Το Tempo TV (αρχικά New Channel) ήταν ελληνικός ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας, με έδρα την Αθήνα. Το New Channel, ήταν ο τέταρτος κατά σειρά τηλεοπτικός σταθμός που λειτούργησε στην Ελλάδα, μετά την έναρξη λειτουργίας του MEGA, του ΑΝΤ1 και του Καναλιού 29.

Tempo TV
Tempo.png
Ίδρυση3 Ιανουαρίου 1990
Έναρξη λειτουργίας17 Φεβρουαρίου 1990
Τέλος λειτουργίας17 Οκτωβρίου 2003
ΙδιοκτήτηςΝέο Κανάλι Α.Ε.
Συνεργαζόμενα κανάλιαTV 100 (Δήμος Θεσσαλονίκης)
ΙδρυτήςΣωτήρης Κούβελας
Φώτης Μανούσης
ΧώραFlag of Greece.svg Ελλάδα
ΓλώσσαΕλληνικά
Περιοχή εκπομπήςΠανελλαδικά
Κεντρικά γραφείαΦαβιέρου 5, Αθήνα (στούντιο Τ/Σ από το 1990 μέχρι το 1992)
Πειραιώς 9-11, Αθήνα
(στούντιο 1992-2000)
Δαβάκη 1, Αθήνα
(στούντιο 2000-2003)
Πρώην ονομασίεςNew Tempo (1999-2000)
ΑντικατέστησεNew Channel (1990-1999)
Λήψη
Επίγεια Αναλογικά
ΣυχνότηταΠανελλαδικά σε κατά τόπους συχνότητες
(π  σ  ε )

Την πρώτη του ονομασία την πήρε από την ιδιοκτήτρια εταιρεία του (Νέο Κανάλι). Επί κυβέρνησης Μητσοτάκη την διετία 1993-1994, απέκτησε προσωρινή τηλεοπτική άδεια, ισχύος επτά ετών (1993-2000), χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα, όπως και όλοι οι υπόλοιποι τηλεοπτικοί σταθμοί εθνικής εμβέλειας.

ΙστορικόΕπεξεργασία

Το ξεκίνημα του σταθμού ως New Channel (1990-1999)Επεξεργασία

Ο σταθμός ξεκίνησε τις εκπομπές του, στις 17 Φεβρουαρίου 1990 από την Θεσσαλονίκη ως New Channel (Νέο Κανάλι) με ιδρυτές τον Σωτήρη Κούβελα (ο οποίος διετέλεσε εκείνη την εποχή δήμαρχος στο δήμο Θεσσαλονίκης την περίοδο 1987-1989 όπου ίδρυσε τη δημοτική ραδιοτηλεόραση) και τον επιχειρηματία και τότε γενικό γραμματέα του ΥΠΕΧΩΔΕ Φώτη Μανούση. Το New Channel με την TV 100 είχαν συνεργαστεί μεταξύ τους για αρκετό χρονικό διάστημα, ανταλλάσσοντας προγράμματα και δελτία ειδήσεων (κυρίως τα σύντομα), ενώ τις βραδινές ώρες ο τηλεοπτικός σταθμός, δικτυωνόταν και με το Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, FM 100.

Έπειτα, από ένα ξεκίνημα σχετικά χαμηλών τόνων, το τηλεοπτικό κανάλι έκανε μία προσπάθεια να κατακτήσει μεγαλύτερο μερίδιο της τηλεθέασης από το 1992 και έπειτα, αγοράζοντας και επαναπροβάλλοντας δημοφιλείς ξένες σειρές όπως η Δυναστεία, προβάλλοντας και Ελληνικές σειρές δικής του παραγωγής όπως «Το τίμημα», «Σώου και αβλαβές» και «Το αστυνομικό μας τμήμα», οι οποίες δεν είχαν ιδιαίτερη επιτυχία, και σταμάτησαν μετά από ορισμένο αριθμό επεισοδίων.

Το διάστημα 1993-1996, ο σταθμός ξεκινάει τη μετάδοση Ελληνικών αγώνων μπάσκετ, συγκεκριμένα του κυπέλλου Ελλάδος. Την ίδια περίοδο το κανάλι μετέδιδε την πρώτη εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου με τον τίτλο Κίτρινος Τύπος και την πρώτη εκπομπή τύπου life style με καλλιτεχνικά νέα και με ειδήσεις για τα πρόσωπα της showbiz με τίτλο Μύθοι και πραγματικότητα που παρουσίαζε ο Δημήτρης Παπανώτας, ο οποίος διετέλεσε παρουσιαστής επίσης των πρώτων δελτίων ειδήσεων του σταθμού. Επίσης άλλες παρόμοιες εκπομπές παρουσίαζε ο σκηνοθέτης Κώστας Καπετανίδης ενώ πέρασε και η Αννίτα Πάνια με το Χρυσό Κουφέτο προερχόμενη από το Μακεδονία TV. Παράλληλα, πρόβαλλε και μερικές σειρές του ΑΝΤ1 σε επανάληψη, και μουσικά video clips από το ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο. Από το κεντρικό δελτίο πέρασαν πολλά γνωστά ονόματα όπως ο Δημήτρης Κωνσταντάρας και η Μένυα Παπαδοπούλου ενώ το κανάλι δεν δίστασε να ταράξει τα νερά της ελεύθερης τηλεόρασης με την εκπομπή "Ερωτοδικείο", την οποία παρουσίαζε η Βίκυ Μιχαλονάκου, μαζί με τον Πέτρο Λεωτσάκο, την Πέπη Τσεσμελή, την Ελένη Λουκά και καλεσμένους από τον "λούμπεν" χώρο. Άλλες γνωστότερες εκπομπές του, ήταν οι Λογοδοσμένοι και το Αυτόφωρο με την Πέπη Τσεσμελή.

Η νέα εποχή του σταθμού (1999-2001)Επεξεργασία

Στα τέλη του 1999 το New Channel για να γίνει ανταγωνίσιμο στα υπόλοιπα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια, αλλάζει ιδιοκτησία και πωλείται στην Stabilton Ανώνυμη Κατασκευαστική, Βιομηχανική, Εμπορική, Τουριστική, Συμμετοχική και Κλωστοϋφαντουργική Εταιρεία του τότε γνωστού εκδότη Μιχάλη Ανδρουλιδάκη, ο οποίος κατείχε μέσω θυγατρικών τις εφημερίδες Εξουσία και Επενδυτής, και μετονομάζεται μεταβατικά στο New Tempo μέχρι τον Οκτώβριο του 2000 που μετονομάζεται τελικώς Tempo TV ή απλά Tempo.

Στην αυγή της νέας χιλιετίας, στα εγκαίνια του νεοσύστατου καναλιού είχε παρευρεθεί και ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ενώ το πρώτο πρόγραμμα του παρουσιάστηκε στο Hilton Αθηνών. Το στήσιμο του καναλιού ανέλαβε ο Νίκος Ευαγγελάτος με πολυμελή δημοσιογραφική ομάδα, στην οποία συμμετείχε και η σύζυγός του Τατιάνα Στεφανίδου. Το TEMPO ξεπερνάει κάθε γνωστό όριο, φτάνοντας πάνω από 700 εργαζόμενους, την εποχή που τα άλλοτε δυο αντίπαλα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια MEGA και ΑΝΤ1 δεν έχουν πάνω από 400 εργαζόμενους.

Την σεζόν 2001-2002, το πρόγραμμα του σταθμού, αλλάζει ριζικά στην προσπάθεια αναβάθμισης του καναλιού, και αναλαμβάνει παρουσιαστής ειδήσεων για πολύ μικρό όμως χρονικό διάστημα ο Νίκος Ευαγγελάτος ενώ οι επικεφαλής τόσο του Tempo, όσο και του Alter απολύθηκαν, ενώ το Tempo είχε αρχίσει να έχει μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Η αμερικάνικη εταιρεία Turner Broadcasting System κατήγγειλε εκείνη την εποχή το Tempo περί παράνομης αναμετάδοσης ειδήσεων από το δίκτυο CNN από τις 11 Σεπτεμβρίου 2001,[1][2] ημέρα των τρομοκρατικών επιθέσεων στην Νέα Υόρκη, των ΗΠΑ, ενώ η οικονομική κρίση της ιδιοκτήτριας εταιρείας στα τέλη του 2001 αναγκάζει τον Νίκο Ευαγγελάτο να αποχωρήσει από το κανάλι.

Οι συνέπειες και το τέλος εποχής (2001-2003)Επεξεργασία

Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2002 οι εργαζόμενοι του Tempo κατέφυγαν στον εισαγγελέα, επειδή επί έξι μήνες ήταν απλήρωτοι ενώ μετά από ένα μήνα, δύο εβδομάδες και έξι μέρες (22 Οκτωβρίου) το ΕΣΡ αποφασίζει την διακοπή της λειτουργίας του καναλιού λόγω χρεών στους εργαζομένους του και χαμηλής ποιότητας προγράμματος. Τα νούμερα τηλεθέασης του ήταν πολύ χαμηλά (έφτανε μέχρι το 3% ενώ το μεγαλύτερο ήταν το 7%), και η μετοχή της Stabilton στο κανάλι αρχίζει να πέφτει.

Το 2002, ξεκίνησε η πρωτοφανής για τα έως τότε τηλεοπτικά δεδομένα, διαμάχη μεταξύ των εργαζομένων του TEMPO και της ιδιοκτησίας εταιρείας του. Χαρακτηριστικά, το καλοκαίρι του 2002, οι πρώτοι έχοντας μείνει απλήρωτοι για μήνες, πήραν στα χέρια τους τη ροή και το κτίριο του καναλιού, εκπέμποντας στον αέρα κάρτες με τα αιτήματά τους. Ο Μιχάλης Ανδρουλιδάκης, προσπαθώντας να τους εμποδίσει, έκλεισε τους πομπούς σε Αθήνα (22 UHF από Υμηττό και 59 UHF από Πάρνηθα) και Θεσσαλονίκη (35 UHF από Χορτιάτη), διέκοψε την ροή από τις κανονικές του εγκαταστάσεις, έβγαλε στον αέρα διαφορετική από άγνωστο σημείο, παίζοντας μόνο video clip, και τους κατέθεσε μήνυση, εξ ου η εισβολή ΜΑΤ στις εγκαταστάσεις και η επιχείρηση σύλληψης των τότε 33 εργαζομένων.[3][4] Το ΕΣΡ ωστόσο ανακαλεί ξανά την άδειά του προσωρινά, λόγω προσφυγής του TEMPO στο Συμβούλιο της Επικρατείας λόγω της μη καταβολής των οφειλομένων στους εργαζόμενους. Ο ιδιοκτήτης του καναλιού, Μιχάλης Ανδρουλιδάκης προσπάθησε να εντάξει την «Νέο Κανάλι Ραδιοτηλεοπτική Α.Ε.», που λειτουργούσε το TEMPO, σε καθεστώς «ειδικής εκκαθάρισης», δηλώνοντας πως η εταιρεία είχε χρέη πάνω από 43 εκατομμύρια ευρώ,[5] όπως έγινε αντίστοιχα το ίδιο και με τις μικρότερες εταιρίες του Ομίλου Ανδρουλιδάκη.

Για περίπου έναν χρόνο το TEMPO, χάνει ως τηλεοπτικό κανάλι εθνικής εμβέλειας, την αξιοπιστία του, και από ενημερωτικό μετατρέπεται σε μουσικό σταθμό με video clip και γραμμές υψηλής χρέωσης, ενώ ταυτόχρονα προβάλλονταν και μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου, ακόμα και τις πρωινές και μεσημεριανές ώρες εκπομπής. Στα τέλη του 2002 αναλαμβάνει το πρόγραμμα του σταθμού, εξ ολοκλήρου η εταιρία τηλεοπτικών παραγωγών VCA ενώ στις 8 Απριλίου 2003 το ΕΣΡ αποφασίζει ξανά την διακοπή της λειτουργίας του καναλιού ο οποίος δεν κατόρθωσε να ξεπεράσει τα σοβαρά οικονομικά προβλήματά του, και την Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2003, σταμάτησε οριστικά τη λειτουργία του, ενώ παράλληλα, έχασε εντελώς και την τηλεοπτική άδεια εθνικής εμβέλειας που διέθετε, από το 1993.

Οριστική πτώχευση του σταθμούΕπεξεργασία

Πριν κλείσει οριστικά ο σταθμός στα τέλη του 2003 το ΕΣΡ αποφάσισε από πριν τη διακοπή της λειτουργίας του, καθώς η ιδιοκτησία του σταθμού δεν κατέβαλε τις οφειλόμενες αποδοχές στο προσωπικό, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι του να προχωρήσουν σε επίσχεση εργασίας και να κάνουν κατάληψη στις κεντρικές εγκαταστάσεις εκεί όπου στεγαζόταν τελευταία το κανάλι στην Αθήνα, ενώ παράλληλα στις αρχές της χρονιάς εκείνης ο σταθμός μετέδιδε μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου (κυρίως ετεροφυλοφιλικού και ομοφυλοφιλικού) και διαφημίσεις αστροπροβλέψεων, χαρτοπροβλέψεων και χαρτομαντειών, με τις οποίες γίνεται εκμετάλλευση των προλήψεων και δεισιδαιμονιών των ανθρώπων, ενώ τόσο τα μηνύματα όσο και οι διαφημίσεις αυτές προκαλούν κίνδυνο ηθικής βλάβης στους ανηλίκους. Όπως αναφέρεται, το όλο περιεχόμενο της εκπομπής είναι εκτός της υπό της προαναφερθείσης διατάξεως του Συντάγματος επιβαλλομένης ποιοτικής στάθμης προς επίτευξη της πολιτιστικής ανάπτυξης της χώρας και του σεβασμού της αξίας του ανθρώπου και της παιδικής ηλικίας.[6][7] Μετά το κλείσιμο του σταθμού, από τις συχνότητές του βγήκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα το κανάλι Neo, με παρόμοιο περιεχόμενο.[8]

Το καλοκαίρι του 2011, ο ιδιοκτήτης του άλλοτε τηλεοπτικού σταθμού επανεμφανίζεται στο προσκήνιο μετά από δέκα έτη για να αγοράσει από τον ΔΟΛ την εφημερίδα Εξέδρα των Σπορ. Πληρώνει στον ΔΟΛ 560.000 ευρώ για την εφημερίδα και άλλα τόσα για τον ιστότοπο exedrasports.gr, μέσω της κυπριακής εταιρείας του Nikoya Limited (μόνο που τέτοια εταιρεία δεν υπάρχει καταχωρημένη σε κανένα μητρώο του Υπουργείου Εμπορίου). Εκείνη την εποχή, εν μέσω μνημονίου και μακροπρόθεσμου, η κυβέρνηση δίνει στην δημοσιότητα λίστα με τους μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται τέσσερις εταιρείες του Ανδρουλιδάκη: Νέο Κανάλι Ραδιοτηλεοπτική Α.Ε. (38,5 εκατ. ευρώ), Ευρωπαϊκός Τύπος Εκδοτικές Επιχειρήσεις Α.Ε. – Max Line (36,5 εκατ. ευρώ), Τέταρτη Εξουσία Εκδοτικές Επιχειρήσεις Α.Ε. (17,5 εκατ. ευρώ) και Κλέβερ Ελλάς Εκδοτική ΕΠΕ (44 εκατ. ευρώ). Το όλον συνολικά 136,5 εκατ. ευρώ, δίχως να λογαριαστούν οι μικρότερες εταιρείες του. Ο ίδιος ο Ανδρουλιδάκης, χρωστάει στην εφορία 540.042,31 ευρώ (241.493,87 βασικές οφειλές και 298.548,44 προσαυξήσεις). Τελικά, η Εξέδρα των Σπορ επιβιώνει λιγότερο από 9 μήνες και κλείνει οριστικά στις 21 Μαρτίου 2012. Σ' αυτό το χρονικό διάστημα δεν καταβλήθηκε καμιά ασφαλιστική εισφορά για τους 15 εργαζόμενους (τόσοι είχαν ξεμείνει από την εποχή του ΔΟΛ), οι οποίοι δεν εισέπραξαν δεκάρα ως αποζημίωση στο κλείσιμο. Στο μεταξύ, είχαν ξεκινήσει έλεγχοι τόσο από την Επιθεώρηση Εργασίας όσο και από τον ΣΔΟΕ, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Ωστόσο, η τρίτη εταιρεία του Ανδρουλιδάκη τέθηκε σε διάλυση και εκκαθάριση από το 2006 και έπειτα.[9]

ΔιαθεσιμότηταΕπεξεργασία

Το κανάλι, τόσο ως New Channel, αλλά και ως Tempo TV, διέθετε ένα ευρύ δίκτυο συχνοτήτων, και κάλυπτε αρκετές περιοχές της Ελλάδας. Όταν ο σταθμός έκλεισε οριστικά, από οικονομικά προβλήματα, το 2003 στις συχνότητες του σταθμού, βγήκε για πολύ μικρό χρονικό διάστημα το πειρατικό κανάλι «Neo», το οποίο μετέδιδε μόνο γραμμές υψηλής χρέωσης (090). Όταν έκλεισε το Neo, οι τότε αναλογικές συχνότητες του Tempo, απελευθερώθηκαν και καταλήφθηκαν με τα χρόνια σε όλες τις περιοχές της χώρας, από διάφορους τοπικούς και περιφερειακούς σταθμούς, ορισμένους εθνικής εμβέλειας, αλλά και από τα δημόσια κανάλια. Επίσης το Tempo TV εξέπεμπε στα πρώτα χρόνια, μέχρι και το τέλος λειτουργίας του και συνδρομητικά μέσω της NOVA. Το κανάλι λόγω χρεών, εδώ και πολλά χρόνια, είναι πλέον ενεχυριασμένο στις συστηματικές τράπεζες, και παραμένει άγνωστο, το τι απέγινε ο σταθμός στο σύνολό του (ταινιοθήκη, πνευματικά δικαιώματα, εξοπλισμός κ.λπ.).

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Στην τελική ευθεία η μοριοδότηση». Ριζοσπάστης. 7 Φεβρουαρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  2. «Αναβολή για... τεχνικούς λόγους». Ριζοσπάστης. 11 Ιανουαρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  3. «Εστειλαν τα ΜΑΤ στους απλήρωτους!». Ριζοσπάστης. 21 Σεπτεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  4. «Πειρατεία... ψηλά στον Υμηττό». Ριζοσπάστης. 12 Ιουλίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  5. «Μηχανορραφίες του Μ. Ανδρουλιδάκη». Ριζοσπάστης. 8 Οκτωβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2019. 
  6. «Απόφαση ΕΣΡ 82-2002 περί ανάκλησης άδειας λειτουργίας του NEW TEMPO». ΕΣΡ/ΕΚΤ. 22 Οκτωβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2019. 
  7. «Απόφαση ΕΣΡ 214-2003 περί ανάκλησης άδειας λειτουργίας του NEW TEMPO». ΕΣΡ/ΕΚΤ. 8 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2019. 
  8. «Tempo & Alter: Τα κανάλια που «βάρεσαν κανόνι» πριν το Mega». e-tetradio.gr. 4 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2018. 
  9. «ΦΕΚ ΑΕ-ΕΠΕ 1968/2006». Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 21 Μαρτίου 2006.