέων τρομοκρατικών οργανώσεων όπως ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας.
Το 1981 θα κάνει την εμφάνισή του το νέο φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού. Ο Ξενοφών Ζολώτας, ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, θα επισημάνει πρώτος το φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού: μειούμενο Α.Ε.Π (-1,6 %) και επιταχυνόμενος πληθωρισμός (24,5 %). [6]Αποτέλεσμα όλων αυτών των παραγόντων ήταν η ήττα του κυβερνώντος κόμματος στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981 (εκλογές που η κυβέρνηση διοργάνωσε ταυτόχρονα με τις πρώτες Ευρωεκλογές), και η ακόλουθη παραίτηση του Γεωργίου Ράλλη από την αρχηγία του κόμματός του.


Σύνθεση υπουργικού συμβουλίουΕπεξεργασία

[7]

  • «Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου» : Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου
  • «Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου» :Ιωάννης Παλαιοκρασσάς
- αντικαταστάθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1980 από τον Σταύρο Δήμα
- παραιτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1981 και η θέση έμεινε κενή
- αντικαταστάθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1980 από τον Πρωθυπουργό
- αντικαταστάθηκε στις 29 Ιουνίου 1981 από τον Ιωάννη Παλαιοκρασσά
    • «Αναπληρωτής Υπουργός Συντονισμού» : Ιωάννης Παλαιοκρασσάς (η θέση συστάθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1980)
- παραιτήθηκε στις 29 Ιουνίου 1981 και η θέση έμεινε κενή
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- αντικαταστάθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1980 από τον Αριστείδη Καλατζάκο
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981
- παραιτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1981

Στις 17 Σεπτεμβρίου 1981 και εν όψει των επερχόμενων εκλογών η κυβέρνηση μετατράπηκε σε Υπηρεσιακή. Στις 17 Σεπτεμβρίου παραιτήθηκε όλο το υπουργικό συμβούλιο, και την ίδια ημέρα επαναδιορίστηκαν μόνο οι υπουργοί (χωρίς υφυπουργούς) ενώ τα σχετικά με τις εκλογές υπουργεία επανδρώθηκαν από εξωκοινοβουλευτικούς παράγοντες, και συγκεκριμένα από τους[8] :

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. http://www.ipet.gr/vouli/periodoi.html#6
  2. ΦΕΚ Α119/ 1980
  3. Κατά τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Τσάτσο , αυτό οφειλόταν στο ότι ήθελε να συνεχίζει να παίζει ενεργό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας , καθώς έβλεπε ότι στις εκλογές που θα γινόταν το 1981, θα έχανε από τον Ανδρέα Παπανδρέου . Παράλληλα , ήθελε ν’ αποτελέσει κι έναν "ανασχετικό φραγμό" στην αριστερή πολιτική που πίστευε ότι θ’ ακολουθήσει το ΠΑΣΟΚ όταν αναλάμβανε την εξουσία.https://www.protothema.gr/stories/article/732817/7-hronia-meta-tin-exegersi-tou-polutehneiou/
  4. Ο Γεώργιος Ράλλης επικράτησε του συν-υποψήφιού του, Ευάγγελος Αβέρωφ - Τοσίτσα με 88 έναντι 84 ψήφων από τις οποίες οι 3 ήταν λευκά ψηφοδέλτια.https://www.tovima.gr/2008/11/24/politics/apo-ton-karamanli-se-karamanli/
  5. https://www.protothema.gr/stories/article/732817/7-hronia-meta-tin-exegersi-tou-polutehneiou/
  6. «...(...)Η σημαντικώτερη διαπίστωση του Ζολώτα ήταν ότι η ελληνική οικονομία έπασχε από την εξαιρετικά επικίνδυνη ασθένεια που λέγεται στασιμοπληθωρισμός. Με τον τιμάριθμο να τρέχει με υπερδιπλάσια ταχύτητα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ο κόσμος κατανάλωνε αντί να αποταμιεύει «για να μη φάει τα λεφτά ο πληθωρισμός». Παράλληλα, η κυβέρνηση, προκειμένου να τονώσει τις επενδύσεις, σκόρπιζε φτηνό χρήμα μέσω επιδοτήσεων κάθε είδους αλλά ελάχιστο από αυτό το χρήμα πήγαινε πραγματικά σε επενδύσεις: με τα τραπεζικά επιτόκια να βρίσκονται ψηλά, οι «επενδυτές» έπαιρναν το φτηνό χρήμα και απλώς το κατέθεταν σε κάποιους τραπεζικούς λογαριασμούς προκειμένου να καρπωθούν άκοπα την διαφορά του επιτοκίου.Αυτή η υπέρμετρη κατανάλωση «έφτιαχνε» τα νούμερα αλλά δεν μπορούσε να συσκοτίσει την ουσία. Μπορεί η κυβέρνηση να επαιρόταν ότι η αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ έφτασε το 25% αλλά η ΤτΕ ήταν καταπέλτης: μόνο 1% συνιστούσε αύξηση πραγματικών εισοδημάτων! Το υπόλοιπο 24% αντιστοιχούσε στον πληθωρισμό.(...)» https://eleutheriellada.wordpress.com/2016/02/18/%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%82-19-%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CF%89%CF%81/
  7. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης», https://gslegal.gov.gr/?p=1283
  8. ΦΕΚ Α271 / 1981