Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

Το Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.) είναι μια μικρή κομμουνιστική συλλογικότητα, που ιδρύθηκε το 1985 στην Πάτρα, όπου και δραστηριοποιείται κυρίως, απο στελέχη του ΚΚΕ που είχαν αποχωρήσει, διαφωνώντας με την τότε συνδικαλιστική συνεργασία του κόμματός τους με την ΠΑΣΚΕ (τη συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ) για την ανάδειξη Δ.Σ σωματείων της περιοχής.

Το Ε.Α.Μ. ήταν στελεχωμένο κατά κύριο λόγο από βιομηχανικούς εργάτες της περιοχής της Πάτρας και διακήρυττε την ανάγκη ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος πάνω στη βάση του μαρξισμού - λενινισμού και του ταξικού προσανατολισμού. Είχε αρκετές αναφορές στο μ -λ χώρο, στις παρυφές του οποίου κινήθηκε, μιλώντας όμως για ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος. [1]

Η ίδια αυτοπροσδιορίζεται ως "πολιτική οργάνωση της Εργατικής τάξης μέσα στις σκληρές και πολύπλοκες συνθήκες της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, σε σύγκρουση με το καθεστώς της εξάρτησης και τους πολιτικούς εκφραστές του, αλλά και σε σύγκρουση με τον σοσιαλρεφορμισμό και ευρωκομμουνιστικό αναθεωρητισμό, με τη διαστρέβλωση των Μαρξιστικολενινιστικών αρχών στον ιδεολογικό πολιτικό και οργανωτικό τομέα. Συγκροτήθηκε μέσα στις συνθήκες της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας που γεννούν και αναπαράγουν την ανάγκη του επαναστατικού πολιτικού φορέα της Εργατικής Τάξης, σαν του αναντικατάστατου και άμεσης προτεραιότητας όρου, για πολιτική διέξοδο από τη σημερινή κρίση με τα επικίνδυνα φαινόμενα εκφυλισμού του καθεστώτος της Ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και εκμετάλλευσης. Γιατί η μοναδική ελπιδοφόρα προοπτική που υπάρχει για το λαό και τη χώρα σήμερα είναι η επαναστατικά αναγεννημένη Ελλάδα του σοσιαλισμού. Την προοπτική αυτή μπορεί να υλοποιήσει η επαναστατική κοινωνικοπολιτική συμμαχία της εργατικής τάξης με τη φτωχολογιά του χωριού, τ’ αντιπαρασιτικά παραγωγικά στρώματα της πόλης και την νεολαία που πρώτα και κύρια ταξικά ανήκε και προέρχεται από τις κοινωνικές αυτές δυνάμεις. Το Ε.Α.Μ. παλεύει για την ολοκληρωμένη κοινωνικοπολιτική έκφραση αυτής της συμμαχίας σ’ ένα επαναστατικό-πατριωτικό-παλλαϊκό μέτωπο με επικεφαλής την Εργατική τάξη. Μ’ αυτό η πρωτοπόρα τάξη της κοινωνίας θα εξασφαλίσει ολόπλευρα τις δυνατότητες για την αντιϊμπεριαλιστική σοσιαλιστική επανάσταση και τον σοσιαλισμό.". [2]

Το Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο κατήλθε αυτόνομα στις εκλογές του Ιουνίου 1989, όπου έλαβε 1.487 ψήφους και ποσοστό 0,02% και στις εκλογές του Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, λαμβάνοντας 1.321 ψήφους και ποσοστό 0,02%.[3]

Μέλος του Ε.Α.Μ. ήταν ο εκπαιδευτικός Νίκος Τεμπονέρας, ο οποίος δολοφονήθηκε στην Πάτρα από τον πρόεδρο της τοπικής ΟΝΝΕΔ και δημοτικό σύμβουλο της Νέας Δημοκρατίας, Ιωάννη Καλαμπόκα στις 9 Ιανουαρίου 1991, ενώ υπερασπιζόταν τους μαθητές που αγωνίζονταν ενάντια στο πολυνομοσχέδιο του υπουργού της Νέας Δημοκρατίας, Βασίλη Κοντογιαννόπουλου.[4]

Τα επόμενα χρόνια, η αποβιομηχανοποίηση της Πάτρας είχε ως αποτέλεσμα την απομαζικοποίηση της οργάνωσης, η οποία απώλεσε έτσι μεγάλο μέρος της βάσης της.[5] Το Ε.Α.Μ. αναφέρεται ως οργάνωση τοπικού χαρακτήρα.

Η οργάνωση δρα κυρίως στο συνδικαλιστικό κίνημα, έχοντας συγκροτήσει το Συνδικαλιστικό Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο (Σ.Ε.Α.Μ.). Δραστηριοποιείται κυρίως στους εργατικούς χώρους, μέσα στα πρωτοβάθμια σωματεία.[6] Έχει δράσει επίσης, σε συνεργασία και με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, και στο αντιρατσιστικό και αντιπολεμικό κίνημα, καθώς και στο εκπαιδευτικό.

Απο την ίδρυσή της, μέχρι το 1993 η οργάνωση εξέδιδε την εφημερίδα «Ο Δημοκράτης Λαός», ενώ την περίοδο 2008 - 2012 εξέδιδε μαζί με τη Νεολαία του το περιοδικό "Άλλη Πλευρά".

Παλαιότερα, μέλη του Ε.Α.Μ. συμμετείχαν στο φοιτητικό κίνημα με την παράταξη Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση (Ε.Α.Α.Κ.).

Λειτουργώντας στη λογική της συγκρότησης προοδευτικών μετώπων, το Ε.Α.Μ. έχει παράσχει κριτική στήριξη στο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να αποτελέσει ποτέ συνιστώσα του και κινούμενο ανεξάρτητα, διατηρώντας τις θέσεις του για μια σειρά απο ζητήματα.[7]

Η πολιτική συλλογικότητα έχει κομβικό ρόλο στις ετήσιες συγκεντρώσεις μνήμης στο μνημείο του Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα,[8] τις οποίες οργανώνει μαζί με συνδικαλιστικούς φορείς της πόλης, ενώ ιστορικές είναι οι ομιλίες του επικεφαλής του Ε.Α.Μ., Μιχάλη Βασιλάκη, στη μνήμη του δολοφονηθέντος καθηγητή.[9]

Ο Μιχάλης Βασιλάκης ήταν Γραμματέας του Ε.Α.Μ., απο την ίδρυσή του μέχρι το θάνατό του το 2020.[10]

Η πολιτική συλλογικότητα εκφράζει τις θέσεις της μέσω του επίσημου ιστοτόπου της https://eamgr.wordpress.com/

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Αλεξάτος, Γιώργος (2008). Ιστορικό Λεξικό του Ελληνικού Εργατικού Κινήματος. Αθήνα: Γειτονιές του Κόσμου. σελ. 183. 
  2. «Ε.Α.Μ». Eργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο. 20 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2022. 
  3. Μελιγκώνης, Νίκος. Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά στις εκλογές της Μεταπολίτευσης. https://www.academia.edu/34070036/%CE%97_%CE%B5%CE%BE%CF%89%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC_%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7%CF%82. 
  4. tvxs.gr (8 Ιανουαρίου 2022). «Δολοφονία Τεμπονέρα: Το θύμα μιας βάρβαρης εποχής». TVXS - TV Χωρίς Σύνορα. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022. 
  5. Αλεξάτος, Γιώργος. Ιστορικό Λεξικό του Ελληνικού Εργατικού Κινήματος. σελ. σελ.183. 
  6. https://edromos.gr/%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AD%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AD%CF%82-4/?amp.  Missing or empty |title= (βοήθεια)
  7. «Με το ΣΥΡΙΖΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ και ΟΧΙ με την ανατροπή του ΣΥΡΙΖΑ». 14 Σεπτεμβρίου 2015. 
  8. https://www.efsyn.gr/politiki/antipoliteysi/326535_ergatiko-antiimperialistiko-metopo-niko-temponera-eimaste-kai-fetos.  Missing or empty |title= (βοήθεια)
  9. Βασιλάκης, Μιχάλης (2020). Ο Εξάντας της Ζωής μας. Συλλογή ομιλιών και κειμένων του Μιχάλη Βασιλάκη για τον Νίκο Τεμπονέρα 1991 - 2020. Αθήνα: ΚΨΜ. ISBN 9786185156787. 
  10. «Ποιος ήταν ο Γραμματέας του ΕΑΜ Μιχάλης Βασιλάκης που έφυγε από τη ζωή». THE BEST. 18 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2022.