Ο Πάολο Ρόσι (ιταλικά: Paolo Rossi, γεννήθηκε 23 Σεπτεμβρίου 1956) είναι πρώην διεθνής Ιταλός ποδοσφαιριστής. Σημαντικότερη επιτυχία του υπήρξε η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1982 με τη "Σκουάντρα Ατζούρα" και η ανάδειξή του σε πρώτο σκόρερ και καλύτερο παίκτη στην ίδια διοργάνωση.[1]

Πάολο Ρόσι

Με τη φανέλα της Βιτσέντσα
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης23 Σεπτεμβρίου 1956 (1956-09-23) (64 ετών)
Τόπος γέννησηςΠράτο, Φλωρεντία, Ιταλία
Ύψος1,78 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1973–1975Γιουβέντους0(0)
1975–1976Κόμο 19076(0)
1976–1979Βιτσέντσα Κάλτσιο94(60)
1979–1980Περούτζια28(13)
1985–1986Μίλαν20(2)
1986–1987Βερόνα20(4)
Σύνολο251(103)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1977–1986 Ιταλία48(20)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1956 στη Σάντα Λουτσία της Τοσκάνης. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Κόμο και συνέχισε στη Λανερόσι Βιτσέντσα με την οποία κέρδισε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος το 1977, ενώ την επόμενη χρονιά ήταν πρώτος σκόρερ της Σέριε Α με 24 γκολ.[2] Σύντομα κλήθηκε στην Εθνική Ιταλίας και αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 σημειώνοντας τρία τέρματα. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του βραβεύτηκαν με την ασημένια μπάλα της διοργάνωσης ως δεύτερου καλύτερου παίκτη.[3] Το 1980 η καριέρα του πέρασε μεγάλη κρίση, όταν τιμωρήθηκε με τριετή αποκλεισμό λόγω συμμετοχής του σε σκάνδαλο στοιχημάτων αν και ο ίδιος το αρνήθηκε. Τελικά, η ποινή του μειώθηκε σε δύο χρόνια, κάτι που του επέτρεψε να επανέλθει στην ενεργό δράση.[4]

Ξανακλήθηκε στην εθνική και πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 στην Ισπανία, παρά την επιφυλακτικότητα σχετικά με την κατάσταση του λόγω της μακροχρόνιας αποχής. Στην πρώτη φάση των ομίλων οι εμφανίσεις του ήταν μέτριες (όπως και της ομάδας) χωρίς να πετύχει ούτε ένα τέρμα, ενώ η Ιταλία έφερε τρεις ισοπαλίες.[5] Στη δεύτερη φάση η Ιταλία προκρίθηκε μόλις ως τρίτη και κλήθηκε να αντιμετωπίσει τις δύο μεγάλες Νοτιοαμερικάνικες δυνάμεις, Βραζιλία (3η στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο) και την πρωταθλήτρια Αργεντινή. Ρόσι και Ιταλία αναγεννήθηκαν ξεκινώντας με την πρώτη νίκη στη διοργάνωση εναντίον της Αργεντινής του Μαραντόνα με 2-1 και στη συνέχεια αντιμετώπισαν τη Βραζιλία που ερχόταν από τέσσερις σερί νίκες και εντυπωσιακές εμφανίσεις.[4] Στις 5 Ιουλίου στη Βαρκελώνη πραγματοποιήθηκε μία από τις καλύτερες συναντήσεις στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων με το Ρόσι να ανοίγει το σκορ, ο Σώκρατες να ισοφαρίζει, ο Ρόσι ξαναχτυπά πάλι αλλά ξανά αυτό δεν είναι αρκετό μέχρι που εκμεταλλευόμενος άλλη μια ολιγωρία της βραζιλιάνικης άμυνας σημείωσε το τρίτο του τέρμα δίνοντας την πρόκριση στην Ιταλία με 3-2.[6][7] Στον ημιτελικό απέναντι στη Πολωνία συνέχισε να βρίσκει στόχο πετυχαίνοντας δύο γκολ.[8] Στον τελικό άνοιξε το σκορ και έτσι αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με έξι γκολ οδηγώντας την Ιταλία στην κατάκτηση του τίτλου.[9][10]

Η χρονιά αυτή ήταν η πιο σημαντική στην καριέρα του αφού πήρε επίσης το έπαθλο της Χρυσής Μπάλας και αναδείχθηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου.[11]

Συνέχισε την καριέρα του στη Γιουβέντους και κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 1982–83, η ομάδα τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα και κέρδισε το Κύπελλο με το Ρόσι να σημειώνει πέντε γκολ. Βοήθησε επίσης τη Γιουβέντους να φτάσει το 1983 στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στην Αθήνα, χωρίς όμως να κατακτήσει το τρόπαιο απέναντι στο Αμβούργο (0-1). Τελείωσε τη διοργάνωση ως πρώτος σκόρερ με έξι γκολ.[12] Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 1983–84, κέρδισε τον δεύτερο τίτλο πρωταθλήματος με το σύλλογο, σημειώνοντας 13 γκολ, όπως επίσης κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1983–84 και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Κύπελλο. Την τελευταία του χρονιά με τον σύλλογο, ο Ρόσι τελικά κέρδισε το μεγάλο Ευρωπαϊκό Κύπελλο το 1985 στον τελικό των Βρυξελλών απέναντι στη Λίβερπουλ .[13] Αργότερα αγωνίστηκε στη Μίλαν και στη Βερόνα. Με την Σκουάντρα Ατζούρα αγωνίστηκε 48 φορές και πέτυχε 20 γκολ.[14] Με 9 τέρματα είναι πρώτος σκόρερ της Εθνικής Ιταλίας σε τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου μαζί με τον Ρομπέρτο Μπάτζο και τον Κριστιάν Βιέρι.

Στις εκλογές της IFFHS για την ανάδειξη των κορυφαίων του 20ού αιώνα ψηφίστηκε 40ος Ευρωπαίος. [15] Το 2004 συμπεριλήφθηκε από τον Πελέ στο FIFA 100 ως ένα από τους 125 καλύτερους εν ζωή παίκτες.[16]

ΤίτλοιΕπεξεργασία

Βιτσέντσα

  • Πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας : 1976-77

Γιουβέντους

  • Πρωτάθλημα Ιταλίας (2) : 1981–82 , 1983–84
  • Κύπελλο Ιταλίας : 1982-83
  • Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κυπελλούχων : 1983-84
  • Σούπερ κύπελλο UEFA : 1984
  • Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών : 1984–85

Ιταλία

  • Παγκόσμιο Κύπελλο : 1982

Ατομικές διακρίσειςΕπεξεργασία

  • Κορυφαίος σκόρερ δεύτερης κατηγορίας : 1976-77 (21 γκολ)
  • Κορυφαίος σκόρερ του ιταλικού πρωταθλήματος : 1977–78 (24 γκολ)
  • Ασημένια μπάλα του Παγκόσμιου Κυπέλλου : 1978
  • Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου (2) : 1978 , 1982
  • Gazzetta Sports Awards Άνθρωπος της Χρονιάς: 1978
  • FIFA XI (2) : 1979, 1986
  • Χρυσή παπούτσι του Παγκόσμιου Κυπέλλου : 1982
  • Χρυσή μπάλα του Παγκόσμιου Κυπέλλου : 1982
  • Onze d'Or : 1982
  • Χρυσή Μπάλα (Ballon D'Or) : 1982
  • L'Équipe Πρωταθλητής Πρωταθλητών : 1982
  • Πρώτος σκόρερ Ευρωπαϊκού Κυπέλλου : 1982–83
  • World Soccer Awards : 100 σπουδαιότεροι παίκτες του 20ού αιώνα # 42
  • FIFA 100
  • Δημοσκόπηση UEFA Golden Jubilee : # 12
  • Golden Foot "Football Legends" : 2007
  • Ιταλική αίθουσα φήμης του ποδοσφαίρου : 2016

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «FIFA World Cup Golden Ball Awards». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2020. 
  2. «When Paolo Rossi's future was decided on an anonymous phone call». Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2020. 
  3. «Paolo Rossi in the World Cups». Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2020. 
  4. 4,0 4,1 «The Amazing Story of Italy's 1982 World Cup Hero Paolo Rossi». Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2020. 
  5. «FIFA World Cup countdown: Top 10 Italian footballers of all time». Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2020. 
  6. «10 Greatest World Cup Matches». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  7. «Τα 50 κορυφαία ματς όλων των εποχών (10): Ιταλία - Βραζιλία 3-2 (1982)». Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2020. 
  8. «Ranked! The 25 best World Cup players EVER». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2020. 
  9. «Top 10 player performances in World Cup history» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2020. 
  10. «World Cup Top Goal Scorers (Golden Boot)». Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2020. 
  11. «Ballon d'Or Winner's List». Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2020. 
  12. «Champions Cup/Champions League Topscorers». Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2020. 
  13. «Paolo Rossi : titles and achievements». Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2020. 
  14. «Paolo Rossi - Goals in International Matches». Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2020. 
  15. «IFFHS Century Elections». Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2020. 
  16. «Pele's list of the greatest». http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/3533891.stm. Ανακτήθηκε στις 15 June 2013. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • ΕΤ-Sports, τ. 32 (24-3-2008), σελ. 10.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία