Άνοιγμα κυρίου μενού

Κάρολος Κουν

θεατρικός σκηνοθέτης και δάσκαλος υποκριτικής

Ο Κάρολος Κουν του Ερρίκου (13 Σεπτεμβρίου 1908 - 14 Φεβρουαρίου 1987) ήταν Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης, εβραϊκής καταγωγής.

Κάρολος Κουν
IP KOUN.jpg
Γέννηση 13 Σεπτεμβρίου 1908
Προύσα
Θάνατος 14 Φεβρουαρίου 1987 (78 ετών)
Αθήνα
Αιτία θανάτου έμφραγμα του μυοκαρδίου
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Εθνικότητα Ελληνική
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Σπουδές Ροβέρτειος Σχολή (1920, 1928) και Σορβόνη (1928, 1929)
Ιδιότητα σκηνοθέτης, Δάσκαλος υποκριτικής[1], καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης[2] και ηθοποιός
Είδος τέχνης Σκηνοθέτης
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Κάρολος Κουν γεννήθηκε στην Προύσα της Μικράς Ασίας στις 13 Σεπτεμβρίου 1908[3]. Φοίτησε στη Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης και σπούδασε αισθητική στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης.

Το 1929 διορίστηκε καθηγητής αγγλικών στο Κολλέγιο Αθηνών. Η πρώτη του εμφάνιση ως σκηνοθέτη ήταν στο Τέλος του ταξιδιού του Σέριφ και με μαθητές του, από το Κολλέγιο, παρουσίασε έργα του Αριστοφάνη (Όρνιθες, Βάτραχοι, Κύκλωπας, Πλούτος) και του Σαίξπηρ (Όνειρο Θερινής Νυκτός). Ίδρυσε τη Λαϊκή Σκηνή (1934-36) και συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους (Κατερίνας, Κοτοπούλη, κ.ά.).

Το 1942 ίδρυσε το Θέατρο Τέχνης όπου και ανέβασε Ίψεν, Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, Πιραντέλλο και μετά την απελευθέρωση για πρώτη φορά στην Ελλάδα Λόρκα, Τένεσι Ουίλιαμς, Μίλερ κ.ά. Επίσης το ίδιο έτος (1942) ίδρυσε τη Δραματική Σχολή του θεάτρου του, στην οποία μαθήτευσαν οι σημαντικότεροι σκηνοθέτες και ηθοποιοί της μεταπολεμικής γενιάς.

Οικονομικές όμως δυσχέρειες ανάγκασαν το Θέατρο Τέχνης να διαλυθεί (1949) το οποίο άνοιξε πάλι το 1954 σε μορφή κυκλικού θεάτρου. Τη περίοδο εκείνη (1950-53) ο Κουν συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, σκηνοθετώντας Τσέχοφ (Ο θείος Βάνιας, Οι τρεις αδερφές), Πιραντέλο (Ερρίκος Δ΄), κ.λπ.

Με μαθητές της Δραματικής Σχολής του όταν συγκρότησε και πάλι το 1954 το Θέατρο Τέχνης, με τη μορφή κυκλικού θεάτρου, εκτός τους παλαιούς συγγραφείς ο Κουν παρουσίασε τα καινούργια ρεύματα του ξένου μεταπολεμικού θεάτρου (Μπρεχτ, Ιονέσκο, Μπέκετ, Πίντερ, Ντάριο Φο, Αραμπάλ κ.ά.) και παράλληλα παρουσίασε έργα πολλών νέων Ελλήνων προικισμένων συγγραφέων - Σεβαστίκογλου, Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Σκούρτη, Αναγνωστάκη και Ευθυμιάδη επιστρέφοντας σε έργα των αρχαίων τραγικών και του Αριστοφάνη.

Από το 1957 ανεβάζει αρχαίο δράμα, αρχικά στο θέατρό του παρουσίασε τον Πλούτο και το 1959 τους Όρνιθες του Αριστοφάνη, που θεωρήθηκε παράσταση-σκάνδαλο λόγω της πρωτοποριακής της μορφής, και στη συνέχεια στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, για να συνεχίσει στο "Θέατρο των Εθνών" του Παρισιού, Λονδίνο, Ζυρίχη, Μόναχο, Μόσχα, Λένινγκραντ, Βαρσοβία, Βενετία, Φεστιβάλ Βιέννης, Διεθνές θεατρικό Φεστιβάλ Βελιγραδίου, Ελληνική Εβδομάδα του Ντόρτμουντ, Φεστιβάλ Φλάνδρας και σκανδιναβικές πρωτεύουσες με τα έργα "Όρνιθες", "Πέρσες", "Επτά επί Θήβας", "Αχαρνής", "Οιδίπους Τύραννος", "Λυσιστράτη", "Βάκχες" και "Ειρήνη".

Επίσης, παρουσίασε έργα ξένων συγγραφέων, όπως των Ουάιλντερ (Μικρή μας πόλη), Σαρτρ (Κεκλεισμένων των θυρών), Πάτρικ (Αυγουστιάτικο φεγγάρι), Ουίλιαμς (Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι, Τριαντάφυλλο στο στήθος, Καλοκαίρι και καταχνιά), Μπρεχτ (Ο κύκλος με την κιμωλία, Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν), Ιονέσκο (Ρινόκερος), Μίλερ (Ο θάνατος του εμποράκου), Ο' Νιλ (Ο παγοπώλης έρχεται), Μπέκετ (Περιμένοντας τον Γκοντό), Πίντερ, Άλμπι, Αραμπάλ, Ζενέ, Βάις, κ.ά. Οι περισσότεροι μάλιστα απ' αυτούς τους συγγραφείς πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Ελλάδα από το Θέατρο Τέχνης. Παράλληλα, σκηνοθέτησε έργα νέων Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων, όπως των Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Σκούρτη, Σεβαστίκογλου, Αρμένη, Λ. Αναγνωστάκη (Η αυλή των θαυμάτων, Αγγέλα, Η πόλη, Βαβυλωνία, κ.λπ.).

 
Η είσοδος του Θεάτρου Τέχνης, στην οδό Πεσμαζόγλου στην Αθήνα.

Απ' τα έργα που σκηνοθέτησε τα τελευταία χρόνια ξεχωρίζουν: Το παιχνίδι της σφαγής του Ε. Ιονέσκο (1970-71), Τρωίλος και Χρυσηίδα του Σαίξπηρ (1972-73), Ο τρόμος και η αθλιότητα του Γ΄ Ράιχ του Μπ. Μπρεχτ (1974-75), Τρεις αδερφές του Α. Τσέχοφ (1975-76), Η αληθινή απολογία του Σωκράτη του Κ. Βάρναλη (1976-77), Ο αυτόχειρ του Ν. Έρντμαν (1977-78), Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού του Ι. Καμπανέλλη (1978-79), Δάφνες και Πικροδάφνες των Δ. Κεχαΐδη - Ε. Χαβιαρά (1979-80), Το σόι του Γ. Αρμένη (1980-81), Το Πιστοποιητικό του Ν. Έρντμαν (1981-82), Το Πανηγύρι του Δ. Κεχαΐδη (1982-83), Θαμμένο παιδί του Σ. Σέπαρντ (1983-84), Ούτε κρύο ούτε ζέστη του Φ. Κρετς (1984-85), Ριχάρδος Γ΄ του Σαίξπηρ (1985-86), Εσωτερικές φωνές του Ε. ντε Φιλίππο (1986-87), Ο ήχος του Όπλου της Λ. Αναγνωστάκη (1986-87). Το Θέατρο Τέχνης συμμετείχε σε πολλά ελληνικά (Αθηνών, Επιδαύρου, Φιλίππων κ.ά.) και ξένα (Λονδίνου, Παρισιού, Μονάχου, Βιέννης κ.ά.) φεστιβάλ.

Το 1984 το ελληνικό κράτος παραχώρησε έναν χώρο στην Πλάκα, για την ανέγερση του θεάτρου Κ. Κουν.

Τιμήθηκε με το παράσημο Φοίνικα, το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το βραβείο Θεάτρου των Εθνών. Με τη διαθήκη του, που δημοσιεύτηκε λίγες μέρες μετά το θάνατό του τον Φεβρουάριο του 1987, κληροδότησε τον τίτλο Θέατρο Τέχνης στους Γ. Λαζάνη, Μ. Κουγιουμτζή και Γ. Αρμένη με την προτροπή να συνεχίσουν τη συνεργασία τους στο Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν.

Έγραψε τις μελέτες «Η αρχαία τραγωδία-κωμωδία» και «Ο σκηνοθέτης και το αρχαίο δράμα». Υπήρξε γεγονός πως ως σκηνοθέτη τον Κουν απασχολούσε το σύγχρονο νεοελληνικό έργο, η νεοελληνική θεατρική παράσταση, το αρχαίο δράμα και το κλασσικό θέατρο σε σύγχρονη απόδοση.

Ο Κάρολος Κουν ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών (οδό Λυκαβηττού) και μιλούσε επίσης αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.

Προς τιμήν του θεσμοθετήθηκε το Βραβεία Κάρολος Κουν.


Θεατρικές παραστάσειςΕπεξεργασία

Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων που σκηνοθέτησε ο Κουν


χρονική περίοδος παράσταση εταιρεία παραγωγής θέατρο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1946/1947 Πόθοι κάτω από τις λεύκες Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Αλίκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1946/1947 Ο γυάλινος κόσμος Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Αλίκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1947/1948 Ματωμένος γάμος Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Αλίκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1947/1948
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1948/1949
Ήταν όλοι τους παιδιά μου Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Αλίκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1955/1956 Η αγριόπαπια Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1955/1956 Βυσσινόκηπος Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1957/1958 Η αυλή των θαυμάτων Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1964/1965 Η πόλη (η διανυκτέρευση, η πόλη, η παρέλαση Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1965/1966 Ο επιστάτης Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1965/1966 Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1968/1969 Περιμένοντας τον Γκοντό Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1969/1970 Πάρτυ γενεθλίων Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1969/1970 Το τέλος του παιχνιδιού Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1969/1970 Ο επιστάτης Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1972/1973 Παλιοί καιροί Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1977/1978 Η νίκη Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1980/1981 Η προδοσία Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1986/1987 Ο ήχος του όπλου Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • "Who's Who 1979", σ.314

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία