Άνοιγμα κυρίου μενού
Ο "μεγάλος Σέσωστρις" χαραγμένος ως Ραμσής Β΄, σε πίνακα του 19ου αιώνα κατά τη διάρκεια της Μάχης του Καντές.

Ο Σέσωστρις ήταν το όνομα βασιλιά της αρχαίας Αιγύπτου, ο οποίος, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οδήγησε στρατιωτική αποστολή σε μέρη της Ευρώπης.

Αναφορά του ΗροδότουΕπεξεργασία

Στις Ιστορίες του Ηροδότου φαίνεται να υπάρχει μια ιστορία που έλεγαν Αιγύπτιοι ιερείς για ένα φαραώ, τον Σέσωστρι, που κάποτε οδήγησε ένα στρατό βόρεια στη Νικρά Ασία, και μετά κατευθύνθηκε στα δυτικά μέχρι που πέρασε στην Ευρώπη, όπου νίκησε τους Σκύθες και τους Θράκες (πιθανώς στη σύγχρονη Ρουμανία και τη Βουλγαρία). Ο Σέσωστρις στη συνέχεια επέστρεψε στη πατρίδα, αφήνοντας αποίκους πίσω στο ποταμό Φάσις στην Κολχίδα. Ο Ηρόδοτος προειδοποιούσε τον αναγνώστη ότι αυτή η ιστορία ερχόταν από δεύτερο χέρι μέσω αιγύπτιων ιερέων. Επίσης σημείωνε ότι οι Κόλχιδες ήταν κοινώς γνωστοί ότι είναι Αιγύπτιοι άποικοι.[1]

Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη (που τον αποκαλεί Σέσωψι) και τον Στράβωνα, κατέκτησε ολόκληρο τον κόσμο, ακόμη και τηΣκυθία και την Αιθιοπία, χώρισε Αίγυπτο σε διοικητικές περιφέρειες ή νόμες, ήταν δίκαιος και εισήγαγε σύστημα καστών στην Αίγυπτο και τη λατρεία του Σέραπη. Ο Ηρόδοτος επίσης αναφέρει ότι όταν ο Σέσωστρις νίκησε ένα στρατό χωρίς μεγάλη αντίσταση ανήγειρε ένα πυλώνα στη πρωτεύουσα τους με ένα κόλπο για να συμβολίσει το γεγονός ότι ο στρατός τους πολεμούσε σαν τις γυναίκες.[2] Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος επίσης αναφέρει τον Σέσωστρι, όπου ισχυρίζεται ότι ηττήθηκε από τον Σαύλακα, πλούσιο βασιλιά της Κολχίδας.[3]

Ο Ηρόδοτος περιγράφει τον Σέσωστρι ως ο πατέρας του τυφλού βασιλιά Φέρωνα, ο οποίος ήταν λιγότερο πολεμοχαρείς από τον πατέρα του.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ηροδότου Ιστορίες 2.104
  2. Ηροδότου Ιστορίες 2.102
  3. Rackham, Harris, επιμ. (1938). Pliny Natural History I. Harvard University Press. σελ. 43. 

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Herodotus ii. 102-1ll
  • Diodorus Siculus i. 53-59
  • Strabo xv. p. 687
  • Kurt Sethe, "Sesostris," in Unters. z. Gesch. u. Altertumskunde Agyptens, tome ii. Hinrichs, Leipzig (1900).

Εξωτερικές συνδέσειςΕπεξεργασία