Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Γλυκιά Ζωή (ιταλ. La dolce vita) είναι ασπρόμαυρη κινηματογραφική ταινία του 1960 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φεντερίκο Φελίνι και με πρωταγωνιστές τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, την Ανούκ Αϊμέ, την Υβόν Φουρνό, την Ανίτα Έκμπεργκ και τον Αλαίν Κούνυ.

Γλυκιά ζωή
La Dolce Vita poster.jpg
ΣκηνοθεσίαΦεντερίκο Φελίνι[1][2][3][4][5]
ΠαραγωγήΤζουζέπε Αμάτο και Angelo Rizzoli
ΣενάριοEnnio Flaiano, Tullio Pinelli, Μπρουνέλο Ρόντι, Πιέρ Πάολο Παζολίνι και Φεντερίκο Φελίνι
ΠρωταγωνιστέςΜαρτσέλλο Μαστρογιάννι[1][6][3][7][4][5], Ανίτα Έκμπεργκ[1][6][3][7][4], Ανούκ Αιμέ[1][6][3], Yvonne Furneaux[6][3], Μαγκαλί Νοέλ[6][3], Αλαίν Κυνί[1][6][3], Annibale Ninchi[6][3], Walter Santesso[6][3], Valeria Ciangottini[6][3], Ρικάρντο Γκαρόνε[6][3], Λάουρα Μπέτι[6][3], Λεξ Μπάρκερ[6][3], Ίντα Γκάλι[6][3], Gianni Baghino[6][3], Polidor[6], Enzo Cerusico[6][3], Giulio Paradisi[6][3], Nadia Gray[6][3], Mino Doro[6][3], Enrico Glori[6][3], Dominot, Αντριάνο Τσελεντάνο[6][3], Nico[6], Ρίνα Φραντσέττι[6][3], Oretta Fiume[6][3], Giò Stajano[6][3], Ζακ Σερνά[6][3], Gianfranco Mingozzi[6][3], Anna Salvatore[6][3], Leonida Rèpaci, Τζουλιάνα Λογιόντιτσε[6][3], Franco Giacobini[6], Giulio Questi[6][3], Lily Granado[6], Daniela Calvino[6][3], Ουμπέρτο Ορσίνι[6][3], Renato Mambor[6][3], Italo Zingarelli[6][3], Renée Longarini[6][3], Gloria Jones[6][3], Iris Tree[6], Oscar Ghiglia[3], Alfredo Rizzo[8], Leopoldo Savona[8], Liana Orfei[8] και Aldo Vasco[8]
ΜουσικήΝίνο Ρότα
ΦωτογραφίαΟτέλο Μαρτέλο
ΜοντάζLeo Catozzo
Εταιρεία παραγωγήςPathé
Πρώτη προβολή1960
Διάρκεια174 λεπτό
ΠροέλευσηΓαλλία και Ιταλία
ΓλώσσαΙταλικά
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΠλοκήΕπεξεργασία

 
H Ανίτα Έκμπεργκ βουτά στη Φοντάνα ντι Τρέβι και ο Φελίνι δημιουργεί μία από τις κλασσικότερες σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου[9]

Ο Μαρτσέλο είναι δημοσιογράφος στη Ρώμη της δεκαετίας του 1950. Με τα ρεπορτάζ του καλύπτει τις κοινωνικές ειδήσεις: σταρ του κινηματογράφου, θαύματα και σκάνδαλα της αριστοκρατίας. Η ταινία καλύπτει επτά ημέρες της ζωής του Μαρτσέλο. Ο Μαρτσέλο, παρόλη την επαγγελματική και κοινωνική του επιτυχία ζητάει ένα βαθύτερο νόημα στην ζωή και νομίζει ότι το μυστικό της ζωής βρίσκεται στον πλούτο, ο οποίος κατά την γνώμη του απελευθερώνει τον άνθρωπο από την συμβατότητα της ζωής. Όταν όμως χάνει τον καλύτερό του φίλο, καταλαβαίνει ότι αλλού είναι το νόημα της ζωής.

Θέματα και μοτίβαΕπεξεργασία

Η ταινία ξεκινάει με ένα τεράστιο μαρμάρινο άγαλμα του Χριστού, που το μεταφέρει ένα ελικόπτερο πάνω από τα ερείπια ενός αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου για να το πάει στον Πάπα στο Βατικανό. Ο δημοσιογράφος Μαρτσέλο και ο φωτορεπόρτερ του, ο Παπαράτσο ακολουθούν σε ένα δεύτερο ελικόπτερο. Το άγαλμα του Χριστού, που μοιάζει σαν να ευλογεί όλη την Ρώμη καθώς πετά από πάνω, αντικαθίσταται σύντομα από το βέβηλο τρόπο ζωής και την νεομοντερνιστική αρχιτεκτονική της «νέας» Ρώμης που χαρακτηρίζεται από το οικονομικό θαύμα στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Η παράδοση του αγάλματος είναι η πρώτη πολλών επαναλαμβανόμενων σκηνών. Η καθολική εκκλησία θεώρησε την σκηνή αυτή ως παρωδία της δευτέρας παρουσίας[10] και γι' αυτό στην Ισπανία απαγορεύτηκε το έργο μέχρι το 1975.

ΑποδοχήΕπεξεργασία

Η Γλυκιά Ζωή, ταινία-σταθμός στην, ούτως ή άλλως, οιστρηλατημένη πορεία του Φεντερίκο Φελίνι, προκάλεσε στην εποχή της μεγάλο θόρυβο και πάθη, ενώ έτυχε μάλλον χλιαρής αποδοχής στο 13ο Φεστιβάλ των Καννών, παρότι απέσπασε το Χρυσό Φοίνικα. Η καυστική σάτιρα της υψηλής κοινωνίας της Ρώμης, με τον Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι αφοπλιστικά γοητευτικό και την Ανίτα Έκμπεργκ αφοπλιστικά προκλητική, προβλήθηκε σε μία κατάμεση αίθουσα αλλά με λίγα χειροκροτήματα και αρκετές αποδοκιμασίες. Έμελλε, όμως, να σφραγίσει την ευρωπαϊκή κινηματογραφική παραγωγή για τις επόμενες δεκαετίες, αποτελώντας και εμπορική επιτυχία[11].

ΒραβεύσειςΕπεξεργασία

Η Γλυκιά Ζωή απέσπασε πολλά βραβεία.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=4459.html. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
  2. www.imdb.com/title/tt0053779/. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 3,16 3,17 3,18 3,19 3,20 3,21 3,22 3,23 3,24 3,25 3,26 3,27 3,28 3,29 3,30 3,31 3,32 3,33 3,34 3,35 www.cinematografo.it/cinedatabase/film/la-dolce-vita/9625/. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
  4. 4,0 4,1 4,2 stopklatka.pl/film/slodkie-zycie-1960. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
  5. 5,0 5,1 www.filmaffinity.com/es/film357320.html. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
  6. 6,00 6,01 6,02 6,03 6,04 6,05 6,06 6,07 6,08 6,09 6,10 6,11 6,12 6,13 6,14 6,15 6,16 6,17 6,18 6,19 6,20 6,21 6,22 6,23 6,24 6,25 6,26 6,27 6,28 6,29 6,30 6,31 6,32 6,33 6,34 6,35 6,36 6,37 6,38 www.imdb.com/title/tt0053779/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
  7. 7,0 7,1 www.metacritic.com/movie/la-dolce-vita-re-release. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 (Τσεχικά) ČSFD. 2001.
  9. Ολγκίνα ντι Ρόμπιλαντ: «Γλυκιά ζωή» σαν… ταινία του Φελίνι Ελεύθερος Τύπος
  10. Kezich, 209
  11. Φελίνι - Μερκούρη βραβεύονται στις Κάννες, Ιστορικό Λεύκωμα 1960, Καθημερινή (1997)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Das süße Leben της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα La Dolce Vita της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).