Νίκος Αναστασιάδης

7ος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο Νίκος Αναστασιάδης (Πέρα Πεδί Λεμεσού, 27 Σεπτεμβρίου 1946) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2013 είναι πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.[1] Επιπρόσθετα, έχει διατελέσει Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (1997-2013)[2] και βουλευτής (1981-2013).[3]

Νίκος Αναστασιάδης
Anastasiades.jpg
7ος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
28 Φεβρουαρίου 2013
ΠροκάτοχοςΔημήτρης Χριστόφιας
Πρόεδρος Δημοκρατικού Συναγερμού
Περίοδος
8 Ιουνίου 1997 – 10 Μαΐου 2013
ΠροκάτοχοςΓιαννάκης Μάτσης
ΔιάδοχοςΑβέρωφ Νεοφύτου
Βουλευτής Βουλής των Αντιπροσώπων
(Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού)
Περίοδος
4 Ιουνίου 1981 – 27 Φεβρουαρίου 2013
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση27 Σεπτεμβρίου 1946 (1946-09-27) (75 ετών), Πέρα Πεδί, Λεμεσός, Βρετανική Κύπρος
ΕθνότηταFlag of Greece.svg Ελληνική
ΥπηκοότηταFlag of Cyprus.svg Κυπριακή
Πολιτικό κόμμαΔημοκρατικός Συναγερμός
ΣύζυγοςΆντρη Μουστακούδη
Παιδιά2 κόρες
ΣπουδέςΝομικά
ΕπάγγελμαΔικηγόρος
ΘρήσκευμαΧριστιανός Ορθόδοξος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά ΣτοιχείαΕπεξεργασία

Ο Νίκος Αναστασιάδης γεννήθηκε στο Πέρα Πεδί στις 27 Σεπτεμβρίου 1946. Ο πατέρας του ήταν αστυνομικός.[1][3] Έχει ένα δίδυμο αδερφό τον Πάμπο Αναστασιάδη και μία αδερφή, την Φωτεινή Αγγελοπούλου.[4] Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα.[3] Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.[1][3] Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο ναυτικό δίκαιο στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου.[1][3] Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άνοιξε δικηγορικό γραφείο στη Λεμεσό.[1][4]

Έχει παντρευτεί την Άντρη Μουστακούδη από τις 2 Οκτωβρίου 1971 και έχει δύο κόρες.[1][5]

Πολιτική σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Την περίοδο των σπουδών του υπήρξε ενεργό στέλεχος της Νεολαίας της Ένωσης Κέντρου, επί προεδρίας του Γεώργιου Παπανδρέου.[1][4]

Όταν επέστρεψε στην Κύπρο, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού Συναγερμού (1976), καθώς και της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ).[3][1] Την περίοδο 1976-1985 διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας της ΝΕΔΗΣΥ Λεμεσού.[1][4]

Ακολούθως διετέλεσε αντιπρόεδρος (1985-1987) και πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ (1987-1990).[1][4][3] Στη συνέχεια υπηρέτησε τον ΔΗΣΥ από τις θέσεις του Α΄ Αντιπροέδρου (1990-1995) και του Αναπληρωτή Προέδρου (1995-1997).[1][4][3]

Πρόεδρος ΔΗΣΥΕπεξεργασία

Στις 8 Ιουνίου 1997 εξελέγη Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού λαμβάνοντας ποσοστό 70% έναντι 30% του ανθυποψηφίου του Δημήτρη Συλλούρη.[2][6] Το 1999 επανεξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο. Στις 25 Μαΐου 2003 ανθυποψήφιός του ήταν ο Ιωάννης Κασουλίδης. Ο Νίκος Αναστασιάδης αναδείχθηκε πρόεδρος του κόμματος με ποσοστό 55% έναντι 45% του ανθυποψηφίου του.[6] Επανεκλέχθηκε το 2009.[2] Όταν εκλέχτηκε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2013 παραιτήθηκε από Πρόεδρος του ΔΗΣΥ.[2]

Βουλευτικές εκλογέςΕπεξεργασία

Ο Νίκος Αναστασιάδης ήταν επικεφαλής του ΔΗΣΥ σε τρεις βουλευτικές εκλογές. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει το αποτέλεσμα των εκλογών στις οποίες επικεφαλής του κόμματος ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης.

Εκλογές Ποσοστό Θέση Έδρες Πηγή
Βουλευτικές 2001 34,00% 2ο 19/56 [7]
Βουλευτικές 2006 30,34% 2ο 18/56 [8]
Βουλευτικές 2011 34,28% 1ο 20/56 [9]

Προεδρικές εκλογέςΕπεξεργασία

Ως επικεφαλής του ΔΗΣΥ οδήγησε το κόμμα σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις για την ανάδειξη προέδρου της Δημοκρατίας. Στις προεδρικές εκλογές του 1998 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη, ιδρυτή του ΔΗΣΥ, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές.[10] Στις προεδρικές εκλογές του 2003 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε και πάλι τον Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος δεν εξελέγη.[10]

Στις προεδρικές εκλογές του 2008 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε τον Ιωάννη Κασουλίδη, ο οποίος, παρόλο που στον Α΄ γύρο πήρε τους περισσότερους ψήφους, στον Β΄ γύρο δεν κατάφερε να εκλεγεί έναντι του Δημήτρη Χριστόφια.[10] [11] [12] [13]


Στις προεδρικές εκλογές του 2013 ήταν ο ίδιος υποψήφιος και κατάφερε να εκλεγεί με τη στήριξη του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ και του ΕΥΡΩΚΟ.[14]

Δημοψήφισμα 2004Επεξεργασία

Τον Απρίλιο του 2004 πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα για επίλυση του κυπριακού προβλήματος με βάση το σχέδιο Ανάν. Ο ΔΗΣΥ, του οποίου επικεφαλής ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης, τάχθηκε υπέρ του σχεδίου αυτού.[15][16][17] Ο κυπριακός λαός απέρριψε τελικά το σχέδιο με ποσοστό 76%.[18][17] Η απόφαση του ΔΗΣΥ να υποστηρίξει το σχέδιο Ανάν προκάλεσε εσωκομματικά προβλήματα, με πολλά στελέχη να στηρίζουν την καταψήφιση του σχεδίου. Ακολούθησαν διαγραφές και αποχωρήσεις τεσσάρων βουλευτών από το κόμμα.[7][19]

Ευρωεκλογές 2004Επεξεργασία

Τον Μάιο του 2004 η Κύπρος έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λίγο αργότερα διεξήχθησαν οι πρώτες ευρωεκλογές στην Κύπρο. Οι εκλογές διεξήχθησαν δύο περίπου μήνες μετά το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν και την αποχώρηση στελεχών του ΔΗΣΥ που είχαν διαφωνήσει με την στήριξη του σχεδίου Ανάν.[20] Μάλιστα, οι διαφωνούντες είχαν κατεβεί στις εκλογές με δικό τους συνδυασμό (Για την Ευρώπη) λαμβάνοντας ποσοστό 10,80%, εκλέγοντας ως ευρωβουλευτή τον πρώην πρόεδρο του ΔΗΣΥ Γιαννάκη Μάτση.[20][21][22] Ωστόσο, ο ΔΗΣΥ, με επικεφαλής τον Νίκο Αναστασιάδη, κατέλαβε την πρώτη θέση με ποσοστό 28,23%.[20][23] Εξέλεξε 2 από τους 6 ευρωβουλευτές της Κύπρου.[20]

Στις ευρωεκλογές του 2009 ο ΔΗΣΥ ήταν και πάλι πρώτο κόμμα με ποσοστό 35,65% εκλέγοντας 2 από τους 6 ευρωβουλευτές της Κύπρου.[20]

Κοινοβουλευτική πορείαΕπεξεργασία

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.[24] Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1985,[25] στις εκλογές του 1991,[26] στις εκλογές του 1996,[27] στις εκλογές του 2001,[28] στις εκλογές του 2006[29] και στις εκλογές του 2011.[30] Μετά τις εκλογές του 2001 και του 2006 διεκδίκησε την Προεδρία της Βουλής, ωστόσο δεν εκλέχθηκε.[31] Την περίοδο 1996-2001 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της Βουλής.[31][3]

Ως βουλευτής, διετέλεσε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ, αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Συνασπισμού ΔΗΣΥ - Κόμμα Φιλελευθέρων (1991-1993) και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Συνασπισμού ΔΗΣΥ - Κόμμα Φιλελευθέρων (1993-1997).[3] Επιπλέον, διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών,  Πρόεδρος της Επιτροπής της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Βουλευτών (1990-1996), Μέλος της Επιτροπής Επιλογής, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση (1991-2011), αντιπρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, πρώτος αντιπρόεδρος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ευρωπαϊκής Ένωσης-Κύπρου, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στο Σύνδεσμο Ασιατικών Κοινοβουλίων για την Ειρήνη (μετέπειτα Ασιατική Κοινοβουλευτική Συνέλευση), αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ευρωμεσογειακή Κοινοβουλευτική Συνέλευση (μετέπειτα Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο), αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ασιατική Κοινοβουλευτική Συνέλευση.[3]

Πρόεδρος της Κυπριακής ΔημοκρατίαςΕπεξεργασία

Στις προεδρικές εκλογές του 2013 διεκδίκησε και κέρδισε την εκλογή του στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας.[32] Υποστηριζόταν από τον ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ και το ΕΥΡΩΚΟ.[14] Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 45,46%.[32] Στον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 57,48%, έναντι 42,52% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά.[32]

Στις προεδρικές εκλογές του 2018 επανεκλέγηκε.[14] Υποστηριζόταν μόνο από τον ΔΗΣΥ.[14] Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 35,51%.[33][34] Στον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 55,99%, έναντι 44,01% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά.[35]

Τον Μάρτιο του 2013, λίγες μέρες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Νίκο Αναστασιάδη, κλήθηκε τόσο ο ίδιος, όσο και η κυβέρνηση, να διαχειριστούν την οικονομική κρίση που αντιμετώπισε η Κύπρος την περίοδο 2012-2013. Λόγω των αρνητικών εξελίξεων στην οικονομία και λόγω του ότι η χώρα είχε βρεθεί σε στρατηγικό αδιέξοδο κατά τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, ο Νίκος Αναστασιάδης αναγκάστηκε να αθετήσει προεκλογικές δεσμεύσεις περί μη αποδοχής μνημονίου ή πακέτου διάσωσης που εμπεριείχε κούρεμα καταθέσεων και η κυπριακή οικονομία οδηγήθηκε σε διάσωση εκ των έσω (bail-in).

Επί διακυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη, αποφασίστηκε η μείωση της στρατιωτικής θητείας από 24 σε 14 μήνες και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το ΓΕΣΥ.

Με τον Νίκο Αναστασιάδη στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφού το Μάρτιο του 2016 ολοκληρώθηκε και επίσημα το τριετές πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής, έγιναν προσπάθειες για επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Σημαντικότερη προσπάθεια ήταν οι συνομιλίες σε Μον Πελεράν και Κρανς Μοντάνα, που ωστόσο οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο.

Κατά τη δεύτερη του θητεία η οποία σημαδεύτηκε όπως και η πρώτη με σκάνδαλα, στοιχεία διαφθοράς και συγκρούσεις θεσμικών παραγόντων, τα τρία όμως μεγαλύτερα στοιχήματα για τον Πρόεδρο ήταν α) η διαχείρηση της πανδημίας που ένεσκηψε σε όλο τον πλανήτη, β) η αντιμετώπιση των τουρκικών επιθετικών ενεργειών και της προσπάθειας δημιουργίας νέων απαράδεκτων τετελεσμένων, αλλά και γ) η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. [36] [37] [38] [39] [40]

Τον Ιούλιο του 2021 με δήλωσή του ξεκαθάρισε ότι δεν θα επαναδιεκδικήσει για τρίτη φορά την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. [41] [42] [43] [44]

Τιμητικές διακρίσειςΕπεξεργασία

Ο Νίκος Αναστασιάδης έλαβε τα εξής παράσημα:

Επιπλέον, έχει λάβει το Βραβείο των Εθνών «Light Unto» από την Αμερικανική Εβραϊκή Επιτροπή «για τη σταθερή υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών, τη διαρκή επιδίωξη ειρήνης και την ακλόνητη δέσμευσή του για τη διατήρηση φιλικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ».[1]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 «Βιογραφικό Προέδρου της ΚΔ Νίκου Αναστασιάδη». presidency.gov.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 «Ιστορία». Δημοκρατικός Συναγερμός. Δημοκρατικός Συναγερμός. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019. 
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 «Αναστασιάδης Νίκος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 «Curriculum vitae» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  5. «Επέτειος γάμου για το προεδρικό ζεύγος της Κύπρου». Alpha News Live. 2 Οκτωβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  6. 6,0 6,1 «Κόμματα: Εκλογές άνευ ανθυποψηφίου». Πολίτης. 29 Απριλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2019. 
  7. 7,0 7,1 «Εκλογές 27ης Μαΐου 2001». www.parliament.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  8. «Εκλογές 21ης Μαΐου 2006». www.parliament.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  9. «Εκλογές 22ας Μαΐου 2011». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019. 
  10. 10,0 10,1 10,2 Στυλιανού, Μαρία (12 Νοεμβρίου 2012). «Ιστορία των Προεδρικών Εκλογών». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  11. «Επίσημα Αποτελέσματα Προεδρικών Εκλογών 2008 (Β' Γύρος) - Επίσημα Αποτελέσματα Προεδρικών Εκλογών 2008 (Β' Γύρος) | Εθνική Διαδικτυακή Πύλη Ανοικτών Δεδομένων». www.data.gov.cy. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2022. 
  12. Capital.gr. «Δεύτερος γύρος προεδρικών εκλογών στην Κύπρο». Capital.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2022. 
  13. «Τον Δ.Χριστόφια θα στηρίξει το ΔΗΚΟ στο β γύρο των κυπριακών προεδρικών εκλογών». in.gr. 20 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2022. 
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 «Λυμένα τα χέρια του ΠτΔ για κυβέρνηση ευρύτατης συνεργασίας». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 5 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  15. «ΔΗΣΥ: 78% «ναι» με επίθεση στον Τάσσο». www.makarios.eu. 16 Απριλίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  16. «Καταγγέλλει φίμωση του «ναι», στο πόδι υπάλληλοι που χάνουν». www.makarios.eu. 21 Απριλίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  17. 17,0 17,1 «Η Κύπρος 12 χρόνια μετά το «Όχι»». ProtoThema. 24 Απριλίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  18. Μιχάλαρος, Χρήστος (24 Απριλίου 2016). «Δώδεκα χρόνια από το ΟΧΙ των Ελληνοκύπριων στο Σχέδιο Ανάν». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  19. «Διαγραφή δύο μελών του ΔΗΣΥ για «αντικομματικές ενέργειες»». www.skai.gr. 4 Μαΐου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019. 
  20. 20,0 20,1 20,2 20,3 20,4 «Η ιστορία των Ευρωεκλογών στην Κύπρο από το 2004». www.sigmalive.com. 26 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  21. «Πρόδρομος Προδρόμου: Ο άσωτος υιός». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 18 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019. 
  22. «Κόμματά που ήλθαν, είδαν και απήλθαν». ΡΕΠΟΡΤΕΡ. 4 Δεκεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019. 
  23. «Η προϊστορία δείχνει ΔΗΣΥ-Εκλογές κομμένες και ραμμένες στα μέτρα του». ΡΕΠΟΡΤΕΡ. 25 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019. 
  24. «Εκλογές 24ης Μαΐου 1981». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  25. «Εκλογές 8ης Δεκεμβρίου 1985». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  26. «Εκλογές 19ης Μαΐου 1991». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  27. «Εκλογές 26ης Μαΐου 1996». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  28. «Εκλογές 27ης Μαΐου 2001». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  29. «Εκλογές 21ης Μαΐου 2006». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019. 
  30. «Εκλογές 22ας Μαΐου 2011». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019. 
  31. 31,0 31,1 «Οι Πρόεδροι της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 1960 έως σήμερα». www.parliament.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019. 
  32. 32,0 32,1 32,2 «1959-2018: Η ιστορία των Προεδρικών εκλογών». Alpha News Live. 27 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  33. «Εκλογές 2018: Αναστασιάδης-Μαλάς στο Β γύρο». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 28 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  34. «Αναστασιάδης - Μαλάς στον β΄ γύρο». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 28 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  35. «12 μονάδες η διαφορά Αναστασιάδη και Μαλά - Σύγκριση με 2013». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 5 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  36. Thrasys (22 Μαΐου 2020). «ΜουσικόVLOG: Νίκος Αναστασιάδης». ΜουσικόVLOG. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2022. 
  37. «Αυτά είναι τα έργα της Κυβέρνησης που ολοκληρώθηκαν | Offsite». www.offsite.com.cy (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2022. 
  38. Newsroom. «Ν. Αναστασιάδης: Η «συγγνώμη» και ο απολογισμός των οκτώ ετών διακυβέρνησης | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2022. 
  39. «Νέο «mea culpa» ΠτΔ για διαβατήρια». Stockwatch - Παράθυρο στην Οικονομία. 7 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2022. 
  40. «To στοίχημα και οι προκλήσεις του Αναστασιάδη μέχρι το τέλος της θητείας του». ΡΕΠΟΡΤΕΡ. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2022. 
  41. Σπανός, Παναγιώτης. «Κύπρος: Ο Αναστασιάδης ξεκαθάρισε ότι δεν θα διεκδικήσει τρίτη θητεία». www.dikaiologitika.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2022. 
  42. Μαυραγάνης, Κωνσταντίνος (26 Ιουλίου 2021). «Κύπρος: Ξεκάθαρος πως δεν θα διεκδικήσει τρίτη προεδρική θητεία ο Νίκος Αναστασιάδης». Newsbomb. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2022. 
  43. Αναστάση, Τάσος (18 Ιανουαρίου 2022). «Αναστασιάδης: Δεσμεύομαι ότι δεν θα διεκδικήσω τρίτη θητεία» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2022. 
  44. «Αναστασιάδης: Δεν θα διεκδικήσει τρίτη προεδρική θητεία το 2023». in.gr. 26 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2022. 
  45. «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συναντήθηκε με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων». Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. 7 Μαΐου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  46. «Παρασημοφόρηση του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον Παναμά». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 23 Ιουλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  47. «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έτυχε επίσημης υποδοχής από το Βασιλιά του Μπαχρέιν». Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. 9 Μαρτίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  48. «Παράσημα και τη "ψυχή μας" έδωσε ο ΠτΔ στον Παυλόπουλο». www.sigmalive.com. 30 Μαρτίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  49. Andreou, Evie (20 Νοεμβρίου 2017). «Security, energy, migration the focus of Sisi visit (Update 5)». Cyprus Mail (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  50. «Με τον Μεγαλόσταυρο του Αγίου Μάρκου τιμήθηκε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 1 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  51. «ΠτΔ: Στην Κύπρο η 2η Διακυβερνητική Κύπρου - Σερβίας». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 10 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 
  52. «Ο Πρόεδρος παρασημοφορήθηκε από τον Πατριάρχη Σερβίας». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 10 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

Πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Δημήτρης Χριστόφιας
Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας
28 Φεβρουαρίου 2013 - σήμερα
Διάδοχος
Εν ενεργεία
Κομματικά πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Γιαννάκης Μάτσης
Πρόεδρος Πρόεδρος ΔΗΣΥ
8 Ιουνίου 1997 - 10 Μαΐου 2013
Διάδοχος
Αβέρωφ Νεοφύτου