Λευκάδια Ημαθίας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°39′13.000″N 22°7′5.999″E / 40.65361111°N 22.11833306°E / 40.65361111; 22.11833306

Τα Λευκάδια είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.[1]

Λευκάδια
Λευκάδια is located in Greece
Λευκάδια
Λευκάδια
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρική Μακεδονία
Περιφερειακή ΕνότηταΗμαθίας
ΔήμοςΗρωικής Πόλης Νάουσας
Δημοτική ΕνότηταΑνθεμίων
Γεωγραφία
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
ΝομόςΗμαθίας
Υψόμετρο90
Πληροφορίες
Ταχ. κώδικας590 35
Τηλ. κωδικός23320

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία Επεξεργασία

Τα Λευκάδια βρίσκονται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Βέρμιο σε υψόμετρο 90 μέτρα. Απέχουν περίπου 9 χλμ. ΒΑ. από τη Νάουσα (έδρα του δήμου) και 88 χλμ. Δ. από την Θεσσαλονίκη (μέσω Γιαννιτσών). Ανατολικά είναι η Χαρίεσσα, βόρεια η Επισκοπή και νότια ο Κοπανός. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία ενώ υπάρχουν επίσης βιοτέχνες, ελεύθεροι επαγγελματίες, έμποροι και υπάλληλοι δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Πολιούχος ναός είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής.

Νότια του χωριού, προς την κατεύθυνση του Κοπανού, βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας μακεδονικής πόλης Μιέζα[2] ενώ στα ανατολικά, το 1877, ο Δανός αρχαιολόγος Carl Kinh ανακάλυψε τον μακεδονικό "Τάφο της Κρίσεως". Το 1942, ο Χαράλαμπος Μακαρώνας ανακάλυψε, στα δυτικά, τους τάφους του Λίσονα και του Καλλικλή ενώ το 1971 η Αικατερίνη Ρωμιοπώπου άνοιξε δυτικά τον "Τάφο των Ανθεμίων".

Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία Επεξεργασία

Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 με την ονομασία από την τουρκοκρατία ως Γκολεσιάνη να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σερμορινόβου (σημερινή Μαρίνα). Το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 μετονομάστηκε σε Λευκάδια.[3] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Λευκαδίων[4] η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανθεμίων του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 1.021 κάτοικοι.[5]

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

Απογραφή 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 670[6] 838[7] 882[8] 935[9] 914[10] 967[11] 1.021

Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επεξεργασία

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. 20. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 72. 
  2. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2022. 
  3. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2022. 
  4. «Νόμος 4555/2018 - ΦΕΚ 133/Α/19-7-2018 ( Άρθρα 1 - 151) (Πρόγραμμα ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ) (Κωδικοποιημένος)». e-nomothesia.gr | Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2022. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10512 (σελ. 38 του pdf)
  6. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 7ης Μαρτίου 1951, σελ. 72 του pdf. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-05-14. https://web.archive.org/web/20130514080510/http://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1951_1.pdf. 
  7. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 19ης Μαρτίου 1961, σελ. 75 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1961_1.pdf. 
  8. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971, σελ. 74 του pdf. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-05-14. https://web.archive.org/web/20130514080510/http://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1971_1.pdf. Ανακτήθηκε στις 2022-09-14. 
  9. Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 5 Απριλίου 1981, σελ. 85 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1981_1.pdf. 
  10. Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 17 Μαρτίου 1991, σελ. 95 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_1.pdf. 
  11. Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος - Απογραφή 2001, σελ. 96 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_1.pdf.