Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Μπέρτραντ Άρθουρ Γουίλιαμ Ράσελ (Bertrand Arthur William Russell, 18 Μαΐου 18722 Φεβρουαρίου 1970) ήταν Bρετανός φιλόσοφος, μαθηματικός και ειρηνιστής. Ο Ράσελ ως συγγραφέας και άνθρωπος συνέχισε την οικογενειακή παράδοση στην πολιτική σκέψη και δράση, με αντιπολεμική δράση. Γεννήθηκε στην ακμή της Βρεταννικής Αυτοκρατορίας. Πέθανε από γρίπη, έναν αιώνα αργότερα, όταν η Βρετανία είχε περάσει δύο παγκόσμιους πολέμους. Έκανε κριτική στα πυρηνικά καθώς και την εισβολή των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Το 1950 κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Υπήρξε Γ' Κόμης, μέλος του Τάγματος της Αξίας και μέλος της Βασιλικής Εταιρείας. Χαρακτηριστική της απέχθειάς του προς κάθε είδους φανατισμό είναι η δήλωσή του:

Μπέρτραντ Ράσελ
Bertrand Russell transparent bg.png
Γέννηση18 Μαΐου 1872
Τρέλεκ, Μόνμουθσαιρ, Ηνωμένο Βασίλειο
Θάνατος2 Φεβρουαρίου 1970 (97 ετών)
Πένχιντουντρεθ, Ουαλία, Ηνωμένο Βασίλειο
Περίοδος20ός αιώνας
ΠεριοχήΔυτική Φιλοσοφία
ΣχολήΑναλυτική Φιλοσοφία
Κύρια ΕνδιαφέρονταΗθική
Επιστημολογία
Λογική
Μαθηματικά
Αξιοσημείωτες ΙδέεςΑναλυτική φιλοσοφία
Λογικός ατομισμός
Θεωρία των περιγραφών
Παράδοξο του Ράσελ
Τσαγιέρα του Ράσελ
ΕπιδράσειςΕυκλείδης, Πλάτωνας, Λάιμπνιτς
ΕπηρέασεΛούντβιχ Βιτγκενστάιν, Ρούντολφ Κάρναπ, Κουρτ Γκέντελ

Δεν θα πέθαινα ποτέ για τις ιδέες μου, γιατί μπορεί να έκανα λάθος.

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1872 στο Τρέλεκ (Trellech) του Μονμαουθσάιρ (Monmouthshire), καταγόμενος από αριστοκρατική οικογένεια. Τον μεγάλωσε βασικά η γιαγιά του, αφού απεβίωσαν οι γονείς του και ο παππούς του όταν βρισκόταν σε σχετικά νεαρή ηλικία. Ο αδερφός του Φρανκ τον εισήγαγε στις θεωρίες του μαθηματικού Ευκλείδη. Ξεκίνησε τις σπουδές του με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το 1890 στο Κολλέγιο Τρίνιτι (Trinity College) για να σπουδάσει μαθηματικά. Το 1893 τελείωσε τις σπουδές του και το 1902 παντρεύτηκε. Ξεκίνησε να δημοσιεύει έργα του το 1896. Στο κολέγιο του Τρίνιτι γνώρισε τον Λούντβιχ Βιτγκενστάιν και έτσι ξεκίνησε μία συνεργασία μεταξύ των δύο ανδρών. Ο Ράσελ ταξίδεψε και δίδαξε στη Ρωσία, στην Κίνα και στην Ιαπωνία (1920).

Ο Ράσελ δεν ήταν ποτέ δογματικός σε τίποτα, ούτε καν στις πολιτικές του πεποιθήσεις, οι οποίες αν μη τι άλλο έχουν υπάρξει αντικείμενο αμφιβολίας για ορισμένους αναλυτές. Φαίνεται πάντως ότι η μεγαλύτερη συμπάθεια του ήταν ο Αναρχισμός.[1] Σε ένα κείμενό του το 1918 αναφέρεται στους «δρόμους της ελευθερίας», [2]οι οποίοι κατ'αυτόν δεν είναι άλλοι από τον Αναρχισμό ( ιδιαίτερα τον Αναρχοσυνδικαλισμό ) και τον Σοσιαλισμό, τον οποίο όμως επέκρινε αργότερα. Οι αναρχικές απόψεις του Ράσελ διαφαίνονται και μέσα από τις κολακευτικές αναφορές του στον αναρχισμό σε διάφορα βιβλία του, καθώς και σε κάποια αποφθέγματα που έχει αναφέρει και ταυτίζονται με την αναρχική θεωρία. Ο ίδιος είχε δείξει ελπίδα με την Οκτωβριανή Επανάσταση, αλλά όταν επισκέφτηκε τη Σοβιετική Ένωση οι ελπίδες του μειώθηκαν ριζικά και θεώρησε τον Κομμουνισμό ως ανελεύθερο.[3]

Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ράσελ δίδαξε σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, καταδικάζοντας τα πυρηνικά όπλα και τον πόλεμο των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Απεβίωσε στις 6:30 μ.μ. στις 2 Φεβρουαρίου 1970 στην οικία του στην Ουαλία, από γρίπη.

Στη μεταπολεμική περίοδο ασχολήθηκε ενεργά με το αντιπολεμικό κίνημα. Το όνομα του, άλλωστε, έφερε και ο σύνδεσμος για την ειρήνη (σύνδεσμος Μπέρτραντ Ράσελ), ομιλία του οποίου εκφώνησε ο Γρηγόρης Λαμπράκης, την μέρα που παρακρατικοί τον δολοφόνησαν στη Θεσσαλονίκη, με την καθοδήγηση και μπροστά στα μάτια των δυνάμεων ασφαλείας.

Eργογραφία στα ΕλληνικάΕπεξεργασία

  • Η ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας, εκδ. Αρσενίδης
  • Στις συμπληγάδες των ιδεών, εκδ. Αρσενίδης, 1963
  • Η επιστήμη και ο άνθρωπος, εκδ. Αρσενίδης, 1963
  • Έχει μέλλον ο άνθρωπος;, εκδ. Αρσενίδης, 1963
  • Η αξία της ελεύθερης σκέψης, εκδ. Αρσενίδης, 1963
  • Το μέλλον της ανθρωπότητας, εκδ. Αρσενίδης, 1963
  • Μετά τη Γνώση, εκδ. Αρσενίδης, 1963 (συμπεριλαμβάνεται το Γιατί Δεν Είμαι Χριστιανός)
  • Το αλφάβητο της Θεωρίας της Σχετικότητας, εκδ. Επιμόρφωση και Κοροντζή. Έκδοση πρωτότυπου 1966.
  • Η κατάκτηση της ευτυχίας, εκδ. Επίκουρος, 1975
  • Η εκπαίδευση του παιδιού, εκδ. Ζαχαρόπουλος Σ.Ι., 1977
  • Εκπαίδευση και κοινωνική τάξη, εκδ. Ζαχαρόπουλος Σ.Ι.,1980
  • Αντιδημοφιλή δοκίμια, εκδ. Ζαχαρόπουλος Σ.Ι., 1980
  • Αντιρρήσεις στην Αστρολογία (συμμετοχή), εκδ. Σύναλμα, 1998
  • Η θεωρία των τύπων, εκδ. Στάχυ, 2000
  • Ισχύς, Μια νέα κοινωνική ανάλυση, εκδ. Ευρασία, 2001
  • Κείμενα για τη Θρησκεία, εκδ. Scripta, 2006
  • Η φιλοσοφική μου εξέλιξη, εκδ. Αρσενίδης, 2007
  • Τα προβλήματα της Φιλοσοφίας, εκδ. Αρσενίδης, 2008

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Bertrand Russell Reading List». www.skeptic.ca. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2016. 
  2. «Proposed Roads To Freedom By Bertrand Russell». www.zpub.com. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2016.  line feed character in |title= at position 15 (βοήθεια)
  3. «"Why I am Not a Communist" by Betrand Russell». www.rjgeib.com. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2016. 

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Hook, Sidney, «Bertrand Russell (Ένα πορτραίτο από μνήμης)», μετάφρ. Ζηνοβία Δρακοπούλου. Εποπτεία, 95 (1984), 963-982.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία