Δούκας της Ακουιτανίας

κατάλογος εγχειρήματος Wikimedia

Ο Δούκας της Ακουιτανίας ήταν ο κυβερνήτης της αρχαίας περιοχή της Ακουιτανίας υπό την κυριαρχία των Φράγκων, των Άγγλων και των μετέπειτα Γάλλων βασιλέων, δεν πρέπει να συγχέεται με την σύγχρονη. Τα διαδοχικά κράτη της Ακουιτανίας που δημιουργήθηκαν με την διάλυση του Βησιγοτθικού βασιλείου της Ισπανίας ήταν η Οξιτανία που αντιστοιχούσε στην Ακουιτανία και η Λανγκντόκ που αντιστοιχούσε στην Τουλούζη. Κληρονόμησαν τους Βησιγοτθικούς νόμους και το Ρωμαϊκό Δίκαιο σύμφωνα με τα οποία οι γυναίκες είχαν την ψηλότερη θέση από οποιοδήποτε άλλο κράτος στην Ευρώπη μέχρι τον 20ο αιώνα. Ο Βησιγοτθικός Κώδικας κωδικοποιήθηκε το 642 και επεκτάθηκε με τον "Κώδικα του Ρέκεσβιντ" (653), οι γυναίκες μπορούσαν να κληρονομήσουν γη και τίτλο και να το διαχειριστούν ανεξάρτητα από τους συζύγους τους ή τις αρσενικές σχέσεις, να διαθέσουν την περιουσία τους σε νόμιμες διαθήκες εάν δεν είχαν κληρονόμους, να εκπροσωπούνται και να καταθέτουν ως μάρτυρες στο δικαστήριο από την ηλικία των 14 ετών και να φροντίζουν για τους δικούς τους γάμους μετά την ηλικία των 20.[1] Ως εκ τούτου, η προτίμηση των πρωτότοκων αντρών ήταν ο εφαρμοσμένος νόμος διαδοχής για την ευγένεια.

Δούκας της Ακουιτανίας
Arms of Aquitaine and Guyenne.svg
Αρχικός κάτοχοςΣορσό
Δημιουργία778

Την εποχή που κυβερνούσαν το Δουκάτο της Ακουιτανίας οι Μεροβίγγειοι οι δούκες είχαν έδρα την Τουλούζη, η Δυναστεία των Καρολιδών χρησιμοποίησε πολλές διαφορετικές πρωτεύουσες στα βόρεια. Ο Πεπίνος ο Βραχύς παραχώρησε το χρυσό έμβλημα του δουκάτου της Ακουιτανίας στον Ουάιφερ στο Αβαείο του Αγίου Μάρσιαλ στην Λιμόζ. Ο Καρολίδης βασιλιάς Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας τάφηκε στο Πουατιέ. Ο Κάρολος το Παιδί στέφτηκε στην Λιμόζ και τάφηκε στην Μπουρζ. Η Ακουιτανία ανεξαρτητοποιήθηκε όταν πέθανε ο Κάρολος ο Παχύς, ο Ρανούλφ Β΄ της Ακουιτανίας ήταν ο πρώτος που πήρε τον βασιλικό τίτλο. Ο Λουδοβίκος Ε΄ της Γαλλίας στέφτηκε στα τέλη του 10ου αιώνα στην Μπριούντ. Η στέψη του δούκα της Ακουιτανίας μετακινήθηκε σύμφωνα με μια "φόρμουλα" στα τέλη του 12ου αιώνα από την Σαιντ-Ετιέν στην Λιμόζ, με την ίδια "φόρμουλα" η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στις αρχές του 13ου αιώνα στην Λιμόζ. Ο βασιλιάς θα δεχόταν στην διάρκεια της στέψης του μεταξωτό μανδύα, κορώνα, εμβλήματα, σπαθί και το δαχτυλίδι του Αγίου Βαλερίου. Ο Βησιγότθος δούκας Συετρίες αιχμαλωτίστηκε από τον Κλόβις Α΄ όταν ξέσπασε ο Α΄ Φραγκο-Βησιγοτθικός πόλεμος.[2]

Μεροβίγγειοι βασιλείς της ΑκουιτανίαςΕπεξεργασία

Ο Δαγοβέρτος Α΄ κατέλαβε την Ακουιτανία και την ενσωμάτωσε στην Αυστρασία (632), έγινε αργότερα ανεξάρτητο δουκάτο με τον Φελίξ της Ακουιτανίας (660)

Δούκες της ΑκουιτανίαςΕπεξεργασία

Ο Πεπίνος ο Βραχύς από την Δυναστεία των Καρολιδών κατέλυσε το δουκάτο της Ακουιτανίας και το ενσωμάτωσε στην Αυτοκρατορία των Φράγκων, το δουκάτο δημιουργήθηκε ξανά με τον Ρανούλφ Α΄ της Ακουιτανίας (852).

Οίκος του ΠουατιέΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Γάμοι Θάνατος
Ρανούλφ Α΄
(Ranulph)
852-866
820
γιος του Γεράρδου της Ωβέρνης και της Ματθίλδης
Μπιλισίλντ του Μαιν
Ένας γιος
866
46 ετών
Λουδοβίκος ο τραυλός
(Louis II le Bègue)
866–877
  1 Νοεμβρίου 846
γιος του Καρόλου του Φαλακρού και της Ερμεντρούδης της Ορλεάνης
(1) Ανσγκάρδη της Βουργουνδίας
Δυο γιοι και δυο κόρες
(2) Αδελαΐδα των Παρισίων
Ένας γιος και μια κόρη
11 Απριλίου 879
33 ετών
Ρανούλφ Β΄
(Ranulph)
887-890
845
γιος του Ρανούλφ Α΄ και της Μπιλισίλντ του Μαιν
Ένας νόθος γιος 890
45 ετών
Εμπλ
(Ebles Manzer)
890-893
870
Νόθος γιος του Ρανούλφ Α΄
(1) Εμιλιάνη
Ένας γιος
(2) Αδέλα
Ένας γιος
934
64 ετών
Γουλιέλμος ο Ευσεβής
(Guillaume le Pieux)
893-918
  22 Μαρτίου 875
γιος του Βερνάρδου Πλανταπολίζα και της Ερμενγκάρδης
Ένγκελμπεργκ της Προβηγκίας 6 Ιουλίου 918
43 ετών
Γουλιέλμος ο Νεώτερος
(William II)
918-926
γιος του Άκφρεντ Α΄ του Καρκασσόν και της Αδελίνδας 12 Δεκεμβρίου 926
Άκφρεντ
(Acfred)
926-927
γιος του Άκφρεντ Α΄ του Καρκασσόν και της Αδελίνδας 927
Εμπλ
(Ebles Manzer)
927-934
870
Νόθος γιος του Ρανούλφ Α΄
(1) Εμιλιάνη
Ένας γιος
(2) Αδέλα
Ένας γιος
934
64 ετών
Γουλιέλμος Γ΄
(Guillaume III de Poitiers)
934-963
910
γιος του Εμπλ και της Εμιλιένης
Αδέλα της Νορμανδίας
Ένας γιος
3 Απριλίου 963
53 ετών
Γουλιέλμος Δ΄
(Fier-a-bras)
963-990
937
γιος του Γουλιέλμου Γ΄ και της Αδέλας της Νορμανδίας
Έμμα του Μπλουά
Ένας γιος
994
57 ετών, σε μοναστήρι
Γουλιέλμος ο Μέγας
(Guillaume le Grand)
990-1030
969
γιος του Γουλιέλμου Δ΄ και της Έμμας του Μπλουά
(1) Ανταλεμόντ του Λιμόζ
Ένας γιος
(2) Σάντσα της Γασκώνης
Δύο γιοι και μια κόρη
(3) Αγνή της Βουργουνδίας
Δύο γιοι και μια κόρη
1030
61 ετών
Γουλιέλμος ο Παχύς
(William the Fat)
1030-1038
1004
γιος του Γουλιέλμου του Μεγάλου και της Ανταλεμόντ του Λιμόζ
Έμμα του Μπλουά
Ένας γιος
1038
34 ετών
Όντο της Γασκώνης
(Odo of Gascony)
1038-1039
1010
γιος του Γουλιέλμου του Μεγάλου και της Σάντσας της Γασκώνης
10 Μαρτίου 1039
29 ετών, σκοτώθηκε σε μάχη.
Γουλιέλμος ο Αετός
(William the Eagle)
1039-1058
1023
γιος του Γουλιέλμου του Μεγάλου και της Αγνής της Βουργουνδίας
Ερμεσίνδη της Λοθαρινγκίας
Δυο κόρες
1058
35 ετών, επιδημία δυσεντερίας
Γουλιέλμος Η΄
(Guillaume VIII d'Aquitaine)
1058-1086
  1024
γιος του Γουλιέλμου του Μεγάλου και της Αγνής της Βουργουνδίας
(1)Γαρσένδη του Περιγκόρ
(2) Ματθίλδη
Μία κόρη
(3) Χίλντεγκαρντ της Βουργουνδίας
Ένας γιος και μια κόρη.
25 Σεπτεμβρίου 1086
62 ετών
Γουλιέλμος ο Τροβαδούρος
(Guillaume IX)
1086-1127
  22 Οκτωβρίου 1071
γιος του Γουλιέλμου Η΄ και της Χίλντεγκαρντ της Βουργουνδίας
Ερμενγάρδη του Ανζού
Φιλίππη της Τουλούζης
Δύο γιοι και μια κόρη
11 Φεβρουαρίου 1127
56 ετών
Γουλιέλμος ο Άγιος
(Guillaume X d'Aquitaine)
1126-1137
  1099
γιος του Γουλιέλμου του Τροβαδούρου και της Φιλίππης της Τουλούζης
Άενορ του Σατελερό
Δύο κόρες.
9 Απριλίου 1137
38 ετών
Ελεονώρα της Ακουιτανίας
(Aliénor d'Aquitaine)
1137-1168
  1122
κόρη του Γουλιέλμος του Αγίου και της Άενορ του Σατελερό
(1) Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας
Δύο κόρες.
(2) Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας
Τέσσερις γιοι και τρεις κόρες
31 Μαρτίου 1204
82 ετών

Οίκος των ΠλανταγενετώνΕπεξεργασία

Όνομα Εικόνα Γέννηση Γάμοι Θάνατος
Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος
(Richard the Lionheart)
1189-1199
  8 Σεπτεμβρίου 1157
γιος του Ερρίκου Β' και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας
Βερεγγάρια της Ναβάρρας 6 Απριλίου 1199
42 ετών, δολοφονήθηκε
Ιωάννης ο Ακτήμονας
(Johan sanz Terre)
1199-1216
  24 Δεκεμβρίου 1166
γιος του Ερρίκου Β' και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας
(1) Ισαβέλλα του Γκλόστερ
(2) Ισαβέλλα του Ανγκουλέμ
Δυο γιοί και τρεις κόρες
19 Οκτωβρίου 1216
50 ετών
Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας
(Henry III of England)
1216-1272
  1 Οκτωβρίου 1207
γιος του Ιωάννη του Ακτήμονα και της Ισαβέλλας του Ανγκουλέμ
Ελεονώρα της Προβηγκίας
Δυο γιοί και τρεις κόρες
16 Νοεμβρίου 1272
65 ετών
Εδουάρδος ο Μακρυσκέλης
(Edward Longshanks)
1272-1307
  17 Ιουνίου 1239
γιος του Ερρίκου Γ΄ και της Ελεονώρας της Προβηγκίας
(1) Ελεονώρα της Καστίλης
Δυο γιοι και πέντε κόρες
(2) Μαργαρίτα της Γαλλίας
Δυο γιοι και μια κόρη
7 Ιουλίου 1307
68 ετών
Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας
(Edward II of England)
1307-1327
  25 Απριλίου 1284
γιος του Εδουάρδου του Μακρυσκέλη και της Ελεονώρας της Καστίλης
Ισαβέλλα της Γαλλίας
Δυο γιοι και δυο κόρες
21 Σεπτεμβρίου 1327
43 ετών, πιθανώς δολοφονηθείς
Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας
(Edward III of England)
1327-1361
  13 Νοεμβρίου 1312
γιος του Εδουάρδου Β΄ και της Ισαβέλλας της Γαλλίας
Φιλίππη του Αινώ
Πέντε γιοι και τέσσερις κόρες
21 Ιουνίου 1377
65 ετών
Εδουάρδος, ο μαύρος πρίγκηψ
(Edward, the Black Prince)
1361-1372
  15 Ιουνίου 1330
γιος του Εδουάρδου Γ΄ και της Φιλίππης του Αινώ
Ιωάννα του Κεντ
Δυο γιοι
Τέσσερις νόθοι γιοι
8 Ιουνίου 1376
46 ετών
Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας
(Edward III of England)
1372-1377
  13 Νοεμβρίου 1312
γιος του Εδουάρδου Β΄ και της Ισαβέλλας της Γαλλίας
Φιλίππη του Αινώ
Πέντε γιοι και τέσσερις κόρες
21 Ιουνίου 1377
65 ετών
Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας
(Richard II of England)
1377-1390
  6 Ιανουαρίου 1367
γιος του Εδουάρδου του μαύρου πρίγκηπα και της Ιωάννας του Κεντ
(1) Άννα της Βοημίας
(2) Ισαβέλλα του Βαλουά
14 Φεβρουαρίου 1400
33 ετών, πιθανώς δολοφονηθείς
Ιωάννης της Γάνδης
(John of Gaunt)
1390-1399
  24 Ιουνίου 1340
γιος του Εδουάρδου Γ΄ και της Φιλίππης του Αινώ
(1)Λευκή του Λάνκαστερ
Δυο γιοι και μια κόρη
(2) Κωνσταντία της Καστίλης
Μιά κόρη
(3) Αικατερίνη Σουίνφορντ
Τρεις γιοι και μια κόρη.
3 Φεβρουαρίου 1399
59 ετών
Ερρίκος του Μπόλινγκμπροκ
(Henry IV of England)
1399-1400
  15 Απριλίου 1367
γιος του Ιωάννη της Γάνδης και της Λευκής του Λάνκαστερ
Μαρία του Μπόχυν
Τέσσερις γιοι και μια κόρη
Ιωάννα της Ναβάρρας
20 Μαρτίου 1413
46 ετών
Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας
(Henry V of England)
1400-1422
  9 Αυγούστου 1386
γιος του Ερρίκου του Μπόλινγκμπροκ και της Μαρίας του Μπόχυν
Αικατερίνη του Βαλουά
Ένας γιος
31 Αυγούστου 1422
36 ετών
Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας
(Henry VI of England)
1422-1461
  6 Δεκεμβρίου 1421
γιος του Ερρίκου Ε΄ και της Αικατερίνης του Βαλουά
Μαργαρίτα του Ανζού
Ένας γιος
21 Μαΐου 1471
50 ετών, δολοφονηθείς

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Klapisch-Zuber, Christiane; A History of Women: Book II Silences of the Middle Ages, The Belknap Press of Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts, London, England. 1992, 2000 (5th printing). Chapter 6, "Women in the Fifth to the Tenth Century" by Suzanne Fonay Wemple, pg 74. According to Wemple, Visigothic women of Spain and the Aquitaine could inherit land and title and manage it independently of their husbands, and dispose of it as they saw fit if they had no heirs, and represent themselves in court, appear as witnesses (by the age of 14), and arrange their own marriages by the age of twenty
  2. Lemovicensis, Ruricius; Limoges), Ruricius I. (Bishop of (1999). Ruricius of Limoges and Friends: A Collection of Letters from Visigothic Gaul. Liverpool University Press. σ. 15

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Klapisch-Zuber, Christiane; A History of Women: Book II Silences of the Middle Ages, The Belknap Press of Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts, London, England. 1992, 2000 (5th printing).
  • Lemovicensis, Ruricius; Limoges), Ruricius I. (Bishop of (1999). Ruricius of Limoges and Friends: A Collection of Letters from Visigothic Gaul. Liverpool University Press


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Duke of Aquitaine της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).