Λουνεβίλ

γαλλική κοινότητα του νομού της Μερτ-ε-Μοζέλ

Συντεταγμένες: 48°35′22″N 6°30′6″E / 48.58944°N 6.50167°E / 48.58944; 6.50167

Η Λουνεβίλ (γαλλικά: Lunéville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Μερτ-ε-Μοζέλ, στα ανατολικά της Γαλλίας. Βρίσκεται στην ιστορική και πολιτιστική περιοχή της Λωρραίνης, και αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής Γκραντ-Εστ.

Λουνεβίλ
Chateau Luneville ar 10 2010.JPG
Blason Luneville 54.svg
Έμβλημα
Διοίκηση
ΧώραΓαλλία
Διοικητική υπαγωγήΚαντόνιο της Λουνεβίλ-Νορ, Καντόνιο της Λουνεβίλ-Συντ, Μερτ, Μερτ-ε-Μοζέλ, Λωρραίνη και Διαμέρισμα της Λουνεβίλ
 • Δήμαρχος της ΛουνεβίλΖακ Λαμπλέν
Ταχυδρομικός κώδικας54300[1]
Κωδικός Κοινότητας54329[2]
Πληθυσμός18 287 (1  Ιανουαρίου 2017)[3]
Έκταση16,34 km²[4]
Υψόμετρο230 μέτρο
Ζώνη ώραςUTC+01:00 (επίσημη ώρα)
UTC+02:00 (θερινή ώρα)
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Λουνεβίλ
48°35′22″N 6°30′6″E
Ιστότοποςhttp://www.luneville.fr
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Σελίδα στο Linkedin

Είναι γνωστή για το κάστρο της, που ονομάζεται και «Οι Βερσαλλίες της Λωρραίνης». [5]

Η πόλη είναι υπονομαρχία του νομού, το κεντρικό γραφείο δύο καντονιών, καθώς και η έδρα της περιοχής. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 18.566 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 24.669 κατοίκους (2015).

Οι κάτοικοί του ονομάζονται Λυνεβιλουά (ζ).[6]

Γεωγραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

 
Η πλατεία Λεοπόλντ

Η Λουνεβίλ βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Μερτ-ε-Μοζέλ στην περιοχή του περιοχής Γκραντ-Εστ, παλαιότερα η πόλη αποτελούσε τμήμα της Λωρραίνης. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Μερτ και Βεζούζ, στην πεδιάδα, λιγότερο από 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Νανσύ. Το μέσο υψόμετρο της πόλης είναι 270 μέτρα.

Η έκτασή της είναι περίπου 16 τετραγωνικά χιλιόμετρα.[7] Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 18.566 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 24.669 κατοίκους (2015).

Η πόλη βρίσκεται κοντά στο Περιφερειακό πάρκο της Λωρραίνης.

Χάρτης του νομού Μερτ-ε-Μοζέλ.[8]

ΚλίμαΕπεξεργασία

Το κλίμα είναι ζεστό και εύκρατο. Η πόλη έχει σημαντική ποσότητα βροχοπτώσεων κατά τη διάρκεια του έτους, γεγονός που ισχύει και για τον ξηρότερο μήνα. Στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν ταξινομείται ως Cfb. Η μέση θερμοκρασία στη Λουνεβίλ είναι 9,6 ° C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 763 mm2.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η Λουνεβίλ ήταν ένα φημισμένο θέρετρο του 18ου αιώνα, γνωστό ως «πρωτεύουσα της Λωρραίνης». Το μεγάλο κάστρο της Λουνεβίλ, που χτίστηκε το 1702 για τον Λεοπόλδο, δούκα της Λωρραίνης για να αντικαταστήσει ένα παλιότερο παλάτι, ήταν η κατοικία του δούκα της Λωρραίνης έως ότου το δουκάτο προσαρτήθηκε από τη Γαλλία το 1766. Το κάστρο σχεδιάστηκε στο στυλ των Βερσαλλιών για να ικανοποιήσει την σύζυγο του Λεοπόλδου, Ελισάβετ Καρλόττα της Ορλεάνης, ανιψιά του Λουδοβίκου ΙΔ', και έγινε γνωστό ως «Βερσαλλίες της Λωρραίνης».

 
Χάρτης της περιοχής Γκραντ-Εστ με τις κυριότερες πόλεις. Η Λουνεβίλ στα νότια του νομού Μερτ-ε-Μοζέλ

Ο τελευταίος δούκας της Λωρραίνης ήταν ο Στανισλάς Λεστσίνσκι, πρώην βασιλιάς της Πολωνίας και πεθερός του Λουδοβίκου ΙΕ'. Αφοσιωμένος Καθολικός, συγγραφέας και φιλάνθρωπος, ο Στανισλάς συγκέντρωνε στην Αυλή του επισκέπτες της πολωνικής αριστοκρατίας αλλά και οπαδούς του Διαφωτισμού. Οι πιο διάσημοι επισκέπτες του ήταν ο Βολταίρος, ο Ζαν-Ζακ Ρουσώ, ο Αντρέ Μορελέ και ο Μοντεσκιέ. Μετά το θάνατο του Στανισλάς το 1766, ο Λουδοβίκος ΙΕ' της Γαλλίας προσάρτησε το δουκάτο στη Γαλλία και μετέτρεψε το κάστρο σε στρατώνες. Μεγάλο μέρος της αρχικής κατασκευής έχει επιβιώσει και είναι ανοικτό για το κοινό. Οι κήποι του είναι σήμερα δημόσιο πάρκο.

Στη Λουνεβίλ, στα σαλόνια του ξενοδοχείου Beauvau-Craon, υπογράφηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1801 η συνθήκη της Λουνεβίλ, με την οποία ολοκληρώθηκε προσωρινά η αντιπαράθεση μεταξύ της Αυστρίας του Φραγκίσκου Β´ και της Γαλλίας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Αυτή η συνθήκη απέδωσε στη Γαλλία τις Αυστριακές Κάτω Χώρες (Βέλγιο) και την αριστερή όχθη του Ρήνου.

 
Η εκκλησία Σαιν-Μωρ

Η Λουνεβίλ γνώρισε μια πληθυσμιακή και οικονομική έκρηξη μετά τον γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870. Η συνθήκη της Φρανκφούρτης, η οποία υπογράφηκε το 1871, και σήμαινε για τη Γαλλία την απώλεια της Αλσατίας και του μεγαλύτερου τμήματος της Λωρραίνης, την κατέστησε συνοριακή πόλη. Μια μεγάλη φρουρά εγκαταστάθηκε στην πόλη (το κάστρο μετατράπηκε σε στρατώνες) και η πόλη αντιμετώπισε μια εισροή κατοίκων της Αλσατίας και υπόλοιπης Λωρραίνης που αρνήθηκαν να πολιτογραφηθούν Γερμανοί. Ορισμένες εταιρείες και εργοστάσια από αυτές τις περιοχές εγκαταστάθηκαν στη Λουνεβίλ. Αυτό το φαινόμενο δεν ήταν μοναδικό στην περιοχή: πόλεις όπως το Νανσύ ή το Μπελφόρ βίωσαν την ίδια κατάσταση.

Την παραμονή του Μεγάλου Πολέμου, η πόλη έγινε η «πόλη των ιπποτών», καθώς στρατοπέδευε εκεί το 2o τμήμα του ιππικού και οι μονάδες του. Δημιουργήθηκαν περισσότεροι από 8 στρατώνες, συμπεριλαμβανομένου και του κάστρου.

Πάνω από το κοντινό δάσος Παρουά, ακριβώς ανατολικά της Λουνεβίλ, 11 μήνες μετά το ξέσπασμα του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε η πρώτη αερομαχία με μαχητικά αεροσκάφη οπλισμένα με συγχρονισμένα πολυβόλα, τον Ιούλιο 1915. Αεροπλάνο της αεροπορικής δύναμης του Γερμανικού Στρατού κατέρριψε ένα γαλλικό μονοπλάνο. Κανένα μέλος του γαλλικού πληρώματος δεν τραυματίστηκε σοβαρά.

ΟικονομίαΕπεξεργασία

 
Φαγιάνς της Λουνεβίλ

Η πόλη είναι γνωστή για το βασιλικό εργοστάσιο παραγωγής κεραμικών, συγχωνευμένο με το εργοστάσιο της γειτονικής κοινότητας Σαιν-Κλεμάν, που συνεχίζει την παραγωγή φαγεντιανής της Λουνεβίλ.

Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τα κεντήματά της: το κέντημα Λουνεβίλ (με χάντρες και πούλιες), χρησιμοποιείται σε εργαστήρια υψηλής ένδυσης. Έχουν εμφανιστεί εργαστήρια για την προώθηση αυτής της τεχνικής.

Η δεκαετία του 1980 και το πρώτο εξάμηνο της δεκαετίας του 1990 ήταν μάλλον δύσκολες για τη Λουνεβίλ, με πολλές βιομηχανίες να κλείνουν ή να αναδιαρθρώνονται. Από τα μέσα της δεκαετίας του '90 ξεκίνησε μια νέα δυναμική, βασισμένη σε μια πολιτική συνεχούς βελτίωσης της ποιότητας ζωής των κατοίκων και μιας πολιτικής ελκυστικότητας προς τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

 
Το Δημαρχείο
  • Το κάστρο της Λουνεβίλ, γνωστό ως «οι Βερσαλίες της Λωρραίνης», είναι ένα αριστούργημα αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα. Προπύργιο του Διαφωτισμού, κατά την εποχή του Λεοπόλδου της Λωρραίνης και του Στανισλάς Λεστσίνσκι, καταστράφηκε εν μέρει το 2003 από πυρκαγιά. Η αποκατάσταση του κτιρίου βρίσκεται σε εξέλιξη.[9] Οι κήποι του κάστρου κράτησαν όλη τη λαμπρότητα τους. Το κάστρο έχει ταξινομηθεί ως ιστορικό μνημείο από το 1998.
  • Το δημαρχείο, στεγάζεται στο κτίριο της παλιάς μονής Σαιν-Ρεμύ του 18ου αιώνα, αναδιαμορφώθηκε τον 19ο αιώνα.
  • Το Σπίτι του Έμπορα, 18ος αιώνας, ένα αριστούργημα της κλασικής αρχιτεκτονικής κατασκευασμένο από ροζ ψαμμίτη των Βοσγίων, έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό μνημείο από το 1976.
  • Ο Λευκός Πύργος, μοναδικό μνημείο της μεσαιωνικής οχύρωσης.
  • Το θέατρο της πόλης.
  • Ο πύργος του Αγαπημένου, που χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Ζερμαίν Μποφράν τον 18ο αιώνα για τον μικρότερο γιο του Δούκα Λεοπόλδου της Λωρραίνης, τον Κάρολο Αλέξανδρο της Λωρραίνης, και ανακατασκευάστηκε τον 19ο αιώνα. Αποτελεί αντικείμενο ταξινόμησης ως ιστορικό μνημείο από το 2011.
  • Το μουσείο κεντήματος[10] που βρίσκεται στο κάστρο
  • Πολλές εκκλησίες και παρεκκλήσια

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Base officielle des codes postaux» Groupe La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
  2. (Γαλλικά) INSEE code.
  3. «Populations légales 2017» INSEE. 30  Δεκεμβρίου 2019.
  4. 4,0 4,1 répertoire géographique des communes. Institut géographique national. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.
  5. Jacques Charles-Gaffiot: Lunéville : Fastes du Versailles lorrain, 2 t., Didier Carpentier, 2003-2006.
  6. . «habitants.fr/luneville». 
  7. . «annuaire-mairie.fr/ville-luneville.html». 
  8. . «meurthe-et-moselle/carte-plan-departement.php». 
  9. . «chateauluneville.meurthe-et-moselle.fr». 
  10. . «broderie-luneville.com/».