Ντίνος Μιχαηλίδης

Ελληνοκύπριος πολιτικός

Ο Ντίνος Μιχαηλίδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε πρόεδρος του ΑΔΗΚ,[1][2] Υπουργός Προεδρίας,[3] Υπουργός Εσωτερικών[4] και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμενού εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ (1991-1993) και το ΑΔΗΚ (2001-2006).[1][2]

Ντίνος Μιχαηλίδης
Πρόεδρος ΑΔΗΚ
Περίοδος
1999 – 2010
Υπουργός Προεδρίας
Περίοδος
23 Σεπτεμβρίου 1982 – 31 Ιουλίου 1985
ΠρόεδροςΣπύρος Κυπριανού
ΠροκάτοχοςΣτέλιος Κατσελλής
ΔιάδοχοςΔημήτριος Λιβέρας
Υπουργός Εσωτερικών
Περίοδος
1 Αυγούστου 1985 – 27 Φεβρουαρίου 1988
ΠρόεδροςΣπύρος Κυπριανού
ΠροκάτοχοςΡόης Νικολαΐδης
ΔιάδοχοςΧριστόδουλος Βενιαμίν
Βουλευτής
Βουλής των Αντιπροσώπων
(Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού)
Περίοδος
30 Μαΐου 1991 – 28 Φεβρουαρίου 1993
Υπουργός Εσωτερικών
Περίοδος
28 Φεβρουαρίου 1993 – 11 Νοεμβρίου 1997
ΠρόεδροςΓλαύκος Κληρίδης
ΠροκάτοχοςΧριστόδουλος Βενιαμίν
ΔιάδοχοςΓεώργιος Σταυρινάκης
Υπουργός Εσωτερικών
Περίοδος
28 Φεβρουαρίου 1988 – 18 Μαρτίου 1999
ΠρόεδροςΓλαύκος Κληρίδης
ΠροκάτοχοςΓεώργιος Σταυρινάκης
ΔιάδοχοςΧριστόδουλος Χριστοδούλου
Βουλευτής
Βουλής των Αντιπροσώπων
(Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού)
Περίοδος
7 Ιουνίου 2001 – 31 Μαΐου 2006
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση26 Δεκεμβρίου 1937 (1937-12-26) (82 ετών)
Κοιλάνι, Κύπρος
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΚυπριακή
Πολιτικό κόμμαΔΗΚΟ 2010-σήμερα
ΑΔΗΚ 1999-2010
ΔΗΚΟ 1976-1997
ΣύζυγοςΟλβία Φασουλιώτη
Παιδιά1 κόρη και 2 υιούς
ΣπουδέςΠολιτικές Επιστήμες
Νομική
ΕπάγγελμαΔιπλωμάτης
Δικηγόρος
Νομικός
Σύμβουλος επιχειρήσεων

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Ντίνος Μιχαηλίδης γεννήθηκε στη Λεμεσός στις 26 Δεκεμβρίου 1937 και μεγάλωσε στο Κοιλάνι.[2] Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα.[2] Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.[2] Εργαζόταν ως δικηγόρος, νομικός και σύμβουλος επιχειρήσεων.[2]

Είναι νυμφευμένος με την Ολβία Φασουλιώτη και έχει μια κόρη και δύο υιούς.[2]

Πολιτική διαδρομήΕπεξεργασία

Την περίοδο 1961-1982 εργαζόταν στη Διπλωματική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας.[2] Υπηρέτησε ως πρέσβης σε διάφορες πρεσβείες και θέσεις.[2]

Το 1976 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΔΗΚΟ.[2] Διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, της Πολιτικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματος.[2] Επιπλέον, την περίοδο 1996-1998 διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ.[2]

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1982 διορίστηκε Υπουργός Προεδρίας στην κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού.[2] Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τον Αύγουστο του 1985, όταν και διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών.[2][5] Η θητεία του ολοκληρώθηκε με την ολοκλήρωση της θητείας της κυβέρνησης.[6]

Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΔΗΚΟ.[7] Το 1993 αναλαμβάνει και πάλι καθήκοντα Υπουργού Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη.[2] Το 1997, λίγο πριν την ολοκλήρωση της θητείας της κυβέρνησης, το ΔΗΚΟ αποχωρεί από αυτήν.[6] Ωστόσο, ο Ντίνος Μιχαηλίδης, ο οποίος προερχόταν από το ΔΗΚΟ, δεν παραιτήθηκε.[6] Μετά από αντίδραση της αντιπολίτευσης λόγω εκλογών, διορίστηκε υπηρεσιακός υπουργός στο Υπουργείο Εσωτερικών που ήταν το αρμόδιο υπουργείο για τη διεξαγωγή των εκλογών.[6] Στις προεδρικές εκλογές του 1998 ο Γλαύκος Κληρίδης επανεκλέγεται και διορίζει τον Ντίνο Μιχαηλίδη ξανά στη θέση του Υπουργού Εσωτερικών.[6] Παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 1999.[8]

Ο Ντίνος Μιχαηλίδης είχε διαφωνήσει με την απόφαση του ΔΗΚΟ να αποχωρήσει από την κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη και να στηρίξει στις προεδρικές εκλογές του 1998 τον Γιώργο Ιακώβου, συνεργαζόμενο με το ΑΚΕΛ.[9] Για τον λόγο αυτό αποχώρησε από το ΔΗΚΟ το 1997.[9][10][11]

Στις 28 Μαρτίου 1999 ίδρυσε το Αγωνιστικό Δημοκρατικό Κίνημα (ΑΔΗΚ), του οποίου ανέλαβε την προεδρία.[10] Στις βουλευτικές εκλογές του 2001 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΑΔΗΚ.[12]

Στις δύο θητείες του ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Επιλογής, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων, μέλος της Κοινοβουλευτικές Επιτροπής Εξωτερικών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και μέλος της Κοινοβουλευτικές Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας.[2] Επιπλέον, ήταν αναπληρωματικό μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κύπρου.[2]

Στις προεδρικές εκλογές του 2003 στήριξε τον Γλαύκο Κληρίδη.[13] Στις προεδρικές εκλογές του 2008 στήριξε τον Τάσσο Παπαδόπουλο,[14] ενώ στον β΄ γύρο δεν υποστήριξε κανένα υποψήφιο.[15] Στο δημοψήφισμα του 2004 σχετικά με την αποδοχή ή όχι του Σχεδίου Ανάν για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, ο Ντίνος Μιχαηλίδης υποστήριξε την απόρριψη του.[16]

Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 διεκδίκησε επανεκλογή, συμμετέχοντας στο ψηφοδέλτιο του ΕΥΡΩΚΟ, αλλά δεν εξελέγη.[17] Στις ευρωεκλογές του 2009 το κόμμα του στήριξε το ψηφοδέλτιο του ΔΗΚΟ.[18]

Τον Δεκέμβριο του 2010 ο Ντίνος Μιχαηλίδης επέστρεψε στο ΔΗΚΟ μετά την απόφαση του ΑΔΗΚ για ένταξη του στο ΔΗΚΟ, η οποία έγινε αποδεχτή από το ΔΗΚΟ.[11]

Υπόθεση με τη δικαιοσύνηΕπεξεργασία

Τον Φεβρουάριο του 2015 το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Ελλάδας επέβαλε ποινή φυλάκισης 15 ετών στον Ντίνο Μιχαηλίδη «για διακίνηση παράνομων αμοιβών από την αγορά [από το Ελληνικό κράτος] των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων TOR M1 επί υπουργίας Άκη Τσοχατζόπουλου».[19][20][21] Αποφυλακίστηκε στο τέλος του έτους.[20][22]

Τιμητικές διακρίσειςΕπεξεργασία

Ο Ντίνος Μιχαηλίδης έλαβε τα εξής παράσημα:[2]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. σελ. 158. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 «ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Μ. ΝΤΙΝΟΣ». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Δεκεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2004. 
  3. «Όλοι οι υπουργοί από το 1960 μέχρι σήμερα (πίνακας)». Offsite Politics. 8 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  4. «Υπουργείο Εσωτερικών - Προηγούμενοι Υπουργοί». www.moi.gov.cy. Υπουργείο Εσωτερικών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  5. «Κατάλογος Ονομάτων Υπουργών και Υφυπουργών από την Ανακήρυξη της Δημοκρατίας». www.cm.gov.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2019. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 «Υπό ποιους ΥΠΕΣ έγιναν οι εκλογές». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 10 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  7. «Εκλογές 19ης Μαΐου 1991». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  8. «Μιχαηλίδης - Παραίτηση (1)». www.hri.org. Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων. 18 Μαρτίου 1999. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  9. 9,0 9,1 «ΔΗΚΟ: Από τον Αλ.Μιχαηλίδη στη διαγραφή Καρογιάν». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 12 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2019. 
  10. 10,0 10,1 «Κόμματά που ήλθαν, είδαν και απήλθαν». ΡΕΠΟΡΤΕΡ. 4 Δεκεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  11. 11,0 11,1 «Ξανά προς το ΔΗΚΟ τραβά». www.sigmalive.com. 22 Δεκεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  12. «Εκλογές 27ης Μαΐου 2001». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  13. «Πρόεδρος Δημοκρατίας - Πρόεδρος ΑΔΗΚ - Εκλογές». www.hri.org. Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων. 28 Ιανουαρίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  14. «Δηλώσεις Ντίνου Μιχαηλίδη». www.radiopafos.com. 11 Οκτωβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2007. 
  15. «Επισκόπηση κυπριακού Τύπου». www.naftemporiki.gr. 22 Φεβρουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  16. «Οριστικό «όχι» από ΑΔΗΚ, Επαλξη». www.naftemporiki.gr. 14 Απριλίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  17. «Αποτελέσματα κατά εκλογική κάλπη» (PDF). Ο Φιλελεύθερος. 21 Μαΐου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019. 
  18. «ΑΔΗΚ: Στήριξη ΔΗΚΟ στις ευρωεκλογές». www.sigmalive.com. 12 Μαΐου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  19. «15 χρόνια φυλάκιση σε Ντίνο και Μιχάλη Μιχαηλίδη». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 11 Φεβρουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  20. 20,0 20,1 «Ελεύθερος χωρίς εγγύηση αφέθηκε ο Ντίνος Μιχαηλίδης». www.sigmalive.com. 30 Δεκεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  21. «Η λίστα των κρατικών αξιωματούχων που βρίσκονται στις Κεντρικές φυλακές». 1 Μαρτίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  22. Βιολάρη, Φρόσω (28 Σεπτεμβρίου 2017). «Οι VIPs των Κεντρικών Φυλακών – Το χρονικό». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

Πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Στέλιος Κατσελλής
Υπουργός Προεδρίας
23 Σεπτεμβρίου 1982 – 31 Ιουλίου 1985
Διάδοχος
Δημήτριος Λιβέρας
Προκάτοχος
Ρόης Νικολαΐδης
Υπουργός Εσωτερικών
1 Αυγούστου 1985 – 1 Αυγούστου 1985
Διάδοχος
Χριστόδουλος Βενιαμίν
Προκάτοχος
Χριστόδουλος Βενιαμίν
Υπουργός Εσωτερικών
28 Φεβρουαρίου 1993 – 11 Νοεμβρίου 1997
Διάδοχος
Γεώργιος Σταυρινάκης
Προκάτοχος
Γεώργιος Σταυρινάκης
Υπουργός Εσωτερικών
28 Φεβρουαρίου 1988 – 18 Μαρτίου 1999
Διάδοχος
Χριστόδουλος Χριστοδούλου