Μιχαήλ Γαληνός

Ο Μιχαήλ-Μίμης Γαληνός (19114 Απριλίου 1984) ήταν Έλληνας κτηματίας και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.

Μιχαήλ Γαληνός
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1911
Θάνατος4  Απριλίου 1984
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΈνωσις Κέντρου, Εθνική Πολιτική Ένωσις Κέντρου και Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΈλληνας υπουργός
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Λέσβου)
Υπουργός Εργασίας της Ελλάδας
Υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας της Ελλάδας
Υπουργός Υγιεινής της Ελλάδας

ΒιογραφίαEdit

Γεννήθηκε το 1911 στη Μυτιλήνη και ήταν γιος του Αλκιβιάδη Γαληνού.[1] Ήταν Ιερολοχίτης κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.[2]

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λέσβου με την ΕΠΕΚ το 1950, και το 1951, με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΔΚΕΛ) το 1956 (Δημοκρατική Ένωση), ως ανεξάρτητος υποστηριζόμενος από τη ΕΔΑ το 1958 και με την Ένωση Κέντρου το 1961, το 1963 και το 1964.[3]

Έγινε ένας από τους βουλευτές που αποχώρησαν από την Ένωση Κέντρου το 1965.[4] Στην κυβέρνηση Τσιριμώκου ήταν υπουργός Εργασίας και προσωρινά Υγιεινής από τις 20 Αυγούστου 1965 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1965.[5]. Στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου ανέλαβε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στις 5 Οκτωβρίου 1965 και παρέμεινε υπουργός ως την παραίτησή του, στις 14 Απριλίου 1966, για να αναλάβει ξανά το ίδιο χαρτοφυλάκιο από τις 11 Μαΐου 1966 ως τις 22 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.[6]

Πολύ αργότερα, το 1977, πολιτεύτηκε με το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής.[7]

Πέθανε σε ηλικία 73 ετών το 1984 και κηδεύτηκε στις 5 Απριλίου από τον ιερό ναό Χρυσομαλούσας στη Μυτιλήνη.[2] Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Σάλτα[1] και είχαν δύο γιους, από τους οποίους ο Σπύρος Γαληνός εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 2009.[8]

ΠαραπομπέςEdit

  1. 1,0 1,1 Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 89
  2. 2,0 2,1 Τα Νέα, Κοινωνικά, 5-4-1984, σελ. 14.
  3. Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 114, αρ. 165).(pdf)
  4. Γ. Θ. Παπαπαναγιώτου, Η αποστασία του 1965, Δημοκράτης, ηλεκτρονική έκδοση, 11-7-2008, ανάκτηση 11-2-2016.
  5. Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004 (PDF). Αθήνα. σελ. 79. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2016. 
  6. «Κυβέρνησις Στέφανου Στεφανόπουλου Από 17.9.1965 Έως 22.12.1966». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2016. 
  7. Λάζαρος Λασκαρίδης, Η 13η ΚΑΙ Η 14η ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΥ ΘΕΡΟΥΣ ΤΟΥ 1965, 17-7-2011, ανάκτηση 11-2-2016.
  8. «Οι βουλευτές της Μεταπολίτευσης του Νομού Λέσβου». Λημνιακός Λόγος. 23 Ιανουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2016.