Άνοιγμα κυρίου μενού

Λιλ

γαλλική κοινότητα του νομού του Νορ (πρωτεύουσα)
(Ανακατεύθυνση από Λίλ)

Συντεταγμένες: 50°37′55″N 3°3′27″E / 50.63194°N 3.05750°E / 50.63194; 3.05750

Λιλ
Lille2013.jpg
Flag of Lille.svg
Σημαία
Logo-Lille-2013.jpg
Σφραγίδα
Blason ville fr Lille (Nord).svg
Έμβλημα
Διοίκηση
ΧώραΓαλλία
Διοικητική υπαγωγήΛιλ Μετροπόλ, Διαμέρισμα της Λιλ, Καντόνιο του Λομ, Καντόνιο της Λιλ-Σαντρ, Καντόνιο της Λιλ-Εστ, Καντόνιο της Λιλ-Νορ, Καντόνιο της Λιλ-Νορ-Εστ, Καντόνιο της Λιλ-Ουέστ, Καντόνιο της Λιλ-Συντ, Καντόνιο της Λιλ-Συντ-Εστ, Καντόνιο της Λιλ-Συντ-Ουέστ, Νορ, Καντόνιο της Λιλ-1, Καντόνιο της Λιλ-2, Καντόνιο της Λιλ-3, Καντόνιο της Λιλ-4, Καντόνιο της Λιλ-5 και Καντόνιο της Λιλ-6
 • Δήμαρχος της ΛιλΜαρτίν Ωμπρί (από 2014)
Ταχυδρομικός κώδικας59000, 59160, 59260, 59777 και 59800
Κωδικός Κοινότητας59350[1]
Έκταση34,83 km²[2]
Υψόμετρο21 μ. και 46 μ.
Ζώνη ώραςUTC+01:00 (επίσημη ώρα)
UTC+02:00 (θερινή ώρα)
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Λιλ
50°37′55″N 3°3′27″E
Ιστότοποςhttp://www.lille.fr
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Σελίδα στο Twitter
H Πλατεία στρατηγού Ντε Γκωλ (Place du Général-de-Gaulle)

Η Λιλ ή Λίλλη (γαλλικά: Lille, ολλανδικά: Rijsel) είναι πόλη στη βόρεια Γαλλία. Βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο της Ευρώπης, αφού γειτονεύει με το Βέλγιο και απέχει λίγο από το Λουξεμβούργο, την Αγγλία, την Ολλανδία και τη Γερμανία. Αποτελεί την τέταρτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της χώρας, μετά το Παρίσι, τη Λυών και τη Μασσαλία.

Το 2006 είχε πληθυσμό 226.014 κατοίκων,[3] ενώ η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή ξεπερνάει το 1,1 εκατομμύριο κατοίκους.

Στη Λιλ πραγματοποιούνται οι διεθνείς συσκέψεις του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων.[4]

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η ονομασία της Λιλ προέρχεται από το νησί στο οποίο ιδρύθηκε, καθώς η λέξη είναι στα γαλλικά L’Isle και στα ολλανδικά "Rysel".

Η Λιλ είναι ιστορικά φλαμανδική πόλη από τη ρωμαϊκή εποχή, παλαιό τμήμα γης της κομητείας της Φλάνδρας, ωστόσο δεν αποτελούσε περιοχή ανάπτυξης της φλαμανδικής γλώσσας, καθώς ομιλούνταν τα λατινικά.[5]

Η ιστορία της ξεχωρίζει ιδιαίτερα κατά το Μεσαίωνα μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, ενώ έγινε γνωστή ως η πόλη της Γαλλίας που πολιορκήθηκε τις περισσότερες φορές. Αποτέλεσε διαδοχικά τμήμα της κομητείας της Φλάνδρας, του βασιλείου της Γαλλίας, του Βουργουνδιακού κράτους, της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των Ισπανικών Κάτω Χωρών, προτού καταληφθεί οριστικά από τα γαλλικά στρατεύματα του Βωμπάν κατά τον πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής.

Από τα χρόνια της ίδρυσής της, η πόλη είχε εμπορικό χαρακτήρα. Η Βιομηχανική Επανάσταση τη μετέτρεψε σε μια μεγάλη βιομηχανική πρωτεύουσα, με κέντρο τις μηχανικές και υφαντουργικές βιομηχανίες. Κατά τη δεκαετία του '60, οι βιομηχανίες αυτές άρχισαν να παρακμάζουν και μόλις στις αρχές της δεκαετίας του '90 η πόλη άρχισε να αποκτά ένα νέο χαρακτήρα με τη στροφή στον τριτογενή τομέα δραστηριοτήτων και την επανακατοίκηση των κατεστραμμένων συνοικιών.

Η αλλαγή και η ανανέωση αυτή της πόλης αντικατοπτρίζεται σε γεγονότα των τελευταίων δυο δεκαετιών, όπως ο ερχομός του TGV στην πόλη το 1993 και του Eurostar το 1994, η ανάπτυξη του πανεπιστημίου της πόλης, πόλου έλξης για περισσότερους από 100.000 φοιτητές, και η ανακήρυξή της ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2004.

ΠολιτισμόςΕπεξεργασία

Η Λιλ είναι φημισμένη ως πολιτιστικό κέντρο λόγω της όπερας L’Opéra de Lille, της εθνικής ορχήστρας "L’Orchestre National de Lille", των μπαλέτων "Ballets du Nord", και του μουσείου καλών τεχνών ‘Musée des Beaux-Arts de Lille’. Επίσης, η πόλη φημίζεται για τη Μεγάλη Υπαίθρια Αγορά της, τη λεγόμενη braderie, που διεξάγεται μια φορά το χρόνο, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου, και συγκεντρώνει επισκέπτες από όλη την Ευρώπη.

Πρόκειται για ένα μεγάλο υπαίθριο παζάρι, όπου ο καθένας μπορεί να συμμετέχει και να εμπορευτεί ό,τι επιθυμεί. Η λαϊκή αγορά και το πανηγύρι διαρκούν από τις 3 το μεσημέρι του Σαββάτου μέχρι τα μεσάνυχτα της Κυριακής.[6]

Υπήρξε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2004 μαζί με τη Γένοβα της Ιταλίας. [7]

Αδελφοποιημένες πόλειςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. INSEE code.
  2. 2,0 2,1 répertoire géographique des communes. Institut géographique national. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.
  3. INSEE
  4. Σύνοψη της νομοθεσίας της ΕΕ - Ευρωπαϊκός οργανισμός σιδηροδρόμων
  5. Trénard, Louis. Histoire des Pays-Bas français. Histoire des Provinces (στα Γαλλικά) (1972 έκδοση). Toulouse: Édouard Privat. σελίδες 51–58. 
  6. Η “braderie” της Λιλ: η απόλυτη λαϊκή αγορά
  7. B. Gilson (Μάρτιος 2004). «Λίλλη Vs Γένοβα». Access Arts. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2009. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία