Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Ανούκ Εμέ (Anouk Aimee, πραγματικό ονοματεπώνυμο Nicole Françoise Florence Dreyfus[8], γεν. Παρίσι, 27 Απριλίου 1932) είναι Γαλλίδα ηθοποιός που εμφανίσθηκε σε 70 κινηματογραφικές ταινίες από το 1947, έχοντας πραγματοποιήσει το ξεκίνημα της καριέρας της από την ηλικία των 14 ετών.

Ανούκ Αιμέ
Anouk Aimee - 1963.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Anouk Aimée (Γαλλικά)
Γέννηση 27  Απριλίου 1932[1][2][3][4][5]
Παρίσι[6]
Εθνικότητα Γάλλοι
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Γαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[7]
Σπουδές St Leonards-Mayfield School
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ηθοποιός
ηθοποιός ταινιών
Οικογένεια
Σύζυγος Νίκος Παπατάκης (1951–1955)
Πιέρ Μπαρού (1966–1969)
Άλμπερτ Φίνεϊ (1970–1978)
Σύντροφος Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι
Γονείς Geneviève Sorya
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ηθοποιού σε δραματική ταινία (1966)
Βραβείο Γυναικείου ρόλου Φεστιβάλ Καννών (1980)
τιμητικό βραβείο Σεζάρ (2002)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Στα πρώτα της βήματα σπούδασε υποκριτική και χορό, παράλληλα με τη βασική της εκπαίδευση. Αν και τα περισσότερα έργα στα οποία πρωταγωνίστησε ή συμμετείχε ήταν γαλλικά, εντούτοις έλαβε επίσης μέρος και σε ταινίες που παρήχθησαν σε μια σειρά από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως σε Ισπανία, Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία και Γερμανία, αλλά και στην Αμερική. Μεταξύ των γνωστότερων ταινιών της περιλαμβάνεται η Ντόλτσε Βίτα του Φεντερίκο Φελίνι (στα 1960), μετά από την οποία η Εμέ θεωρήθηκε σαν ένα "ανερχόμενο, εκπληκτικό αστέρι" στον κόσμο του κινηματογραφικού θεάματος[9]. Ακολούθως, έπαιξε στα έργα "Lola" (1961) του Ζακ Ντεμί, "" (Φελίνι, 1963), "George Cukor’s Justine" (Ντεμί, 1969), "Tragedy of a Ridiculous Man'' (1981) του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και "Prêt à Porter" του Ρόμπερτ Άλτμαν (1994). Χάρις στην ερμηνεία της στην ταινία "Ένας άντρας και μια γυναίκα" (1966), η οποία τιμήθηκε με βραβείο Όσκαρ, κατέκτησε την παγκόσμια αναγνώριση[10].

Έχει καταγραφεί σαν μια ηθοποιός εκπάγλου καλλονής και μια από τους 100 πιο ελκυστικούς ηθοποιούς στην ιστορία του κινηματογράφου, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του 1995 που διενέργησε το περιοδικό "Empire". Το πρότυπο που ενσάρκωνε ήταν αυτό της "μοιραίας γυναίκας", με μελαγχολική αύρα.

Στα '60ς, το περιοδικό "Life" έγραψε ότι "μετά από κάθε ταινία, η αινιγματική ομορφιά της ενισχύεται στη μνήμη του κοινού" και την αποκάλεσε ως την ομορφότερη κάτοικο της "Αριστερής Όχθης" του Σηκουάνα[11], εννοώντας ότι οι ρόλοι που απέδιδε ήταν ιδιαίτερης καλλιτεχνικής κουλτούρας.

Στα 1967 η Εμέ βραβεύθηκε με το "Χρυσό Σκούφο" σαν καλύτερη δραματική ηθοποιός και επιπλέον της απονεμήθηκε το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού του Φεστιβάλ των Καννών του 1980. Στα 2002 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Κινηματογράφου (César) της Γαλλίας.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 www.nndb.com/films/916/000135511/.
  3. 3,0 3,1 www.nndb.com/lists/493/000063304/.
  4. 4,0 4,1 filmportal.de. 9b4aee5a41b045f1854fb08309aa7d46. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 FemBio. 371. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 12  Δεκεμβρίου 2014.
  7. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb138906234. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  8. "Anouk AIMEE (1932)"
  9. Dave Thompson's "Dancing Barefoot: The Patti Smith Story", "Chicago Review Press" (2011) p. 17
  10. "Jewish Women: A Comprehensive Historical Encyclopedia"
  11. Michael Durham's "Aimée—It Means 'To Be Loved'", "Life magazine", May 19 1967 pp. 85-86
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Anouk Aimée της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).