Άνοιγμα κυρίου μενού

Λυκάων ο Αρκάδιος

μυθικός βασιλιάς της Αρκαδίας
(Ανακατεύθυνση από Λυκάων της Αρκαδίας)

Ο Λυκάων ο Αρκάδιος ήταν γιος του Πελασγού και της Μελίβοιας (ή της νύμφης Κυλλήνης), και υπήρξε ο πρώτος (μυθικός) βασιλιάς της Αρκαδίας. Ο Λυκάων με διάφορες γυναίκες απέκτησαν 50 γιούς. Ειδικότερα, ήταν πατέρας του Οινώτρου και της Καλλιστώς, της οποίας κατά μία εκδοχή ανέθρεψε τον γιο, τον Αρκάδα.

Λυκάων
Lycaon Transformed into a Wolf LACMA M.71.76.9.jpg
Οικογένεια
ΤέκναΑίμων
Μαντινέας
Παρράσιος
Θεσπρωτός
Μαίναλος
Άκακος
Ακόντης
Αρκάς
Νύκτιμος
Μακεδόνας
Τεγεάτης
Κία
Ελευθήρ
Στύμφαλος
Πάλλας
Αιγαίων
Αγκύορας
Κάνηθος
Ορεσθεύς
Ασεάτας
Χαρίσιος
Κρώμος
Δασεάτας
Ηραιέας
Υψούς
Μακαρεύς
Καλλιστώ
Αλίφηρος
Καύκων
Κύναιθος (μυθολογία)
Μελαινεύς
Οίνωτρος
Ορχομενός
Πευκέτιος
Φάσσος
Φθίος
Τραπεζέας
Τρικόλωνος
Νύκτιππος
Θεισοεύς
Αρχεβάτης
Βουκολίων
Κητεύς
Καρτέρων
Κλείτωρ
Κορέθων
Ευαίμων
Ευμήτης
Εύμων
Έλικος
ΓονείςΠελασγός και Κυλλήνη, Μελίβοια και Δηιάνειρα
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαβασιλιάς της Αρκαδίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Λυκάων αναφέρεται ως ικανότατος, ευσεβής και δίκαιος βασιλιάς, ενώ οι γιοί του ως επώνυμοι ήρωες και ιδρυτές πόλεων. Ωστόσο, αυτός και οι γιοί του ασέβησαν προς τον Δία όταν τους επισκέφθηκε, δίνοντάς του να φάει ανθρώπινο κρέας για να διαπιστώσουν την παντογνωσία του. Ο θεός έσπρωξε μακριά του το πιάτο με αηδία και είτε σκότωσε τον βασιλιά και τους γιούς του με τον κεραυνό του, είτε τους μεταμόρφωσε σε λύκους (Απολλόδωρος ΙΙΙ 8, Οβιδίου Μεταμορφώσεις I 198). Κάποιοι φθάνουν να πουν ότι ο Λυκάων έσφαξε και προσέφερε τον ίδιο τον γιο του, τον Νύκτιμο (Κλήμης Αλεξανδρείας: Προτρεπτικός ΙΙ 36, Νόννος: Διονυσ. XVIII 20, Αρνόβιος IV 24). Αλλά σύμφωνα με αντίθετη εκδοχή ο Νύκτιμος ήταν ο μόνος γιος που επέζησε και διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο.

Κατά την παραλλαγή του Παυσανία (VIII 2), ο Λυκάων θυσίασε ένα βρέφος στον Δία επί του βωμού στο Λύκαιο όρος, και αμέσως μετά μεταμορφώθηκε σε λύκο. Αυτό συνδέεται με τον θρύλο ότι ένας άνθρωπος γινόταν λύκος κάθε χρόνο στην ετήσια θυσία προς τον Λύκαιο Δία, αλλά ξαναγινόταν άνθρωπος αν δεν έτρωγε ανθρώπινη σάρκα επί δέκα χρόνια. Ο μύθος έχει ερμηνευθεί ποικιλοτρόπως. Κατά τον Weizsäcker, ο Λυκάων αντιστοιχεί σε προελληνικό θεό στον οποίο προσφέρονταν ανθρωποθυσίες και ο οποίος έφερε προελληνικό όνομα παρόμοιο με του λύκου, από όπου και η ιστορία της μεταμορφώσεώς του σε λύκο. Η λατρεία του αντικαταστάθηκε από εκείνη του ελληνικού Διός και στη συνέχεια ο Λυκάων ήταν κάτι σαν κακό πνεύμα που είχε προσβάλει τη νέα θεότητα σερβίροντάς της ανθρώπινο κρέας. Ο Robertson Smith θεωρεί τις θυσίες προς τον Λύκαιο Δία στην Αρκαδία καννιβαλικές εορτές μιας φυλής που είχε τον λύκο ως τοτέμ της. Ο Usener κ.ά. ταυτίζουν τον Λυκάονα με τον Λύκαιο Δία ως θεό του φωτός, που σφάζει τον γιο του Νύκτιμο (το σκοτάδι της νύχτας) ή που τον διαδέχεται ο γιος του, μία μεταφορά για την αιώνια διαδοχή ημέρας και νύκτας.

Στον Λυκάονα αποδίδονται:

  • Η ίδρυση της αρχαιότερης πόλεως της Αρκαδίας
  • Ο πρώτος πολιτισμός της Αρκαδίας
  • Η αρχαιότερη αίρεση, αυτή του Λυκαίου Διός

Τον μύθο του Λυκάονος δραματοποίησε ο Ξενοκλής σε ομώνυμη τραγωδία του.

Οι 50 γιοί του Λυκάονος ήταν οι εξής:

Επίσης ως γιοί του Λυκάονος αναφέρονται και οι:

ΠηγέςΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία