Ο Μάρκος Εβανγκελίστα ντε Μοράις (πορτογαλικά: Marcos Evangelista de Morais, 7 Ιουνίου 1970), περισσότερο γνωστός ως Καφού (Cafu), είναι Βραζιλιάνος διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως δεξιός πλάγιος αμυντικός, θεωρούμενος ως ένας από τους κορυφαίους στη θέση του όλων των εποχών.[1][2][3][4]

Καφού
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης7 Ιουνίου 1970 (1970-06-07) (50 ετών)
Τόπος γέννησηςΣάο Πάολο, Βραζιλία
Ύψος1,76 μ.
ΘέσηΑμυντικός
Ομάδες νέων
1988-1990Σάο Πάολο
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1989-1994Σάο Πάολο117(7)
1994-1995Ρεάλ Σαραγόσα16(0)
1995Ζουβεντούδε2(0)
1996-1997Παλμέιρας35(0)
1997-2003Ρόμα163(5)
2003-2008ΑΚ Μίλαν119(4)
Σύνολο452(16)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1990-2006Βραζιλία142(5)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
2008-2009Σάο Πάολο
2009-2010Μπονσουσέσο
2010-2011Σάο Πάολο
2011-2012Πορτουγκέσα (Σάντος)
2012-2013Νοβοριζοντίνο
2013-2014Ατλέτικο Παραναένσε
2014-2015Ατλέτικο Σοροκάμπα
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Μεγάλωσε σε φαβέλα του Σάο Πάολο. Στην ηλικία των 7 μπόρεσε να παρακολουθήσει μια ακαδημία ποδοσφαίρου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, απορρίφθηκε από τις ομάδες νέων των Κορίνθιανς, Παλμέιρας, Σάντος, Ατλέτικο Μινέιρο.[5] Μόνο το 1988 εισήχθη στην ομάδα νέων της Σάο Πάολο και στη συνέχεια κέρδισε το τουρνουά νεολαίας "Κύπελλο Σάο Πάολο" εκείνο το έτος.

Καριέρα σε συλλόγουςΕπεξεργασία

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ωστόσο, ο προπονητής νέων της Σάο Πάολο Τέλε Σαντάνα έγινε μέντορας του παίκτη. Πρότεινε ο Καφού να μετακινηθεί από τα πλάγια της επίθεσης από όπου είχε ξεκινήσει την καριέρα του στο κέντρο, κάτι που έγινε με ευκολία.[5] Σύντομα είχε βρει θέση στην πρώτη ομάδα, καθώς η Σάο Πάολο κέρδισε το Κόπα Λιμπερταδόρες το 1992 και το 1993 και το Σούπερ Κύπελλο Νότιας Αμερικής το 1993.[6] Το 1994, ψηφίστηκε ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της Νότιας Αμερικής.[7] Στη μέση της σεζόν 1994-95, ο Καφού εντάχθηκε στην ισπανική ομάδα Ρεάλ Σαραγόσα, κερδίζοντας το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1995 (αν και είχε προβλήματα τραυματισμού και δεν έπαιξε στον τελικό).[8] Στη συνέχεια έφυγε από τη Σαραγόσα για να επανέλθει στην πατρίδα του και την Παλμέιρας.[9]

Το 1996, επέστρεψε στην Ευρώπη, αυτή τη φορά με τη Ρόμα, και κέρδισε το πρωτάθλημα το 2001, ακολουθούμενο από το Σούπερ Καπ Ιταλίας.[10] Μετακόμισε στο Μιλάνο και τη Μίλαν το 2003. Με τους rossoneri, κέρδισε τη δεύτερη κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2004,[9] ακολουθούμενη από το Σούπερ Καπ, και έπαιξε στον πρώτο του τελικό Τσάμπιονς Λιγκ το 2005.

Οι επιτυχίες του με τη Μίλαν συνεχίστηκαν με την επιτυχή έκβαση στην πορεία του Τσάμπιονς Λιγκ της αγωνιστικής περιόδου 2006–2007. Κατά την διάρκεια της σεζόν 2007–08, κέρδισε άλλους τρεις τίτλους με την ομάδα του Μιλάνου.[9] Στο τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του στο Μιλάνο, και ίσως στην ποδοσφαιρική του καριέρα, σημείωσε ένα γκολ στη νίκη 4-1 εναντίον της Ουντινέζε.

Είναι μέλος του Hall of Fame της Μίλαν και της Ρόμα.[3]

Διεθνής καριέραΕπεξεργασία

Ο Καφού είναι ο κάτοχος του ρεκόρ συμμετοχών της εθνικής Βραζιλίας όλων των εποχών με 142 εμφανίσεις, συμπεριλαμβανομένων των 21 παιχνιδιών στα Παγκόσμια Κύπελλα.[11] Έχει κερδίσει δύο Παγκόσμια Κύπελλα το 1994 και το 2002.[12] Έχει επίσης το ρεκόρ με τη συμμετοχή σε περισσότερες νίκες με 16 σε τελική φάση της παγκόσμιας διοργάνωσης.

Έκανε την πρώτη εμφάνιση με την εθνική σε ένα φιλικό εναντίον της Ισπανίας στις 12 Σεπτεμβρίου 1990,[10] και έπαιξε σχετικά λίγο στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όντας αναπληρωματικός στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994. Έπαιξε όμως στον τελικό εναντίον της Ιταλίας, μετά από τραυματισμό του Ζορζίνιο στο 22ο λεπτό. Μετά από αυτό, ήταν βασικός σύντομα όταν η Βραζιλία κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα το 1997 και το 1999, το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 1997, και έφθασε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 στον τελικό.[10]

Η Βραζιλία είχε δύσκολα προκριματικά για τη διοργάνωση του 2002, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Καφού δέχθηκε έντονη κριτική από τον προπονητή, ο οποίος του αφαίρεσε την αρχηγία μετά την αποβολή του σε προκριματικό εναντίον της Παραγουάης. Όμως η αρχηγία επανήλθε σύντομα πάλι σε αυτόν μέσω συγκυριών και έτσι ήταν αυτός που σήκωσε πρώτος το τρόπαιο έχοντας καθοριστική συμβολή στην κατάκτηση.[13]

Ο Καφού και η Βραζιλία έχασαν τις υψηλές προσδοκίες που είχαν τεθεί στην ομάδα τέσσερα χρόνια αργότερα το 2006, καθώς η Βραζιλία αποκλείστηκε στον προημιτελικό μετά από ήττα 1-0 από τη Γαλλία. Ο προπονητής δέχθηκε κριτική για το ότι έπαιζε με βετεράνους, κυρίως για τον 36χρονο Καφού και τον 33χρονο Ρομπέρτο Κάρλος που ήταν στην αρχική ενδεκάδα αντί νεότερων παικτών.

Συμμετέχοντας σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα έγινε το 2002 ο μόνος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε σε τρεις τελικούς του Κυπέλλου (1994, 1998, 2002), κατακτώντας δύο τίτλους.[14]

 
Με τη φανέλα της Μίλαν

Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους αμυντικούς όλων των εποχών, ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της γενιάς του και ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία της Βραζιλίας.[15][16] Ήταν ένας δυναμικός, σκληρός, επιθετικός και γεμάτος δύναμη στη δεξιά πλευρά της άμυνας με μεγάλη ταχύτητα, αντοχή, τακτική νοημοσύνη και τεχνικές δεξιότητες, καθώς και την ικανότητά του να αλληλοεπικαλύπτεται.[12] Εκτός από την ποδοσφαιρική του ικανότητα, ήταν επίσης γνωστός για την πειθαρχία, τις ηγετικές ικανότητες και τη χαρακτηριστική του αισιόδοξη συμπεριφορά. Αν και γενικά παίζει ως δεξιός πλάγιος αμυντικός, ήταν επίσης σε θέση να παίξει ως κεντρικός αμυντικός, λόγω των ικανοτήτων του, ή σε πιο προχωρημένες θέσεις, αποτελώντας έτσι το υπόδειγμα του πλήρους αμυντικού.[1][17] Μετά το τέλος της καριέρας του ακολουθήστε προπονητική σταδιοδρομία χωρίς επιτυχία.

Σύμφωνα με τον Πελέ είναι ανάμεσα στους 125 σπουδαιότερους εν ζωή ποδοσφαιριστές το 2004 (FIFA 100).[18] Το 2013 ψηφίστηκε από το περιοδικό World Soccer στην καλύτερη ενδεκάδα όλων των εποχών.[19] Το 2018 έγινε πρεσβευτής των Σπέσιαλ Ολύμπικς.[20]

ΤίτλοιΕπεξεργασία

Σάο Πάολο

  • Πρωτάθλημα Βραζιλίας : 1991
  • Καμπεονάτο Παουλίστα (2) : 1991 , 1992
  • Κόπα Λιμπερταδόρες (2) : 1992 , 1993
  • Supercopa Sudamericana : 1993
  • Recopa Sudamericana (2): 1993 , 1994
  • Κύπελλο CONMEBOL : 1994

Ρεάλ Σαραγόσα

  • Κύπελλο ΟΥΕΦΑ : 1994-95

Παλμέιρας

  • Καμπεονάτο Παουλίστα : 1996

Ρόμα

  • Πρωτάθλημα Ιταλίας : 2000-01

Μίλαν

  • Σούπερ Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2) : 2003 , 2007
  • Πρωτάθλημα Ιταλίας : 2003-04
  • Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας : 2004
  • Τσάμπιονς Λιγκ : 2006-07
  • Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων : 2007

Βραζιλία

  • Παγκόσμιο Κύπελλο (2) : 1994 , 2002
  • Κόπα Αμέρικα (2): 1997, 1999
  • Κύπελλο Συνομοσπονδιών : 1997

Ατομικές διακρίσειςΕπεξεργασία

  • Νοτιοαμερικανική ομάδα της χρονιάς (4) : 1992, 1993, 1994, 1995
  • Νοτιοαμερικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 1994
  • FIFA 100
  • Ομάδα της χρονιάς της ΟΥΕΦΑ (2) : 2004, 2005
  • FIFPro Κόσμος XI : 2005
  • Sports Illustrated Ομάδα της Δεκαετίας : 2009
  • ESPN Παγκόσμια ομάδα της δεκαετίας : 2009
  • World Soccer Οι καλύτεροι XI όλων των εποχών : 2013
  • World XI: Ομάδα του 21ου αιώνα

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «CAFU: THE BORN WINNER WHO BECAME THE MOST COMPLETE FULL-BACK OF HIS TIME». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  2. «Top 10 right backs of all time».  Ανακτήθηκε 6 Απριλίου 2020.
  3. 3,0 3,1 «AC Milan : Marcos Evangelista de Moraes». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  4. «10 greatest Brazilian footballers of all time». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020. 
  5. 5,0 5,1 «You Ask The Questions, Cafu: "It's true that Milan were celebrating at half-time against Liverpool in Istanbul"». Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2020. 
  6. «Biografia de Cafu». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  7. «South American Coach and Player of the Year». Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2020. 
  8. «The Best XI in Football History». Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2020. 
  9. 9,0 9,1 9,2 «Cafu». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  10. 10,0 10,1 10,2 «CAFU. BIOGRAPHY». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  11. «Marcos Evangelista de Morais "CAFU" - Century of International Appearances». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  12. 12,0 12,1 «Greatest XI players in the history of football». Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2020. 
  13. «The World Cup's top 100 footballers of all time – interactive». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  14. «Ranked! The 25 best World Cup players EVER». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  15. «10 greatest Brazilian footballers of all time». Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2020. 
  16. «The 18 Greatest Brazilian Players». Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2020. 
  17. «The 20 Greatest Soccer Players of All Time». Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2020. 
  18. «FIFA 100». Ανακτήθηκε 6 Απριλίου 2020.
  19. «World Soccer : Greatest XI».  Ανακτήθηκε 6 Απριλίου 2020.
  20. «Legendary Brazilian footballer Marcos Evangelista de Morais "Cafu" joins Special Olympics as a Global Ambassador». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020.