Άνοιγμα κυρίου μενού
Ύστερη Περίοδος της αρχαίας Αιγύπτου
περ. 664 π.Χ. - περ. 332 π.Χ.

Χάρτης
Το Αιγυπτιακό Βασίλειο μέσα στην Νέο-Ασσυριακή Αυτοκρατορία το 671 π.Χ.

Πρωτεύουσα Σάις, Μένδης, Σεβέννυτος
Γλώσσες Αρχαία αιγυπτιακή γλώσσα
Πολίτευμα
Φαραώ
Μοναρχία

Θρησκεία Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία
Προηγούμενο κράτος Τρίτη μεταβατική περίοδος
Διάδοχο κράτος Πτολεμαϊκή Αίγυπτος
Δυναστεία των Αργεαδών
Σημερινά κράτη Flag of Egypt.svg Αίγυπτος

Δυναστείες της Αρχαίας Αιγύπτου

π  σ  ε

Η Ύστερη Περίοδος της αρχαίας Αιγύπτου αναφέρεται στην τελευταία ευημερία των ιθαγενών Αιγυπτίων ηγεμόνων μετά την Τρίτη μεταβατική περίοδο από την 26η Δυναστεία ως την Περσική κατάκτηση, και η οποία τελείωσε με την κατάκτηση της Αιγύπτου από τον Αλέξανδρο και την ίδρυση του Πτολεμαϊκού Βασιλείου. Διήρκησε από το 664 π.Χ. ως το 332 π.Χ., όταν και με την κατάκτηση της Αιγύπτου το τελευταίο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. άρχισε η περίοδος της Ελληνιστικής Αιγύπτου.

Η Λίβυοι και οι Πέρσες εναλλάσσονταν στην εξουσία με τους ιθαγενείς Αιγύπτιους, αλλά οι παραδοσιακές συμβάσεις στην τέχνη συνεχίστηκαν[1].

Πίνακας περιεχομένων

ΙστορίαΕπεξεργασία

Εικοστή έκτη ΔυναστείαΕπεξεργασία

Η 26η Δυναστεία γνωστή και ως Σαϊτική, όνομα που πήρε από την πρωτεύουσά της Σάις, ηγεμόνευσε από το 672–525 π.Χ., και αποτελούταν από έξι φαραώ. Σε αυτή την περίοδο άρχισε η κατασκευή καναλιών από το Νείλο στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ένα σημαντικό εύρημα από την Ύστερη Περίοδο είναι ο Πάπυρος του Μπρούκλιν. Είναι ένας ιατρικός πάπυρος με συλλογή από ιατρικές και μαγικές θεραπείες για δαγκώματα φιδιών ανάλογα με το είδος του φιδιού ή τα συμπτώματα[2].

Σύμφωνα με τον Ιερεμία, σε αυτή την περίοδο ήρθαν πολλοί Εβραίοι στην Αίγυπτο, διαφεύγοντας από τον τόπο τους μετά την καταστροφή του Ναού στην Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλωνίους το 586 π.Χ. Ο Ιερεμίας και οι Εβραίοι πρόσφυγες κατέφυγαν στην Κάτω Αίγυπτο, και κυρίως στην Μιγδόλ (Μάγδωλον), Τάφνας και Μέμφιδα. Κάποιοι επίσης εγκαταστάθηκαν στην Ελεφαντίνη ενώ κάποιοι άλλοι άλλοι στην Άνω Αίγυπτο[3][4]. Ο Ιερεμίας επίσης αναφέρει το φαραώ Απρίη ως Ουαφρή[5], του οποίου η βασιλεία είχε βίαιο τέλος το 570 π.Χ. Οι ιστορικοί έχουν αμφισβητήσει την ακρίβεια αυτών των γεγονότων.

27η ΔυναστείαΕπεξεργασία

Κατά την Πρώτη Περίοδο των Αχαιμενιδών (525–404 π.Χ.) η Αίγυπτος κατακτήθηκε από την Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία υπό τον Καμβύση. Συνολικά οκτώ φαραώ αυτής της δυναστείας ηγεμόνευσαν στην Αίγυπτο.

Η αρχική περίοδος της κατοχής της Αιγύπτου από του Πέρσες όταν και έγινε σατραπεία είναι σήμερα γνωστή ως η 27η Δυναστεία.

28η-30η ΔυναστείαΕπεξεργασία

Η 28η Δυναστεία αποτελούταν μόνο από ένα βασιλιά, τον Αμυρταίο, πρίγκιπα της Σάιδος, που επαναστάτησε εναντίον των Περσών. Δεν άφησε μνημεία με το όνομά του. Βασίλευσε για έξι χρόνια, από το 404 ως το 398 π.Χ.

Η 29η Δυναστεία βασίλεψε από τον Μένδη, κατά την περίοδο 398-380 π.Χ.

Η 30η Δυναστεία δανείστηκε το στιλ της τέχνης από την 26η Δυναστεία. Βασίλεψαν τρεις φαραώ από το 380 ως την τελική τους ήττα το 343 π.Χ. και την ανακατάληψη από τους Πέρσες. Ο τελευταίος ηγεμόνας της δυναστείας αυτής και ο τελευταίος γηγενής ηγεμόνας της Αιγύπτου μέχρι περίπου για τα επόμενα 2.300 χρόνια[6] , ήταν ο Νεκτανεβώ Β΄.

31η ΔυναστείαΕπεξεργασία

Η Δεύτερη Περίοδος των Αχαιμενιδών αποτέλεσε τη Τριακοστή πρώτη Δυναστεία (343–332 π.Χ.), και αποτελούνταν τους Πέρσες ηγεμόνες που έφεραν (και) τον τίτλο του φαραώ: Αρταξέρξης Γ΄ (343–338 π.Χ.), Αρταξέρξης Δ΄ (338–336 π.Χ.), και Δαρείος Γ΄ (336–332 π.Χ.).

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Late Period of ancient Egypt της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Bleiberg, Barbash & Bruno 2013, σελ. 16.
  2. Bleiberg, Barbash & Bruno 2013, σελ. 55.
  3. Ιερεμίας 43
  4. Ιερεμίας 44
  5. Ιερεμίας 44;30
  6. Δεν θα ήταν παρά τον 20ο αιώνα που η Αίγυπτος θα αποκτούσε την ανεξαρτησία της μετά από μια σειρά κατακτητών.

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία