Γιάννης Γκιωνάκης

Έλληνας ηθοποιός

Ο Γιάννης Γκιωνάκης (18 Σεπτεμβρίου 1922, Αθήνα - 25 Αυγούστου 2002, Αθήνα) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Γιάννης Γκιωνάκης
Γιάννης Γκιωνάκης.jpg
Γέννηση18 Σεπτεμβρίου 1922
Αθήνα
Θάνατος25 Αυγούστου 2002 (79 ετών)
Αθήνα
Αιτία θανάτουΦυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΠρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
ΕθνικότηταΕλληνική
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΣπουδέςΕλληνικό Ωδείο
Ανωτέρα Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν»
Πάντειο Πανεπιστήμιο
ΙδιότηταΚωμικός θεατρικός και κινηματογραφικός ηθοποιός
ΣύζυγοςΖέτα Γκιωνάκη
ΤέκναΡενάτα Γκιωνάκη
Πωλίνα Γκιωνάκη

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Γκιωνάκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18 Σεπτεμβρίου 1922.[1] Ο πατέρας του ήταν γιατρός και από την ηλικία των δεκαπέντε ετών, ο Γκιωνάκης πήγαινε στο ιατρείο του πατέρα του σκεπτόμενος να ακολουθήσει κι αυτός την ιατρική.[2] Έτσι, αφού αποφοίτησε από το σχολείο, μπήκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και φοίτησε για τέσσερα χρόνια.[1][3]

Στις αρχές της δεκαετίας του 1940 κι ενώ ήταν ήδη φοιτητής ιατρικής, ο Γκιωνάκης διασκέδαζε μαζί με την παρέα του κάνοντας αστείες γκριμάτσες και μιμήσεις όπου τον είδε ο Αλέκος Σακελλάριος και τον ρώτησε αν είχε σκεφτεί ποτέ να εκμεταλλευτεί το κωμικό του ταλέντο. Ο άγνωστος τότε ηθοποιός του απάντησε αρνητικά.[4] Όταν όμως λίγο καιρό μετά, το 1943, η σχολή του έκλεισε λόγω του πολέμου και του βομβαρδισμού του Πειραιά [4] και πήγε στο Θέατρο Τέχνης να παρακολουθήσει την παράσταση Αγριόπαπια του Χένρικ Ίψεν, ενθουσιάστηκε και πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει την ιατρική και να φοιτήσει στη Δραματική Σχολή του Καρόλου Κουν και στο Ελληνικό Ωδείο.[2] Ως φοιτητής στο θέατρο Τέχνης, είχε για καθηγητές του τον Δημήτρη Ροντήρη αλλά και τον ίδιο τον Κάρολο Κουν.[5] Αν και οι γονείς του δεν αντέδρασαν σε αυτή του την απόφαση, ο ίδιος υποσχέθηκε πως θα αποκτήσει και ένα πτυχίο πανεπιστημίου κι έτσι, στα τριάντα-τρία του, αποφοίτησε από την Πάντειο Σχολή.[2][4]

Ο Γκιωνάκης ήταν άριστος στις μιμήσεις, ενώ εκτός από ηθοποιός ήταν αυτοδίδακτος μουσικός και χορευτής, αφού έμαθε να παίζει πιάνο και να χορεύει κλακέτες μόνος του.[2][4]

Για την προσφορά του σε θέατρο και κινηματογράφο, τιμήθηκε με το «Αναμνηστικό Μετάλλιο Δημήτρη Ψαθά» και το 1999 βραβεύτηκε και με το έπαθλο Αιμίλιος Βεάκης από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου.[3]

ΘέατροΕπεξεργασία

Το 1944, ανέβηκε για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι συμμετέχοντας στην παράσταση Ο τελευταίος ασπροκόρακας,[6] ενώ ένα χρόνο μετά εμφανίστηκε στην επιθεώρηση Η ζωή ξαναρχίζει.[1] Η επιθεώρηση ήταν το είδος θεάτρου που απογείωσε την καριέρα του[3] και το είδος που ο ίδιος λάτρευε, θεωρώντας την το δυσκολότερο είδος θεάτρου.[2] Μερικές από τις επιθεωρήσεις στις οποίες εμφανίστηκε είναι οι Έγκμοντ, Πειρασμός, Βίρα τις άγκυρες, Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται, Καινούργια Αθήνα, Άνθρωποι του '60, Ζητείται τεμπέλης και άλλα.[7]

Συμμετείχε ως βασικό στέλεχος σε αξιόλογους θιάσους και έπαιξε σε πλήθος θεατρικών έργων των μεγαλύτερων ξένων δραματουργών, από Μολιέρο μέχρι Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, πριν μεταπηδήσει στο ελληνικό ρεπερτόριο.[1][3] Το 1959 ίδρυσε τον δικό του θίασο, ενώ θεωρείται ο κύριος θεατρικός εκπρόσωπος των έργων του Δημήτρη Ψαθά,[1] αφού του άρεσε ιδιαίτερα η γραφή του και ανέβασε στο θέατρο σχεδόν όλα του τα έργα.[3][4] Πολλά από αυτά τα έργα μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο με μεγάλη επιτυχία, όπως Το στραβόξυλο (1969) και Ο αχόρταγος (1967).[1][3]

ΚινηματογράφοςΕπεξεργασία

Ο Γκιωνάκης, έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου Παπούτσι από τον τόπο σου (1946),[6] η οποία δυστυχώς δεν σώζεται.[4] Από εκεί κι έπειτα, συμμετείχε σε πάρα πολλές ταινίες που έγιναν επιτυχίες, συμπεριλαμβανομένων των Τα κίτρινα γάντια (1960), Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο (1962), Τρίτη και 13 (1963), Άλλος... για το εκατομμύριο! (1964), Κάλλιο πέντε και στο χέρι (1965), Η κοροϊδάρα (1967), Ο αχόρταγος (1967), Το στραβόξυλο (1969), Ο πεθερόπληκτος (1970), Η ωραία του κουρέα (1970), Η κρεβατομουρμούρα (1972) και πολλές άλλες.[3] Συνολικά, συμμετείχε σε 117 ταινίες, ενώ από το 1985 μέχρι το 1992 έπαιξε σε περισσότερες από 30 βιντεοταινίες[2] καθώς, όπως και άλλοι καταξιωμένοι καλλιτέχνες, πίστευε πως οι βιντεοταινίες θα διαδεχόταν τις κινηματογραφικές παραγωγές, οι οποίες στην Ελλάδα βρίσκονταν ήδη σε παρακμή.[4]

Για πάρα πολλούς, ο καλύτερος ρόλος της καριέρας του θεωρείται αυτός του «Μπρίλη» στην ταινία Τα κίτρινα γάντια.[4][3] Η επιτυχία του ρόλου ήταν τόσο μεγάλη που οδήγησε στην επανακυκλοφορία της ταινίας στις αίθουσες με νέες αφίσες, όπου το όνομα του Γκιωνάκη εμφανιζόταν δεύτερο, μετά το όνομα του Νίκου Σταυρίδη.[2] Οι δικές του αγαπημένες ταινίες ήταν οι Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο, Δέκα μέρες στο Παρίσι, Τα κίτρινα γάντια και Η Αθήνα τη νύχτα.[6]

Προσωπική ζωήΕπεξεργασία

Ο Γκιωνάκης γνώρισε τη σύζυγό του, Ζέτα, ένα βράδυ που εκείνη είχε πάει στο θέατρο με τις φίλες της κι εκείνος την είδε από τη σκηνή. Την πλησίασε μετά την παράσταση και αφού έμαθε πού έμενε, πήγε την επόμενη μέρα και ζήτησε το χέρι της από τον πατέρα της.[5] Οι δυο τους παντρεύτηκαν τον Ιανουάριο του 1957 με κουμπάρα τη Σοφία Βέμπο και μαζί απέκτησαν δύο κόρες, τη Ρενάτα και την Πωλίνα.[6] Από τις κόρες του απέκτησε τρία εγγόνια, δύο κορίτσια κι ένα αγόρι.[5]

Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος της Αθήνας[8] και ήταν υποστηρικτής του Παναθηναϊκού.[9]

Προβλήματα με τη δικαιοσύνηΕπεξεργασία

Στις 14 Οκτωβρίου 1984, ο Γκιωνάκης πυροβόλησε τρεις φορές την τότε σύντροφό του Αφροδίτη Κοζανιτά στο σπίτι της στο Καστρί, έπειτα από καβγά που είχαν.[10] Ο ηθοποιός συνελήφθη και προφυλακίστηκε με την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας και της παράνομης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας.[11] Κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε, η Κοζανιτά κατέθεσε πως ο Γκιωνάκης δεν είχε πρόθεση να την σκοτώσει, κάτι το οποίο λειτούργησε καταλυτικά στην τελική απόφαση του δικαστηρίου αφού ο εισαγγελέας μετέτρεψε το κατηγορητήριο από απόπειρα ανθρωποκτονίας σε επικίνδυνη σωματική βλάβη, αναγνωρίζοντας επίσης ελαφρυντικά στον δράστη.[12] Το δικαστήριο επέβαλε στον ηθοποιό ποινή φυλάκισης 15 μηνών, η οποία ωστόσο ήταν εξαγοράσιμη.[12]

Προβλήματα υγείας και θάνατοςΕπεξεργασία

Ο Γκιωνάκης έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη, ο οποίος του προκάλεσε αρκετά προβλήματα υγείας. Το 1998 υπέστη το πρώτο εγκεφαλικό επεισόδιο και πέρασε τα τελευταία τέσσερα χρόνια της ζωής του κατάκοιτος, τόσο εξαιτίας των εγκεφαλικών επεισοδίων όσο και του ακρωτηριασμού που υπέστη στο ένα του πόδι.[3][5] Τον τελευταίο μήνα της ζωής του, η υγεία του παρουσίασε σοβαρή επιδείνωση και απεβίωσε στις 25 Αυγούστου 2002 στο νοσοκομείο «Λευκός Σταυρός» από μόλυνση του αναπνευστικού.[2] Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών παρουσία πολλών συναδέλφων του και απλού κόσμου.[1]

ΦιλμογραφίαΕπεξεργασία

Έτος Τίτλος Ρόλος
Δεκαετία 1940
1946 Παπούτσι από τον τόπο σου
Δεκαετία 1950
1951 Προπαντός ψυχραιμία Τηλέμαχος Δράκος
Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπήσουν πιανίστας
1952 Το στραβόξυλο Πέτρος Μαρκόπουλος
1957 Τζιπ, περίπτερο κι αγάπη Τώνης
Της νύχτας τα καμώματα
Το κορίτσι με τα παραμύθια
Το κορίτσι της φτωχογειτονιάς πωλητής βιβλίων
1958 Το τρελοκόριτσο Φίφης
Αδέκαροι ερωτευμένοι Γρηγόρης
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση Γιάννης Πηδηχτός
Τέσσερις νύφες ένας γαμπρός Πέτρος Χριστόπουλος
1959 Η μουσίτσα Βουδουμπάς (Μίρκα)
Γαμήλιες περιπέτειες Τζάκομο
Δουλειές με φούντες Αλέκος
Ένας βλάκας και μισός δικηγόρος Περλεπές
Ο θείος από τον Καναδά Κώστας
Όσο υπάρχουν γυναίκες Γαρίδας (ταξιτζής)
Το αγοροκόριτσο Ριρής
Δεκαετία 1960
1960 Αλλού τα κακαρίσματα Μίκης Πιλίδης
Τα κίτρινα γάντια Μπρίλης
Ερωτικά παιχνίδια Θανασάκης
Άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω Παρμενίων Παρμενίδης
2.000 ναύτες κι ένα κορίτσι Μπουνάτσας
Ένας Δον Ζουάν για κλάματα αρραβωνιαστικός
Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ Πολ
Το αγρίμι Λουκάς (υπηρέτης)
1961 Η Αλίκη στο ναυτικό δόκιμος
Κορίτσια της Αθήνας φίλος Τάκη
Ο καλός μας άγγελος Ηρακλής Βούρας
Φτωχαδάκια και λεφτάδες Σάββας
Στέγνωσαν τα δάκρυά μας Βαγιάννας
Διαβόλου κάλτσα Λαλάκης Καρράς
1962 Λαφίνα Λιάκος
Κορόιδο γαμπρέ Λούλης
Φτωχοί κομπιναδόροι Ντιντίκος
Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο Τζάκομο
Η νύφη το 'σκασε ρεσεψιονίστ
Ο διάβολος και η ουρά του Γρηγόρης
Η Αθήνα τη νύχτα
Δέκα μέρες στο Παρίσι Μίλτος Ζέπας
Του Κουτρούλη ο γάμος Μανώλης Κουτρούλης
Ο Δήμος απ' τα Τρίκαλα Βάγγος
Ο άντρας της γυναίκας μου Παναγιώτης Παναγιωτίδης
Τα Χριστούγεννα του αλήτη Θεοδόσης
Ο γαμπρός μου ο δικηγόρος Σωτήρης
1963 Τρίτη και 13 Σωτήρης Μπερκέτης
Τρελοί πολυτελείας Μπάμπης
Επτά μέρες ψέματα Θανάσης
Λίγο πριν να ξημερώσει υπάλληλος γκαράζ
Ευτυχώς χωρίς δουλειά / Οι ανειδίκευτοι Αγγελής Κατσαβίδης
Οι σκανδαλιάρηδες Θανάσης Μπακίρης
1964 Ο λαγοπόδαρος Λουκάς Χέλμης
Ό,τι θέλει ο λαός Θανάσης
Εξωτικές βιταμίνες Φωστέρης (γιατρός)
Κόσμος και κοσμάκης Μάκης Καρίνης
Άλλος για το εκατομμύριο Κοκός
Ο εμίρης και ο κακομοίρης Γιάννης Γκιωνάκης
Ο Γιάννης τα 'κανε θάλασσα Γιάννης
Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του Τρύφων Παπαλεξανδρογεωργακόπουλος
Οι προικοθήρες Περικλής
1965 Η Εύα δεν αμάρτησε Μενέαλος Τουλούμπας
Και οι 14 ήταν υπέροχοι Γρηγόρης
Κάλλιο πέντε και στο χέρι Λάκης Πουρές
Πράκτορες 005 εναντίον Χρυσοπόδαρου Δαμιανός Μπουραλάς
Το βλακόμουτρο Πασχάλης
Μπετόβεν και μπουζούκι Φίλιππας
1966 Ησαΐα χόρευε Ηλίας Τακούνης
Ο τετραπέρατος Αυγερινός
Όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι Γιώργος
Η αδελφή μου θέλει ξύλο Σπύρος Ντόκος
Ο αδελφός μου ο τρελάρας Φειδίας
1967 Η κοροϊδάρα
Ο αχόρταγος Χρήστος Χρυσάφης
Το πλοίο της χαράς Τομ Λούκας
Νυμφίος ανύμφευτος Ευτύχιος Πουλάκης
Μίνι φούστα και καράτε Τάκης Κούλης
Ένας απένταρος λεφτάς Γιάννης Μπάκουρας
Ο γαμπρός μου, ο προικοθήρας Μπάμπης
Πέντε γυναίκες για έναν άνδρα Δημήτρης Παππάς
1968 Για ποιον χτυπά η κουδούνα φωνή
Ο πεθερόπληκτος Χρήστος
1969 Η ωραία του κουρέα Γιάννης Ψαλίδας
Το στραβόξυλο Νικολάκης Μαρούλης
Δεκαετία 1970
1970 Ο τρελός της πλατείας Αγάμων Γιώργος Αγρανιώτης
Ο ξεροκέφαλος Παντελής Καραμπίνας
Οι τέσσερις άσσοι Λιλίκος Μπαρδαμάς
Η τύχη μου τρελάθηκε Ζήσης Καραφανάρης
1971 Πίσω μου σ' έχω, Σατανά Γιάννης Γκιωνάκης
Ο αγαθιάρης και η ατσίδα Μιχάλης Τσουκολιάς (θείος / ανιψιός)
Η κρεβατομουρμούρα Σάββας Τσιβικλής
Ένα αγόρι... αλλιώτικο απ' τ' άλλα Πέτρος Σοφιανός
1972 Αέρα! Αέρα! Αέρα! Στράτος
Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα Ζαχαρίας (σοφέρ)
Δεκαετία 1980
1980 Γεύση από Ελλάδα! Γιάννης
1981 Κορόιδο Ρωμιέ Πότης Πίκουλας
Τροχονόμος Βαρβάρα Παχούμης Φουρτούνας
1982 Ο αυτάκιας Αρχιρωμαίος
Ρόδα, τσάντα και κοπάνα επιθεωρητής
1983 Ο Παπασούζας παπα-Σεπτέμβης
Γύφτικη κομπανία βασιλιάς των Τσιγγάνων
Ντετέκτιβ για κλάματα
Σερίφης, ο μηχανοφάγος Πλάτωνας
Ρόδα, τσάντα και κοπάνα 2 Ηρώδης
1984 Ρόδα, τσάντα και κοπάνα Νο 3 καθηγητής

ΒιντεοταινίεςΕπεξεργασία

Έτος Τίτλος
1985 Πρώτη νύχτα γάμου

Ο θείος μου ο ατσίδας

Ο ιππότης της λιγούρας

Ο άντρας μου έμεινε παρθένος

Δημόσιος κίνδυνος Νο1 και κάτι

Πώς να παντρέψεις την γυναίκα σου

Τρελές διακοπές του θηριοτροφείου

1986 Επιχείρηση γάμος

Ανδρέας ο επιμένων

Ο μυστικός πράκτωρ

Ο νίντζα με την γκλίτσα

Κορόιδο γαμπρός και κερατάς

Τρελοί ληστές, γυμνά διαμάντια

Οι άνθρωποι του χθες και του σήμερα

1987 Οι μπουκαδόροι

Ο γύφτος και η Πόντια

Εταιρεία ξυλοδαρμών ΕΠΕ

Μια σιγανοπαπαδιά μαφιόζα

Αετονύχηδες και χαζοπούλια

Ο κουμπάρος μου ο ξεφτίλας

Ένα ζευγάρι από κομπιούτερ

Ταρνανάς εναντίον Τσιτσιολίνας

Όλοι τους τρελοί εκτός από μένα

Η μικρομεσαία των μπάτσων σχολή

Αρχηγέ προχώρα σε θέλει όλη η χώρα

1988 Στο ρυθμό του ροκ

Άντζελα ο πειρασμός

Αχ αυτός ο επιπόλαιος

Κουμπάρε μου ξεφτίλα

Σκανδαλιάρικα νιντζάκια

Παπατζήδες της δεκάρας

Ένας μπόμπος στα θρανία

1989 Όσο υπάρχουν κόπανοι

Κατά φαντασίαν εραστής

ΤηλεταινίεςΕπεξεργασία

Έτος Τίτλος Κανάλι
1993 Κάθε πράμα στον καιρό του ΑΝΤ1

Τηλεοπτικό θέατροΕπεξεργασία

Έτος Τίτλος Κανάλι
1975 Τα λιοντάρια

Μπράβο Κολονέλο

Θανασάκης ο πολιτευόμενος

ΥΕΝΕΔ

ΕΡΤ

ΥΕΝΕΔ

1980 Ο θεατρίνος

Οι γκρίζοι κρόταφοι

Το κυνήγι της τύχης

Ρωτήστε το διαχειριστή

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

1982 Ο αφελής

Το στραβόξυλο

ΕΡΤ

ΕΡΤ

1988 Ο αετός της πλατείας

Ο θάνατός σου η ζωή μου

ΕΤ1

ΕΤ1

ΠαραστασιογραφίαΕπεξεργασία

Έτος Τίτλος
1944 Πρίγκηψ Μουρούζης
1947 Να τι θέλει ο λαός
1961 Ώπα ώπα

Γλυκιά Αθήνα

Κάθε καρυδιάς καρύδι

1965 Αυλή και πεζοδρόμιο

Ραντεβού στις κάλπες

1972 Ο κοριός

Από την Αθήνα με αγάπη

Ποιος είμαι εγώ, ποια είναι αυτή

1989 Βολπόνε
σεζόν παράσταση ρόλος θίασος θέατρο σκηνοθέτης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1944/1945 Στο βυθό Αλιόσκας Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Θέατρο Βρετάνια Κάρολος Κουν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1950/1951 Έχετε γεια.... βρυσούλες Θίασος Σοφίας Βέμπο
Θεατρικές Επιχειρήσεις Βέμπο
Θέατρο Βέμπο Ρενάτο Μόρντο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1953/1954 Φουσκοθαλασσιές Μάκης Εθνικό Θέατρο Ελλάδας Δημοτικό Θέατρο Πειραιά Κωστής Μιχαηλίδης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1954/1955 Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται Κουρέας Εθνικό Θέατρο Ελλάδας Δημοτικό Θέατρο Πειραιά Κωστής Μιχαηλίδης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1954/1955 Οι εύθυμες κυράδες του Ουίνδσορ Σλέντερ Εθνικό Θέατρο Ελλάδας Εθνικό Θέατρο - Κτίριο Τσίλερ Κωστής Μιχαηλίδης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1963/1964 Η Αθηναία του 1964 ... Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάκη Μακρίδη Θέατρο Μετροπόλιταν
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1970/1971 Ο αρχοντοχωριάτης Κύριος Γιορδάνης Προσκήνιο Αλέξη Σολομού Θέατρο Βρετάνια Αλέξης Σολομός
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1977/1978 Ο φιλαράκος μου Θόδωρος Θεατρικές Επιχειρήσεις Κάρολος Παυλάκης
Θίασος Γιάννης Γκιωνάκη
Θέατρο Βρετάνια Βασίλης Ρίτσος
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1989/1990 Βολπόνε Κορμπάτσιο Θίασος Βασίλη Διαμαντόπουλου Θέατρο Λουζιτάνια Μίνως Βολανάκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1990/1991 Κυνηγώντας τον έρωτα Συνταγματάρχης Θεατρικές Επιχειρήσεις Ανδρέας Ντούζος Θέατρο Σούπερ Σταρ Ανδρέας Ντούζος

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 «Βιογραφικό Γιάννη Γκιωνάκη». Finos Film. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Βασίλης Νάτσιος (25 Αυγούστου 2018). «Γιάννης Γκιωνάκης: γεννημένος θεατρίνος με εκρηκτικό ταμπεραμέντο». Cosmopoliti. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 «Ο αθυρόστομος κωμικός μας Γιάννης Γκιωνάκης». newsbeast. 30 Σεπτεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 ««Μωρέ εγώ θα σε αρπάξω με το ζόρι..». Η φράση του Σακελάριου που άλλαξε τη ζωή του Γκιωνάκη, ο οποίος παράτησε την Ιατρική Σχολή. Έπαιξε σε 85 ταινίες, αμέτρητα θεατρικά έργα και συμμετείχε σε βιντεοκασέτες...». Μηχανή του Χρόνου - Cyprus edition. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Νίκος Μουρατίδης (18 Σεπτεμβρίου 2021). «Ο μπαμπάς μου ο Γιάννης Γκιωνάκης». nikosonline.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Νίκος Νικόλιζας (2002-08-31). «Γιάννης Γκιωνάκης: Η τελευταία εξομολόγηση…». Εικόνες. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-09-17. https://web.archive.org/web/20210917094616/https://respectnews.gr/%CE%B3%CE%BA%CE%B9%CF%89%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82/. Ανακτήθηκε στις 2022-04-16. 
  7. «Γιάννης Γκιωνάκης». Σαν Σήμερα. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  8. «Εφυγε ο Γιάννης Γκιωνάκης». Flash. 25 Αυγούστου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  9. Γιάννης Λαμπίρης (21 Φεβρουαρίου 2015). «"Πράσινοι" και "ερυθρόλευκοι" επώνυμοι οπαδοί!». SPORT 24. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  10. Σοφία Σπίγγου (3 Οκτωβρίου 2020). «Όταν ο γνωστός κωμικός Γιάννης Γκιωνάκης πυροβόλησε την σύντροφό του». Εθνος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2022. 
  11. «Η απόπειρα δολοφονίας του Γιάννη Γκιωνάκη κατά της μητέρας του Φοίβου...». Η Μηχανή του Χρόνου. 18 Αυγούστου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2022. 
  12. 12,0 12,1 Μαρία Ζαχαροπούλου (12 Νοεμβρίου 2016). «Το ερωτικό σκάνδαλο της δεκαετίας του '80 με πρωταγωνιστή τον Γιάννη Γκιωνάκη». NewsBeast. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2022. 

ΠηγέςΕπεξεργασία