Άνοιγμα κυρίου μενού


Η Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1981 ανέλαβε μετά από την Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη 1980. Ο Ανδρέας Παπανδρέου οδήγησε το ΠΑΣΟΚ με το σύνθημα «Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία - Κοινωνική Απελευθέρωση» σε νίκη στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981, έλαβε εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή και ορκίστηκε στις 21 Οκτωβρίου.

Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου
Flag of Greece.svg
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησηςΑνδρέας Παπανδρέου
Αναπληρωτής επικεφαλής της κυβέρνησης-
Αρχηγός κράτουςΚωνσταντίνος Καραμανλής
Χρήστος Σαρτζετάκης
Αριθμός υπουργών26
Συνολικός αριθμός υπουργών39
Συμμετέχοντα κόμματαΠανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμαΚυβέρνηση πλειοψηφίας
172 / 300 (57%)
Κόμμα αντιπολίτευσηςΝέα Δημοκρατία
Ηγέτης αντιπολίτευσηςΓεώργιος Ράλλης
Ευάγγελος Αβέρωφ
Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
Ιστορία
Εκλογές1981
Θητεία νομοθετικού σώματος4 έτη
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Ράλλη
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Παπανδρέου 1985

Η κυβέρνηση αυτή διεξήγαγε τις δημοτικές εκλογές το 1982, τις Ευρωεκλογές του 1984 και τις εκλογές του Ιουνίου 1985.

Σύνθεση της ΚυβέρνησηςΕπεξεργασία

Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου
Υπουργείο Υπουργοί Διάρκεια Αναπληρωτές Υπουργοί - Υφυπουργοί Διάρκεια
Συντονισμού Απόστολος Λάζαρης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Γιάννης Ποττάκης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
Εθνικής Οικονομίας Γεράσιμος Αρσένης 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985 Γιάννης Ποττάκης 5 Ιουλίου 1982 - 9 Σεπτεμβρίου 1983Σημ.1
Κωνσταντίνος Βαΐτσος 5 Ιουλίου 1982 - 9 Σεπτεμβρίου 1983
9 Σεπτεμβρίου 1983 - 5 Ιουνίου 1985Σημ.1
Γρηγόρης Βάρφης 29 Οκτωβρίου 1981 - 2 Ιανουαρίου 1982
Παναγιώτης Ρουμελιώτης 2 Ιανουαρίου 1982 - 5 Ιουλίου 1982
17 Ιανουαρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985
Αντώνιος Γεωργιάδης 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Δημοσθένης Δημοσθενόπουλος 24 Αυγούστου 1982 - 27 Μαρτίου 1984
Προεδρίας της Κυβέρνησης Αγαμέμνων Κουτσόγιωργας 21 Οκτωβρίου 1981 - 17 Ιανουαρίου 1984 Γεώργιος Κατσιφάρας 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
Δημήτριος Μαρούδας 21 Οκτωβρίου 1981 - 9 Νοεμβρίου 1985
Ασημάκης Φωτήλας 5 Ιουλίου 1982 - 28 Ιουνίου 1984
Απόστολος Λάζαρης 17 Ιανουαρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985 Κώστας Λαλιώτης 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Μιχαήλ Σταθόπουλος 9 Μαΐου 1985 - 5 Ιουνίου 1985
Εξωτερικών Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουνίου 1985 Κάρολος Παπούλιας 8 Φεβρουαρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985Σημ.1
21 Οκτωβρίου 1981 - 8 Φεβρουαρίου 1984
Ασημάκης Φωτήλας 21 Οκτωβρίου 1981 - 15 Ιανουαρίου 1982
Γρηγόρης Βάρφης 2 Ιανουαρίου 1982 - 17 Ιανουαρίου 1984
Ιωάννης Καψής 23 Απριλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Θεόδωρος Πάγκαλος 17 Ιανουαρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985
Εθνικής Άμυνας Ανδρέας Παπανδρέου 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουνίου 1985 Αντώνης Δροσογιάννης 10 Ιανουαρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985Σημ.1
21 Οκτωβρίου 1981 - 10 Ιανουαρίου 1984
Γεώργιος Πέτσος 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
Παυσανίας Ζακολίκος 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Δικαιοσύνης Ευστάθιος Αλεξανδρής 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης 5 Ιουλίου 1982 - 22 Μαΐου 1984
21 Ιουνίου 1984 - 9 Νοεμβρίου 1985
Νικόλαος Παπαντωνίου 22 Μαΐου 1984 - 21 Ιουνίου 1984
Κωνσταντίνος Κουνουγέρης 9 Μαΐου 1985 - 5 Ιουνίου 1985
Εσωτερικών Γεώργιος Γεννηματάς 21 Οκτωβρίου 1981 - 17 Ιανουαρίου 1984 Ευστάθιος Παναγούλης 29 Οκτωβρίου 1981 - 31 Αυγούστου 1982
Αγαμέμνων Κουτσόγιωργας 17 Ιανουαρίου 1984 - 22 Μαΐου 1984 Μιλτιάδης Παπαϊωάννου 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
21 Ιουνίου 1984 - 9 Νοεμβρίου 1985
Παναγιώτης Μαρκόπουλος 22 Μαΐου 1984 - 21 Ιουνίου 1984 Ηλίας Κατριβάνος 17 Ιανουαρίου 1984 - 21 Σεπτεμβρίου 1984
9 Μαΐου 1985 - 5 Ιουνίου 1985 Δημήτριος Σαπουντζής 21 Σεπτεμβρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985
Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Ελευθέριος Βερυβάκης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Γεώργιος Λιάνης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
Απόστολος Κακλαμάνης 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985 Πέτρος Μώραλης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουνίου 1985
Στέλιος Παπαθεμελής 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Οικονομικών Μανόλης Δρεττάκης 1 Οκτωβρίου 1981 - 28 Ιουνίου 1982 Δημήτριος Τσοβόλας 21 Οκτωβρίου 1981 - 22 Μαΐου 1984
22 Μαΐου 1984 - 5 Ιουνίου 1985Σημ.1
Δημήτριος Κουλουριάνος 5 Ιουλίου 1982 - 9 Σεπτεμβρίου 1983 Δημοσθένης Δημοσθενόπουλος 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
27 Μαρτίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985
Γιάννης Ποττάκης 9 Σεπτεμβρίου 1983 - 27 Μαρτίου 1984 Παναγιώτης Ρουμελιώτης 5 Ιουλίου 1982 - 23 Ιουλίου 1983
Γεράσιμος Αρσένης 27 Μαρτίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985 Δημήτριος Πιτσιώρης 9 Σεπτεμβρίου 1983 - 27 Μαρτίου 1984
Γεωργίας Κωνσταντίνος Σημίτης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουνίου 1985 Γεώργιος Μωραΐτης 8 Φεβρουαρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985Σημ.1
21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
Κωνσταντίνος Αλεξιάδης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
Μόσχος Γικόνογλου 5 Ιουλίου 1982 - 8 Φεβρουαρίου 1984
Παναγιώτης Κατσαρός 5 Ιουλίου 1982 - 8 Φεβρουαρίου 1984
Ευστάθιος Γιώτας 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Βιομηχανίας και Ενέργειας Αναστάσιος Πεπονής 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Δημήτριος Πιτσιώρης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
Εμπορίου Νικόλαος Ακριτίδης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Ιωάννης Παπασπύρου 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
21 Σεπτεμβρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985 Θεόδωρος Πάγκαλος 5 Ιουλίου 1982 - 17 Ιανουαρίου 1984
Γεώργιος Μωραΐτης 5 Ιουλίου 1982 - 8 Φεβρουαρίου 1984 Ανδρέας Καζάζης 17 Ιανουαρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985
Βασίλειος Κεδίκογλου 8 Φεβρουαρίου 1984 - 21 Σεπτεμβρίου 1984
Κοινωνικών Υπηρεσιών Παρασκευάς Αυγερινός 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Μαρία Κυπριωτάκη - Περράκη 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
Ρούλα Κακλαμανάκη 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982
Κοινωνικών Ασφαλίσεων Ελευθέριος Βερυβάκης 5 Ιουλίου 1982 - 21 Σεπτεμβρίου 1984 Ρούλα Κακλαμανάκη 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Γεώργιος Γεννηματάς 21 Σεπτεμβρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985
Δημοσίων Έργων Άκης Τσοχατζόπουλοςσημ 2 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Οκτωβρίου 1984 Βασίλης Παπαγιάννης 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Γιώργος Περάκης 5 Οκτωβρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985
Εργασίας Απόστολος Κακλαμάνης 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Ευάγγελος Γιαννόπουλος 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Συγκοινωνιών Ευάγγελος Γιαννόπουλος 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Σήφης Βαλυράκης 21 Οκτωβρίου 1981 - 23 Νοεμβρίου 1984
Νίκος Ακριτίδης 5 Ιουλίου 1982 - 21 Σεπτεμβρίου 1984
Ιωάννης Παπαδονικολάκης 21 Σεπτεμβρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985 Κώστας Ασλάνης 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Δημόσιας Τάξης Ιωάννης Σκουλαρίκης 21 Οκτωβρίου 1981 - 9 Νοεμβρίου 1985 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Αλέξανδρος Φλώρος 9 Μαΐου 1985 - 5 Ιουνίου 1985
Εμπορικής Ναυτιλίας Ευστάθιος Γιώτας 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Γεώργιος Κατσιφάρας 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών Μελίνα Μερκούρη 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουνίου 1985 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος Αντώνης Τρίτσης 21 Οκτωβρίου 1981 - 21 Σεπτεμβρίου 1984 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Ευάγγελος Κουλουμπής 21 Σεπτεμβρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985
Βορείου Ελλάδος Βασίλης Ιντζές 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουνίου 1985 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Ενέργειας και Φυσικών Πόρων Ευάγγελος Κουλουμπής 5 Ιουλίου 1982 - 21 Σεπτεμβρίου 1984 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Ελευθέριος Βερυβάκης 21 Σεπτεμβρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985
Έρευνας και Τεχνολογίας Γεώργιος Λιάνης 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Υγείας και Πρόνοιας Παρασκευάς Αυγερινός 5 Ιουλίου 1982 - 17 Ιανουαρίου 1984 Μαρία Κυπριωτάκη - Περράκη 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Γεώργιος Γεννηματάς 17 Ιανουαρίου 1984 - 5 Ιουνίου 1985 Ιωάννης Φλώρος 5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985
Άνευ Χαρτοφυλακίου Ευάγγελος Κουλουμπής 21 Οκτωβρίου 1981 - 5 Ιουλίου 1982 Δεν πραγματοποιήθηκε διορισμός αναπληρωτή υπουργού ή υφυπουργού.
Παρασκευάς Αυγερινός 17 Ιανουαρίου 1984 - 17 Ιουλίου 1984
Αναστάσιος Πεπονής 17 Ιανουαρίου 1984 - 2 Ιουλίου 1984

Σημ.1: Αναπληρωτής υπουργός.
Σημ 2: Ο Α. Τσοχατζόπουλος διετέλεσε υπουργός στον πρωθυπουργό από 5 Οκτωβρίου 1984 έως 5 Ιουνίου 1985.

Το Πρωθυπουργικό ΓραφείοΕπεξεργασία

Η πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν αυτή που δημιούργησε το Πολιτικό Γραφείο του Πρωθυπουργού (αργότερα Γενική Γραμματεία του Πρωθυπουργού) ως αυτοτελή δημόσια υπηρεσία (νόμος 1299/1982). Για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία το γραφείο του πρωθυπουργού απέκτησε θεσμική υπόσταση και σημαντικό ρόλο στην χάραξη, διαμόρφωση και εφαρμογή της πολιτικής, σε διάφορους τομείς. Ο τότε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου, Αντώνης Λιβάνης, αποτελούσε ισχυρότερο κυβερνητικό παράγοντα απ' όλους τους υπουργούς. Στο Πολιτικό Γραφείο του Πρωθυπουργού υπηρετούσαν πάνω από 70 σύμβουλοι και συνεργάτες, κατανεμημένοι στα αρμόδια ειδικά γραφεία του.[1]

  • γενικός διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Πρωθυπουργού: Αντώνης Λιβάνης, στον οποίο υπάγονταν:[2]
  • Ιδιαίτερο Γραφείο του Πρωθυπουργού: διευθύντρια Αγγέλα Κοκκόλα
  • Νομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού: διευθυντής Γεώργιος Κασιμάτης (καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου), υποδιευθυντής Στέργιος Βάλλας (εφέτης)
  • Διπλωματικό Γραφείο του Πρωθυπουργού: διευθυντής Χρήστος Μαχαιρίτσας
  • Οικονομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού: διευθυντής Ιωάννης Παπανικολάου
  • Στρατιωτικό Γραφείο του Πρωθυπουργού: διευθυντής Δημήτριος Αρβανίτης (συνταγματάρχης του Στρατού Ξηράς)
  • Γραφείο Ασφαλείας του Πρωθυπουργού: διευθυντής Μανώλης Χουρδάκης, (αντισυνταγματάρχης της Χωροφυλακής)

Ανάμεσα στους ειδικούς συμβούλους και συνεργάτες του πρωθυπουργού που μετέπειτα έγιναν γνωστοί στον δημόσιο βίο ήταν και οι: Νικόλαος Γκαργκάνας, Γιάννης Ρουμπάτης, Γιάννος Κρανιδιώτης, Μιχάλης Σάλλας, Δημήτριος Οπρόπουλος, Λάμπης Νικολάου, Δημήτρης Αβραμόπουλος, Σπύρος Φλογαΐτης, Αντώνης Στρατής, Μιχάλης Ζιάγκας, Κυβέλη Θεοχάρη, Περικλής Νεάρχου, Γιώργος Τρεπεκλής κ.α.[3]

Κυβερνητικό έργοΕπεξεργασία

Εσωτερική πολιτικήΕπεξεργασία

Από την κυβέρνηση Παπανδρέου αναγνωρίζεται η Εθνική Αντίσταση,[4]ιδρύεται το Εθνικό Σύστημα Υγείας, καθιερώνεται ο πολιτικός γάμος, το έτος κτήσης του δικαιώματος του εκλέγειν είναι στα 18, εισήχθη το μονοτονικό σύστημα και καταργείται η σχολική ενδυμασία (1982), θεσπίζονται διάφορα επιδόματα και αναγνωρίζεται το εργατικό ατύχημα, καταργείται ο αναχρονιστικός θεσμός της προίκας και εξισώνονται τα δύο φύλα σύμφωνα με το νέο οικογενειακό δίκαιο[5], αναγνωρίζεται η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και παραχωρείται άδεια επιστροφής στην Ελλάδα στους πολιτικούς πρόσφυγες του Δημοκρατικού Στρατού.[6][7][8][9][10] Καταργείται η Ελληνική Χωροφυλακή και η Αστυνομία Πόλεων και συγχωνεύονται σε ένα ενιαίο σώμα, την Ελληνική Αστυνομία, αποστρατικοποιείται η ΥΕΝΕΔ και μετονομάζεται σε ΕΡΤ2, συστήνεται ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, επέκταση της πενθήμερης εργασίας, άδεια με αποδοχές, καθιέρωση της ΑΤΑ [11], μείωση των ωρών εργασίας σε 40, κατάργηση της ακαδημαϊκής έδρας [12] και η κοινωνικοποίηση των προβληματικών επιχειρήσεων [13], η θέσπιση του συναινετικού διαζυγίου, η κατανομή της διατροφής κατά την ανάγκη και η κατάργηση του νόμου περί τεντιμποϋσμού ήταν μερικά ακόμη μέτρα που ελήφθησαν.
[1] Το νομοθετικό και θεσμικό έργο των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου

Εξωτερική πολιτικήΕπεξεργασία

Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησής του ήταν αρκετά δραστήρια. Τον Μάρτιο του 1985, με πρότασή του[14], το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καθιέρωσε τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ), η εφαρμογή των οποίων στόχευε στη βελτίωση των κοινωνικοοικονομικών διαρθρώσεων στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές της Κοινότητας. Το 1985 η Ελλάδα επιτυχώς σταματά τη επιτυχημένη διένεξη Γαλλίας και Λιβύης, οι οποίες υποστήριζαν αντιμαχόμενες δυνάμεις στο Τσαντ, που υπέγραψαν τη «Συμφωνία της Ελούντας». Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ένας εκ των έξι ηγετών των τεσσάρων Ηπείρων (Ευρώπη, Αφρική, Ασία, Αμερική) οι οποίοι πήραν την πρωτοβουλία κίνησης υπέρ της παγκόσμιας ειρήνης και αφοπλισμού των υπερδυνάμεων. Στη 1 Μαρτίου 1982 πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσκεψη Έλληνα πρωθυπουργού στην Κύπρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


  1. Καθημερινή, 13 Φεβρουαρίου 1983, και Έθνος, 12 Ιουλίου 1984
  2. Καθημερινή, 13 Φεβρουαρίου 1983, και Έθνος, 12 Ιουλίου 1984
  3. Καθημερινή, 13 Φεβρουαρίου 1983, και Έθνος, 12 Ιουλίου 1984
  4.   Στιγμιότυπα από την τριήμερη συζήτηση του νομοσχεδίου σχετικά με την Εθνική Αντίσταση (17 έως 19 Αυγούστου 1982) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
  5. ν.1329/1983
  6. Πανταζόπουλος, Ανδρέας (2001). Για το Λαό και το Έθνος: Η στιγμή Ανδρέα Παπανδρέου 1965-1989. Αθήνα: εκδόσεις Πόλις. σελ. 63-121. ISBN 978-960-8132-32-0. 
  7. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα :0.
  8. Jacobs, Francis (1989). Western European political parties: a comprehensive guide. Addison-Wesley Longman Limited. σελ. 123-130. ISBN 9780582001138. 
  9. Miller, James Edward (2009). The United States and the making of modern Greece: history and power 1950-1974. The University of North Carolina Press. ISBN 9780807887943. 
  10. Μποτόπουλος, Κωνσταντίνος. «Το θεσμικό έργο των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου». botopoulos.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2016. 
  11. ν.1282/1982
  12. 1268/1982
  13. ν.1386/1983
  14. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα autogenerated1.