Άνοιγμα κυρίου μενού

Δυναστείες της Αρχαίας Αιγύπτου

π  σ  ε

Ανάγλυφο από το τάφο του Ινί

Η Έκτη Δυναστεία της αρχαίας Αιγύπτου μαζί με την Τρίτη, Τέταρτη, και Πέμπτη Δυναστεία αποτελούν το Παλαιό (ή Αρχαίο) Βασίλειο της Δυναστικής Περιόδου της Αιγύπτου.

ΦαραώΕπεξεργασία

Οι γνωστοί Φαραώ της 6ης Δυναστείας είναι (οι ακριβείς χρονολογίες είναι υποθέσεις, καθώς οι αποκλίσεις μπορεί να φτάνουν και τις δεκαετίες). Οι φαραώ αυτής της δυναστείας βασίλεψαν για περίπου 164 χρόνια. Τα Ονόματα Ώρου και τα ονόματα των βασιλισσών είναι από τους Ντόντσον και Χίλτον.

Dynasty VI pharaohs
Όνομα Όνομα Ώρου Βασιλεία Πυραμίδα

Βασίλισσα (ες)

Τετί Σεχετεπταουί 2345–2333 π.Χ. Πυραμίδα του Τετί στη Σακάρα
  • Χεντ (καούς) Γ΄
  • Ιπούτ Α΄
  • Χουίτ
Ουσερκαρέ 2333–2331 π.Χ.
Πεπί Α΄ Νεφερσαχόρ / Μερενρέ 2331–2287 π.Χ. Πυραμίδα του Πεπί Α΄ στη Νότια Σακάρα
  • Αχενεσμεριρέ Α΄
  • Αχενεσμεριρέ Β΄
  • Νουμουενέτ
  • Μεριτιτές Δ’
  • Ινενέκ-Ιντί
  • Μεχαά
  • Νετζεφτέτ
Μερενρέ Α΄ Μερενρέ 2287–2278 π.Χ. Πυραμίδα του Μερενρέ στη Νότια Σακάρα
  • Αχενεσμεριρέ Β΄
Πεπί Β΄ Νεφερκαρέ 2278–2184 π.Χ. Πυραμίδα του Πεπί Β΄
  • Νιήθ
  • Ιπούτ Β΄
  • Αχενεσμεριρέ Γ΄
  • Αχενεσμεριρέ Δ΄
  • Ουτζεμπτέτ
Μερενρέ Β΄ Μερενρέ 2184 π.Χ.
Νετζερκαρέ Σιπτά 2184–2181 π.Χ.

Η Έκτη Δυναστεία θεωρείται από πολλούς ειδικούς ως η τελευταία δυναστεία του Παλαιού Βασιλείου, αν και το The Oxford History of Ancient Egypt [1] περιλαμβάνει και την Έβδομη και την Όγδοη Δυναστεία ως μέρος του Παλαιού Βασιλείου. Ο Μανέθων έγραψε ότι αυτοί οι βασιλείς κυβέρνησαν από την Μέμφιδα, καθώς οι πυραμίδες τους χτίστηκαν στη Σακάρα, πολύ κοντά η μία με την άλλη[2].

ΤετίΕπεξεργασία

Η Έκτη Δυναστεία ιδρύθηκε από τον Τετί, που είχε παντρευτεί με την Ιπούτ, που πιστεύεται ότι ήταν η κόρη του φαραώ της Πέμπτης Δυαναστείας Ουνίς. Ο Μανέθων ισχυρίζεται ότι ο Τετί τελικά δολοφονήθηκε από τον ίδιο του το σωματοφύλακα, αλλά καμία σύγχρονη με την εποχή πηγή δεν επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο[3].

Πεπί Α΄Επεξεργασία

Στη διάρκεια αυτής της δυναστείας στάλθηκαν αποστολές στο Ουάντι Μαγκχάρα στη Χερσόνησο του Σινά για την εξόρυξη τιρκουάζ και χαλκού, όπως και στα ορυχεία του Χατνούμπ και Ουάντι Χαμαμάτ. Ο φαραώ Ζεντκαρέ έστειλε εμπορικές αποστολές νότια στο Πουντ και βόρεια στη Βύβλο, και ο Πεπί Α΄ έστειλε αποστολές όχι μόνο σε αυτές τις τοποθεσίες, αλλά επίσης και στην Έμπλα, στη σημερινή Συρία.

Πεπί Β΄Επεξεργασία

Το πιο σημαντικό μέλος αυτής της δυναστείας είναι ο Πεπί Β΄, στον οποίο του πιστώνονται 94 χρόνια βασιλείας[4], το μεγαλύτερο διάστημα από κάθε μονάρχη στην ιστορία.

ΝιτικρέτΕπεξεργασία

Επίσης γνωστή με το ελληνικό όνομα Νίτωκρις, η γυναίκα αυτή πιστεύεται από κάποιους ειδικούς ότι ήταν όχι μόνο η πρώτη γυναίκα φαραώ, αλλά και η πρώτη γυναίκα βασίλισσα του κόσμου, αν και σήμερα είναι αποδεκτό ότι το όνομά της είναι λάθος μετάφραση του βασιλιά Νετζερκαρέ Σιπτά.

Η άνοδος των ευγενώνΕπεξεργασία

 
Καθιστό άγαλμα αξιωματούχου, ασβεστόλιθος, 6η Δυναστεία Μουσείο Πετρί Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων, Λονδίνο.

Με τον αυξανόμενο αριθμό βιογραφικών επιγραφών σε μη βασιλικούς τάφους[5], η γνώση μας για την ιστορία της περιόδου διευρύνεται[6]. Για παράδειγμα, μαθαίνουμε για μια μη επιτυχημένη απόπειρα εναντίον του Πεπί Α΄[7]. Διαβάζουμε επίσης σε ένα γράμμα προς το νεαρό βασιλιά Πεπί Β΄ ότι ο συγγραφέας του είναι ενθουσιασμένος που θα γυρίσει από τις αποστολές του με ένα νάνο που χορεύει από τη γη του Γιαμ, που βρισκόταν νότια της Νουβίας[8].

Οι επιγραφές αυτές σε μη βασιλικούς τάφους είναι μόνο ένα παράδειγμα της αυξανόμενης δύναμης των ευγενών, που εξασθένισε ακόμα παραπάνω την απόλυτη εξουσία του βασιλιά. Ως αποτέλεσμα, πιστεύεται ότι με το θάνατο του μακρόβιου Πεπί Β΄ οι ευγενείς ήταν αρκετά εδραιωμένοι ώστε να αντισταθούν στην εξουσία των πολλών διαδόχων του, κάτι που ίσως συνέβαλε στην απότομη παρακμή του Παλαιού Βασιλείου.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sixth Dynasty of Egypt της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ian Shaw ed., The Oxford History of Ancient Egypt, 2000
  2. Sir Alan Gardiner, Egypt of the Pharaohs, Oxford University Press 1964, p. 91
  3. Naguib Kanawati, Conspiracies in the Egyptian Palace: Unis to Pepy I, Routledge 2003, p.157
  4. Ian Shaw, The Oxford History of Ancient Egypt, Oxford University Press 2000, p.116
  5. J. H. Breasted, Ancient Records of Egypt, Part One, Chicago 1906, §§282-390
  6. Ian Shaw, The Oxford History of Ancient Egypt, Oxford University Press 2000, p.115
  7. J. H. Breasted, Ancient Records of Egypt, Part One, Chicago 1906, §310
  8. J. H. Breasted, Ancient Records of Egypt, Part One, Chicago 1906, §§350-354