Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 40°21′0″N 18°10′0″E / 40.35000°N 18.16667°E / 40.35000; 18.16667

Η Λέτσε (ιταλ. Lecce, προφέρεται: [ˈlettʃe] ( ακούστε)) είναι η πρωτεύουσα της Ιταλικής επαρχίας του Λέτσε, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην Ιταλική περιφέρεια Απουλία μετά το Μπάρι, ο πληθυσμός της πόλης σύμφωνα με την Απογραφή του 2015 είναι 95.766 κάτοικοι.[1] Η Λέτσε είναι η μεγαλύτερη πόλη στην χερσόνησο Σαλέντο στο νοτιότερο σημείο της Ιταλικής χερσονήσου και έχει ιστορία πάνω από 2.000 χρόνια. Τα πολλά αρχιτεκτονικά μνημεία ρυθμού Μπαρόκ που διαθέτει της έχουν δώσει το προσωνύμιο Φλωρεντία του νότου".[2]

Λέτσε
Città di Lecce
Διοικητικές πληροφορίες
Χώρα    Flag of Italy.svg Ιταλία
Περιφέρεια    Απουλία
Επαρχία    Λέτσε
Άλλες πληροφορίες
Ταχυδρομικός  
κώδικας
  
 73100
Ζώνη ώρας    UTC+1
Τοποθεσία
Λέτσε βρίσκεται στο τόπο Ιταλία
Λέτσε
Λέτσε
Θέση του δήμου στην ομώνυμη επαρχία
Επίσημος ιστότοπος

Η πόλη έχει μεγάλη παράδοση με τον Ελληνικό πολιτισμό από την εποχή που ιδρύθηκε, οι Μεσσάπιοι που θεωρούνται ιδρυτές της έχουν πιθανότατα καταγωγή από την Κρήτη.[3] Στην σημερινή εποχή υπάρχει μία μεγάλη ομάδα πόλεων πολύ κοντά στην Λέτσε που μιλούν την Ελληνική γλώσσα. Η Λέτσε είναι γνωστή επίσης για τον "λίθο της Λέτσε", μία μορφή ελαστικού και εύκαμπτου πετρώματος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εύκολα στα γλυπτά. Η Λέτσε έχει επίσης μεγάλη παραγωγή σε κρασί, ελαιόλαδο, προϊόντα κεραμικής και διαθέτει το μεγαλύτερο ιατρικό κέντρο στην Απουλία. Το "Αρχαιολογικό πάρκο των Ροδίων" βρίσκεται περίπου 3 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης, ο Αναγεννησιακός Ουμανιστής Αντώνιος Φεράρις που καταγόταν από την πόλη γράφει ότι ήταν η πατρίδα του αρχαίου ποιητή Έννιου.[4]

Πίνακας περιεχομένων

ΙστορίαΕπεξεργασία

 
Η Βασιλική του Τιμίου Σταυρού στην Λέτσε.

Η πόλη σύμφωνα με τον θρύλο υπήρχε την εποχή που είχε ξεσπάσει ο Τρωικός Πόλεμος και ιδρύθηκε από τους Μεσσάπιους, τον 3ο αιώνα π.χ. κατακτήθηκε από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και δέχτηκε το όνομα "Λουπιά". Όταν έγινε αυτοκράτορας ο Αδριανός τον 2ο αιώνα μετακινήθηκε περίπου 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά και πήρε το όνομα "Λίτσεα". Η Λέτσε είχε θέατρο, αμφιθέατρο και συνδέθηκε με την Πύλη του Αδριανού. Ο Ορόντιος του Λέτσε που αγιοποιήθηκε ως Άγιος Ορόντιος θεωρείται ο πρώτος χριστιανός επίσκοπος της πόλης και προστάτης Άγιος της Λέτσε. Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ξέσπασαν οι Γοτθικοί πόλεμοι, οι Οστρογότθοι και ο βασιλιάς τους Τωτίλας λεηλάτησαν την πόλη. Η Λέτσε επανήλθε σε Ρωμαϊκή κυριαρχία (549) και παρέμεινε πέντε αιώνες στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, την περίοδο αυτή είχαν κατακτήσει την πόλη σποραδικά οι Σαρακηνοί, οι Λομβαρδοί, οι Ούγγροι και οι Σλάβοι. Τον 11ο αιώνα οι Νορμανδοί κατέκτησαν την Λέτσε και η πόλη αναδείχτηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο, ο Ταγκρέδος της Σικελίας από την Λέτσε ήταν ο τελευταίος Νορμανδός Βασιλιάς της Σικελίας.

Η Λέτσε γνώρισε μεγάλη ακμή και αργότερα όταν την κυβέρνησαν ο Οίκος των Χοενστάουφεν και ο Οίκος των Καπέτων-Ανζού, την περίοδο 1053 - 1463 ήταν η πιο σημαντική στο Βασίλειο της Σικελίας και κυβερνήθηκε απ΄ευθείας από το στέμμα. Τον 15ο αιώνα η πόλη γνώρισε μεγαλύτερη ακμή και οικοδομήθηκαν νέα κτίσματα σε ρυθμούς Μπαρόκ. Ο Κάρολος Κουίντος την ενίσχυσε το πρώτο μισό του 16ου αιώνα με ισχυρά τείχη και ένα κάστρο για να την προστατεύσει από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Το 1656 ξέσπασε στην Λέτσε μεγάλη επιδημία πανώλης που θανάτωσε χιλιάδες κατοίκους. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος πολεμικά αεροσκάφη με έδρα το Λέτσε υποστήριξαν μεμονωμένες Ιταλικές φρουρές στο Αιγαίο Πέλαγος αλλά οι Σύμμαχοι καθυστέρησαν με αποτέλεσμα να ακολουθήσει ήττα. Την διετία 1944 - 1945 βομβαρδιστικά τύπου "Β24" από το 98ο Βομβαρδιστικό Σώμα ενώθηκαν με το 15ο Στρατιωτικό Σώμα των Ηνωμένων Πολιτειών, τα πληρώματα εκτελούσαν αποστολές πάνω από την Ιταλία, τα Βαλκάνια, την Αυστρία, την Γερμανία και την Γαλλία.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Rohlfs, Gerhard (1964). "Toponomastica greca nel Salento" (PDF) (Στα Ιταλικά), σ.13
  2. https://www.lifeinitaly.com/tourism/puglia/lecce
  3. Ηρόδοτος, Ηροδότου Ιστορίαι, Βιβλίο Ζ΄ (Πολύμνια), Παρ. 170.2
  4. Pietro Napoli Signorelli, Vicende della coltura nelle due Sicilie, Naples 1784, Τόμος 1, σ.246

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Ηρόδοτος, Ηροδότου Ιστορίαι, Βιβλίο Ζ΄ (Πολύμνια)
  • Rohlfs, Gerhard (1964). "Toponomastica greca nel Salento" (PDF) (Στα Ιταλικά)
  • Pietro Napoli Signorelli, Vicende della coltura nelle due Sicilie, Naples 1784, Τόμος 1

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία