Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Μητρόπολη Σηλυβρίας είναι ιστορική μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου με έδρα τη Σηλυβρία στην Ανατολική Θράκη. Περιελάμβανε τέσσερις κωμοπόλεις, τους Επιβάτες, το Φανάρι, το Εξάστερο, τους Δελλιώνες και οκτώ χωριά, τους Αιγιαλούς, το Οικονομείο, το Σινεκλή, το Μέγα Κιλίτς, το Σεϊμέν, το Καδηκιοϊ, την Κούρφαλη και το Άβρεν.[1]

Ο Μητροπολιτικός Ναός, ήταν αφιερωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου, φυλασσόταν η κάρα του Αγίου Αγαθόνικου, το ιερό λείψανο της Οσίας Ξένης και η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Σηλυβριανής, που εικάζεται, ότι φιλοτεχνήθηκε από τον ευαγγελιστή Λουκά. Αυτά τα κειμήλια μετά την ανταλλαγή μεταφέρθηκαν από τους πρόσφυγες στην Καβάλα όπου και εγκαταστάθηκαν.

Αξιοσημείωτος ήταν ο βυζαντινός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Σπυρίδωνα, ο οποίος βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο της πόλεως, εντός των τειχών. Κατεδαφίστηκε μετά το 1922.

Από εκκλησιαστικής απόψεως, παραμένει εν ενεργεία Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της οποίας το ποίμνιο αναγκάστηκε να μεταφερθεί στην Ελλάδα, λόγω των γνωστών ιστορικών συνθηκών. Κάθε Μητροπολίτης Σηλυβρίας μέχρι και το 1922 προσφωνούνταν "Πανιερώτατος", ενώ από την ανταλλαγή των πληθυσμών και μετά, καλείται "Σεβασμιώτατος" και είναι Υπέρτιμος και Έξαρχος Ευρώπης.

Στη Σηλυβρία έχει ανεγερθεί σήμερα Επισκοπείο εντός του οποίου λειτουργεί παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο και την Παναγία Σηλυβριανή.[2]

Επισκοπικός ΚατάλογοςΕπεξεργασία

 
Ο Μητροπολίτης Σηλυβρίας, Διονύσιος Β΄

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Οι τιτουλάριοι αρχιερείς του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έκδοση αναθεωρημένη, Εκδόσεις Περί τεχνών, Πάτρα 2003, σ.σ. 398 (ISBN 960-8260-34-5).