Άνοιγμα κυρίου μενού
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κάρολος (αποσαφήνιση).

Ο Κάρολος Δ΄ (11 Νοεμβρίου 1748 - 20 Ιανουαρίου 1819) ήταν βασιλιάς της Ισπανίας (1788 - 1808). Ήταν ο δεύτερος γιος του βασιλιά της Ισπανίας Καρόλου Γ΄ και της Μαρίας Αμαλίας της Σαξονίας.

Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας
Carlos IV de rojo.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Carlos IV (Ισπανικά)
Γέννηση11  Νοεμβρίου 1748 ή 12  Νοεμβρίου 1748[1]
Πόρτιτσι
Θάνατος20  Ιανουαρίου 1819 ή 19  Ιανουαρίου 1819[1]
Ρώμη[2]
Τόπος ταφήςΒασιλική Κρύπτη του Εσκοριάλ
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρία Λουίζα της Πάρμας (από 1765)
ΤέκναΚαρλόττα της Ισπανίας
Μαρία Λουΐζα της Ισπανίας
Φερδινάνδος Ζ΄ της Ισπανίας
Κάρλος Μαρία
Μαρία Ισαβέλλα της Ισπανίας
Φραγκίσκος του Κάδιξ
Ινφάντα Μαρία Αμαλία της Ισπανίας
Maria Teresa of Spain
ΓονείςΚάρολος Γ΄ της Ισπανίας και Μαρία Αμαλία της Σαξονίας
ΑδέλφιαΜαρία Λουίζα της Ισπανίας
Infanta Maria Josefa of Spain
Φίλιππος της Καλαβρίας
Γαβριήλ Αντώνιος της Ισπανίας
Αντόνιο Πασκάλ
Φερδινάνδος Α΄ των Δύο Σικελιών
Φρανσίσκο Χαβιέ της Ισπανίας
ΣυγγενείςΦίλιππος Ε΄ της Ισπανίας (παππούς από την πλευρά του πατέρα)
ΟικογένειαΟίκος των Βουρβώνων
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΓενικός Κυβερνήτης των Φιλιππίνων
Monarch of Spain (1788–1808)
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ
Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Order of Montesa
Ιπποτικό Τάγμα της Καλατράβα
Τάγμα του Σαντιάγο
Τάγμα της Αλκάνταρας
Grand Cross of the Sash of the Three Orders
Τάγμα του Αγίου Φερδινάνδου και Αξίας
Υπογραφή
FirmaCarlosIV.JPG
Θυρεός
Royal Greater Coat of Arms of Spain (1761-1868 and 1874-1931) Version with Golden Fleece and Order of Charles III Collars.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο ίδιος, αν και δευτερότοκος, ορίστηκε διάδοχος, αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν διανοητικά καθυστερημένος. Από την πλευρά της μητέρας του είχε πολύ ισχυρή κληρονομιά από την Σαξονική δυναστεία.

Ήταν πολύ δυνατός σωματικά αφού στην νεότητα του προκαλούσε σε μάχη τον δυνατότερο αυλικό, αλλά ταυτόχρονα αργοκίνητος στο μυαλό και πολύ εύπιστος. Έτσι άφησε την γυναίκα του, Μαρία Λουίζα της Πάρμας, μικρότερη κόρη του θείου του, Φιλίππου της Πάρμας, να ασκήσει όλη την εξουσία. Την περίοδο που ζούσε ο πατέρας του, η γυναίκα του βρισκόταν σε συνεχείς συνωμοσίες, έτσι ώστε να δώσει αξιώματα στους ευνοουμένους της.

Ανίκανος ηγεμόναςΕπεξεργασία

Μετά την άνοδοό του στον θρόνο, η κυριότερη ασχολία του ήταν το κυνήγι, με όλες τις κρατικές υποθέσεις να βρίσκονται στα χέρια της συζύγου του και του εραστή της Μανουήλ του Γκοντόι. Ο Γκοντόι κατόρθωσε να έχει με το μέρος του την εύνοια του βασιλικού ζεύγους καθ' όλη την διάρκεια της ζωής του και το τεράστιο μίσος του διαδόχου τους Φερδινάνδου (Ζ' ).

Στον αντίκτυπο της Γαλλικής επανάστασης, ο Κάρολος Δ΄ ενοχλήθηκε από τη μερίδα των ανθρώπων, που ήθελαν να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις του πατέρα του ακόμη περισσότερο. Αλλά δεν κατάφερε να πάρει μέτρα, διότι βρισκόταν πάντα -έστω και ενστικτωδώς- υπό την επιρροή της συζύγου του και του εραστή της.

Το 1803 χτύπησε την κόρη του Μαρία Λουίζα της Ισπανίας η ευλογιά και έστειλε τον γιατρό Φραγκίσκο Ιαβέρη να φέρει από τις Ισπανικές αποικίες το φάρμακο για πρώτη φορά στην χώρα του.

Είχε μια βαθιά πίστη για τον θεϊκό ρόλο που ήταν απεσταλμένος να πραγματοποιήσει και πίστευε ότι έπρεπε το κράτος του να αποφύγει την υποτέλεια στη Γαλλία. Παρόλ' αυτά, ο Γκοντόι έφερε την Ισπανία σε συμμαχία με την Γαλλία, αλλά αναγκάστηκε να αποσυρθεί από αυτήν μετά την μάχη του Τραφάλγκαρ. Όταν ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης νίκησε, ο Γκοντόι θέλησε να επανέλθει με τη μεριά των Γάλλων, οι οποίοι όμως δεν θεωρούσαν πια την Ισπανία άξια για σύμμαχο. Ο Γκοντόι πλέον έγινε μισητός στους οπαδούς τού Φερδινάνδου, που ήθελαν συμμαχία με τη Βρετανία.

Όταν είπαν στον Κάρολο Δ΄ ότι ο γιος του Φερδινάνδος κλήθηκε από τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Α΄ κατά του Γκοντόι, αυτός υποστήριξε τον ευνοούμενό του αντί για τον γιο του. Ο λαός ξεσηκώθηκε και τον ανάγκασε σε παραίτηση υπέρ του γιου του (1808), ενώ ο Ναπολέων Α΄ είχε 100.000 στρατιώτες στην Ισπανία.

Κατέφυγε στην Γαλλία αιχμάλωτος του Ναπολέοντα Α΄, παραιτούμενος των δικαιωμάτων του στον Ισπανικό θρόνο για λογαριασμό του Ιωσήφ Βοναπάρτη. Δέχτθηκε αποζημίωση από τον Γάλλο αυτοκράτορα και έζησε την υπόλοιπη ζωή του μαζί με τη σύζυγοό του και τον Γκοντόι.

Απεβίωσε στη Ρώμη.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1765 τη Μαρία-Λουίζα των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φιλίππου δούκα της Πάρμας και παιδιά του ήταν:

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Historia del Reinado de Carlos IV, by General Gomez de Arteche (5 vols.), in the Historia General de España de la Real Academia de la Historia (Madrid, 1892, etc.).

ΑναφορέςΕπεξεργασία