Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Έλληνας τραγουδιστής

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου (Βάστας Αρκαδίας, 21 Ιουνίου 1950) είναι Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός.

Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Vasilis Papakonstantinou (2007).jpg
Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου το 2007
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση21 Ιουνίου 1950 (1950-06-21) (71 ετών)
Βάστας Αρκαδίας, Ελλάδα
ΕθνικότηταΕλληνική
Χώρα πολιτογράφησηςΕλληνική
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΤραγουδιστής - Συνθέτης - Στιχουργός
Περίοδος ακμής1974
Οικογένεια
ΣύζυγοςΕλένη Ράντου
(1994-σήμερα)
ΤέκναΝικολέτα Παπακωνσταντίνου
Εν ενεργεία1972-σήμερα

Πρώτα χρόνιαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1950 στο χωριό Βάστα Αρκαδίας, δυτικά της Μεγαλόπολης. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε εκεί (έως τα 7 του) και μερικές εμπειρίες του απ' αυτά τις έκανε τραγούδια, όπως τη "Σφεντόνα". Στα 12 του χρόνια πήρε την πρώτη του κιθάρα. Αργότερα συμμετείχε σε διάφορα συγκροτήματα της εποχής, όπου έκανε και τα πρώτα του μουσικά βήματα. Το πρώτο του συγκρότημα, με το οποίο τραγουδούσε σε ιταλικό στίχο σε διάφορα κλαμπ, το ονόμασε CROSSWORDS.

Δράση - ΔισκογραφίαΕπεξεργασία

Δεκαετία 1970Επεξεργασία

Άρχισε να τραγουδά ελληνικό τραγούδι στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το 1972 καταγράφεται η πρώτη επαγγελματική του συμμετοχή σε δίσκο, την Ελληνική χώρα (Land of Greece), όπου ερμήνευσε τα δύο γνωστά τραγούδια "Ντιρλαντά" και "Ο Σταμούλης ο λοχίας".[1] Την ίδια χρονιά εκδόθηκαν και οι δύο πρώτοι δικοί του δίσκοι βινυλίου 45 στροφών.[2]

Το 1973 μετά το τέλος της στρατιωτικής του θητείας, πήγε στη Γερμανία, όπου στο Μόναχο συμμετείχε σε επιτροπές αντιδικτατορικού αγώνα, τραγουδώντας παράλληλα σε στέκια Ελλήνων φοιτητών και ομογενών. Η πρώτη του σημαντική γνωριμία έγινε το 1974, συναντώντας στο Παρίσι το Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίο συνεργάστηκε σε δύο δίσκους (Τα τραγούδια του Αντρέα και Νύχτα θανάτου[3]). Το καλοκαίρι η συνεργασία τους συνεχίστηκε. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εκείνη την ίδια χρονιά (1974) άρχισε ουσιαστικά την επαγγελματική του πορεία στο τραγούδι. Τραγούδησε σε μπουάτ και ηχογράφησε ένα μικρό δίσκο 45 στροφών. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην ηχογράφηση του δίσκου του Μάνου Λοΐζου Τα τραγούδια του δρόμου.

Το 1975 ηχογράφησε Τα αγροτικά του Θωμά Μπακαλάκου. Την ίδια εποχή γνώρισε δύο συνθέτες. με τους οποίους συνεργάστηκε στενά στη συνέχεια, τον Μάνο Λοΐζο και τον Θάνο Μικρούτσικο.

Το 1976 συνεργάστηκε και πάλι με το Μίκη Θεοδωράκη, στο δίσκο Της εξορίας, ενώ το 1978 ο συνθέτης τον επέλεξε για την παγκόσμια περιοδεία του. Τραγούδησε σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία. Στην Ελλάδα συμμετείχε ενεργά σε εκδηλώσεις του νεολαιίστικου και του εργατικού κινήματος. Το 1979 συμμετείχε τραγουδιστικά στον Σταυρό του Νότου του Θάνου Μικρούτσικου. Από εκείνη την εποχή, λίγο πριν το πέρασμα στη δεκαετία του 1980, αρχίζει να εκδηλώνει τις επιρροές του από τη διεθνή ροκ μουσική σκηνή.

Δεκαετία 1980Επεξεργασία

Ερμηνεύει τραγούδια με ήχο σαφώς πιο ηλεκτρικό και στίχο που αφορά πιο σύγχρονα προβλήματα (μοναξιά, ναρκωτικά, αποξένωση, υπερβολική αστικοποίηση, προβλήματα στις ανθρώπινες σχέσεις, οικολογική καταστροφή κλπ). Αυτή η ροκ στροφή γίνεται σταδιακά, ξεκινώντας με δύο δίσκους που κυκλοφόρησαν το 1978 και 1982 αντίστοιχα. Ο πρώτος είχε τίτλο το όνομά του και περιλάμβανε τραγούδια του Αντώνη Βαρδή και διασκευές τραγουδιών του Διονύση Σαββόπουλου και του Μίκη Θεοδωράκη. Ο δεύτερος, το Φοβάμαι, με τραγούδια του Μάνου Λοΐζου, του Λάκη Παπαδόπουλου, του Γιάννη Ζουγανέλη και του Γιάννη Γλέζου, γνώρισε μεγάλη αποδοχή και θεμελίωσε τη μετέπειτα πορεία του μέχρι σήμερα.

Γνωρίστηκε με τον Νικόλα Άσιμο και μεσολάβησε στη δισκογραφική εταιρεία ΜΙΝΟS για την έκδοση του πρώτου και μοναδικού δίσκου του Άσιμου εν ζωή, Ο ξαναπές (1982), όπου ο Παπακωνσταντίνου ερμήνευσε δύο τραγούδια.

Το 1984 με τη Διαίρεση, ο καινούργιος ήχος του αποκρυσταλλώνεται. Το 1987 το επαληθεύει με τα Χαιρετίσματα, με τραγούδια δικά του, του Νικόλα Άσιμου, της Αφροδίτης Μάνου και του Χρήστου Τόλιου.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου άρχισε να εδραιώνεται ως ένας κατεξοχήν "συναυλιακός" καλλιτέχνης. Τον Απρίλιο του 1985 16.000 θεατές συγκεντρώθηκαν στην πρώτη του μεγάλη προσωπική συναυλία στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το επανέλαβε τον Ιούνιο του 1987 στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Από τότε οι συναυλίες του αποτελούν γεγονότα και σημεία αναφοράς της μαζικότητας.

Το Σεπτέμβριο του 1985 συμμετείχε στη μεγάλη συναυλία-αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο, που πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, μαζί με τον Γ. Νταλάρα, την Χ. Αλεξίου, την Δ. Γαλάνη και τον Γ. Καλατζή.

Το τέλος της δεκαετίας του 1980 τον βρήκε να ερμηνεύει τους "σκληρούς" στίχους του Κώστα Τριπολίτη, σε μουσική του Θάνου Μικρούτσικου στο δίσκο Όλα από χέρι καμένα το 1988. Το 1989 κυκλοφόρησε το Χορεύω, ένας δίσκος ο οποίος περιέχει μερικά από τα πλέον δημοφιλή τραγούδια του, όπως τα «Ελλάς», «Βικτώρια», «Για μένα τραγουδώ» (διασκευή του "Crusader" του Chris De Burgh) κ.ά.

Δεκαετία 1990Επεξεργασία

Ακολούθησε ο δίσκος Χρόνια πολλά το 1991, ενώ νωρίτερα είχε κυκλοφορήσει η ζωντανή ηχογράφηση των εμφανίσεων που πραγματοποίησε με τον Γιώργο Νταλάρα στο Αττικόν, τον Φεβρουάριο του 1991. Το 1992 τραγούδησε για δεύτερη φορά μετά το 1978 (Σταυρός του Νότου) Νίκο Καββαδία και Θάνο Μικρούτσικο στο δίσκο Γραμμές των οριζόντων.

Ερμήνευσε πάλι Νικόλα Άσιμο το 1992 στο Φαλιμέντο του κόσμου ενώ κυκλοφόρησε τη Σφεντόνα το 1992 και αργότερα το Δε σηκώνει το 1994, με συνεργάτες του τους Άλκη Αλκαίο, Χριστόφορο Κροκίδη, Βασίλη Γιαννόπουλο, Σταμάτη Μεσημέρη, Αφροδίτη Μάνου, Οδυσσέα Ιωάννου, Μίνω Μάτσα.

Ηχογράφησε δύο δίσκους με μελοποιημένα ποιήματα δύο εκ των σημαντικότερων Ελλήνων ποιητών. Το δίσκο Καρυωτάκης το 1984 σε συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη και το Φυσάει το 1993 με ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη και μουσική του Γιώργου Τσαγκάρη.

Τον Απρίλιο του 1997 κυκλοφόρησε ο δίσκος με τίτλο Πες μου ένα ψέμα να αποκοιμηθώ, περιλαμβάνοντας τραγούδια του Νικόλα Άσιμου, του πρωτοεμφανιζόμενου Απόστολου Μπουλασίκη, του Σταμάτη Μεσημέρη, του Γιάννη Ιωάννου, του Βασίλη Γιαννόπουλου, του Χριστόφορου Κροκίδη καθώς και το «Μάλιστα Κύριε» του Γιώργου Ζαμπέτα και του Αλέκου Καγιάντα.

Τον Ιανουάριο του 1999 κυκλοφόρησε ο δίσκος με τίτλο Να με φωνάξεις με τραγούδια του ίδιου και των Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Χριστόφορου Κροκίδη, Απόστολου Μπουλασίκη, σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, Οδυσσέα Ιωάννου, Βασίλη Γιαννόπουλου και Ιάκωβου Αυλητή, ενώ το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε η Θάλασσα στη σκάλα, δουλειά στην οποία για ακόμη μια φορά συνεργάστηκε με τον Θάνο Μικρούτσικο, σε στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου.

Δεκαετία 2000Επεξεργασία

 
Ο Παπακωνσταντίνου σε συναυλία το 2007

Ένα χρόνο αργότερα οι Χαμένες αγάπες έκαναν την εμφάνισή τους στα ράφια των δισκοπωλείων. Ο Χριστόφορος Κροκίδης, στενός συνεργάτης του για 20 σχεδόν χρόνια, υπέγραψε τη μουσική και ο Βασίλης Γιαννόπουλος τους στίχους. Ακολούθησε δύο χρόνια αργότερα, το 2002, το Προσέχω δυστυχώς, όπου στίχους και μουσική έγραψε ο Μάνος Ξυδούς.

Το 2003 ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου γιόρτασε τα 30 του χρόνια στη δισκογραφία με μια μοναδική συναυλία στην Πετρούπολη, όπου παρέα με 10.000 φίλους του θύμισε στιγμές από όλη τη μέχρι τότε πορεία του στο τραγούδι.

Το 2004 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Φρέσκο χιόνι. Περιλάμβανε 13 τραγούδια σε στίχους Μαριανίνας Κριεζή, Γιώργου Ανδρέου, Κώστα Λειβαδά, Νίκου Ζούδιαρη, Οδυσσέα Ιωάννου, Νίκου Ζιώγαλα και Μανώλη Φάμελλου, ενώ επίσης περιλαμβάνονταν δύο διασκευές, μία του Οδυσσέα Ιωάννου με το «Σ’ αγαπάω ακόμα» καθώς και το «Πώς να σωπάσω» σε στίχους Κώστα Κινδύνη και μουσική Σταύρου Ξαρχάκου.

Τον Μάιο του 2005 ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου έδωσε μια συναυλία στο Ηρώδειο με τη συνοδεία πολλών αξιόλογων μουσικών, της Femin Arte υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Γεωργιάδη και με την ενορχήστρωση του Νίκου Καλαντζάκου. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και στα τέλη του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε σε διπλό CD και DVD.

Τον Μάρτιο του 2007 κυκλοφόρησε ο δίσκος Μετωπική, σε στίχους του Γιώργου Κλεφτογιώργου και μουσικές των Σοφίας Βόσσου, Τάνιας Κικίδη, Θανάση Τάσση, Λάκη Παπαδόπουλου, Ρουσσέτου Δημητρόγλου, Γιάννη Κωνσταντινίδη, Αντώνη Βαρδή, Φίλιππου Πλιάτσικα, Μάνου Πυροβολάκη και Νίκου Κυπουργού.

Τον Ιούνιο του 2008 ο Βασίλης έβγαλε καινούριο δίσκο με τίτλο Βατόμουρα, σε στίχους και μουσική του Σταμάτη Μεσημέρη.

Τον Απρίλιο του 2009 κυκλοφόρησε η επόμενη δουλειά του με τίτλο Ουράνια τόξα κυνηγώ, σε στίχους του Άλκη Αλκαίου, ενώ γράφει τη μουσική και ενορχηστρώνει όλα τα τραγούδια του μουσικού δίσκου. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου συμμετείχε στη συναυλία των Scorpions, που έγινε στο στάδιο Καραϊσκάκη, την οποία παρακολούθησαν πάνω από 35.000 θεατές. Σημαντικό σημείο της βραδιάς ήταν η κοινή ερμηνεία του Κλάους Μάινε με τον τραγουδιστή στο τραγούδι "Holiday". Η ίδια συναυλία διοργανώθηκε αμέσως μετά και στη Λάρισα στο στάδιο Αλκαζάρ.

Δεκαετία 2010Επεξεργασία

Το Μάιο του 2010 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά Το παιχνίδι παίζεται σε στίχους Οδυσσέα Ιωάννου και που αποτέλεσε τον δεύτερο δίσκο που ο ίδιος ο τραγουδιστής συνέθεσε. Στο τραγούδι "Σαν ναυαγός" τραγουδά ντουέτο με το Δημήτρη Μητροπάνο. Το Μάιο του 2011 συμμετείχε στις συναυλίες του ιστορικού ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Η συναυλία διοργανώθηκε, εκτός από την Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στο Ηράκλειο και στη Λευκωσία.

Στα τέλη του 2011, σε συνεργασία με τον στιχουργό Οδυσσέα Ιωάννου, καλούσε μέσω του επίσημου ιστότοπου του, νέους μουσικούς να συνθέσουν τις δικές τους μελωδίες για τον δίσκο, κίνηση που θεωρήθηκε "πρωτοποριακή". Ο δίσκος κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2012 με τίτλο Αφετηρία.

Δισκογραφία (χρονολογικά)Επεξεργασία

Κουρσάρος ονείρου δεν μπορείς να γίνεις. Απλώς πρέπει να κυνηγάς το όνειρο σαν κουρσάρος

— Συνέντευξη
  • 1972: Δυο φίλοι / Φίλοι καλοί μου και αδερφοί (single) και Σε είδα κι αναστήθηκα / Χελιδονάκι (single)
  • 1975: Τα αγροτικά
  • 1976: Της εξορίας
  • 1978: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
  • 1981: Αρμενία
  • 1982: Φοβάμαι
  • 1984: Καρυωτάκης
  • 1984: Διαίρεση
  • 1985: Η συναυλία από το Νέο Φάληρο
  • 1987: Χαιρετίσματα
  • 1987: Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του
  • 1988: Όλα από χέρι καμένα
  • 1989: Ελλάς (maxi single)
  • 1989: Χορεύω
  • 1991: Νταλάρας-Παπακωνσταντίνου: Ζωντανή Ηχογράφηση από το Αττικόν
  • 1991: Χρόνια πολλά
  • 1992: Σφεντόνα
  • 1993: Φυσάει
  • 1994: Δε σηκώνει
  • 1994: Οι μπαλάντες του Βασίλη
  • 1996: Στην οθόνη της ψυχής μου
  • 1997: Πες μου ένα ψέμα ν’ αποκοιμηθώ
  • 1999: Να με φωνάξεις
  • 1999: Θάλασσα στη σκάλα
  • 2000: Σφεντόνα-Live
  • 2000: Χαμένες αγάπες
  • 2002: Προσέχω… δυστυχώς
  • 2003: Εσείς, οι φίλοι μου κι εγώ - Live Πετρούπολη
  • 2004: Φρέσκο χιόνι
  • 2005: Ηρώδειο
  • 2006: Εφ' όλης της ύλης
  • 2007: Μετωπική
  • 2008: Βατόμουρα
  • 2009: Ουράνια τόξα κυνηγώ
  • 2010: Το παιχνίδι παίζεται
  • 2011: Το τραγούδι της πλατείας (Single)
  • 2012: Αφετηρία
  • 2013: Χάρτινα δεσμά
  • 2013: Δραπέτης (Μέρος Α: Τo παραμύθι της βεντάλιας)
  • 2014: Χαίρε...! (Single)
  • 2015: Δραπέτης (Μέρος Β: Της αρμονίας μετανάστης)
  • 2017: Όλα είναι για μας
  • 2019: Μπλέξαμε
  • 2021: Αντίλαλος

ΣυμμετοχέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ο δίσκος Ελληνική Χώρα Αρχειοθετήθηκε 2016-11-28 στο Wayback Machine. του 1972 με δύο ερμηνείες του Βασίλη Παπακωνσταντίνου
  2. Τα δύο 45άρια του 1972 μεταξύ άλλων Singles του Βασίλη Παπακωνσταντίνου
  3. Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 8 Σεπτεμβρίου 1974: "Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου είναι η καινούργια ανακάλυψι του Μίκη Θεοδωράκη"

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία