Π.Α.Ο. Ατρόμητος Πειραιώς

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ατρόμητος.

Ο Π.Α.Ο. Ατρόμητος Πειραιώς είναι αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1926 με χρώματα το μπλε και άσπρο και εδρεύει στην περιοχή των Καμινίων στον Πειραιά.[1]

Π.Α.Ο. Ατρόμητος Πειραιώς
Atromitos Le Pirée FC (logo).svg
ΌνομαΠοδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Ατρόμητος Πειραιώς
Ίδρυση1926
Χρώματα          Μπλε, Λευκό
ΠρόεδροςΚώστας Σαρρής
Ιστοσελίδαatromitospireos.gr

Αποτελεί ένας από τους πιο ιστορικούς αθλητικούς συλλόγους του Πειραιά, με πιο διακεκριμένο τμήμα του, αυτό του ποδοσφαίρου.[2] Από το 1985 διέθετε επίσης τμήματα μπάσκετ ανδρών και γυναικών, τα οποία από το 1990 δρουν ανεξάρτητα από τον σύλλογο, με την ονομασία Ε.Σ.Η. Ατρόμητος Πειραιά.

Τμήμα ποδοσφαίρουΕπεξεργασία

Π.Α.Ο. Ατρόμητος Πειραιώς
 
Ίδρυση1926
ΈδραΠειραιάς, Ελλάδα
ΣτάδιοΔημοτικό Γήπεδο Ρέντη «Σταύρος Μελισσουργός»
ΠρωτάθλημαΑ΄ ΕΠΣΠ
 
 
 
 
 
 
 
Πρώτη εμφάνιση

Ο Ατρόμητος Πειραιώς μετέχει σε διοργανώσεις της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.) Πειραιά από την αγωνιστική περίοδο 1929-30, όταν εντάχθηκε στη Γ΄ τοπική κατηγορία. Έπειτα από τέσσερις συνεχόμενες χρονιές στη Γ΄ κατηγορία, την τελευταία 1933-34, κατέκτησε την πρώτη θέση και προβιβάστηκε απευθείας στην Β΄ κατηγορία. Την περίοδο της Κατοχής ή μετά την Απελευθέρωση, συγχωνεύτηκε με τον «Κεραμεικό Καμινίων», ο οποίος έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣΠ 1940-41, το οποίο διακόπηκε εξαιτίας του ελληνοϊταλικού πολέμου.

Μεταπολεμικά και έπειτα πλέον από τη συγχώνευση, ο σύλλογος συνέχισε ως «Ατρόμητος» στην Α΄ κατηγορία, στην οποία συχνά ήταν πρωταγωνιστής μαζί με τους Εθνικό, Ολυμπιακό και Προοδευτική. Την περίοδο 1946-47 αναδείχθηκε δευτεραθλητής Πειραιά και κέρδισε τη συμμετοχή του στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, στο οποίο τερμάτισε προτελευταίος στην 5η θέση, μπροστά από τον Μακεδονικό, με σημαντικότερα αποτελέσματα: νίκη (1-0), ισοπαλία (2-2) εκτός έδρας με την ΑΕΚ και δυο νίκες με τον Μακεδονικό (2-0, 4-2).[3] Την επόμενη, 1947-48 τερμάτισε ξανά στη 2η θέση και μέχρι το 1958 τερμάτιζε σταθερά στην 4η θέση. Την περίοδο 1957-58 ισοβάθμησε αρχικά με τον Εθνικό στην 3η θέση, αλλά στη συνέχεια ο αγώνας κατάταξης έληξε ισόπαλος 1-1 και ευνοήθηκε ο Εθνικός, που είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων στο πρωτάθλημα και κατεγάγη τελικά 4ος, στερώντας έτσι την πρόκριση του στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα.

Την περίοδο 1959-60 αναδείχθηκε πρωταθλητής Πειραιά και προκρίθηκε στην άτυπη τότε Β΄ Εθνική. Εκεί, ισοβάθμισε στην πρώτη θέση με τον Πανελευσινιακό και επικρατώντας σε αγώνα κατάταξης με 1-0, αναδείχθηκε πρωταθλητής ομίλου και κέρδισε την πρόκριση του στην Α΄ Εθνική.[4] Την ομάδα αποτελούσαν οι: Κοψαχείλης (τερμ.), Μπελούκας, Τσιαμάκος, Ιωνάς, Στριμπέλης, Τσατσαρίδης, Ζουγανέλης, Νίκος Αλέφαντος, Χόβρης, Δροσόπουλος, Τουλτσινάκης, Ανασόπουλος, Μάμαλης και Πατρινός. Οι Αλέφαντος, Δροσόπουλος, Μάμαλης, Τσιαμάκος και Τσατσαρίδης ήρθαν το καλοκαίρι του 1959 ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Γιώργου Σιδέρη στον Ολυμπιακό.

Έλαβε μέρος στο δεύτερο κατά σειρά πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας, για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του, την περίοδο 1960-61, οπού τερμάτισε τελευταίος και υποβιβάστηκε.[5] Την ομάδα εκείνη αποτελούσαν οι: Νίκος Αλέφαντος, Γιάννης Αμπατζόγλου, Αναγνωστόπουλος, Παναγιώτης Ανασόπουλος, Χρήστος Αναστασιάδης, Θεόδωρος Αργουδέλης, Γιάννης Γαβαλάς, Ευγένιος Γεωργακόπουλος, Βαγγέλης Δημόπουλος, Χρήστος Ζουγανέλης, Μιχάλης Ιωνάς, Κόρμπος, Παναγιώτης Κοψαχείλης, Μάμαλης, Κώστας Μπελούκας, Νομικός (από τον Α.Ο. Ποντίων Νίκαιας), Δημήτρης Σκαραμαγκάς, Νίκος Στριμπέλης, Κώστας Τουλτσινάκης, Νίκος Τσαμάκος, Άριστείδης Τσατσαρίδης και ο Σταύρος Χόβρης.

Στη συνέχεια, είχε σταθερή παρουσία για 16 χρονιές στη Β΄ Εθνική, όποτε και την περίοδο 1977-78 υποβιβάστηκε[6] στην αμέσως κατώτερη κατηγορία, Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, την μετέπειτα Γ΄ Εθνική. Στην Εθνική Ερασιτεχνική αγωνίστηκε τρεις συνεχόμενες χρονιές και τη σεζόν 1980-81 κατέκτησε το πρωτάθλημα και επέστρεψε στην Β΄ Εθνική, στην οποία έδωσε την παρουσία του για τελευταία φορά έως σήμερα τις χρονιές 1981-82 και 1982-83, όταν την τελευταία υποβιβάστηκε εκ νέου,[7] για να γνωρίσει νέο υποβιβασμό τη χρονιά 1983-84 από την Γ΄ Εθνική στο Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, τη μετέπειτα Δ΄ Εθνική.

Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε μεταξύ τοπικού πρωταθλήματος και Δ΄ Εθνικής, για να επιστρέψει στην Γ΄ Εθνική το 2013 ύστερα από 29 χρόνια απουσίας. Στην Γ΄ Εθνική αγωνίστηκε από τη σεζόν 2013-14 έως και τη σεζόν 2015-16 που υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα 1ου ομίλου της Α΄ ΕΠΣΠ και κέρδισε την επάνοδο στην Γ΄ Εθνική. Τη σεζόν 2018-19 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική, γνωρίζοντας ωστόσο τον υποβιβασμό.

ΈδραΕπεξεργασία

Στο παρελθόν έδρα του Ατρομήτου Πειραιώς αποτέλεσαν επί χρόνια το Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και το Γήπεδο Νίκαιας.[8] Στα πιο σύγχρονα χρόνια του συλλόγου έδρα του, μέχρι και σήμερα, αποτέλεσαν το Δημοτικό Γήπεδο Καμινίων[9] και το Δημοτικό Γήπεδο Ρέντη «Σταύρος Μελισσουργός».[10]

ΠοδοσφαιριστέςΕπεξεργασία

Από τον Ατρόμητο Πειραιώς ξεκίνησαν την καριέρα τους ο διεθνής στράικερ του Ολυμπιακού Γιώργος Σιδέρης το 1958 και ο επίσης διεθνής, μετέπειτα επιθετικός της ΑΕΚ, Ηλίας Παπαγεωργίου.

Από τον Ατρόμητο αναδείχθηκαν ακόμη αρκετοί καταξιωμένοι ποδοσφαιριστές. Τρεις από αυτούς, οι κυνηγοί Χρήστος Χατζησκουλίδης, Γιώργος Δουρδουνάς και ο αμυντικός Ιωάννης Κοντογιώργος, οι οποίοι έκαναν πολυετή καριέρα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ιδιαίτερα ταλαντούχος ήταν και ο επιθετικός Παναγιώτης Κατσαρός, σύγχρονος των Χατζησκουλίδη - Δουρδουνά, που όμως είχε πιο σύντομη καριέρα.

Με τον Ατρόμητο Πειραιώς αγωνίσθηκαν και οι μετέπειτα προπονητές, Νίκος Αλέφαντος και Νίκος Στριμπέλης.

Τίτλοι και διακρίσειςΕπεξεργασία

ΤίτλοιΕπεξεργασία

ΔιακρίσειςΕπεξεργασία

Τμήμα μπάσκετΕπεξεργασία

Π.Α.Ο. Ατρόμητος Πειραιώς
 
Ταυτότητα
Ίδρυση1985
Διάλυση1990
ΧρώματαΜπλέ, Άσπρο
         
ΠεριοχήΠειραιάς, Ελλάδα
Διακρίσεις

Ο Π.Α.Ο. Ατρόμητος Πειραιώς ίδρυσε τμήμα καλαθοσφαίρισης από το 1985.

Το 1990 το τμήμα διαχωρίστηκε τυπικά από το σύλλογο, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του συλλόγου και μετονομάστηκε σε «Σύνδεσμος Φίλων Ατρόμητος Πειραιά», συντμημένα «Σ.Φ. Ατρόμητος Πειραιά», συνεχίζοντας έτσι αυτόνομα.

Το 2000 ο Σ.Φ. Ατρόμητος Πειραιά ενώθηκε με τη σειρά του, με τον αθλητικό σύλλογο Ηρακλή Πειραιά (που καλλιεργεί τμήματα βόλεϊ και στίβου) και δημιούργησε το μεγαλύτερο σωματείο στην ευρύτερη περιοχή, ακολούθως μετονομαζόμενο σε «Ένωση Συλλόγων Ηρακλής-Ατρόμητος Πειραιά», συντμημένα «Ε.Σ. Ηρακλής-Ατρόμητος Πειραιά» και «Ε.Σ.Η. Ατρόμητος Πειραιά», όπου συνεχίζει ως σήμερα.[11]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγήΕπεξεργασία

  • 40 χρόνια ελληνικό ποδόσφαιρο και ΠΡΟΠΟ, έκδοση ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ, 1999