Ρύζια Κιλκίς

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°55′43″N 22°34′14″E / 40.92861°N 22.57056°E / 40.92861; 22.57056

Τα Ρύζια είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 40 μέτρα.[1]

Ρύζια
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ρύζια
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΠαιονίας
Δημοτική ΕνότηταΑξιούπολης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
ΝομόςΚιλκίς
Υψόμετρο40
Πληθυσμός389 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.61400
Τηλ. κωδ.+30 23430

Γεωγραφία - ΙστορίαΕπεξεργασία

Τα Ρύζια βρίσκονται δυτικά του ποταμό Αξιού, σε απόσταση 11 χλμ. Ν.από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου) και 43 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Κιλκίς. Είναι κτισμένα ανάμεσα στον Ευρωπό (Ν.), την Τούμπα (ΝΔ.), το Βαλτοτόπι και το Καμποχώρι (Β.)

Για την ονομασία του υπάρχουν δύο βασικές εκδοχές:

α) προέρχεται από τη λέξη «Ορυζάρτσι», (η ονομασία του χωριού μέχρι το 1926[2]) που πιθανολογείται ότι σημαίνει ρυζοφαγάς.

β) προέρχεται από τη λέξη «ρίζα», δεδομένου ότι βρίσκεται στις ρίζες του βουνού Πάϊκου. Στην περίπτωση αυτή γράφεται "Ρίζια", όπως απαντάται σε πολλά έγγραφα.
Το χωριό ιδρύθηκε από γηγενείς Μακεδόνες, αρκετοί από τους οποίους πήραν μέρος στο Μακεδονικό Αγώνα, όπως για παράδειγμα οι Βασίλειος Βάντσης και Χρήστος Καραμάρκος[3].

Το 1924 εγκαταστάθηκαν στο χωριό Μικρασιάτες πρόσφυγες, από το Κίσδερβεντ Βιθυνίας, και Θρακιώτες, προερχόμενοι από το Τζελέπιο, τη Μήδεια, τη Βιζύη και τις Καστανιές της Ανατολικής Θράκης.
Σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του χωριού είναι 389 κάτοικοι[4] που οι κύριες ασχολίες τους είναι κυρίως η γεωργία και λιγότερο η κτηνοτροφία.

Σημαντικοί ΡυζιώτεςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 217, τομ. 18. 
  2. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2020. 
  3. "Αφανείς Γηγενείς Μακεδονομάχοι" Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών (ΕΜΣ), University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008
  4. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10517 (σελ. 43 του pdf)