Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 42°22′N 18°55′E / 42.367°N 18.917°E / 42.367; 18.917

Τσέτινιε
Royal city of Cetinje.jpg
Flag of Cetinje.svg
Σημαία
Cetinje Coat-of-Arms.svg
Έμβλημα
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Τσέτινιε
42°23′36″N 18°55′19″E
ΧώραΜαυροβούνιο
Διοικητική υπαγωγήΚετίντζε
Έκταση910 km²
Υψόμετρο650 μ.
Ταχ. κωδ.81250
Ζώνη ώραςUTC+01:00
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Τσέτινιε[1], στα ελληνικά Κετίγνη[2][3][4], (μαυροβουνιακά και σερβικά: Cetinje, Цетиње) είναι μία πόλη του νότιου Μαυροβουνίου. Υπήρξε πρωτεύουσα της χώρας και σήμερα θεωρείται ως συμπρωτεύουσα με επίσημη κατοικία του Προέδρου του Μαυροβουνίου. Η πόλη βρίσκεται πάνω σε μία καρστικοποιημένη πεδιάδα, η οποία περιβάλλεται από ασβεστολιθικά βουνά, κυριότερο εκ των οποίων είναι το Όρος Λόβτσεν (1.749 μέτρα).[5][6]

Πίνακας περιεχομένων

ΟνομασίαΕπεξεργασία

 
Η είσοδος του Προεδρικού Μεγάρου της Κετίγνης.
 
Το ιστορικό θέατρο της πόλης.
 
Το μουσείο του Πέταρ Β΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος.

Στην Μαυροβουνιακή και Σερβική γλώσσα η πόλη ονομάζεται Τσέτινιε (Цетиње / Cetině). Στην Ιταλική έχει επίσης ονομασία ως Τσετίνιε (Cettigne), στην Ισπανική Θετίνια (Cetiña), στην Ελληνική Κετίγνη, στην Τουρκική Τσετίντζε (Çetince) και στην Αλβανική Τσετίνα (Cetina).[7][8]

ΙστορίαΕπεξεργασία

Εξαιτίας των τουρκικών στρατιωτικών πιέσεων ο Λόρδος του Πριγκιπάτου της Ζέτας, Ιβάν Τσρνόγεβιτς, μετακίνησε την πρωτεύουσα από την Ζάμπλιακ Τσρνογεβίτσα στους πρόποδες του Όρους Λόβτσεν. Έτσι, ίδρυσε την Κετίγνη, το 1482, χτίζοντας εκεί το παλάτι του και δύο χρόνια αργότερα το μοναστήρι της Παναγίας. Το μοναστήρι έγινε η κατοικία του μητροπολίτη της Ζέτας. Η Κετίγνη θα εξελιχθεί σε κέντρο κοσμικής και πνευματικής ζωής, ενώ εκεί θα ιδρυθεί το πρώτο τυπογραφείο των νότιων Σλάβων.[9]

Η ταχεία πρόοδος της Κετίγνης υπό την δυναστεία των Τσρνόγεβιτς διακόπηκε στα τέλη του 15ου αιώνα, όταν η περιοχή πέρασε στον έλεγχο των Τούρκων. Στους επόμενους δύο αιώνες η πόλη παρέμεινε στάσιμη, ενώ ήταν πεδίο αντιπαραθέσεων Τούρκων και Ενετών. Εξαιτίας των επιθέσεων, κατά τον 16ο και 17ο αιώνα, το παλάτι και το μοναστήρι καταστράφηκαν.[9]

Το 1697 η Κετίγνη ξεκίνησε να ακμάζει ξανά όταν πέρασε υπό την κυριαρχία των Πέτροβιτς και του ιδρυτή της δυναστείας τους, τον Μητροπολίτη Ντανίλο Α΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος.[9]

Εξαιτίας των απελευθερωτικών πολέμων και των μετέπειτα σχετιζόμενων ενεργειών, ο Ντανίλο Α΄ και οι διάδοχοί του δεν αφιέρωσαν αρκετό χρόνο για την ανοικοδόμηση της Κετίγνης. Ωστόσο, με την άνοδο στην εξουσία του Πέτρου Β΄ σημειώθηκε σημαντική πρόοδος. Χτίστηκαν νέα κτίρια και η πόλη έγινε ένα κύριο αστικό κέντρο της περιοχής.[9]

Η ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου αναγνωρίστηκε διεθνώς στο Συνέδριο του Βερολίνου το 1878 και πλέον η Κετίγνη γινόταν επίσημα πρωτεύουσά του.[10][9]

Πολλά σύγχρονα κτίρια ανοικοδομήθηκαν για ξένα προξενεία για τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων με διάφορες χώρες της Ευρώπης. Τα κτίρια του Γαλλικού, Ρωσικού, Βρετανικού, Ιταλικού και Αυστροουγγρικού προξενείου θεωρούνται ως το πιο όμορφα από αυτά. Το προξενείο της Ελλάδας άνοιξε το 1881 με πρώτο πρόξενο τον Αλέξανδρο Λογοθέτη.[10][9][11]

Η Κετίγνη σημείωσε μεγάλη πρόοδο στα χρόνια του Πρίγκιπα Νικόλα Α΄ Πέτροβιτς όταν χτίστηκαν πολυάριθμα δημόσια κτίρια. Εγκαινιάστηκε, επίσης, το πρώτο ξενοδοχείο και το νοσοκομείο.[9]

Κατά τη διάρκεια του Πολέμου Μαυροβούνιου-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1861-1862), η Κετίγνη, κατελήφθη από τον Οθωμανό Ομάρ Πασά. Ωστόσο, η νέα οθωμανική κυριαρχία δεν κράτησε για μεγάλο διάστημα.[9]

Το Μαυροβούνιο θα ανακηρυχθεί ως βασίλειο το 1910, κάτι που είχε μεγάλη επίδραση στην ανάπτυξη της Κετίγνης. Στην απογραφή του πληθυσμού του ίδιου έτους καταγράφηκαν 5.895 κάτοικοι.[9]

Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ των δύο Παγκόσμιων Πολέμων, η Κετίγνη, θα επεκταθεί πολεοδομικά. Ωστόσο, όταν το Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου αποφάσισε να μεταφέρει τα διοικητικά όργανα του κράτους στο Τίτογκραντ (σημερινή Ποντγκόριτσα), η πόλη θα περάσει μια μεγάλη κρίση. Παρότι, είχαν αναπτυχθεί ορισμένοι τομείς βιομηχανίας και η πόλη είχε καταξιωθεί και σε άλλους τομείς, η ευκαιρία για περαιτέρω ανάπτυξη χάθηκε.[10][9]

Γεωγραφία και κλίμαΕπεξεργασία

Η Κετίγνη βρίσκεται πάνω σε μία καρστικοποιημένη πεδιάδα (πεδιάδα της Κετίγνης), εκτάσεως περίπου 7 χιλιομέτρων και υψομέτρου 671 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. [12][13]

Το κλίμα είναι μέτριο ηπειρωτικό, με ξηρά και θερμά καλοκαίρια, όπου η θερμοκρασία κυμαίνεται σε περίπου 20°C, καθώς και ήπιους και υγρούς χειμώνες με θερμοκρασία γύρω στους 2°C. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι περίπου στους 11°C.[13]

Η Κετίγνη είναι γνωστή για τις άφθονες βροχοπτώσεις της κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του φθινοπώρου, καθώς είναι μία από τις βροχερότερος πόλεις στην Ευρώπη, με περίπου 4000 χιλιοστά ιζημάτων βροχής ετησίως. Ωστόσο, εξαιτίας της γεωλογικής δομής του εδάφους δεν παρατηρούνται πλημμύρες στην πόλη.[13]

ΠληθυσμόςΕπεξεργασία

Η πόλη είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου, ο οποίος το 2011 είχε πληθυσμό 16.657 κατοίκους. Ο πληθυσμός της Κετίγνης ήταν 13.918, κατά την απογραφή του ίδιου έτους.[14][15]

Πληθυσμός της Κετίγνης (πόλη):

  • 1948 - 9.038
  • 1953 - 9.102
  • 1961 - 9.359
  • 1971 - 11.876
  • 1981 - 14.088
  • 1991 - 15.946
  • 2003 - 15.137
  • 2011 - 13.991

Εθνικότητες το 2011[15]

Εθνικότητα Πληθυσμός Ποσοστό
Μαυροβούνιοι 12.705 90,8%
Σέρβοι 539 3,8%
Κροάτες 37 0,2%
Ρομά 28 0,2%
Άλλες ομάδες 137 0,9%
Δεν δήλωσαν 394 2,8%
Σύνολο 13.991 100%

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

 
Η πρώην ρωσική πρεσβεία.
 
Το Μπλε Παλάτι, κατοικία του Προέδρου του Μαυροβουνίου.

Η Κετίγνη έχει πολλά σημεία ενδιαφέροντος, μεταξύ των οποίων είναι εκκλησίες, μουσεία, ιστορικές ξένες πρεσβείες και το βασιλικό θέατρο. Κοντά στην πόλη βρίσκεται το σπήλαιο Λίπσκα, ένα από τα μεγαλύτερα σπήλαια της πρώην Γιουγκοσλαβίας.[14]

Ένας από τους πιο εντυπωσιακούς προορισμούς της Κετίγνης είναι το μαυσωλείο του Πέταρ Β΄ Πέτροβιτς Νιέγκος στο Όρος Λόβτσεν. Το μαυσωλείο τοποθετείται σε υψόμετρο 1.660 μέτρων και αποτελεί το υψηλότερο μαυσωλείο του κόσμου.[16]

Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει μια προσπάθεια να ενταχθεί το παλιό ιστορικό κέντρο της πόλης της Κετίγνης στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Σε αυτό συμβάλει η συνεχής αύξηση του τουριστικού ρεύματος της πόλης.[14]

ΠολιτισμόςΕπεξεργασία

Η Κετίγνη ήταν το πολιτιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο του Μαυροβουνίου για πέντε αιώνες. Σημαντικότερα απομεινάρια αυτής της περιόδου είναι η Κεντρική Εθνική Βιβλιοθήκη της πόλης, το Εθνικό Μουσείο, το Αρχείο του Μαυροβουνίου, το Ινστιτούτο Δημοκρατίας για τη Διατήρηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς και το Βασιλικό Εθνικό Θέατρο του Μαυροβουνίου. Όλοι αυτά τα υπολείμματα προσφέρουν πρόσβαση σε ένα τεράστιο λογοτεχνικό θησαυρό, και προστατεύουν τόσο τα κινητά όσο και τα ακίνητα πολιτιστικά μνημεία σε όλο το Μαυροβούνιο. Το παλαιότερο και το πιο σημαντικό πολιτιστικό ίδρυμα της πόλης είναι το Μοναστήρι της Κετίγνης.[17][18]

Διεθνείς σχέσειςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία