Άνοιγμα κυρίου μενού

Χάραδρο Αχαΐας

οικισμός της Ελλάδας
(Ανακατεύθυνση από Βελβίτσι Αχαΐας)

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

Ο οικισμός βρίσκεται χτισμένος σε μία ημιορεινή περιοχή, σε υψόμετρο περίπου 320 μέτρων, στους βορειοδυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού όρους, στα βορειοανατολικά της πόλης της Πάτρας. Στα βόρεια του χωριού διέρχεται ο ποταμός Χάραδρος, ενώ από αυτόν προέρχεται και η σύγχρονη ονομασία του χωριού[3]. Γειτνιάζει με τη Βούντενη και του Μπάλα και απέχει οδικώς περίπου 10 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας.

Η συνοικία Δραγόλαινα
Μεγάλη συνοικία του οικισμού αποτελεί η Δραγόλαινα ή Δραγώλενα, που βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο από το Χάραδρο έχοντας θέα στον οικισμό, την Πάτρα, τον Πατραϊκό κόλπο καθώς και τη γειτονική Βούντενη (Σκιόεσσα) με την οποία γειτνιάζει, ενώ την διασχίζει η ομώνυμη οδός[4].

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

ΟνομασίαΕπεξεργασία

Για την παλιά ονομασία "Βελβίτσι" του οικισμού υπάρχουν απόψεις σχετικά με την ξενική καταγωγή της· ότι είτε είναι σλάβικη και σημαίνει τόπος με ιτιές είτε ότι σημαίνει εύφορος τόπος ή τόπος που αξίζει (από τις λέξεις vlej και vitsi)[3]. Η νεότερη ονομασία "Χάραδρο" προέρχεται από τον ποταμό Χάραδρο που διασχίζει την περιοχή.

Διοικητική εξέλιξηΕπεξεργασία

Στις 20 Απριλίου 1835 το Βελβίτσι προσαρτάται στον τότε Δήμο Αργυραίων ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 προσαρτήθηκε στον Δήμο Πατρέων[1]. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποτέλεσε τμήμα της νεοσύστατης Κοινότητας Μποζαϊτίκων μέχρι το 1925, όπου, με το ΦΕΚ 130Α της 25/05/1925, προσαρτήθηκε εκ νέου στον Δήμο Πατρέων τμήμα του οποίου αποτελεί έκτοτε[1]. Μετονομάστηκε από Βελβίτσι σε Χάραδρο το 1928 με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928[1].

Δημογραφική εξέλιξηΕπεξεργασία

Εμφανίζεται ως οικισμός για πρώτη φορά το 1830 και έκτοτε απογράφεται αυτοτελώς[3]. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές[5][6] είναι η εξής:

1828 1835 1844 1848-1851 1861 1879 1889 1896 1907 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
14 οικογ.[7] 12 οικογ. -
39 κατ.[7]
Δ/Α[7] 16 οικογ. -
77 κατ.[7]
55 κατ.[7] 72[7] 82[7] 65[7] 88[7] 80[7][8] 91[7] 136[7] 145[7] 140[7] 94[7] 82[7] 94[7] 69[7][9] 110[2]

Παραπομπές και υποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Χάραδρου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  2. 2,0 2,1 ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011
  3. 3,0 3,1 3,2 Λουλούδης 2010, σελ. 56.
  4. Google Earth.
  5. Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ.. dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  6. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/10/2017.
  7. 7,00 7,01 7,02 7,03 7,04 7,05 7,06 7,07 7,08 7,09 7,10 7,11 7,12 7,13 7,14 7,15 7,16 7,17 Λουλούδης 2010, σελ. 52.
  8. Μαζί με τα Μποζαΐτικα (699 κάτοικοι) αποτελούσαν την Κοινότητα Μποζαϊτίκων που είχε 779 κάτοικους (Απογραφή 1920).
    Βλ. Λουλούδης 2010, σελ. 53 [υποσημείωση 21].
  9. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία